หลังจากเหตุการณ์ที่บ้านของพลอย กันต์ก็พยายามติดต่อเธออยู่หลายครั้ง แต่พลอยกลับเลือกที่จะเงียบ เธอต้องการเวลาเพื่อทบทวนความรู้สึกทั้งหมด ความรักที่เขามีให้เธอเป็นสิ่งที่ไม่ต้องสงสัย แต่การปกปิดเรื่องสำคัญขนาดนี้ มันทำให้เกิดรอยร้าวเล็กๆ ในความสัมพันธ์ของพวกเขา กันต์ตัดสินใจที่จะไปหาพลอยที่คอนโดของเธอ เขาจอดรถไว้ที่หน้าอาคาร แล้วเดินขึ้นไปยังห้องของเธอด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เขาหวังว่าพลอยจะยอมรับฟังเหตุผลของเขา เมื่อกดกริ่งที่ประตูห้อง พลอยก็เปิดประตูออกมาด้วยสีหน้าที่ดูอิดโรย "คุณกันต์..." พลอยเอ่ยขึ้นอย่างไม่แสดงอารมณ์ใดๆ "พลอย... เราคุยกันก่อนนะ" กันต์พูดพร้อมกับก้าวเข้าไปในห้อง พลอยปิดประตูตามหลังเขาไป "จะคุยอะไรคะ" "เรื่องที่ผมปิดบังคุณ" กันต์พูดตรงๆ "ผมรู้ว่าผมผิด ผมผิดที่ไม่ได้บอกคุณเรื่องเจน ผมกลัวว่าคุณจะเสียใจ ผมกลัวว่าคุณจะไม่เชื่อใจผม" "แล้วตอนนี้ล่ะคะ" พลอยถามเสียงเย็น "คุณคิดว่าฉันเชื่อใจคุณอยู่หรือไง" กันต์ถอนหายใจ "ผมรู้ว่ามันยาก... แต่มันเป็นความจริง พลอย เจนเป็นอดีตภรรยาของผม เราเลิกกันนานแล้วจริงๆ" "แต่ข่าวที่ออกมา..." พลอยยังคงพูดไม่เต็มเสียง "เจนเป็นคนปล่อยข่าวพวกนั้นออกมาเอง" กันต์อธิบาย "เธอต้องการจะทำลายความสัมพันธ์ของเรา เธอเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องราวของเรา และเธอใช้มันเป็นเครื่องมือ" พลอยเดินไปนั่งที่โซฟา เธอทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับกำลังหาคำตอบจากท้องฟ้า "ฉัน... สับสนไปหมดเลยค่ะคุณกันต์" พลอยพูดเสียงแผ่ว "ฉันรักคุณนะ แต่... การที่คุณไม่บอกฉันเรื่องนี้ มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนคุณไม่ไว้ใจฉัน" กันต์เดินเข้าไปนั่งลงข้างๆ พลอย เขาจับมือของเธอไว้แน่น "ผมขอโทษจริงๆ พลอย ผมไม่ได้ไม่ไว้ใจคุณเลยนะ ผมแค่... ผมแค่ไม่รู้ว่าจะบอกคุณยังไง" "แล้วทำไมคุณถึงคิดว่าเจนจะกลับมาทำลายชีวิตคุณได้อีก" พลอยถาม "คุณป้องกันตัวเองแล้วหรือยัง" "ผมแจ้งความดำเนินคดีกับเธอไปแล้ว" กันต์ตอบ "และผมก็พยายามจะทำให้เธอห่างๆ ไปจากชีวิตผม แต่เธอก็ยังคงพยายามหาทางเข้ามาอยู่เรื่อยๆ" พลอยมองหน้ากันต์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยอ่อนและแววตาที่บ่งบอกถึงความเจ็บปวดที่เขาต้องเผชิญ "ฉัน... ยังรู้สึกไม่มั่นคงเลยค่ะ" พลอยยอมรับ "ฉันกลัวว่าเรื่องราวแบบนี้จะเกิดขึ้นอีก" "ผมเข้าใจ" กันต์พูด "และผมจะพยายามพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า ผมรักคุณจริงๆ และผมจะไม่มีวันปล่อยให้ใครมาทำลายความสัมพันธ์ของเราได้อีก" กันต์ดึงพลอยเข้ามากอดเบาๆ "ให้โอกาสผมนะพลอย ผมสัญญาว่าผมจะทำทุกอย่างให้คุณกลับมาเชื่อใจผมเหมือนเดิม" พลอยซบหน้าลงบนไหล่ของกันต์ เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจ แม้ว่ารอยร้าวจะยังคงมีอยู่ แต่เธอก็เชื่อว่าความรักของพวกเขาสามารถเยียวยาได้ "ฉัน... จะพยายามค่ะ" พลอยตอบเสียงเบา วันเวลาผ่านไป กันต์พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อแสดงความจริงใจต่อพลอย เขาพาเธอไปพบครอบครัวของเขาอีกครั้ง เพื่อให้พวกท่านได้ทราบถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้น คุณพ่อคุณแม่ของกันต์เข้าใจดีถึงปัญหาที่ลูกชายต้องเผชิญ และให้กำลังใจทั้งคู่ "พลอยลูก" คุณแม่ของกันต์เอ่ยขึ้น "แม่รู้ว่าลูกกำลังลำบากใจ แต่แม่เชื่อใจกันต์นะ และแม่ก็เชื่อใจลูกด้วย" "ขอบคุณค่ะคุณป้า" พลอยกล่าว "ถ้ามีอะไรที่พวกเราพอจะช่วยได้ บอกพวกเราได้เสมอนะ" คุณพ่อของกันต์เสริม การได้รับการยอมรับจากครอบครัวของกันต์ ทำให้พลอยรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาก เธอเริ่มมองเห็นแสงสว่างปลายอุโมงค์ กันต์เองก็ไม่ได้ปล่อยปละละเลยเรื่องของเจน เขายังคงดำเนินการทางกฎหมายอย่างต่อเนื่อง และพยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเธอโดยตรง "เราจะไม่ยอมให้เจนมาทำลายความสุขของเราอีก" กันต์บอกพลอยในคืนหนึ่งขณะที่ทั้งคู่นั่งดูดาวอยู่บนระเบียงคอนโด "ผมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องคุณ" พลอยพยักหน้า "ฉันรู้ค่ะ" ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อยๆ กลับมาแข็งแรงขึ้นอีกครั้ง แม้ว่าความทรงจำเกี่ยวกับเจนจะยังคงเป็นเหมือนเงาที่คอยตามหลอกหลอน แต่ความรักที่พวกเขามีให้กัน ก็เป็นพลังที่แข็งแกร่งพอที่จะก้าวผ่านมันไปได้ "คุณกันต์คะ" พลอยเอ่ยขึ้น "ฉันว่า... เราควรจะเตรียมงานแต่งงานของเราให้เสร็จสิ้นนะคะ" กันต์หันมามองพลอยด้วยรอยยิ้ม "จริงเหรอครับ" "ค่ะ" พลอยยิ้มตอบ "ฉันอยากให้ทุกอย่างมันชัดเจน อยากให้ทุกคนรู้ว่า เราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป" กันต์ดึงพลอยเข้ามากอดแน่น "ขอบคุณนะพลอย ขอบคุณที่ให้โอกาสผมอีกครั้ง" "ไม่เป็นไรค่ะ" พลอยซบหน้าลงบนอกเขา "เพราะฉันรักคุณไงคะ"