รุ่งเช้าวันใหม่ แพรวพรรณตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกที่สดใสกว่าที่เคยเป็นมาหลายสัปดาห์ การได้พูดคุยกับธนาวัฒน์อย่างเปิดอกเมื่อคืน ทำให้เธอรู้สึกเบาใจและมีความหวัง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ข้อความจากธนาวัฒน์ที่ส่งมาเมื่อคืน ยังคงปรากฏอยู่บนหน้าจอ “นอนหลับฝันดีนะครับที่รัก” คำว่า “ที่รัก” ทำให้แพรวพรรณยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ แม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขายังคงอยู่ในช่วงเริ่มต้น แต่คำๆ นี้ก็มีความหมายกับเธอมาก เธอส่งข้อความตอบกลับไป “อรุณสวัสดิ์ค่ะ” ไม่นานนัก ธนาวัฒน์ก็โทรศัพท์เข้ามา “สวัสดีครับ” เสียงของเขาฟังดูสดใส “สวัสดีค่ะ” แพรวพรรณตอบ “คุณ… ไม่ได้นอนเลยเหรอคะ” “เปล่าครับ” ธนาวัฒน์หัวเราะ “แค่อยากจะคุยกับคุณ” “ฉันก็เหมือนกันค่ะ” แพรวพรรณกล่าว “ฉันรู้สึกดีขึ้นมากเลยค่ะ” “ผมดีใจนะแพรว” ธนาวัฒน์พูด “ผมดีใจที่เราได้คุยกันเมื่อคืน” “ฉันก็ดีใจค่ะ” แพรวพรรณตอบ “ฉัน… ฉันอยากจะเชื่อใจคุณอีกครั้ง” “ผมจะทำให้คุณเชื่อใจผมให้ได้” ธนาวัฒน์ยืนยัน “ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง” “แล้ว… เรื่องคุณมินตราล่ะคะ” แพรวพรรณถาม “คุณมินตรา… เธอก็ยังคงเป็นกำลังใจให้เราอยู่ครับ” ธนาวัฒน์กล่าว “ผมได้คุยกับเธอแล้ว เธอเข้าใจดี” “ฉันรู้สึกขอบคุณเธอมากเลยค่ะ” แพรวพรรณกล่าว “เธอเป็นคนดีจริงๆ” “ใช่ครับ” ธนาวัฒน์เห็นด้วย “และผมก็จะดูแลเธอให้ดีที่สุด ในฐานะเพื่อน” แพรวพรรณยิ้ม เธอรู้สึกดีที่ธนาวัฒน์ให้เกียรติมินตรา “แล้ว… วันนี้คุณจะทำอะไรคะ” แพรวพรรณถาม “ผม… อยากจะชวนคุณไปทานข้าวเที่ยงด้วยกัน” ธนาวัฒน์กล่าว “ถ้าคุณว่าง” “ได้ค่ะ” แพรวพรรณตอบรับทันที “ฉันว่างค่ะ” “เยี่ยมเลย” ธนาวัฒน์ดีใจ “ผมจะไปรับคุณนะ” ทั้งสองวางสายโทรศัพท์ลง แพรวพรรณลุกขึ้นยืน เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอก ท้องฟ้าแจ่มใสราวกับจะบ่งบอกถึงอนาคตที่ดี เธอรู้สึกได้ถึงความหวังที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจอีกครั้ง หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากมามากมาย เมื่อธนาวัฒน์มาถึงคอนโดของเธอ เขาดูสดใสและมีความสุข เขาจับมือแพรวพรรณแน่นขณะที่ทั้งสองเดินออกจากอาคาร “คุณดูดีขึ้นนะแพรว” ธนาวัฒน์ชม “คุณก็เหมือนกันค่ะ” แพรวพรรณยิ้ม ระหว่างทางไปร้านอาหาร ธนาวัฒน์เล่าเรื่องราวต่างๆ ให้แพรวพรรณฟัง เขาเล่าถึงวัยเด็กของเขา ความฝัน และความตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง แพรวพรรณตั้งใจฟัง เธอรู้สึกว่าเธอได้รู้จักธนาวัฒน์ในมุมที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เมื่อถึงร้านอาหาร ทั้งสองก็สั่งอาหารและพูดคุยกันอย่างเพลิดเพลิน “ผมรู้ว่าเราเพิ่งจะเริ่มต้นกันใหม่” ธนาวัฒน์กล่าว “แต่ผมหวังว่าเราจะค่อยๆ สร้างความสัมพันธ์ของเราขึ้นมาใหม่นะครับ” “ฉันก็หวังอย่างนั้นค่ะ” แพรวพรรณตอบ “ฉันอยากจะให้โอกาสเรา” “ขอบคุณนะแพรว” ธนาวัฒน์กล่าว “ผมจะไม่ทำให้คุณเสียใจ” “แล้ว… เรื่องที่คุณเคยปิดบังฉันล่ะคะ” แพรวพรรณถาม “ผมจะค่อยๆ เล่าให้คุณฟังนะครับ” ธนาวัฒน์ตอบ “แต่ผมอยากให้คุณเชื่อมั่นในตัวผมก่อน” แพรวพรรณพยักหน้า เธอเข้าใจ “ฉันจะเชื่อใจคุณค่ะ” แพรวพรรณกล่าว รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของธนาวัฒน์ เขาจับมือแพรวพรรณอีกครั้ง “ผมรักคุณนะครับแพรว” เขาพูดเสียงหนักแน่น “ฉันก็รักคุณค่ะ” แพรวพรรณตอบ การกลับมาของธนาวัฒน์ และการเปิดใจคุยกัน ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ความหวังที่เคยริบหรี่เริ่มก่อตัวขึ้นเป็นเปลวเทียนที่สว่างไสว ถึงแม้ว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะยังมีความท้าทายรออยู่ แต่ทั้งแพรวพรรณและธนาวัฒน์ก็พร้อมที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยกัน โดยมีหัวใจที่เต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