ฟ้าใสวันนั้นดูจะมีความหมายเป็นพิเศษ หญิงสาวร่างเล็กในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรงทรงเอสีดำ ใบหน้าหวานซึ้ง ดวงตาโตเป็นประกายกำลังก้าวเท้าเข้าสู่บริษัท สตาร์ ไลท์ คอร์ปอเรชั่น ด้วยความรู้สึกตื่นเต้นระคนประหม่า นี่คือวันแรกของการทำงานในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวของท่านประธานบริษัท ที่ใครๆ ก็ต่างขนานนามว่า "ท่านประธานหน้าหยกแต่ใจเย็นชา" นามว่า คุณกษิดิศ ภัทรธาดา "นี่คือที่ทำงานใหม่ของฉันจริงๆ สินะ" พลอยชมพูพึมพำกับตัวเอง พลางสูดหายใจลึกๆ ราวกับจะเติมพลังให้กับตัวเอง ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปในลิฟต์แก้วที่กำลังจะพาเธอขึ้นไปยังชั้นบนสุดของอาคาร อันเป็นที่ตั้งของห้องทำงานประธาน ภายในลิฟต์มีเพียงเธอคนเดียว แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านกระจกใสของลิฟต์ เผยให้เห็นวิวทิวทัศน์ของเมืองที่กำลังตื่นตัวจากมุมสูง พลอยชมพูอดไม่ได้ที่จะชื่นชมความยิ่งใหญ่ของเมืองหลวงแห่งนี้ แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกประหม่าก็เกาะกุมหัวใจเธอไม่น้อย เธอเคยอ่านข่าวเกี่ยวกับคุณกษิดิศมาบ้าง เขาเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับเขา ทั้งเรื่องความเจ้าชู้ เรื่องความเข้มงวดในการทำงาน จนไปถึงเรื่องความลับส่วนตัวที่ไม่มีใครเคยล่วงรู้ "ขอพระเจ้าประทานพรให้ฉันทำงานที่นี่ให้รอดด้วยเถอะ" เธอภาวนาในใจ เมื่อลิฟต์เปิดออกที่ชั้นสูงสุด พลอยชมพูก็พบกับห้องรับรองที่ตกแต่งอย่างหรูหรา โอ่อ่า แต่ดูเรียบง่าย สะอาดตา มีพนักงานต้อนรับที่ยิ้มแย้มเข้ามาสอบถาม "มีอะไรรบกวนคะ" พนักงานต้อนรับสาวสวยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ฉันชื่อ พลอยชมพูค่ะ จะมาเริ่มงานในตำแหน่งผู้ช่วยส่วนตัวของท่านประธานกษิดิศค่ะ" พลอยชมพูตอบเสียงเบา "อ๋อ คุณพลอยชมพูเองค่ะ เชิญด้านในเลยค่ะ ท่านประธานรออยู่ค่ะ" พนักงานต้อนรับผายมือเชื้อเชิญ พลอยชมพูเดินตามพนักงานต้อนรับไปยังประตูบานใหญ่ที่ดูแข็งแรงโอ่อ่า เมื่อพนักงานเคาะประตูเบาๆ และได้รับอนุญาตให้เข้าไป พลอยชมพูก็สูดหายใจอีกครั้ง ก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของท่านประธาน ห้องทำงานของคุณกษิดิศกว้างขวางมาก การตกแต่งเน้นโทนสีเข้ม ดูสุขุม เยือกเย็น มีหน้าต่างบานใหญ่ที่สามารถมองเห็นวิวเมืองได้เกือบทั้งหมด บนโต๊ะทำงานที่ทำจากไม้สักเนื้อดี มีเพียงคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะบางๆ และเอกสารเพียงไม่กี่ปึก และแล้ว เธอก็ได้เห็นหน้าเขา คุณกษิดิศนั่งอยู่ที่เก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ หันหน้าเข้าหาหน้าต่าง ผมสีดำขลับของเขามีการจัดทรงอย่างดี เสื้อเชิ้ตสีขาวที่สวมอยู่เผยให้เห็นแผงอกที่ดูแข็งแรง ดวงหน้าคมคาย จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางสีระเรื่อ รับกับคิ้วเข้มที่ขมวดเล็กน้อย ทำให้ใบหน้าดูเคร่งขรึม แต่เมื่อเขากล่าวทักทาย พลอยชมพูก็แทบจะหยุดหายใจ "คุณพลอยชมพู สินะ" เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้น ดึงเธอออกจากภวังค์ "เข้ามาสิ" พลอยชมพูรีบเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว พยายามรวบรวมสติ "สวัสดีค่ะ ท่านประธาน" เธอโค้งคำนับเล็กน้อย คุณกษิดิศหันมาสบตาเธอ ดวงตาของเขาเป็นสีดำสนิท ทอประกายเย็นชา แต่ในขณะเดียวกันก็มีความลึกลับน่าค้นหา ใบหน้าของเขาหล่อเหลาจนแทบไร้ที่ติ ผิวขาวเนียนสะอาดสะอ้าน ยิ่งทำให้เขาดูโดดเด่นราวกับภาพวาด "ผม กษิดิศ ภัทรธาดา ประธานบริษัทสตาร์ ไลท์ คอร์ปอเรชั่น" เขาแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ แม้ว่าเธอจะทราบอยู่แล้วก็ตาม "คุณคงทราบหน้าที่ของตัวเองแล้ว" "ทราบค่ะ" พลอยชมพูตอบเสียงหนักแน่นขึ้น "ดี" เขาพยักหน้าเล็กน้อย "งานผู้ช่วยส่วนตัวของผมไม่ใช่เรื่องง่าย ผมต้องการคนที่ทำงานได้เร็ว ฉลาด และที่สำคัญที่สุด คือต้องไว้วางใจได้ คุณคิดว่าคุณทำได้ไหม" คำถามนั้นตรงไปตรงมาและกดดัน แต่พลอยชมพูไม่แสดงอาการใดๆ ออกมาให้เห็น "ดิฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ" เธอตอบ คุณกษิดิศเลิกคิ้วเล็กน้อย ราวกับประหลาดใจในความมั่นใจของเธอ "ดี ความมั่นใจเป็นสิ่งที่ดี แต่การลงมือทำสำคัญกว่า ผมจะให้เวลาคุณสามเดือนในการพิสูจน์ตัวเอง ถ้าภายในสามเดือนนี้ คุณทำผลงานได้ไม่เป็นที่น่าพอใจ ผมคงต้องขอโทษด้วยที่ต้องให้คุณไป" "เข้าใจค่ะ" "ดี มานี่" เขาลุกขึ้นยืน เดินไปที่โต๊ะทำงาน "นี่คือตารางงานของผมในวันนี้ มีการประชุมกับทีมการตลาดตอนสิบโมง และมีนัดกับนักลงทุนชาวต่างชาติตอนบ่ายสอง คุณต้องเตรียมเอกสารทุกอย่างให้พร้อม และที่สำคัญ อย่าให้ผมต้องรอ" เขาหยิบแฟ้มเอกสารบางส่วนยื่นให้เธอ พลอยชมพูรับมาด้วยมืออันสั่นเทาเล็กน้อย "คุณมีโต๊ะทำงานอยู่ตรงนั้น" เขาผายมือไปยังมุมห้องที่มีโต๊ะทำงานเล็กๆ จัดเตรียมไว้ให้ "ผมคาดหวังว่าจะได้เห็นคุณทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ อย่าทำให้ผมผิดหวัง" "ค่ะ ท่านประธาน" พลอยชมพูเดินไปยังโต๊ะทำงานของเธอ พยายามประมวลผลทุกอย่างที่เกิดขึ้น เธอได้เจอกับท่านประธานตัวจริงแล้ว และเขาก็เย็นชาสมคำร่ำลือจริงๆ แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดก็คือ…หัวใจของเธอเต้นแรงผิดปกติทุกครั้งที่สบตาเขา ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ท่าทางที่ดูสง่างามแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจ ทั้งหมดนี้มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังตกอยู่ในภวังค์ "นี่มันอะไรกันนะ" เธอพึมพำกับตัวเอง "แค่วันแรกก็แย่แล้ว" เธอหยิบเอกสารขึ้นมาดู พยายามจดจำข้อมูลต่างๆ ที่จำเป็น แต่ภาพใบหน้าของท่านประธานกษิดิศก็ยังคงลอยวนเวียนอยู่ในความคิด เขาดูอันตราย ดูน่าเกรงขาม แต่ในขณะเดียวกันก็ดูดึงดูดอย่างประหลาด "พลอยชมพู" เสียงของคุณกษิดิศดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้เธอสะดุ้ง "คะ ท่านประธาน" "คุณทำงานที่นี่ ไม่ใช่เพื่อมานั่งฝันกลางวัน" เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แฝงไว้ด้วยความเย็นชา "ถ้าคุณไม่มีอะไรจะถามเกี่ยวกับงาน ก็กลับไปทำงานของคุณซะ" "ค่ะ" พลอยชมพูรีบก้มหน้าก้มตาทำงานเอกสารที่ได้รับมา เธอรู้ดีว่าการทำงานกับคุณกษิดิศจะต้องไม่ง่ายเลยจริงๆ แต่ยิ่งเขาเย็นชาเท่าไหร่ หัวใจของเธอกลับเต้นแรงมากขึ้นเท่านั้น มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ บางที…เธออาจจะกำลังตกหลุมรักเจ้านายสายโหดของเธอเข้าเสียแล้ว