สะใภ้ไร้ค่าในบ้านตระกูลใหญ่

ตอนที่ 3 / 48

ตอนที่ 3 — เงาปริศนาในห้องทำงาน

กานต์ชนกนั่งนิ่ง จ้องมองลายเซ็นบนใบเสร็จรับเงินในมือของเธอ หัวใจเต้นระรัวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งตกใจ สับสน และเจ็บปวด เมฆินทร์…สามีที่เธอแต่งงานด้วยตามข้อตกลง กำลังถูกสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการโกงเงินของบริษัทที่เขากำลังจะได้รับช่วงต่อจากบิดา? “ไม่จริงน่า…ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ” กานต์ชนกพึมพำกับตัวเอง เธอพยายามหาเหตุผลอื่นมาหักล้างสิ่งที่เห็น แต่ภาพลายเซ็นที่ชัดเจนนั้นก็ทำให้ยากที่จะปฏิเสธ เธอหยิบเอกสารต้นฉบับที่ธนากรให้มาดูอีกครั้ง เธอไล่ดูรายการเบิกจ่ายต่างๆ อย่างละเอียด พยายามหาความเชื่อมโยงบางอย่างที่อาจจะบ่งบอกถึงเจตนาที่แท้จริง เขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจโกง แต่อาจจะมีเหตุผลบางอย่างที่เธอไม่เข้าใจ “แต่ถ้าเขาไม่ได้โกงจริงๆ แล้วใครคือคนที่อยู่เบื้องหลัง?” กานต์ชนกถามตัวเอง เธอหวนนึกถึงคำพูดของพลอยชมพูที่ว่าเธอไม่มีวันคู่ควรกับตระกูลศุภสินธุ์ ความอิจฉาริษยาของพลอยชมพูอาจจะผลักดันให้เธอทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ หรืออาจจะมีคนอื่นอีก? กานต์ชนกตัดสินใจที่จะเดินหน้าสืบหาความจริงต่อไป เธอเชื่อว่าคุณวิรัชซึ่งเป็นบิดาของเมฆินทร์ไม่สมควรที่จะต้องมาเสียใจกับเรื่องเช่นนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสุขภาพของท่านก็ไม่ได้แข็งแรงนัก เช้าวันต่อมา กานต์ชนกแต่งกายด้วยชุดเรียบง่าย แต่ดูสง่างาม เธอตั้งใจว่าจะเข้าไปในห้องทำงานของเมฆินทร์ เพื่อค้นหาหลักฐานเพิ่มเติม เธอรู้ดีว่านี่เป็นการกระทำที่เสี่ยงมาก และอาจจะทำให้เธอตกอยู่ในอันตราย แต่เธอก็พร้อมที่จะเสี่ยง เมื่อเธอเดินมาถึงหน้าห้องทำงานของเมฆินทร์ เธอก็พบว่าประตูไม่ได้ล็อก เธอค่อยๆ ผลักประตูเข้าไปอย่างเงียบๆ ห้องทำงานของเมฆินทร์ตกแต่งอย่างหรูหรา ทันสมัย เต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้สีเข้ม และชั้นหนังสือสูงจรดเพดาน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของกาแฟและกระดาษลอยอยู่ในอากาศ กานต์ชนกเดินสำรวจไปรอบๆ ห้อง สายตาของเธอจับจ้องไปที่โต๊ะทำงานของเมฆินทร์ เธอเห็นกองเอกสารบางส่วนวางเรียงรายอยู่ เธอค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ และเริ่มไล่ดูเอกสารเหล่านั้น ในบรรดากองเอกสารเหล่านั้น กานต์ชนกสังเกตเห็นแฟ้มเอกสารสีดำที่ดูแตกต่างจากเอกสารอื่น มันถูกวางซ่อนอยู่ใต้กองเอกสารทั้งหมด กานต์ชนกค่อยๆ หยิบแฟ้มนั้นออกมา เธอเปิดมันออกดู ด้านในเต็มไปด้วยเอกสารที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน มันเป็นบันทึกการประชุมลับ รายงานทางการเงินที่ถูกแก้ไข