เสียงหัวเราะและบทสนทนาแห่งความสุขดังต่อเนื่องไปตลอดทางกลับบ้าน อาคิราขับรถด้วยความใจเย็น สายตาเหลือบมองเมษาที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยความรู้สึกเอ่อล้นในหัวใจ เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าชีวิตของเขาจะเปลี่ยนแปลงไปได้ถึงเพียงนี้ จากมาเฟียผู้โดดเดี่ยว เย็นชา ไร้ความรู้สึก กลับกลายเป็นคนที่พร้อมจะมอบทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อผู้หญิงเพียงคนเดียว "คุณอาคะ" เมษากล่าวขึ้นเบาๆ เมื่อรถจอดสนิทที่หน้าบ้าน "ฉันยังรู้สึกเหมือนฝันไปเลยค่ะ" อาคิราหันมายิ้มให้เธอ "มันไม่ใช่ความฝันหรอกนะเมษา มันคือความจริงของเราสองคน" เขาลงจากรถมายืนประกบข้างเมษา มือของเขากอบกุมมือของเธอไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเธอจะเลือนหายไปจากชีวิตของเขาจริงๆ "ไปกันเถอะค่ะ" เมษาชวน "คุณลุงสมศักดิ์คงจะรอเราอยู่" ทั้งสองเดินเข้าไปในบ้าน ภาพของลุงสมศักดิ์ที่กำลังนั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่นด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข ทำให้หัวใจของทั้งคู่พองโต "กลับมาแล้วรึ" ลุงสมศักดิ์ทักทายด้วยรอยยิ้ม "พ่อหนุ่มแม่หนูของฉัน" "ครับลุง" อาคิราตอบ "วันนี้เรามีความสุขกันมากเลยครับ" "ดีแล้ว ดีแล้ว" ลุงสมศักดิ์พยักหน้า "ลุงดีใจที่เห็นพวกแกมีความสุข" บทสนทนาของทั้งสามคนดำเนินไปอย่างอบอุ่น เมษาเล่าเรื่องราวความประทับใจที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนั้นให้ลุงสมศักดิ์ฟังอย่างละเอียด อาคิราก็นั่งฟังอยู่ข้างๆ ยิ้มให้กับความน่ารักของเธอ "ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้จริงๆ ค่ะ" เมษาเอ่ย "ขอบคุณคุณอามากนะคะ ที่มอบความสุขนี้ให้ฉัน" "ขอบคุณเธอมากกว่านะเมษา" อาคิราตอบ "ที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตของผม" "ไม่เป็นไรค่ะ" เมษาส่ายหน้าเบาๆ "ฉันมีความสุขที่สุดแล้ว" คืนนั้นทั้งสามคนทานอาหารเย็นร่วมกัน บรรยากาศเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น เมษารู้สึกได้ถึงความผูกพันที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นกับทั้งอาคิราและลุงสมศักดิ์ เธอไม่รู้สึกเหมือนเป็นคนนอกอีกต่อไป แต่เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้อย่างแท้จริง หลายวันต่อมา ชีวิตของอาคิราและเมษาเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในบ้านหลังใหญ่ที่เคยเงียบเหงา ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม เมษาช่วยดูแลบ้าน จัดการเรื่องราวต่างๆ อย่างเรียบร้อย ขณะที่อาคิราก็ยังคงบริหารงานของเขา แต่เวลานี้เขามีความสุขกับการกลับบ้านไปเจอเมษามากกว่าสิ่งอื่นใด "วันนี้คุณอาจะทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ" เมษาถามขณะที่เขากำลังเซ็นเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงาน อาคิราเงยหน้าขึ้นมองเธอ "อะไรก็ได้ที่เธอทำให้" เขาตอบ "อร่อยทุกอย่างแหละ" เมษายิ้มแก้มแดง "งั้นวันนี้ทำสปาเก็ตตี้ผัดขี้เมานะคะ คุณอาเคยบอกว่าชอบ" "ดีเลย" อาคิราลุกขึ้นเดินไปหาเมษา โอบเอวเธอไว้หลวมๆ "แต่ขอแวะหอมแก้มก่อนได้ไหม" เมษายิ้มเขินๆ "ตามสบายเลยค่ะ" อาคิราก้มลงจูบที่แก้มเนียนนุ่มของเธออย่างแผ่วเบา "แค่นี้ก็มีแรงทำงานต่อแล้ว" "อย่าหักโหมนะคะ" เมษากล่าว "เดี๋ยวจะไม่สบาย" "รู้แล้วน่า" อาคิราหัวเราะ "แล้วถ้าไม่สบาย ใครจะดูแลผมล่ะ" "เมษาไงคะ" เมษาตอบทันที "เมษาจะดูแลคุณอาเอง" "ดีที่สุดเลย" อาคิรากระชับอ้อมกอด "รักเธอนะเมษา" "รักคุณอาที่สุดในโลกค่ะ" ความรักของทั้งสองเบ่งบานขึ้นเรื่อยๆ ทุกวัน พวกเขาเรียนรู้ที่จะปรับตัวเข้าหากัน เข้าใจในความแตกต่าง และเติมเต็มในสิ่งที่อีกฝ่ายขาดหายไป เมษาทำให้โลกที่เคยมีแต่สีเทาของอาคิรา กลายเป็นโลกที่เต็มไปด้วยสีสันสดใส ส่วนอาคิราก็มอบความมั่นคง ปลอดภัย และความรักที่ไม่มีเงื่อนไขให้กับเมษา ลุงสมศักดิ์มองดูทั้งสองคนด้วยความสุขใจ เขาไม่เคยคิดว่าหลานชายของเขาจะสามารถมีความสุขและรักใครได้มากขนาดนี้ เมษาเข้ามาเปลี่ยนชีวิตของอาคิราไปอย่างสิ้นเชิง และเป็นเธอที่ทำให้บ้านหลังนี้กลับมาอบอุ่นอีกครั้ง "นี่เมษา" ลุงสมศักดิ์เรียกเมษามานั่งคุยด้วย "ลุงมีเรื่องอยากจะปรึกษาหนูหน่อย" "ค่ะคุณลุง ว่ามาเลยค่ะ" เมษารับคำ "เรื่องการแต่งงานของพวกหนู" ลุงสมศักดิ์เอ่ย "ลุงอยากจะจัดให้สมเกียรติที่สุด" เมษามองหน้าอาคิราที่นั่งอยู่ข้างๆ "หนูว่าตามที่คุณอากับคุณลุงเห็นสมควรเลยค่ะ" "ฉันอยากให้มันเป็นงานที่เรียบง่ายที่สุด" อาคิราแทรกขึ้น "แต่มีความหมายสำหรับเราสองคนมากที่สุด" "เอาแบบนั้นก็ได้" ลุงสมศักดิ์เห็นด้วย "แต่ยังไงก็ต้องมีพิธีให้เป็นเรื่องเป็นราว" "แน่นอนค่ะ" เมษาตอบ "หนูอยากให้คุณลุงมีความสุขด้วย" การเตรียมงานแต่งงานค่อยๆ ดำเนินไปอย่างราบรื่น ทั้งอาคิราและเมษาช่วยกันเลือกทุกอย่างด้วยความใส่ใจ พวกเขาอยากให้งานนี้เป็นเหมือนการเฉลิมฉลองความรักที่สมบูรณ์แบบที่สุด "คุณอาคะ" เมษาเอ่ยขึ้นในวันหนึ่งขณะที่ทั้งคู่นั่งอยู่บนระเบียงบ้าน มองดูพระอาทิตย์ตกดิน "ฉันดีใจมากเลยนะคะ ที่ได้มาอยู่กับคุณอา" อาคิรากอดเมษาจากด้านหลัง "ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณโชคชะตา ที่ส่งเธอมาให้ผม" "แล้วถ้าวันหนึ่ง ฉันไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปล่ะคะ" เมษาถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา อาคิราขยับมาหอมแก้มนวล "ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไง ผมก็รักเธอเสมอ" "สัญญาได้ไหมคะ" "สัญญา" อาคิราตอบอย่างหนักแน่น "ว่าจะรักเธอตลอดไป" เมษากอดแขนอาคิราไว้แน่น เธอรู้สึกถึงความปลอดภัยและความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ เธอรู้ว่าชีวิตของเธอต่อจากนี้ จะมีแต่ความสุขและความรักตลอดไป