แพรวารับแฟ้มเอกสารจากธนกรมาเปิดอ่าน มือไม้สั่นระริก เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะจมดิ่งลงไปในห้วงแห่งความมืดมิด เอกสารแต่ละฉบับดูเหมือนจะยิ่งตอกย้ำความหวังของเธอให้สลายไปเรื่อยๆ “นี่มัน… นี่มันอะไรกันคะ” แพรวาเอ่ยเสียงแผ่วเบา ดวงตาเบิกกว้างขณะไล่อ่านตัวอักษรในเอกสาร “เป็นสำเนาบันทึกการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดิน และสัญญาซื้อขายบริษัทหลายแห่งครับ” ธนกรตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แฝงไปด้วยความรู้สึกผิด “ผมได้มันมาด้วยความยากลำบาก” แพรวาพลิกหน้ากระดาษต่อไปอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเธอซีดเผือดขึ้นเรื่อยๆ ภาพตัวเลขและชื่อบริษัทที่ปรากฏในเอกสารเหล่านั้น ไม่ใช่สิ่งที่เธอคาดคิดไว้เลย “คุณกานต์… เขา… เขาซื้อบริษัทพวกนี้ด้วยเงินของใครคะ” เธอถามอย่างติดอ่าง “นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังจะบอกคุณครับ” ธนกรถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ในวันที่คุณนลินีเสียชีวิต และมีเรื่องการบริจาคอวัยวะเกิดขึ้น… ผมได้ยินมาว่า กนกวิทย์ถูกบังคับให้เซ็นเอกสารบางอย่าง” “ถูกบังคับ? บังคับยังไงคะ” แพรวาเงยหน้ามองธนกร ดวงตาฉายแววสับสนและหวาดกลัว “มีบุคคลกลุ่มหนึ่ง ที่เข้ามาแทรกแซงเรื่องทั้งหมดครับ” ธนกรอธิบาย “พวกเขาอ้างว่า พวกเขาคือผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในมรดกของคุณนลินี และพวกเขาต้องการควบคุมธุรกิจทั้งหมด” “มรดก? แต่คุณกานต์เป็นสามีของเธอ เขาควรจะเป็นผู้รับมรดกสิคะ” แพรวาพยายามทำความเข้าใจ “ปกติก็ควรจะเป็นเช่นนั้นครับ” ธนกรกล่าว “แต่กลุ่มคนเหล่านั้น… มีอิทธิพลมาก พวกเขาสามารถบิดเบือนข้อเท็จจริง และสร้างหลักฐานปลอมขึ้นมาได้” แพรวาหยิบเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมาดู มันเป็นสำเนาพินัยกรรมที่ลงนามโดยคุณนลินี โดยระบุว่า ต้องการมอบทรัพย์สินทั้งหมดให้แก่กลุ่มบุคคลเหล่านั้น เพื่อเป็นทุนในการดำเนินงานการกุศลบางอย่าง “นี่มัน… เป็นไปไม่ได้” แพรวาพึมพำ “คุณนลินี… เธอรักคุณกานต์มากนะ” “ใช่ครับ” ธนกรเห็นด้วย “แต่พินัยกรรมฉบับนี้… ถูกสร้างขึ้นมาหลังจากที่คุณนลินีเสียชีวิตไปแล้วครับ” “คุณแน่ใจนะคะ” แพรวาถามเสียงสั่น “ผมมีพยานครับ” ธนกรตอบ “พยานที่เคยทำงานใกล้ชิดกับคุณนลินีมาก่อน เขาเห็นความผิดปกติบางอย่างในวันนั้น และจำได้ว่า กนกวิทย์พยายามต่อต้านอย่างเต็มที่ แต่ก็ถูกข่มขู่” “ข่มขู่? ใครกันคะ” “ผมยังไม่สามารถเปิดเผยชื่อของเขาได้ในตอนนี้ครับ” ธนกรกล่าว “แต่คนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้… คือคนที่คุณก็น่าจะเคยได้ยินชื่อผ่านๆ มาบ้าง เขาเป็นนักธุรกิจที่ทรงอิทธิพลมาก และมีเครือข่ายที่กว้างขวาง” แพรวาเริ่มรู้สึกว่าโลกกำลังหมุนคว้าง เธอพยายามรวบรวมสติ แต่ข้อมูลที่ได้รับมันหนักหนาสาหัสเกินกว่าที่เธอจะรับไหว “แล้ว… บริษัทพวกนี้ล่ะคะ” แพรวาชี้ไปที่เอกสารอีกปึกหนึ่ง “ที่กนกวิทย์ซื้อมา…” “นั่นคือเงินที่เขาได้รับจากการถูกบีบบังคับครับ” ธนกรอธิบาย “กลุ่มคนเหล่านั้นบังคับให้เขาใช้เงินส่วนหนึ่งของมรดกคุณนลินี ไปลงทุนในบริษัทต่างๆ ที่พวกเขาต้องการควบคุม และถ้าเขามีท่าทีต่อต้าน หรือพยายามเปิดเผยความจริง พวกเขาก็ขู่ว่าจะเปิดโปงเรื่องราวในอดีตของเขา ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์และธุรกิจของเขาในปัจจุบัน” “โหดร้ายเกินไปแล้ว” แพรวาพึมพำ น้ำตาเริ่มไหลลงมาอาบแก้ม “ผมรู้ครับ” ธนกรกล่าว “ผมเสียใจที่ต้องทำให้คุณเสียใจ แต่ผมคิดว่าคุณควรรู้ความจริงทั้งหมด” “แล้ว… แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกเรื่องนี้กับตำรวจตั้งแต่ตอนนั้นคะ” แพรวาถาม “ผมเองก็ตกเป็นเป้าหมายของพวกเขาด้วยครับ” ธนกรตอบ “ผมถูกกล่าวหาในคดีทุจริต ซึ่งผมรู้ว่ามันเป็นข้อกล่าวหาที่สร้างขึ้นมาเพื่อปิดปากผม ผมถูกคุกคาม ผมกลัวว่าถ้าผมพูดออกไป ผมอาจจะไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง” “แต่ตอนนี้…” “ตอนนี้ ผมได้รับความคุ้มครองบางอย่าง และผมตัดสินใจแล้วว่า จะต้องทำอะไรสักอย่าง” ธนกรกล่าว “ผมไม่อยากให้ความจริงถูกฝังกลบไปตลอดกาล และผมก็เห็นว่าคุณกนกวิทย์… เขาอาจจะไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอย่างที่ใครๆ คิด” แพรวาเงียบไป เธอพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ ภาพกนกวิทย์ที่เธอรู้จัก ผู้ชายที่เย็นชาแต่ก็อ่อนโยนกับเธอเสมอ เขาต้องแบกรับภาระอันใหญ่หลวงนี้ไว้เพียงลำพังมานานแค่ไหน “ถ้าเป็นอย่างที่คุณว่าจริงๆ…” แพรวาเอ่ยเสียงเบา “เขาคงทุกข์ทรมานมากสินะคะ” “ใช่ครับ” ธนกรเห็นด้วย “เขาต้องเผชิญหน้ากับความเจ็บปวด ความกดดัน และความกลัวอยู่ตลอดเวลา” “แล้ว… เอกสารพวกนี้… คุณได้มันมายังไงคะ” แพรวาถามอีกครั้ง “ผมแอบเข้าไปในห้องทำงานของหนึ่งในบุคคลเหล่านั้นครับ” ธนกรเล่า “ผมอาศัยจังหวะที่พวกเขาไม่อยู่ และเสี่ยงชีวิตเข้าไปค้นหาข้อมูล ผมโชคดีที่เจอเอกสารพวกนี้” “คุณเสี่ยงมากนะคะ” “เพื่อความจริงครับ” ธนกรกล่าว “ผมหวังว่าข้อมูลเหล่านี้ จะช่วยให้คุณเข้าใจสถานการณ์ได้มากขึ้น และอาจจะช่วยให้คุณตัดสินใจได้ว่า จะทำอย่างไรต่อไป” แพรวาหลับตาลง เธอรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างบอกไม่ถูก เรื่องราวที่ซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ มันบีบคั้นหัวใจเธอจนแทบจะแตกสลาย “ขอบคุณค่ะคุณธนกร” แพรวาพูดเสียงแหบพร่า “ฉัน… ฉันต้องการเวลาสักครู่ เพื่อทำความเข้าใจเรื่องทั้งหมดนี้” “แน่นอนครับ” ธนกรตอบ “คุณมีเวลาเสมอ ผมจะรออยู่ตรงนี้” แพรวาเริ่มอ่านเอกสารอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ได้อ่านแบบผ่านๆ แต่เธอพยายามทำความเข้าใจทุกตัวอักษร ทุกประโยค ทุกรายละเอียด ภาพของกนกวิทย์ที่เคยปรากฏในหัวของเธอ เริ่มเปลี่ยนไป เขาไม่ใช่แค่ CEO ผู้เย็นชาอีกต่อไป แต่เขาคือชายที่กำลังต่อสู้ดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด และเพื่อปกป้องสิ่งที่เขาเชื่อมั่น