หลายสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว จันทร์เพ็ญทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับงาน เธอมักจะอยู่จนดึกดื่นที่บริษัท เพื่อค้นหาเบาะแสเกี่ยวกับผู้ที่ทุจริต เธอได้เรียนรู้มากมายเกี่ยวกับธุรกิจ และเกี่ยวกับกวินท์ “คุณกวินท์คะ” จันทร์เพ็ญเอ่ยขึ้นเมื่อเข้าไปในห้องทำงานของเขาตามปกติ “ดิฉันเจอข้อมูลที่น่าสงสัยค่ะ” กวินท์เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร “ว่ามา” “ดิฉันพบว่ามีการโอนเงินจำนวนมากไปยังบัญชีของบริษัท ‘ลัคนา พร็อพเพอร์ตี้’ โดยไม่มีเอกสารประกอบที่ชัดเจน” จันทร์เพ็ญอธิบาย “และดูเหมือนว่าการโอนเงินนี้จะเกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้ว” กวินท์เลิกคิ้วสูงขึ้น “ลัคนา พร็อพเพอร์ตี้?” เขาพึมพำ “ผมไม่เคยได้ยินชื่อบริษัทนี้มาก่อน” “ดิฉันก็ไม่เคยได้ยินค่ะ” จันทร์เพ็ญกล่าว “แต่จากการตรวจสอบเบื้องต้น ดิฉันพบว่าบริษัทนี้จดทะเบียนเมื่อประมาณสามปีที่แล้ว และดูเหมือนว่าจะไม่มีการดำเนินธุรกิจที่ชัดเจน” “คุณแน่ใจนะว่าข้อมูลถูกต้อง?” กวินท์ถามเสียงเข้ม “แน่ใจค่ะ” จันทร์เพ็ญยืนยัน “ดิฉันตรวจสอบกับทางธนาคารแล้ว และได้หลักฐานการโอนเงินมาแล้วค่ะ” กวินท์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ผมจะให้คนของผมตรวจสอบบริษัทนี้เพิ่มเติม” เขาบอก “ในระหว่างนี้ คุณก็พยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการโอนเงินครั้งนี้ให้ได้” “ค่ะ” จันทร์เพ็ญตอบรับ “ดิฉันจะรีบทำค่ะ” หลังจากนั้น กวินท์ก็เรียกปกรณ์เข้ามา “ปกรณ์ ฉันต้องการให้นายสืบข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท ลัคนา พร็อพเพอร์ตี้ และบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการโอนเงินในบริษัทสุทธิวงศ์” “ครับคุณกวินท์” ปกรณ์รับคำ “ผมจะรีบดำเนินการให้เร็วที่สุด” ขณะเดียวกัน จันทร์เพ็ญก็พยายามรวบรวมสมาธิ เธอเริ่มสังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติเกี่ยวกับกวินท์ แม้ว่าเขาจะดูเย็นชา แต่บางครั้งเธอก็เห็นแววตาที่อ่อนโยนซ่อนอยู่ภายใต้ความแข็งกร้าว “คุณกวินท์คะ” จันทร์เพ็ญเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ทำไมคุณถึงสนใจเรื่องบริษัทของหนูมากนักคะ” กวินท์ชะงักไปเล็กน้อย “ผมก็แค่ทำธุรกิจ” เขาตอบเสียงเรียบ “ผมไม่ชอบให้ใครมาหลอกลวง” “แต่… คุณก็ไม่เคยมีท่าทีสนใจใครมาก่อนเลยนะคะ” จันทร์เพ็ญกล้าถาม “ทำไมถึงได้ทุ่มเทเวลาให้กับการสืบเรื่องนี้ขนาดนี้” กวินท์หันมามองเธอ ดวงตาคมกริบมองสำรวจเธออย่างลึกซึ้ง “บางที… ผมอาจจะเห็นบางอย่างในตัวคุณ” เขาตอบ “หรือบางที… ผมอาจจะเบื่อโลกที่ผมอยู่ก็ได้” จันทร์เพ็ญรู้สึกประหลาดใจกับคำตอบของเขา เธอไม่เข้าใจว่าเขาหมายความว่าอย่างไร “คุณไม่ต้องคิดมาก” กวินท์กล่าวต่อ “ทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุดก็พอ” “ค่ะ” จันทร์เพ็ญตอบรับ “ดิฉันจะพยายามค่ะ” วันเวลาผ่านไป จันทร์เพ็ญเริ่มรู้สึกใกล้ชิดกับกวินท์มากขึ้น แม้ว่าเขาจะยังคงรักษาท่าทีเย็นชา แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างในตัวเขา เขามักจะถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของเธออยู่เสมอ และบางครั้งก็แอบมองเธอด้วยสายตาที่อ่อนโยน “วันนี้คุณดูเหนื่อยนะ” กวินท์กล่าวขณะที่จันทร์เพ็ญกำลังจะออกจากห้องทำงาน “พักผ่อนเยอะๆ” “ขอบคุณค่ะ” จันทร์เพ็ญยิ้ม “ดิฉันไม่เป็นไรค่ะ” “ถ้ามีอะไรที่หนักใจ ก็บอกผมได้นะ” กวินท์พูดขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด จันทร์เพ็ญมองเขาด้วยความแปลกใจ “คุณ… คุณหมายความว่ายังไงคะ” “ผมหมายความว่า… ถ้าคุณต้องการใครสักคนรับฟัง ผมก็พร้อม” กวินท์กล่าว “ผมรู้ว่าคุณกำลังแบกรับภาระที่หนักอึ้ง” จันทร์เพ็ญรู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจของเขา เธอไม่เคยคิดว่ากวินท์จะสามารถแสดงความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นได้ “ขอบคุณค่ะคุณกวินท์” เธอตอบรับ “ดิฉันจะจำคำพูดของคุณไว้นะคะ” ในคืนนั้น จันทร์เพ็ญนอนไม่หลับ เธอครุ่นคิดถึงคำพูดของกวินท์ เธอเริ่มสงสัยว่าภายใต้ความเย็นชาของเขา อาจมีหัวใจที่อบอุ่นซ่อนอยู่ และเธอเองก็เริ่มรู้สึกถึงความผูกพันบางอย่างกับเขา วันรุ่งขึ้น เมื่อจันทร์เพ็ญมาถึงบริษัท ปกรณ์ก็เข้ามาแจ้งข่าว “คุณจันทร์เพ็ญครับ ผมได้ข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท ลัคนา พร็อพเพอร์ตี้ แล้วครับ” “เป็นยังไงบ้างคะ” จันทร์เพ็ญถามอย่างกระตือรือร้น “บริษัทนี้เป็นบริษัทบังหน้าครับ” ปกรณ์อธิบาย “ถูกตั้งขึ้นมาเพื่อฟอกเงินโดยเฉพาะ และผู้ที่อยู่เบื้องหลังคือ… คุณสมศักดิ์” “คุณสมศักดิ์?” จันทร์เพ็ญอุทาน “ใครคะ” “เขาเป็นหุ้นส่วนคนสำคัญของบริษัทสุทธิวงศ์ครับ” ปกรณ์ตอบ “และดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนเดียวกับที่ยักยอกเงินของบริษัท” จันทร์เพ็ญอึ้งไป เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคนที่ไว้ใจได้ที่สุดในบริษัทของเธอ จะเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้ “เป็นไปได้อย่างไรคะ” “ผมได้หลักฐานทั้งหมดแล้วครับ” ปกรณ์กล่าว “เราสามารถจับกุมเขาได้แล้ว” จันทร์เพ็ญรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เธอสามารถกอบกู้ชื่อเสียงของครอบครัวได้แล้ว และคนที่ทุจริตก็ได้รับการลงโทษ “ขอบคุณมากค่ะคุณปกรณ์” จันทร์เพ็ญกล่าว “คุณทำงานได้รวดเร็วมาก” “ผมก็แค่ทำหน้าที่ของผมครับ” ปกรณ์ยิ้ม “และคุณกวินท์ก็ให้ความสนใจเรื่องนี้เป็นพิเศษ” จันทร์เพ็ญรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เธอไม่รู้ว่าทำไมกวินท์ถึงได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากขนาดนี้ หรือว่า… เขาจะเริ่มมีความรู้สึกบางอย่างกับเธอแล้ว