ตอนที่ 8 — การเปิดโปงที่อาจจะสายไป
กานต์ชนกกลับมาที่ห้องพักของเธอ ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่น เธอยังคงคิดถึงคำพูดของธนากร และข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท 'นภากิจการ' ที่เขาได้ส่งมาให้
"ฉันต้องหาทางเชื่อมโยงทั้งหมดให้ได้" เธอพึมพำกับตัวเอง "ความลับที่ถูกซ่อนไว้ มันจะต้องมีวันถูกเปิดเผย"
เธอตัดสินใจที่จะใช้ประโยชน์จากความสัมพันธ์อันดีที่เธอสร้างกับพลอยชมพู เพื่อล้วงความลับเพิ่มเติม พลอยชมพูเป็นคนที่รู้เรื่องราวภายในตระกูลเป็นอย่างดี และน่าจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะไขความลับนี้ได้
"พลอยชมพู… ถ้าเธอรู้ความจริงทั้งหมด เธอจะช่วยฉันได้ไหมนะ?" กานต์ชนกคิด
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และส่งข้อความหาพลอยชมพู
"พลอยชมพูคะ คืนนี้ว่างไหมคะ? ฉันอยากจะคุยกับคุณเรื่องสำคัญค่ะ"
ไม่นานนัก พลอยชมพูก็ตอบกลับมา
"ว่างค่ะ มีอะไรหรือคะ? ดูคุณจริงจังจัง"
"มีเรื่องที่ฉันกังวลใจมากค่ะ" กานต์ชนกตอบ "อยากจะขอคำปรึกษาคุณหน่อย"
ทั้งสองนัดเจอกันที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งในเมือง พลอยชมพูมาถึงก่อน และกำลังนั่งรออยู่ กานต์ชนกเดินเข้าไปหาเธอ ใบหน้าของเธอดูเคร่งเครียด
"ขอโทษที่ให้รอนะคะ" กานต์ชนกกล่าว
"ไม่เป็นไรค่ะ" พลอยชมพูยิ้มให้ "ว่าแต่… มีเรื่องอะไรที่ทำให้คุณดูเครียดขนาดนี้คะ?"
กานต์ชนกนั่งลง และมองหน้าพลอยชมพูอย่างจริงจัง "ฉัน… ฉันกำลังสงสัยเรื่องบางอย่างเกี่ยวกับคุณหญิงนภาค่ะ"
พลอยชมพูชะงักไปเล็กน้อย แววตาของเธอฉายแววตกใจ "คุณ… คุณหมายถึงเรื่องอะไรคะ?"
"ฉันได้ยินมาว่า… คุณหญิงนภาเคยมีปัญหาเรื่องการเงินมาก่อน" กานต์ชนกกล่าวอย่างตรงไปตรงมา "และดูเหมือนว่า… บริษัท 'นภากิจการ' ที่เพิ่งเข้ามาเป็นผู้ร่วมทุน จะมีความเกี่ยวข้องกับท่านด้วย"
พลอยชมพูหน้าซีดเผือด เธอหลบตากานต์ชนก และไม่พูดอะไร
"ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน" กานต์ชนกกล่าวต่อ "แต่ฉันจำเป็นต้องรู้ความจริง เพราะฉันเชื่อว่าเรื่องนี้อาจจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจของตระกูลเราได้"
พลอยชมพูถอนหายใจยาว "ฉัน… ฉันไม่แน่ใจว่าฉันควรจะพูดอะไรดีค่ะ"
"คุณไม่ต้องกลัวนะ" กานต์ชนกจับมือของพลอยชมพู "ฉันสัญญาว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ และจะไม่มีใครรู้ว่าคุณเป็นคนบอกฉัน"
พลอยชมพูมองกานต์ชนกด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความลังเล เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเล่าความจริง
"เรื่องที่คุณได้ยินมา… มันก็มีส่วนจริงอยู่บ้างค่ะ" พลอยชมพูเริ่มเล่า "เมื่อหลายปีก่อน คุณหญิงนภาเคยประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักจริงๆ ค่ะ ธุรกิจของท่านเคยเกือบล้มละลาย"
"แล้ว… บริษัท 'นภากิจการ' ล่ะคะ?" กานต์ชนกถามอย่างใจจดใจจ่อ
"บริษัทนั้น… ถูกตั้งขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาทางการเงินของคุณหญิงนภาค่ะ" พลอยชมพูอธิบาย "เหมือนเป็นแหล่งเงินทุนสำรอง ที่ท่านสามารถนำมาใช้ได้เมื่อจำเป็น"
"แล้วเงินที่โอนเข้ามาในบริษัทนั้น… มาจากไหนคะ?" กานต์ชนกถาม
พลอยชมพูลังเลอีกครั้ง "ฉัน… ฉันไม่รู้รายละเอียดทั้งหมดค่ะ รู้แค่ว่า… เป็นเงินที่มาจากหลายแหล่ง"
"แหล่งที่มาที่ไม่ชอบมาพากลหรือเปล่าคะ?" กานต์ชนกถาม
พลอยชมพูพยักหน้าเบาๆ "อาจจะ… เป็นไปได้ค่ะ"
กานต์ชนกเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ เธอเชื่อว่า คุณหญิงนภากำลังใช้บริษัท 'นภากิจการ' เป็นเครื่องมือในการฟอกเงิน หรือซุกซ่อนรายได้ที่ผิดกฎหมาย
"แล้วคุณเมฆินทร์ล่ะคะ?" กานต์ชนกถาม "ท่านรู้เรื่องนี้ไหม?"
พลอยชมพูส่ายหน้า "ไม่ค่ะ ฉันไม่เคยเห็นคุณเมฆินทร์เข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย คุณท่านไม่เคยรู้เรื่องราวของคุณหญิงนภาเลยค่ะ"
คำพูดของพลอยชมพูทำให้กานต์ชนกมั่นใจว่า เมฆินทร์ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นกับการทุจริตนี้
"ขอบคุณมากนะพลอยชมพู" กานต์ชนกกล่าว "เธอช่วยฉันได้มากจริงๆ"
"ฉันหวังว่าเรื่องนี้จะคลี่คลายไปในทางที่ดีนะคะ" พลอยชมพูตอบ "ฉันไม่อยากให้ตระกูลของเรามีปัญหา"
หลังจากคุยกับพลอยชมพูเสร็จ กานต์ชนกก็รีบกลับไปที่ห้องพักของเธอ เธอรู้สึกว่ามีข้อมูลเพียงพอที่จะเผชิญหน้ากับคุณหญิงนภาแล้ว
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และโทรหาธนากร
"คุณธนากรคะ ฉันมีข้อมูลเพิ่มเติมแล้วค่ะ"
"ดีเลยครับคุณกานต์" ธนากรตอบ "คุณได้อะไรมาบ้างครับ?"
กานต์ชนกเล่าเรื่องราวที่พลอยชมพูบอกให้ธนากรฟัง
"ผมเข้าใจแล้วครับ" ธนากรกล่าว "งั้น… เราควรจะทำอย่างไรต่อไปดีครับ?"
"ฉันอยากจะเผชิญหน้ากับคุณหญิงนภาค่ะ" กานต์ชนกกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว "ฉันจะเปิดโปงความจริงให้เธอรู้"
"คุณแน่ใจนะครับ?" ธนากรดูเป็นห่วง "มันอาจจะเป็นอันตรายเกินไปนะครับ"
"ฉันไม่กลัวค่ะ" กานต์ชนกตอบ "ฉันมีหลักฐานมากพอแล้ว"
"ถ้าอย่างนั้น… ผมจะไปกับคุณด้วยครับ" ธนากรเสนอ
"ขอบคุณค่ะคุณธนากร" กานต์ชนกกล่าว
ทั้งสองตัดสินใจที่จะเข้าไปพบคุณหญิงนภาในวันรุ่งขึ้น เพื่อเปิดโปงความจริง
เช้าวันรุ่งขึ้น กานต์ชนกและธนากรเดินทางไปยังคฤหาสน์ของตระกูลใหญ่ พวกเขาขอเข้าพบคุณหญิงนภาทันที
คุณหญิงนภานั่งรออยู่แล้วที่ห้องรับแขก ใบหน้าของเธอดูสงบนิ่ง แต่แววตาฉายแววบางอย่างที่ยากจะคาดเดา
"มีอะไรเหรอคะ?" คุณหญิงนภาถาม "ถึงได้รีบร้อนมาหาฉันถึงที่นี่"
"ดิฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องเรียนให้ท่านทราบค่ะ" กานต์ชนกกล่าว "เรื่องเกี่ยวกับบริษัท 'นภากิจการ'"
คุณหญิงนภาชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ยังคงสีหน้าเรียบเฉย "บริษัทนั้น… มีปัญหาอะไรหรือคะ?"
