แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านเข้ามาในห้องทำงานของกษิดิศ แต่บรรยากาศภายในห้องกลับไม่ได้สดใสตามแสงแดด ตรงกันข้าม มันเต็มไปด้วยความเงียบงันอันหนักอึ้ง กษิดิศนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน จ้องมองไปยังเอกสารที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้า แต่สายตาของเขากลับว่างเปล่า สองวันที่ผ่านมา เป็นสองวันที่ยาวนานและเต็มไปด้วยความขัดแย้งในใจ คำขอโทษของเขาต่อพลอยชมพูเมื่อวันก่อน ไม่ใช่แค่คำพูดที่หลุดออกจากปากไปอย่างนั้น มันคือความรู้สึกที่เขาพยายามเก็บกดมาตลอด การได้เห็นเธอเจ็บปวดจากการกระทำของท่านประธาน และการที่เธอเกือบจะได้รับอันตราย ทำให้สัญชาตญาณบางอย่างในตัวเขาถูกปลุกขึ้นมา เขาหวงเธอ เขาเป็นห่วงเธอ และเขาไม่อยากให้เธอต้องตกอยู่ในอันตราย แต่ในขณะเดียวกัน ความลับที่เขากำลังจะเปิดเผยให้เธอฟัง ก็เป็นสิ่งที่เขาเองก็ยังไม่แน่ใจว่าจะรับมือกับมันอย่างไร การเปิดเผยเรื่องในอดีตของครอบครัว โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับพ่อของเขา ย่อมส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของพลอยชมพูอย่างแน่นอน เขาไม่รู้ว่าเธอจะเข้าใจเขา หรือจะตัดสินเขาไปในทางที่เลวร้ายกว่าเดิม “คุณกษิดิศคะ” เสียงเรียกของพลอยชมพูที่ดังมาจากหน้าประตู ทำให้กษิดิศเงยหน้าขึ้น เขามองเห็นหญิงสาวในชุดทำงานเรียบร้อย ใบหน้าของเธอดูมีความกังวลเล็กน้อย แต่ก็มีความมุ่งมั่นฉายชัดในแววตา “เข้ามาสิ” กษิดิศผายมือเชิญ “ฉันกำลังรอเธออยู่” พลอยชมพูเดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบๆ เธอรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่แตกต่างจากทุกครั้งที่เข้ามาในห้องทำงานของเจ้านาย มันไม่ใช่ความเย็นชาที่คุ้นเคย แต่มันคือความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก “ฉัน... ขอบคุณที่ให้ฉันเข้ามานะคะ” พลอยชมพูกล่าว “คุณบอกว่ามีเรื่องอยากจะอธิบาย” กษิดิศพยักหน้า เขาผายมือไปยังเก้าอี้อีกตัวหนึ่ง “เชิญนั่งก่อนสิ” พลอยชมพูทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างช้าๆ เธอประสานมือไว้บนตัก รอฟังสิ่งที่กษิดิศจะพูด “พลอยชมพู” กษิดิศเริ่มพูด “เรื่องที่เธอรู้เกี่ยวกับพ่อของฉัน... มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อน” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังรวบรวมความกล้า “เรื่องที่ท่านประธานพูดในวันนั้น... มันคือความจริงบางส่วนเกี่ยวกับอดีตของพ่อฉัน ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารบริษัทของเรา” พลอยชมพูเงียบฟัง เธอพยายามทำความเข้าใจ “พ่อของฉัน... เขาเคยทำผิดพลาดครั้งใหญ่ในอดีต” กษิดิศเล่าต่อ “เขาเข้าไปพัวพันกับการทุจริต และนำพาบริษัทไปสู่จุดที่เกือบจะล้มละลายในตอนนั้น” น้ำเสียงของกษิดิศเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เหมือนกำลังรื้อฟื้นบาดแผลในอดีต “ตอนนั้น ฉันยังเด็กมาก” เขาเล่า “แต่ฉันจำได้ดีถึงความวุ่นวาย ความกดดัน และความอับอายที่ครอบครัวเราต้องเผชิญ” พลอยชมพูรู้สึกเห็นใจกษิดิศอย่างจับใจ เธอไม่เคยรู้เลยว่าภายใต้ท่าทีที่แข็งกร้าวของเขา จะซ่อนเรื่องราวในอดีตที่เจ็บปวดถึงเพียงนี้ “พ่อของฉันถูกตัดสินลงโทษ และต้องออกจากวงการไป” กษิดิศกล่าวต่อ “หลังจากนั้น บริษัทก็เกือบจะถูกขายทอดตลาด แต่ด้วยความช่วยเหลือของนักลงทุนบางคน และการทำงานหนักของคนในองค์กรหลายๆ คนในยุคนั้น บริษัทก็สามารถประคองตัวมาได้” “แล้ว... แล้วเรื่องที่ท่านประธานพูดว่าพ่อของคุณ... พ่อของคุณทำให้เขาเสียผลประโยชน์ไปด้วยล่ะคะ” พลอยชมพูถามอย่างลังเล กษิดิศถอนหายใจ “นั่นเป็นส่วนที่ซับซ้อนที่สุด” เขาพูด “ในตอนนั้น ท่านประธาน... หรือคุณธนา เขาเป็นหุ้นส่วนคนหนึ่งที่เข้ามาช่วย พ่อของฉันได้ทำให้เขาเสียโอกาสทางธุรกิจไปบางส่วน