การค้นพบเบาะแสเกี่ยวกับนนท์ทำให้บรรยากาศในคฤหาสน์ตึงเครียดขึ้น ธนากรให้คนของเขาเร่งสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับนนท์ทันที เขาต้องการรู้ว่านนท์อยู่ที่ไหน มีแรงจูงใจอะไร และมีความเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหนที่เขาจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ “คุณ…แน่ใจ…นะ…แพรวา…ว่า…ผัก…ที่…เอา…มา…ให้…วันนั้น…มี…สาร…พิษ…” ธนากรถามอีกครั้ง ขณะที่กำลังนั่งดูเอกสารเกี่ยวกับนนท์ “จาก…คำ…พูด…ของ…คนสวน…แล้ว…ก็…ข้อมูล…จาก…คุณ…หมอ…ที่…บอก…ว่า…สาร…พิษ…น่าจะ…มา…จาก…การ…สะสม…มา…เป็น…เวลานาน…ดิฉัน…คิดว่า…เป็น…ไป…ได้…ค่ะ” แพรวาตอบ “เพราะ…คุณ…นนท์…เขา…อาจจะ…แอบ…ใส่…สาร…บางอย่าง…ลง…ไป…ใน…ดิน…หรือ…ใน…น้ำ…ที่…ใช้…รด…ผัก…ของ…เขา…มา…ตลอด…แล้ว…พอ…เขา…เลิก…ทำ…สวน…ก็…เลย…ยก…ให้…คน…อื่น…ไป…แต่…สาร…พวกนั้น…มัน…ยัง…ตก…ค้าง…อยู่…” “แล้ว…ทำไม…สาร…พวกนั้น…ถึง…ไป…อยู่ใน…ร่างกาย…คุณ…ด้วย…” ธนากรถามด้วยความสงสัย “อาจจะ…เป็น…เพราะ…ดิฉัน…เป็น…คน…เตรียม…อาหาร…ให้…คุณนาย…บ่อยๆ…เลย…สัมผัส…กับ…ผัก…พวกนั้น…โดย…ตรง…ค่ะ…หรือ…อาจจะ…เป็น…เพราะ…ตอน…ที่…ดิฉัน…กำลัง…จะ…เสิร์ฟ…อาหาร…ให้…คุณนาย…ดิฉัน…อาจจะ…ไป…สัมผัส…กับ…สาร…ที่…ตก…ค้าง…อยู่…ใน…ครัว…ก็ได้…” แพรวาอธิบายอย่างใจเย็น ธนากรมองแพรวาด้วยแววตาที่อ่อนลง เขาเริ่มจะเชื่อในสิ่งที่เธอพูดมากขึ้นเรื่อยๆ “ผม…จะ…ส่ง…คน…ไป…ตรวจสอบ…สวน…เก่า…ของ…คุณ…นนท์…ทันที” เขาประกาศ ไม่นานนัก ธนากรก์ก็ได้รับรายงานที่น่าตกใจ คนของเขาพบร่องรอยของสารเคมีบางชนิดที่ผิดปกติในดินบริเวณสวนเก่าของนนท์ ซึ่งเป็นสารที่สามารถสะสมในพืชผักและเป็นพิษต่อมนุษย์ได้ “เป็น…อย่าง…ที่คุณ…คิด…จริงๆ…แพรวา” ธนากรก์พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโล่งอกและรู้สึกผิด “ผม…ขอโทษ…ที่…ไม่…เชื่อใจ…คุณ…” แพรวาเพียงแค่ยิ้ม “ไม่…เป็น…ไร…ค่ะ…ที่…สำคัญ…ที่สุด…คือ…คุณนาย…ท่าน…จะ…ปลอดภัย…แล้ว…ก็…เรา…เจอ…คนร้าย…ตัวจริง…” ในขณะเดียวกัน ธนากรก์ก็สืบประวัติของนนท์จนพบว่า นนท์มีปัญหาทางการเงินอย่างหนัก และเคยมีประวัติเรื่องการพนัน เขาอาจจะต้องการเงินจำนวนมาก และเห็นคุณนายบุญเรือนเป็นเป้าหมายที่ง่ายที่สุดในการสร้างความเสียหายเพื่อหวังผลประโยชน์บางอย่าง “ผม…ว่า…เขา…อาจจะ…มี…ใคร…บางคน…อยู่…เบื้องหลัง…นะ…แพรวา” ธนากรก์กล่าว “การ…ทำ…ลาย…สุขภาพ…ของคุณนาย…อาจจะ…เป็น…เพียง…แผน…ขั้น…ต้น…ของ…เขา…แล้ว…ถ้า…คุณนาย…เป็น…อะไร…ไป…เขา…อาจจะ…เข้ามา…ควบคุม…ทรัพย์สิน…ของ…เรา…” “แล้ว…เรา…จะ…ทำ…ยังไง…ต่อไป…คะ” แพรวาถาม “ผม…จะ…ให้…คน…ไป…ตาม…หา…ตัว…คุณ…นนท์…มา…สอบสวน” ธนากรก์ตอบ “แล้ว…เรา…จะ…หา…หลักฐาน…เพิ่มเติม…เพื่อ…มัด…ตัว…เขา…” การตามล่าตัวนนท์เป็นไปอย่างยากลำบาก เพราะเขาดูเหมือนจะรู้ตัวว่ากำลังจะถูกตามจับ จึงได้หายตัวไปอย่างลึกลับ ทิ้งไว้เพียงความสงสัยและความไม่ไว้วางใจ แต่แล้ววันหนึ่ง ขณะที่แพรวาและธนากรก์กำลังนั่งคุยกันอยู่ในห้องรับแขก แพรวาก็สังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ เธอเห็นจดหมายฉบับหนึ่งตกอยู่ใต้โซฟา เป็นจดหมายที่ดูเก่าและมีลายมือที่คุ้นเคย “คุณธนากรคะ…นี่…มัน…ลายมือ…คุณ…อา…นั่น…” แพรวาพูดเสียงสั่น เธอหยิบจดหมายขึ้นมาดู ธนากรมองจดหมายในมือแพรวาอย่างตกใจ “คุณ…อา…ของ…คุณ…” เขาทวนคำ “แต่…ทำไม…เขา…ถึง…มี…จดหมาย…ฉบับนี้…” เมื่อแพรวาเปิดอ่านเนื้อหาในจดหมาย เธอก็ถึงกับแทบทรุดลงไป เธอพบความจริงที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม จดหมายฉบับนั้นเป็นลายมือของคุณอาของเธอเอง ซึ่งเปิดเผยว่าเขาเป็นผู้วางแผนทั้งหมด! นนท์เป็นเพียงเครื่องมือที่เขาใช้เท่านั้น คุณอาของเธอต้องการฮุบสมบัติของตระกูลธนากร และการทำให้คุณนายบุญเรือนป่วยหนัก ก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น “ไม่จริง…” แพรวากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “คุณ…อา…ของ…ดิฉัน…เป็น…คน…ทำ…” ธนากรมองแพรวาด้วยความตกตะลึง เขาไม่เคยคิดเลยว่าคนที่ใกล้ชิดกับแพรวาที่สุด จะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังแผนการอันโหดร้ายนี้ “เป็น…ไป…ได้…ยังไง…” เขาถาม “เขา…คง…ต้องการ…จะ…ควบคุม…ทรัพย์สิน…ของเรา…โดย…ใช้…ดิฉัน…เป็น…ข้ออ้าง…แล้ว…ก็…ใช้…คุณ…นนท์…เป็น…เครื่องมือ…ในการ…ทำร้าย…คุณนาย…” แพรวาอธิบายด้วยน้ำตาคลอ “เขา…คง…รู้…ว่า…ดิฉัน…รัก…คุณนาย…มาก…เลย…แอบ…ใส่…สาร…พิษ…ลง…ใน…อาหาร…ของ…ดิฉัน…ด้วย…เพื่อ…ให้…เกิด…ความ…เข้าใจ…ผิด…แล้ว…ก็…ทำให้…ดิฉัน…ดู…เหมือน…เป็น…คนร้าย…” ความจริงอันโหดร้ายเปิดเผยออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ แพรวาไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยอีกต่อไป แต่เธอกลับกลายเป็นเหยื่อของแผนการร้ายที่ซับซ้อนยิ่งกว่าที่เคยคาดคิด ความสัมพันธ์ของเธอกับธนากรที่กำลังก่อตัวขึ้น ต้องเผชิญกับบททดสอบครั้งใหญ่ที่สุดที่เคยมีมา