และแผนการยักยอกทรัพย์สินของบริษัท สิ่งที่ทำให้กานต์ชนกตกใจที่สุดคือ “บันทึกการประชุม” ซึ่งมีรายชื่อผู้เข้าร่วมประชุม และหนึ่งในนั้นคือชื่อของ…พลอยชมพู “พลอยชมพู…เธอนี่เอง” กานต์ชนกพึมพำด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอเริ่มเข้าใจทุกอย่างกระจ่างขึ้น ความอิจฉาริษยาของพลอยชมพู บวกกับความทะเยอทะยาน อาจจะทำให้เธอวางแผนที่จะทำลายตระกูลศุภสินธุ์จากภายใน ในขณะที่กานต์ชนกกำลังก้มหน้าก้มตาดูเอกสารอย่างตั้งใจ จู่ๆ เสียงประตูห้องทำงานก็เปิดออก กานต์ชนกเงยหน้าขึ้นไปมองด้วยความตกใจ เธอเห็นเมฆินทร์ยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าหล่อเหลาของเขาฉายแววประหลาดใจระคนไม่พอใจ “เธอทำอะไรที่นี่” เมฆินทร์ถามเสียงเข้ม กานต์ชนกชะงักกึก เธอไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี เธอรีบเก็บเอกสารทั้งหมดกลับเข้าไปในแฟ้มอย่างรวดเร็ว “ฉัน…ฉันแค่…กำลังหาเอกสารบางอย่างค่ะ” กานต์ชนกพยายามหาข้อแก้ตัว เมฆินทร์เดินเข้ามาหาเธอ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ “เอกสารอะไร? และทำไมเธอถึงเข้ามาในห้องทำงานของฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต” “ฉัน…ฉันขอโทษค่ะ” กานต์ชนกพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “แต่พอดีว่า…ฉันเจอเรื่องบางอย่างที่น่าสงสัยเกี่ยวกับโครงการใหม่ และฉันคิดว่า…ฉันควรจะหาหลักฐานเพิ่มเติม” เมฆินทร์มองกานต์ชนกนิ่ง ดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองเธออย่างไม่วางตา ราวกับจะอ่านความคิดของเธอออก “เรื่องน่าสงสัยอะไร” กานต์ชนกตัดสินใจที่จะเสี่ยง เธอหยิบแฟ้มเอกสารสีดำออกมาจากใต้กองเอกสาร “นี่ค่ะ ฉันเจอเอกสารพวกนี้อยู่ในห้องทำงานของคุณ” เมฆินทร์มองแฟ้มเอกสารในมือของกานต์ชนก สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด แววตาที่เคยเต็มไปด้วยความไม่พอใจ บัดนี้กลับกลายเป็นความประหลาดใจระคนตกใจ “นี่มัน…” เมฆินทร์พูดไม่ออก เขาค่อยๆ ยื่นมือมารับแฟ้มเอกสารไปจากกานต์ชนก “ฉัน…ฉันไม่รู้ว่าเอกสารพวกนี้คืออะไร” กานต์ชนกพูดอย่างระมัดระวัง “แต่ฉันรู้สึกว่า…มันอาจจะเป็นอันตรายต่อคุณอา และต่อบริษัทของเรา” เมฆินทร์เปิดแฟ้มเอกสารออกดู เขากวาดสายตาไปตามตัวอักษรและลายเซ็นที่ปรากฏอยู่บนกระดาษ สีหน้าของเขาเริ่มเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ เขารู้ดีว่าเอกสารเหล่านี้มีความหมายอย่างไร “เธอ…ไปเอาเอกสารพวกนี้มาจากไหน” เมฆินทร์ถามเสียงแหบพร่า “ฉันเจอค่ะ…อยู่ในนี้” กานต์ชนกชี้ไปที่กองเอกสารบนโต๊ะทำงาน “แล้วฉันก็…เจอชื่อของพลอยชมพูด้วย” คำว่า "พลอยชมพู" ออกจากปากของกานต์ชนก ทำเอาเมฆินทร์ถึงกับชะงัก ดวงตาของเขาสบกับกานต์ชนกอย่างตรงไปตรงมา ราวกับกำลังประเมินว่าสิ่งที่เธอพูดนั้นจริงหรือไม่

3,895 ตัวอักษร