ใบหน้าของชายแปลกหน้าที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้บรรยากาศในห้องรับแขกตึงเครียดขึ้นมาทันที กานต์ชนกและธนากรมองหน้ากันด้วยความไม่ไว้วางใจ พวกเขารู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้น "ใครกันแน่?" คุณหญิงนภาถาม พลางมองไปยังชายคนนั้นด้วยสายตาที่พยายามซ่อนความตื่นตระหนก "ผม… ผู้จัดการของคุณครับ" ชายคนนั้นกล่าว "ผมมาเพื่อ… จัดการเรื่องที่ค้างคา" "จัดการเรื่องที่ค้างคา?" คุณหญิงนภาทวนคำ น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเล็กน้อย "คุณหมายถึงเรื่องอะไร?" "ก็เรื่อง… ความลับของคุณไงครับ" ชายคนนั้นยิ้มมุมปาก "เรื่องที่ทำให้คุณต้องรีบสร้างบริษัท 'นภากิจการ' ขึ้นมา" กานต์ชนกและธนากรมองหน้ากัน พวกเขาเริ่มเข้าใจสถานการณ์มากขึ้น ชายคนนี้ดูเหมือนจะเป็นคนที่รู้เรื่องราวทั้งหมด และอาจจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมด "คุณ… คุณเป็นใครกันแน่?" กานต์ชนกถาม "ผม… คือคนที่ทำให้ทุกอย่างเป็นไปได้" ชายคนนั้นตอบ "ผมคือผู้ที่คอยจัดการเรื่องสกปรกให้กับคนอย่างคุณหญิง" "คุณมันก็แค่คนรับใช้" คุณหญิงนภาพูดอย่างเดือดดาล "กล้าดียังไงมาสั่งสอนฉัน!" "ใจเย็นครับคุณหญิง" ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "ผมเพียงแต่มาทำตามหน้าที่ของผม" "หน้าที่อะไร?" ธนากรเอ่ยถาม "หน้าที่ของการข่มขู่ หรือการทำร้ายคนอื่น?" "ผมไม่ได้มาเพื่อข่มขู่ใครทั้งนั้นครับ" ชายคนนั้นหันมามองธนากร "ผมมาเพื่อ… นำทุกอย่างกลับคืน" "นำทุกอย่างกลับคืน?" กานต์ชนกถาม "ท่านหมายถึงอะไร?" "เงินที่ถูกซุกซ่อนไว้ไงครับ" ชายคนนั้นกล่าว "และผมก็จะไม่ยอมให้ใครมาขัดขวางผม" ลูกน้องสองคนที่มาพร้อมกับชายคนนั้น เริ่มขยับเข้ามาใกล้กานต์ชนกและธนากร "คุณหญิงครับ" ชายคนนั้นหันไปพูดกับคุณหญิงนภา "ผมขอโทษด้วยนะครับ ที่ต้องทำแบบนี้ แต่ผมจำเป็นต้องทำ" "ทำอะไร?" คุณหญิงนภาถาม เสียงของเธอสั่นเครียด "กำจัดทุกอย่างที่อาจจะเป็นปัญหา" ชายคนนั้นกล่าว "รวมถึง… คุณด้วย" กานต์ชนกและธนากรรู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้น พวกเขาเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ "คุณคิดว่าจะทำอะไรได้?" กานต์ชนกกล่าวอย่างท้าทาย "ฉันมีหลักฐานทุกอย่างแล้ว!" "หลักฐาน?" ชายคนนั้นหัวเราะ "หลักฐานพวกนั้นจะไม่มีความหมายอะไรเลย ถ้าไม่มีใครได้เห็นมัน" ทันใดนั้นเอง ประตูห้องรับแขกก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง แต่คราวนี้ เป็นเมฆินทร์ที่ปรากฏตัวขึ้น เขาเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด และมองไปยังสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความตกใจ "เกิดอะไรขึ้นที่นี่?" เมฆินทร์ถาม "ใครคือคุณ?" เขาหันไปถามชายแปลกหน้า "คุณเมฆินทร์!" คุณหญิงนภาอุทานด้วยความประหลาดใจ "ผม… เป็นผู้จัดการของคุณแม่ครับ" ชายคนนั้นตอบ "ผมมาเพื่อ… จัดการธุระบางอย่าง" "ธุระอะไร?" เมฆินทร์ถาม "คุณกำลังทำอะไรกับแม่ของผม?" "ผมเพียงแต่… ป้องกันตัวเองครับ" ชายคนนั้นกล่าว "และป้องกันทุกอย่างที่คุณหญิงได้สร้างมา" "คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?" เมฆินทร์ไม่เข้าใจ "เรื่องการทุจริตครับ คุณเมฆินทร์" กานต์ชนกกล่าว "คุณหญิงนภากำลังยักยอกเงินของบริษัท" เมฆินทร์หันไปมองกานต์ชนกด้วยความตกใจ "คุณกานต์! คุณรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?" "ฉันได้หลักฐานมาค่ะ" กานต์ชนกตอบ "และดูเหมือนว่า… คุณชายคนนี้จะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด" เมฆินทร์มองไปยังชายแปลกหน้าอีกครั้ง "คุณคือใคร? และคุณรู้เรื่องอะไรบ้าง?" "ผมรู้ทุกอย่างครับ คุณเมฆินทร์" ชายคนนั้นตอบ "ผมรู้ว่าคุณแม่ของคุณกำลังทำอะไร และผมก็รู้ว่าคุณ… ไม่เคยรู้เรื่องอะไรเลย" "ผมไม่เชื่อ!" เมฆินทร์ตะโกน "แม่ของผมไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้น!" "คุณคิดว่าคุณรู้จักแม่ของคุณดีแล้วจริงๆ หรือ?" ชายคนนั้นย้อนถาม "บางที… คุณอาจจะกำลังถูกหลอกใช้อยู่ก็ได้" คำพูดของชายคนนั้นทำให้เมฆินทร์สับสน เขามองไปยังคุณหญิงนภา ซึ่งกำลังมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "แม่ครับ… นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?" เมฆินทร์ถาม คุณหญิงนภานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมรับความจริง "เมฆินทร์… แม่ขอโทษ" เมฆินทร์อึ้งไป เขามองใบหน้าของแม่ด้วยความผิดหวัง "ผม… ผมไม่เข้าใจ" เมฆินทร์กล่าว "คุณชายคนนี้… เขาบังคับแม่" คุณหญิงนภาพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "เขาขู่แม่ว่า ถ้าแม่ไม่ทำตามที่เขาบอก… เขาจะเปิดโปงความลับทั้งหมด" "ความลับอะไรครับ?" เมฆินทร์ถาม "ความลับที่… ทำให้แม่ต้องทำเรื่องผิดพลาดไป" คุณหญิงนภาตอบ "คุณหญิงครับ" ชายคนนั้นพูดขึ้น "ผมได้เตือนคุณแล้ว ว่าอย่าพยายามเล่นตุกติกกับผม" ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนก็ดังขึ้นจากภายนอก "ตำรวจ!" ธนากรอุทาน ชายแปลกหน้า และลูกน้องของเขา ชะงักไปเล็กน้อย พวกเขาไม่คาดคิดว่ากานต์ชนกจะแจ้งตำรวจ "คุณ… คุณแน่ใจนะว่าคุณจะทำแบบนี้?" ชายคนนั้นหันมาพูดกับกานต์ชนกด้วยน้ำเสียงข่มขู่ "ฉันไม่มีทางเลือกอื่นแล้วค่ะ" กานต์ชนกตอบอย่างเด็ดเดี่ยว "ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายครอบครัวของฉันอีกต่อไป" ตำรวจบุกเข้ามาในห้อง และเข้าจับกุมชายแปลกหน้าพร้อมลูกน้องทันที คุณหญิงนภาเอง ก็ถูกควบคุมตัวเช่นกัน เมฆินทร์มองไปยังคุณแม่ของเขาด้วยความเสียใจ เขารู้สึกผิดหวัง แต่ก็เข้าใจว่าแม่ของเขาคงถูกกดดันอย่างหนัก "คุณกานต์" เมฆินทร์หันมาพูดกับกานต์ชนก "ผม… ผมขอบคุณคุณมาก" "ฉันแค่ทำในสิ่งที่ถูกต้องค่ะ" กานต์ชนกตอบ "ผมไม่รู้เลยว่าคุณมีความสามารถขนาดนี้" เมฆินทร์กล่าว "ผมขอโทษที่เคย… มองคุณผิดไป" "ไม่เป็นไรค่ะ" กานต์ชนกยิ้มให้ "ตอนนี้… ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายแล้ว" หลังจากเหตุการณ์ที่คฤหาสน์ ทุกอย่างก็เริ่มกลับสู่สภาวะปกติ การทุจริตถูกเปิดโปง และผู้กระทำผิดก็ถูกลงโทษตามกฎหมาย คุณหญิงนภาถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย และต้องรับโทษตามความผิดที่ได้ก่อไว้ เมฆินทร์เองก็เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น และพยายามปรับปรุงบริษัทให้โปร่งใสมากยิ่งขึ้น ส่วนกานต์ชนก… เธอได้พิสูจน์แล้วว่า เธอไม่ใช่ "สะใภ้ไร้ค่า" อย่างที่ใครๆ เคยกล่าวหา เธอคือผู้หญิงที่เข้มแข็ง กล้าหาญ และมีความสามารถ เธอได้ใช้ไหวพริบ และความอดทนของเธอ ในการไขความลับที่ซ่อนเร้น และเปิดโปงความจริงที่ถูกปกปิดไว้ เธอได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า แม้แต่คนที่ดูเหมือนจะไม่มีค่าอะไรเลย ก็สามารถเป็นกุญแจสำคัญในการเปลี่ยนแปลง และกอบกู้สถานการณ์ที่เลวร้ายได้ ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเมฆินทร์ก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เมฆินทร์มองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความสงสัย เป็นความชื่นชม และความเคารพ "ผมดีใจนะที่คุณกานต์เข้ามาในชีวิตของผม" เมฆินทร์กล่าวกับเธอในวันหนึ่ง "ถ้าไม่มีคุณ… ผมคงไม่รู้เลยว่าแม่ของผมกำลังทำอะไรอยู่" "ฉันก็ดีใจค่ะ ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือคุณ" กานต์ชนกตอบ เรื่องราวของ "สะใภ้ไร้ค่า" ได้จบลงแล้ว แต่เรื่องราวของกานต์ชนกในตระกูลใหญ่นี้ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น เธอได้พิสูจน์คุณค่าของตัวเองแล้ว และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป