งานแต่งงานของอาคิราและเมษาถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายแต่หรูหรา ท่ามกลางแขกเหรื่อที่มาร่วมแสดงความยินดีอย่างอบอุ่น บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขและความรัก ภาพของเจ้าบ่าวเจ้าสาวที่มองตากันด้วยความเข้าใจและผูกพัน ทำให้ทุกคนที่ได้เห็น ต่างยิ้มออกมาด้วยความปลื้มปิติ หลังจากพิธีการต่างๆ เสร็จสิ้นลง อาคิราและเมษาได้ใช้เวลาพักผ่อนฮันนีมูน ณ เกาะส่วนตัวแห่งหนึ่งที่อาคิราเตรียมไว้ให้ ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นและเต็มไปด้วยความโรแมนติก พวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ปราศจากเรื่องกังวลใดๆ "คุณอาคะ" เมษากล่าวขึ้นขณะที่ทั้งคู่นั่งมองทะเลตอนเย็น "ฉันมีความสุขมากเลยค่ะ" อาคิราโอบไหล่เมษาไว้ "ผมก็เหมือนกันครับเมษา" "ไม่เคยคิดเลยค่ะว่าชีวิตจะเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้" เมษาพยักหน้า "เมื่อก่อนฉันเคยกลัวทุกอย่าง กลัวอนาคต กลัวความผิดหวัง" "แต่ตอนนี้เธอไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้วนะ" อาคิราพูดปลอบ "เพราะเธอมีผมอยู่ตรงนี้" "ค่ะ" เมษายิ้ม "และฉันก็มีคุณอาอยู่ตรงนี้เสมอ" หลายสัปดาห์ผ่านไป ทั้งสองกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านหลังใหญ่ตามปกติ ชีวิตคู่ของพวกเขาก็ยังคงเต็มไปด้วยความสุขและความเข้าใจ อาคิราดูแลเมษาอย่างดีที่สุด เขาพยายามแบ่งเวลาจากการทำงานมาอยู่กับเธอให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ "อาคิราคะ" ลุงสมศักดิ์เรียกอาคิรามาคุยด้วย "เรื่องธุรกิจของตระกูล เราต้องมีการขยายสาขาไปต่างประเทศแล้วนะ" อาคิราพยักหน้า "ผมทราบครับลุง ช่วงนี้ผมก็กำลังศึกษาข้อมูลอยู่" "ดีมาก" ลุงสมศักดิ์กล่าว "ลุงอยากให้เราต่อยอดจากสิ่งที่พ่อของแกได้สร้างไว้" "ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ" อาคิราให้คำมั่น "ผมจะทำให้ชื่อเสียงของตระกูลเรากลับมายิ่งใหญ่กว่าเดิม" "ดีแล้ว" ลุงสมศักดิ์ยิ้ม "แต่ก็อย่าหักโหมจนเกินไปนะ ดูแลสุขภาพด้วย" "ครับลุง" ในขณะเดียวกัน เมษาก็เริ่มกลับไปเรียนต่อตามที่เธอตั้งใจไว้ เธอเลือกเรียนต่อในสาขาบริหารธุรกิจ เพื่อที่จะได้มีความรู้ความเข้าใจในการช่วยงานอาคิราในอนาคต "วันนี้เป็นวันแรกที่หนูจะกลับไปเรียน" เมษากล่าวกับอาคิรา "รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยค่ะ" "ไม่ต้องห่วงนะ" อาคิราจับมือเธอไว้แน่น "เธอทำได้อยู่แล้ว" "ขอบคุณค่ะ" เมษารู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาทันที "ถ้ามีอะไรก็โทรหาเมษานะคะ" "แน่นอน" อาคิราตอบ "แต่ถ้าเธอเรียนเหนื่อย ก็รีบกลับบ้านนะ" "ค่ะ" เมษารับคำ วันแรกของการกลับไปเรียนของเมษาผ่านไปอย่างราบรื่น เธอปรับตัวเข้ากับเพื่อนๆ และอาจารย์ได้อย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกดีที่ได้กลับมาเรียนอีกครั้ง และมีเป้าหมายที่ชัดเจนในชีวิต แต่แล้ว ความสงบสุขที่ดำเนินมาได้ไม่นาน ก็เริ่มมีสัญญาณของความเปลี่ยนแปลงบางอย่างเกิดขึ้น วันหนึ่ง ขณะที่อาคิรากำลังประชุมกับทีมงานเกี่ยวกับแผนการขยายธุรกิจไปต่างประเทศ เลขาคนสนิทของเขา ก็เดินเข้ามาแจ้งข่าวสำคัญ "คุณอาคิราครับ" เลขาคนนั้นเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "มีคนพบความผิดปกติบางอย่างในเอกสารทางการเงินของบริษัทครับ" อาคิราเลิกคิ้วขึ้น "ความผิดปกติแบบไหน" "เหมือนมีบางส่วนที่ถูกแก้ไข หรือไม่ก็ถูกปกปิดไว้ครับ" เลขาคนนั้นตอบ "ผมยังไม่สามารถระบุได้ชัดเจนว่าเป็นใครทำ และทำไปเพื่ออะไร" อาคิราขมวดคิ้ว ใบหน้าเริ่มเคร่งเครียด "หาคนมาตรวจสอบเอกสารทั้งหมดอีกครั้ง ให้ละเอียดที่สุด" "ครับคุณอา" เมื่อเมษากลับมาถึงบ้าน เธอสังเกตเห็นความผิดปกติบนใบหน้าของอาคิรา "เป็นอะไรไปคะคุณอา" เมษาถามอย่างเป็นห่วง "ดูเหมือนไม่สบายใจเลย" อาคิราถอนหายใจ "ไม่มีอะไรมากหรอกเมษา แค่เรื่องงานนิดหน่อย" "แต่คุณอาดูไม่ค่อยดีเลยนะคะ" เมษายังคงซักถาม "บอกเมษาได้นะคะ" อาคิรามองหน้าเมษา เขาเชื่อใจเธอเสมอ "มีบางอย่างไม่ชอบมาพากลในบริษัทน่ะเมษา" "เกี่ยวกับอะไรคะ" "เกี่ยวกับเอกสารทางการเงิน" อาคิราอธิบาย "เหมือนมีใครพยายามจะปกปิดบางอย่าง" เมษาขมวดคิ้ว "แล้วคุณอาจะทำยังไงคะ" "กำลังให้คนตรวจสอบอยู่" อาคิราตอบ "ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าใครทำ และทำไปเพื่ออะไร" ความรู้สึกไม่สบายใจเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเมษา เธอสัมผัสได้ว่าเรื่องนี้อาจจะใหญ่กว่าที่อาคิราคิด "คุณอาคะ" เมษาเอ่ยขึ้น "ถ้ามีอะไรที่เมษาช่วยได้ บอกได้เลยนะคะ" "ขอบคุณนะเมษา" อาคิราจับมือเธอไว้ "แต่เรื่องนี้อาจจะอันตราย" "เมษาไม่กลัวค่ะ" เมษามองอาคิราด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ "เมษาจะอยู่ข้างๆ คุณอาเสมอ" อาคิรากอดเมษาไว้แน่น ความรู้สึกขอบคุณและรักที่มีให้เธอ เพิ่มพูนขึ้นอีกเท่าตัว ในขณะเดียวกัน ลุงสมศักดิ์ก็ได้รับข่าวเกี่ยวกับความผิดปกติทางการเงินเช่นกัน เขาเรียกอาคิรามาคุยด้วยทันที "อาคิรา" ลุงสมศักดิ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แล้วนะ" "ผมทราบครับลุง" อาคิราตอบ "ผมกำลังสืบหาต้นตออยู่" "ระวังตัวให้มากนะ" ลุงสมศักดิ์เตือน "คนที่เรากำลังเผชิญหน้าด้วย อาจจะอันตรายกว่าที่เราคิด" "ผมจะระวังครับ" อาคิราให้คำมั่น คืนนั้น อากาศในบ้านดูอึมครึมกว่าที่เคย แม้ภายนอกจะเต็มไปด้วยแสงดาวระยิบระยับ แต่ภายในใจของอาคิราและเมษากลับมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่ พวกเขารู้ดีว่าการกลับมาของความสงบสุขที่ได้รับมา อาจจะต้องแลกมาด้วยการเผชิญหน้ากับอดีตอีกครั้ง อาคิราคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในอดีต ความขัดแย้ง การทรยศหักหลัง และศัตรูที่เคยมี เขาไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวพันกับเรื่องเหล่านั้นหรือไม่ แต่สิ่งหนึ่งที่เขาแน่ใจคือ เขาจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายครอบครัวและความสุขที่เขาสร้างขึ้นมาได้ "คุณอาคะ" เมษาเอ่ยขึ้นเบาๆ ขณะที่ทั้งคู่นอนอยู่บนเตียง "เมษารู้ว่าคุณอากำลังกังวล" อาคิราหันมามองเธอ "ผมแค่ไม่อยากให้เธอต้องมาลำบากไปด้วย" "เมษาไม่เคยคิดว่ามันเป็นความลำบากค่ะ" เมษากุมมือเขาไว้ "เมษาคือภรรยาของคุณอา เราจะผ่านทุกอย่างไปด้วยกัน" คำพูดของเมษาทำให้หัวใจของอาคิราอบอุ่นขึ้นมาทันที เขาไม่เคยรู้สึกโดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว เพราะเขามีเธออยู่เคียงข้าง