เพราะความผิดพลาดของเขา แต่คุณธนาก็ไม่เคยแสดงออกอะไรชัดเจน เขาเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้” “เก็บไว้... เพื่ออะไรคะ” พลอยชมพูสงสัย “นั่นคือสิ่งที่ฉันพยายามทำความเข้าใจมาตลอด” กษิดิศตอบ “บางที... เขาอาจจะรอเวลา หรือรอจังหวะที่เหมาะสม ที่จะใช้เรื่องนี้เล่นงานครอบครัวเรา” พลอยชมพูอึ้ง เธอไม่คิดว่าเรื่องราวจะซับซ้อนถึงขนาดนี้ “แล้วทำไมคุณกษิดิศถึงมาเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังคะ” พลอยชมพูถาม กษิดิศหันมาสบตาพลอยชมพู ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย “เพราะฉันไม่อยากให้เธอเข้าใจฉันผิดไปมากกว่านี้” เขาตอบ “เมื่อวาน... ฉันควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้จริงๆ ฉันโกรธที่เห็นเธอถูกตำหนิ และโกรธที่เธอต้องมารับรู้เรื่องราวที่อาจจะไม่ใช่ความจริงทั้งหมด” “แล้ว... ที่คุณบอกว่า ‘เป็นห่วง’... มันคือความจริงใช่ไหมคะ” พลอยชมพูถามเสียงสั่น กษิดิศพยักหน้า “ใช่ พลอยชมพู ฉันเป็นห่วงเธอ” เขาพูดหนักแน่น “และฉันก็ไม่อยากให้เธอต้องมารับรู้เรื่องราวที่ทำให้ไม่สบายใจแบบนี้” น้ำตาคลอหน่วยตาของพลอยชมพู เธอรู้สึกถึงความอัดอั้นในหัวใจที่ค่อยๆ คลายออก การได้รู้ความจริง ได้เข้าใจเบื้องหลังการกระทำของกษิดิศ ทำให้ความรู้สึกเจ็บปวดจากการถูกตำหนิเมื่อวันก่อนเริ่มจางหายไป “ฉัน... ฉันเข้าใจแล้วค่ะ” พลอยชมพูพยายามกลั้นน้ำตา “ขอบคุณที่อธิบายให้ฉันฟังนะคะ” “ฉันขอโทษที่ทำให้เธอต้องมาเผชิญหน้ากับเรื่องพวกนี้” กษิดิศกล่าว “ฉันรู้ว่ามันอาจจะหนักเกินไปสำหรับเธอ” “ไม่ค่ะ” พลอยชมพูส่ายหน้า “ฉัน... ฉันดีใจที่ได้รู้ความจริง” เธอมองเข้าไปในดวงตาของกษิดิศ “คุณกษิดิศเองก็คงเจ็บปวดมากเหมือนกันใช่ไหมคะ” กษิดิศนิ่งไป เขาไม่เคยคาดคิดว่าพลอยชมพูจะมองเห็นความเจ็บปวดของเขา “ฉัน... ไม่เป็นไร” กษิดิศตอบเสียงแผ่ว “คุณเป็นคนเข้มแข็งมากนะคะ” พลอยชมพูพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ “ถึงแม้จะมีเรื่องราวในอดีตแบบนี้ คุณก็ยังสามารถประคับประคองบริษัทมาได้” กษิดิศมองพลอยชมพูด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย การที่เธอไม่ตัดสินเขา แต่กลับแสดงความเข้าใจและให้กำลังใจ ทำให้กำแพงในใจของเขารู้สึกอ่อนลง “ขอบคุณนะ พลอยชมพู” เขาพูด “คำพูดของเธอ... มีความหมายกับฉันมาก” บรรยากาศในห้องเริ่มผ่อนคลายลง ความตึงเครียดที่เคยมีค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความเข้าใจและความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนกว่าเดิม “แล้ว... เรื่องนี้... คุณจะทำอย่างไรต่อไปคะ” พลอยชมพูถาม “ฉันยังไม่แน่ใจ” กษิดิศถอนหายใจ “แต่ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องนี้มาทำร้ายใครอีก” “ถ้ามีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้... บอกฉันได้นะคะ” พลอยชมพูเสนอ กษิดิศมองพลอยชมพูด้วยความประหลาดใจ “เธอ... หมายความว่ายังไง” “หมายความว่า... ฉันอยากจะช่วยค่ะ” พลอยชมพูตอบอย่างมั่นใจ “ถ้าคุณกษิดิศต้องการใครสักคนที่จะคอยรับฟัง หรือคอยสนับสนุน ฉันยินดีค่ะ” รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของกษิดิศ เป็นรอยยิ้มที่พลอยชมพูไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่รอยยิ้มที่แสดงถึงความพึงพอใจในงาน หรือความสำเร็จ แต่เป็นรอยยิ้มที่มาจากก้นบึ้งของหัวใจ “ขอบคุณนะ พลอยชมพู” กษิดิศกล่าว “ฉันคงจะ... ขอแรงเธอจริงๆ” การสนทนาจบลงด้วยความรู้สึกที่แตกต่างออกไป ทั้งพลอยชมพูและกษิดิศต่างก็รู้สึกโล่งใจและเบาใจขึ้น ความจริงที่ถูกเปิดเผย ไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จบลง แต่กลับทำให้เกิดความเข้าใจและความผูกพันที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น