รุ่งเช้าวันต่อมา อากาศที่บ้านดูสดใสขึ้นเล็กน้อย แต่ความกังวลในใจของอาคิรายังคงอยู่ เขาตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อไปทำงาน และเริ่มการสืบสวนอย่างจริงจัง "คุณอาคะ" เสียงหวานของเมษาดังขึ้นเมื่ออาคิรากำลังจะออกจากบ้าน "เมษาจะไปด้วยนะคะ" อาคิราหันมามองเธออย่างแปลกใจ "เธอจะไปด้วยทำไม" "เมษาอยากช่วยคุณอาค่ะ" เมษากล่าวอย่างจริงจัง "เมษาเป็นห่วงคุณอา" "เรื่องนี้อาจจะอันตรายนะเมษา" อาคิราเตือน "เมษาไม่กลัวค่ะ" เมษาตอบอย่างมั่นใจ "เมษาจะคอยระวังหลังให้คุณอาเอง" อาคิรามองแววตาที่แน่วแน่ของเมษา เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เขาโชคดีจริงๆ ที่มีเธออยู่เคียงข้าง "ก็ได้" อาคิราตัดสินใจ "แต่เธอต้องทำตามที่ผมบอกทุกอย่างนะ" "ค่ะ" เมษารับคำ ทั้งสองเดินทางมาถึงที่ทำงาน อาคิราสั่งให้ทีมรักษาความปลอดภัยเพิ่มกำลัง และให้เมษาคอยสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ "ผมจะเข้าไปดูเอกสารที่ห้องทำงานส่วนตัว" อาคิราบอกเมษา "เธอรออยู่ตรงนี้กับสมศักดิ์นะ" "ไม่ค่ะ" เมษาปฏิเสธ "เมษาจะเข้าไปกับคุณอา" อาคิราลังเลเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นความมุ่งมั่นของเมษา เขาก็ยอมให้เธอไปด้วย เมื่อเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัว อาคิราและเมษาก็เริ่มตรวจสอบเอกสารต่างๆ ที่ถูกสงสัย "นี่ไงคะคุณอา" เมษาชี้ไปที่เอกสารฉบับหนึ่ง "ตัวเลขตรงนี้มันไม่ตรงกันเลยค่ะ" อาคิราหยิบเอกสารขึ้นมาดู เขาพบว่าเมษาพูดถูก มีการแก้ไขตัวเลขในเอกสารอย่างแนบเนียน "ใครกันนะที่ทำแบบนี้" อาคิราพึมพำ ทันใดนั้น เสียงเปิดประตูห้องทำงานก็ดังขึ้น ร่างของชายคนหนึ่งปรากฏขึ้นที่หน้าประตู เขามีสีหน้าเย็นชาและแววตาที่เต็มไปด้วยความอำมหิต "แกไม่ควรมายุ่งเรื่องของฉันนะ อาคิรา" ชายคนนั้นกล่าว อาคิราและเมษามองหน้ากันอย่างตกใจ "คุณ... คุณคือใคร" อาคิราถาม "แกไม่รู้จักฉันจริงๆ หรือ" ชายคนนั้นหัวเราะเยาะ "ฉันคือคนที่แกแย่งทุกอย่างไป" ทันใดนั้น ความทรงจำบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวของอาคิรา เขาจำได้ว่าชายคนนี้คือใคร "แก... แกคือ..." อาคิราอ้าปากค้าง "ใช่" ชายคนนั้นกล่าว "ฉันคือทายาทของตระกูลที่พ่อของแกเคยทำลาย" เมษามองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตกใจ เธอมองเห็นความแค้นที่สุมอยู่ในแววตาของชายคนนั้น "แกคิดว่าแกจะหนีความผิดไปได้ตลอดชีวิตอย่างนั้นหรือ" ชายคนนั้นกล่าวกับอาคิรา "แกต้องชดใช้ในสิ่งที่พ่อของแกทำไว้" "ผมไม่เคยทำอะไรผิด" อาคิราตอบอย่างหนักแน่น "ผมแค่ทำในสิ่งที่ควรทำ" "ดี!" ชายคนนั้นตะโกน "ถ้าอย่างนั้น ฉันจะทำให้แกเสียใจที่พูดแบบนี้!" ชายคนนั้นพุ่งเข้าใส่อาคิราอย่างรวดเร็ว อาคิราตั้งรับได้ทัน แต่การต่อสู้ก็เป็นไปอย่างดุเดือด เมษารีบหาโทรศัพท์เพื่อติดต่อขอความช่วยเหลือ แต่ชายคนนั้นก็รีบเข้ามาคว้าโทรศัพท์ไปจากมือเธอ "อย่ามายุ่งเรื่องนี้!" เขาตะคอกใส่เมษา "ปล่อยฉันนะ!" เมษาพยายามขัดขืน ในขณะที่การต่อสู้กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด เสียงฝีเท้าของทีมรักษาความปลอดภัยก็ดังขึ้นมา พวกเขาบุกเข้ามาในห้องทำงาน "หยุดนะ!" ทีมรักษาความปลอดภัยสั่ง ชายคนนั้นเห็นท่าไม่ดี เขาจึงรีบฉวยโอกาสหลบหนีไปทางหน้าต่าง "ตามมันไป!" อาคิราตะโกน แต่ชายคนนั้นก็หายตัวไปในความมืดอย่างรวดเร็ว อาคิราวิ่งไปหาเมษาที่กำลังยืนตัวสั่น "เมษา เธอเป็นอะไรไหม" อาคิราถามด้วยความเป็นห่วง "เมษาไม่เป็นไรค่ะ" เมษาตอบ เสียงสั่นเล็กน้อย "แต่เขา... เขาเป็นใครคะ" อาคิราถอนหายใจ "เขาคือคนที่เราต้องระวังมาตลอด" ลุงสมศักดิ์วิ่งเข้ามาเมื่อเห็นเหตุการณ์ "เป็นอะไรกันไปหมด" "มีคนพยายามจะเข้ามาทำร้ายผมครับลุง" อาคิราเล่า "แต่เมษาช่วยไว้ได้ทัน" "ดีแล้วลูก" ลุงสมศักดิ์พูดกับเมษา "หนูเก่งมาก" หลังจากเหตุการณ์นั้น อาคิราก็เริ่มลงมือสืบหาประวัติของชายคนนั้นอย่างจริงจัง เขาพบว่าชายคนนั้นคือทายาทของตระกูลคู่แข่งที่พ่อของเขาเคยมีเรื่องขัดแย้งด้วยในอดีต การแก้แค้นของชายคนนั้นคือการทำลายธุรกิจของตระกูลอาคิรา และทำให้เขาต้องเจ็บปวด "ผมต้องจับตัวเขาให้ได้" อาคิรากล่าวกับเมษา "ก่อนที่เขาจะทำอะไรอันตรายไปกว่านี้" "เมษาจะช่วยคุณอาเองค่ะ" เมษาตอบอย่างหนักแน่น ความจริงที่ซ่อนเร้นในอดีต ได้ถูกเปิดเผยออกมา และมันนำมาซึ่งความท้าทายใหม่ให้กับชีวิตของอาคิราและเมษา พวกเขารู้ดีว่าจากนี้ไป ชีวิตของพวกเขาจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ พวกเขาจะยืนหยัดเคียงข้างกัน และต่อสู้กับทุกอุปสรรคที่จะเข้ามา