"ปัญหาใหญ่หลวงเลยค่ะท่าน" กานต์ชนกกล่าว "ดิฉันรู้ความจริงทั้งหมดแล้วค่ะ"
กานต์ชนกหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา และเปิดรูปถ่ายเอกสารที่เธอได้ถ่ายไว้เมื่อคืนนี้ให้คุณหญิงนภาดู
"นี่คือหลักฐานค่ะท่าน" กานต์ชนกกล่าว "หลักฐานที่บ่งชี้ว่าท่านกำลังใช้บริษัท 'นภากิจการ' เป็นเครื่องมือในการทุจริต"
คุณหญิงนภามองรูปภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่ว่างเปล่า เธอไม่ได้แสดงอาการตกใจ หรือเสียใจใดๆ
"แล้วไงคะ?" คุณหญิงนภาถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "คุณคิดว่าแค่หลักฐานพวกนี้จะทำอะไรฉันได้หรือ?"
"ท่านกำลังทำผิดกฎหมายนะท่าน" ธนากรกล่าวเสริม
"กฎหมาย?" คุณหญิงนภาหัวเราะเบาๆ "กฎหมายก็มีไว้สำหรับคนโง่เท่านั้นแหละ"
กานต์ชนกแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เธอไม่คิดว่าคุณหญิงนภาจะตอบโต้อย่างหน้าไม่อายเช่นนี้
"ท่านไม่กลัวผลที่จะตามมาหรือคะ?" กานต์ชนกถาม
"ฉันไม่เคยกลัวอะไรทั้งนั้น" คุณหญิงนภาตอบ "ฉันทำทุกอย่างเพื่อปกป้องตระกูลนี้"
"แต่สิ่งที่ท่านทำ… มันกำลังจะทำลายตระกูลของเรานะท่าน" กานต์ชนกกล่าว
"เด็กน้อยอย่างเธอ จะไปรู้อะไร" คุณหญิงนภาพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม "เธอเข้ามาในบ้านนี้ในฐานะสะใภ้ไร้ค่า แต่กลับคิดว่าตัวเองมีความสำคัญมากพอที่จะมายุ่งเรื่องของฉัน"
คำพูดของคุณหญิงนภาทำให้กานต์ชนกรู้สึกเจ็บปวด แต่เธอก็พยายามระงับอารมณ์ไว้
"ฉันอาจจะเป็นสะใภ้ไร้ค่าในสายตาของท่าน" กานต์ชนกกล่าว "แต่ฉันก็จะไม่ยอมให้ใครมาทำลายครอบครัวของฉัน"
"ครอบครัวของเธอ? เธอไม่มีครอบครัวที่นี่" คุณหญิงนภาเย้ยหยัน "เธอเป็นแค่ผู้หญิงที่เข้ามาเกาะผู้ชายรวยๆ เท่านั้นแหละ"
กานต์ชนกกัดฟันกรอด เธอแทบจะทนฟังคำพูดของอีกฝ่ายไม่ไหว
"ถึงเวลาแล้วที่ความจริงจะต้องถูกเปิดเผย" กานต์ชนกกล่าว "ดิฉันจะนำหลักฐานเหล่านี้ไปแจ้งความ"
"กล้ามากนะ" คุณหญิงนภาหัวเราะ "แต่เธอจะทำไม่ได้"
ทันใดนั้นเอง ประตูห้องรับแขกก็ถูกเปิดออก และชายร่างสูงใหญ่ สวมชุดสูทสีเข้ม ก็เดินเข้ามา พร้อมกับลูกน้องอีกสองสามคน
"คุณหญิงครับ" ชายคนนั้นกล่าว "ถึงเวลาแล้วครับ"
กานต์ชนกและธนากรมองหน้ากันด้วยความตกใจ พวกเขาไม่เคยเห็นชายคนนี้มาก่อน
"ใครคะ?" คุณหญิงนภากล่าวถาม
"ผม… ผู้จัดการของคุณครับ" ชายคนนั้นตอบ "ผมมาเพื่อ… จัดการเรื่องที่ค้างคา"
กานต์ชนกและธนากรรู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา เธอไม่รู้ว่า แผนการของเธอจะสำเร็จหรือไม่ หรือว่าเธอจะตกเป็นเหยื่อของแผนร้ายนี้เสียเอง
5,954 ตัวอักษร