แม้ว่าชีวิตของกนกวิทย์และแพรวาจะดูเหมือนกำลังจะเริ่มต้นบทใหม่ที่สวยงาม แต่ก็ยังมีเงาบางอย่างที่ยังคงคุกคามอยู่เบื้องหลัง ความจริงที่ถูกปกปิดไว้เกี่ยวกับอดีตของกนกวิทย์กำลังจะถูกเปิดเผย และครั้งนี้ มันอาจจะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เช้าวันหนึ่งขณะที่แพรวากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องทำงานของกนกวิทย์ จู่ๆ โทรศัพท์ของเธอก็มีสายเข้า เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย “สวัสดีค่ะ” แพรวารับสาย “คุณแพรวา ใช่ไหมครับ” เสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นอย่างอึดอัด “ผมมีเรื่องสำคัญอยากจะคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว” “คุณเป็นใครคะ” แพรวาถามอย่างระแวง “ผมเป็นคนที่เคยรู้จักคุณกานต์มาก่อน” ชายคนนั้นตอบ “และผมรู้ความลับบางอย่างเกี่ยวกับเขา ที่คุณควรรู้” หัวใจของแพรวาเต้นแรง เธอรู้สึกถึงความไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก “ความลับอะไรคะ” “ผมขอโทษด้วยนะครับที่ต้องทำแบบนี้ แต่ผมไม่มีทางเลือก” ชายคนนั้นกล่าว “คุณกานต์ไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดกับคุณเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต” “คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรคะ” แพรวาถามเสียงสั่น “คุณกานต์เคยมีภรรยามาก่อนครับ” ชายคนนั้นพูดตรงๆ “และผมคือคนที่ช่วยเขาปกปิดเรื่องนี้ไว้” แพรวาอึ้งไป เธอไม่สามารถขยับตัวได้ ความรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะพังทลายลงตรงหน้า “เป็นไปไม่ได้ค่ะ” เธอพึมพำ “คุณกานต์ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้” “เขาไม่อยากให้คุณรู้” ชายคนนั้นกล่าว “แต่ผมคิดว่าคุณมีสิทธิ์ที่จะรู้ความจริง ผมชื่อ ธนกร เป็นอดีตเลขาส่วนตัวของกนกวิทย์” แพรวาจำชื่อธนกรได้ เขาเคยปรากฏตัวในข่าวอยู่ช่วงหนึ่งในฐานะผู้ที่เกี่ยวข้องกับคดีทุจริตของกนกวิทย์ในอดีต แต่สุดท้ายก็ถูกกันไว้เป็นพยาน “คุณธนกร… คุณหมายความว่ายังไงคะ” แพรวาพยายามรวบรวมสติ “ผมขอโทษที่ต้องทำลายความสุขของคุณนะครับ” ธนกรกล่าว “แต่เรื่องที่เกิดขึ้นมันซับซ้อนกว่าที่คุณคิด กนกวิทย์ไม่ได้เป็นคนบริสุทธิ์เสมอไป” “คุณหมายความว่ายังไงคะ” แพรวาย้ำถาม “ภรรยาเก่าของเขา… คุณนลินี… เธอเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำ” ธนกรกล่าว “และกนกวิทย์ก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนั้น” น้ำตาเริ่มคลอเบ้าของแพรวา “ไม่จริงค่ะ คุณกานต์ไม่ใช่คนแบบนั้น” “ผมรู้ว่ามันยากที่จะยอมรับ” ธนกรกล่าว “แต่ผมเห็นทุกอย่างกับตาตัวเอง ผมไม่มีเหตุผลที่จะโกหกคุณ กนกวิทย์อาจจะรักคุณ และอาจจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้คุณมีความสุข แต่ความจริงมันก็คือความจริง” “คุณ… คุณอยากได้อะไรคะ” แพรวาถาม “คุณถึงมาบอกเรื่องนี้กับหนู” “ผมไม่ได้ต้องการอะไร” ธนกรตอบ “ผมแค่อยากให้ความจริงปรากฏ ผมถูกบีบบังคับให้ช่วยกนกวิทย์ปกปิดเรื่องนี้มาตลอด ผมทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว” “แต่… ทำไมคุณกานต์ถึงไม่บอกหนู” แพรวาถาม เสียงของเธอสั่นเครือ “เพราะเขากลัว” ธนกรตอบ “เขากลัวว่าคุณจะทิ้งเขาไป ถ้าคุณรู้ว่าเขาเคยทำอะไรผิดพลาดในอดีต” แพรวาไม่รู้จะพูดอะไร เธอรู้สึกสับสนและเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ความรักที่เธอมีให้กนกวิทย์กำลังถูกบั่นทอนด้วยความไม่ไว้วางใจ “ผมขอโทษจริงๆ นะครับคุณแพรวา” ธนกรกล่าว “ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจ” เมื่อวางสาย แพรวาก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอพยายามประมวลผลสิ่งที่ธนกรเพิ่งบอก ข่าวลือเรื่องภรรยาเก่าของกนกวิทย์เคยมีอยู่บ้าง แต่เธอไม่เคยใส่ใจ เพราะกนกวิทย์ไม่เคยพูดถึง และเธอเชื่อมั่นในตัวเขา “นี่มันเรื่องอะไรกัน” แพรวากระซิบกับตัวเอง “ทำไมเขาถึงโกหกหนู” เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา มองรูปถ่ายของเธอกับกนกวิทย์ที่ตั้งเป็นหน้าจอ รอยยิ้มของเขาดูเหมือนจะมีความลับซ่อนอยู่ ในช่วงบ่ายวันเดียวกัน กนกวิทย์กลับมาถึงบ้าน เขาสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่แปลกไปเมื่อเห็นแพรวานั่งนิ่งอยู่ที่โซฟา สีหน้าของเธอซีดเผือด “แพรวา เกิดอะไรขึ้น” กนกวิทย์เดินเข้าไปหาเธอ แพรวาเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาแดงก่ำ “คุณกานต์… คุณเคยมีภรรยามาก่อนใช่ไหมคะ” กนกวิทย์นิ่งไป สีหน้าของเขาก็ซีดลงเช่นกัน “คุณ… ใครบอกคุณ” “คุณธนกรค่ะ” แพรวาตอบเสียงเบา “เขาโทรมาบอกหนู” กนกวิทย์ทรุดตัวลงนั่งข้างๆ แพรวา เขาหลับตาลงเหมือนกำลังรวบรวมความกล้า “ผม… ผมไม่อยากให้คุณรู้เรื่องนี้” เขาเริ่มพูด “ผมกลัวว่าคุณจะรับไม่ได้” “รับไม่ได้เรื่องอะไรคะ” แพรวาถาม “เรื่องที่คุณโกหกหนูมาตลอดเหรอคะ” “ผมไม่ได้โกหก” กนกวิทย์ลืมตาขึ้นมองเธอ “ผมแค่… ไม่ได้บอกทุกเรื่อง” “แล้วเรื่องภรรยาเก่าของคุณล่ะคะ คุณนลินี… เธอเสียชีวิตยังไง” แพรวาถามอย่างคาดคั้น กนกวิทย์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว “นลินี… เธอเป็นภรรยาของผมจริงๆ” กนกวิทย์เริ่มเล่า “เราแต่งงานกันด้วยความเข้าใจผิด เธอเป็นลูกสาวของนักธุรกิจคู่แข่งที่พ่อของผมต้องการจะร่วมงานด้วย เราแต่งงานกันเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ แต่ผมก็พยายามทำหน้าที่สามีให้ดีที่สุด” “แล้วทำไมเธอถึงเสียชีวิตคะ” แพรวาถาม “เธอป่วยหนักครับ” กนกวิทย์กล่าว “เธอเป็นโรคร้ายที่ไม่สามารถรักษาได้ เธอเสียชีวิตในโรงพยาบาลอย่างสงบ” “แต่คุณธนกรบอกว่า… มันมีเงื่อนงำ” แพรวายังคงสงสัย กนกวิทย์ส่ายหน้า “ธนกร… เขาอาจจะเห็นอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาเข้าใจผิด เขาอาจจะเห็นผมกำลังคุยกับหมออยู่ตอนที่นลินีกำลังจะเสียชีวิต ผมกำลังขอร้องหมอให้พยายามรักษาเธออย่างเต็มที่” “คุณแน่ใจนะคะ” แพรวาถาม “คุณไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของเธอเลยใช่ไหม” “ผมสาบานได้เลย แพรวา” กนกวิทย์จับมือเธอแน่น “ผมรักคุณ ผมจะไม่มีวันทำร้ายคุณ และผมก็ไม่เคยทำร้ายใคร” “แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกหนูตั้งแต่แรกคะ” แพรวาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความน้อยใจ “ผมกลัว” กนกวิทย์ยอมรับ “ผมกลัวว่าคุณจะมองผมเป็นคนอันตราย กลัวว่าคุณจะรับไม่ได้กับอดีตของผม ผมไม่อยากเสียคุณไป” “คุณกานต์คะ” แพรวาพูดเสียงเบา “ความจริงเป็นสิ่งไม่ตายนะคะ การที่คุณปกปิดมันไว้ มันทำให้หนูรู้สึกไม่ไว้วางใจคุณ” “ผมรู้ว่าผมผิด” กนกวิทย์กล่าว “ผมขอโทษจากใจจริง ผมพร้อมที่จะยอมรับทุกการตัดสินใจของคุณ” แพรวามองเข้าไปในดวงตาของกนกวิทย์ เธอเห็นความเสียใจและความรักที่เขามีให้เธอ แต่ก็อดที่จะรู้สึกเจ็บปวดกับความไม่ไว้วางใจที่เกิดขึ้นไม่ได้ “หนูขอเวลาคิดนะคะ” แพรวากล่าว “หนูต้องการเวลาที่จะทำความเข้าใจเรื่องนี้” เธอลุกขึ้นและเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้กนกวิทย์นั่งอยู่คนเดียวด้วยความรู้สึกผิดและความหวังที่ริบหรี่ แพรวาเดินไปที่ระเบียง เธอสูดลมหายใจลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ เรื่องที่ธนกรบอกนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เธอจะรับได้ในทันที แต่คำพูดของกนกวิทย์ก็ดูจริงใจ “เขาบอกว่าเขาทำไปเพราะกลัวเสียหนูไป” แพรวาคิด “แต่การโกหก มันยิ่งทำให้หนูกลัวเขามากขึ้น” เธอเดินกลับเข้ามาในห้อง และมองไปยังรูปถ่ายของเธอกับกนกวิทย์อีกครั้ง รอยยิ้มของเขาในรูปนั้นดูมีความสุข แต่ตอนนี้ เธออดคิดไม่ได้ว่าเบื้องหลังรอยยิ้มนั้น อาจจะมีเรื่องราวที่เธอไม่เคยรับรู้ซ่อนอยู่ “ฉันควรจะทำยังไงดี” แพรวาถามตัวเอง “ฉันควรจะเชื่อใคร” เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังสวนที่สวยงาม แต่ความงามนั้นกลับไม่สามารถปลอบประโลมจิตใจที่กำลังสับสนของเธอได้ “ถ้าเขาโกหกหนูจริงๆ ล่ะ” ความคิดนั้นแวบเข้ามาในหัว “ถ้าเรื่องภรรยาเก่ามันมีอะไรมากกว่าที่เขาบอก” แพรวาตัดสินใจที่จะหาข้อมูลเพิ่มเติม เธอจะลองติดต่อธนกรอีกครั้ง และจะพยายามหาหลักฐานอื่นๆ เพื่อพิสูจน์ความจริง “หนูรักคุณกานต์นะคะ” แพรวากล่าวกับตัวเอง “แต่หนูไม่สามารถอยู่กับคนที่โกหกหนูได้” เธอเดินกลับไปที่ห้องนอนของเธอ หยิบกระเป๋าและกุญแจรถ “หนูต้องออกไปข้างนอกสักพัก” กนกวิทย์ได้ยินเสียงแพรวา เขาเดินออกมาจากห้องทำงาน “จะไปไหนครับ” “หนูขอเวลาอยู่คนเดียวสักพักนะคะ” แพรวาตอบเสียงเรียบ “หนูอยากคิดทบทวนเรื่องนี้” กนกวิทย์มองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล “ผม… ผมเข้าใจ” แพรวาเดินออกจากบ้านไป ทิ้งให้กนกวิทย์ยืนมองตามหลังเธอไปอย่างสิ้นหวัง เขารู้ดีว่าเขาได้ทำผิดพลาดครั้งใหญ่ และความสัมพันธ์ของเขากับแพรวาอาจจะตกอยู่ในอันตราย