การกลับมาเริ่มต้นใหม่ของแพรวพรรณและธนาวัฒน์เป็นไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป พวกเขาใช้เวลาพูดคุยกันมากขึ้น ทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยกัน และค่อยๆ สร้างความเชื่อใจขึ้นมาใหม่ ธนาวัฒน์แสดงออกถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน เขาใส่ใจแพรวพรรณในทุกรายละเอียด แสดงความห่วงใย และไม่เคยทำให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยวอีกต่อไป อย่างไรก็ตาม แม้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะกำลังผลิบาน แต่รอยร้าวในอดีตก็ยังคงเป็นสิ่งที่ต้องเผชิญหน้า วันหนึ่ง ขณะที่แพรวพรรณและธนาวัฒน์กำลังนั่งทานอาหารเย็นด้วยกันที่คอนโดของแพรวพรรณ ธนาวัฒน์ก็เอ่ยขึ้นมา “แพรว… ผมอยากจะบอกอะไรคุณอย่างหนึ่ง” แพรวพรรณหันไปมองเขา “ว่ามาสิคะ” “เรื่อง… เรื่องธุรกิจของผม” ธนาวัฒน์อธิบาย “อย่างที่คุณรู้ ผมกำลังอยู่ในช่วงปรับโครงสร้างบริษัทครั้งใหญ่ มีหลายอย่างที่ผมต้องจัดการ และ… มีบางอย่างที่อาจจะกระทบกระเทือนคุณ” แพรวพรรณขมวดคิ้ว “กระทบกระเทือนฉันยังไงคะ” “คือ… ในช่วงที่ผมต้องเร่งสะสางปัญหา ผมอาจจะต้องเดินทางบ่อยขึ้น และ… อาจจะมีเวลาให้คุณน้อยลง” ธนาวัฒน์พูดอย่างอึดอัด “ผมรู้ว่ามันฟังดูเหมือนผมกำลังจะกลับไปเป็นคนเดิม แต่ผมขอให้คุณเข้าใจนะ” แพรวพรรณเงียบไปครู่หนึ่ง เธอกำลังประมวลผลสิ่งที่ธนาวัฒน์พูด “คุณกำลังจะบอกว่า คุณอาจจะกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมๆ อีกครั้งอย่างนั้นเหรอคะ” เธอถามเสียงเรียบ “ไม่นะ! ไม่ใช่แบบนั้นเลย” ธนาวัฒน์รีบปฏิเสธ “ผมไม่ได้จะกลับไปเป็นคนเดิม ผมแค่… อาจจะต้องทุ่มเทเวลาให้กับงานมากขึ้น เพื่อให้ทุกอย่างมันเข้าที่ และผมจะได้ไม่ต้องกังวลกับมันอีก” “แล้ว… คุณแน่ใจเหรอคะว่า คุณจะยังคงมีเวลาให้ฉัน” แพรวพรรณถาม น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเล็กน้อย “แน่นอน ผมแน่ใจ” ธนาวัฒน์จับมือของเธอไว้แน่น “ผมรักคุณนะแพรว และผมจะไม่ยอมให้เรื่องงานมาเป็นอุปสรรคของเราเด็ดขาด ผมแค่… อยากจะให้คุณเตรียมใจไว้” แพรวพรรณมองเข้าไปในดวงตาของธนาวัฒน์ เธอเห็นความจริงใจ แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความกลัวที่คืบคลานเข้ามาในใจ “ฉัน… ฉันเข้าใจค่ะ” เธอตอบ “แต่คุณต้องสัญญานะคะว่า คุณจะไม่หายไปไหน” “ผมสัญญา” ธนาวัฒน์พูดอย่างหนักแน่น “ผมจะทำให้ดีที่สุด” เมื่อธนาวัฒน์กลับไป แพรวพรรณนั่งอยู่คนเดียวในความเงียบของคอนโด เธอทบทวนคำพูดของเขา “เขาจะทำได้จริงๆ เหรอ” เธอถามตัวเอง “หรือว่านี่เป็นแค่ข้ออ้าง ที่จะกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมๆ” ความกังวลเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของแพรวพรรณ แม้ว่าเธอจะพยายามเชื่อใจธนาวัฒน์ แต่ประสบการณ์ในอดีตก็ยังคงตามหลอกหลอนเธออยู่ วันต่อมา แพรวพรรณตัดสินใจที่จะลองคุยกับมินตรา เธอเชื่อว่ามินตราจะให้คำแนะนำที่ดีได้ “สวัสดีค่ะคุณมินตรา” แพรวพรรณโทรศัพท์ไป “สวัสดีค่ะแพรว” เสียงของมินตราฟังดูสดใส “มีอะไรหรือเปล่าคะ” “คือ… ฉันอยากจะปรึกษาคุณเรื่องหนึ่งค่ะ” แพรวพรรณกล่าว “เป็นเรื่องของคุณธนาวัฒน์ค่ะ” “อ๋อ… มีอะไรเหรอคะ” มินตราถามด้วยความเป็นห่วง แพรวพรรณเล่าเรื่องที่ธนาวัฒน์บอกเธอเมื่อคืนให้มินตราฟัง “คุณมินตราคะ ฉัน… ฉันกลัวค่ะ” แพรวพรรณยอมรับ “ฉันกลัวว่าเขาจะกลับไปเป็นคนเดิม กลัวว่าเขาจะหายไปจากชีวิตฉันอีกครั้ง” มินตราเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ “แพรว… ฉันเข้าใจความรู้สึกของคุณนะ” “คุณ… คุณคิดว่าฉันควรจะทำยังไงคะ” แพรวพรรณถาม “ฉันคิดว่า… คุณต้องให้โอกาสเขา” มินตรากล่าว “ธนาวัฒน์เขาเปลี่ยนแปลงไปมากจริงๆ นะคะ เขาอยากจะเริ่มต้นใหม่กับคุณจริงๆ” “แต่… เรื่องงานของเขา” แพรวพรรณยังคงกังวล “เรื่องงานเป็นเรื่องสำคัญสำหรับเขาจริงๆ ค่ะ” มินตราอธิบาย “แต่ฉันเชื่อว่า เขาจะสามารถแบ่งเวลาให้คุณได้ เขาจะพยายามอย่างเต็มที่” “แล้วถ้า… ถ้าเขาทำไม่ได้ล่ะคะ” แพรวพรรณถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล “ถ้าเขาทำไม่ได้จริงๆ… คุณก็ค่อยๆ คิดอีกทีก็ได้ค่ะ” มินตราพูดอย่างใจเย็น “แต่ตอนนี้… ขอให้คุณลองเชื่อใจเขาอีกสักครั้งนะคะ” แพรวพรรณถอนหายใจยาว “ขอบคุณนะคะคุณมินตรา” “ไม่เป็นไรค่ะ” มินตราตอบ “ฉันเป็นกำลังใจให้คุณเสมอนะ” หลังจากวางสายโทรศัพท์ แพรวพรรณรู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง การได้คุยกับมินตราทำให้เธอรู้สึกว่าเธอยังมีเพื่อนที่คอยสนับสนุนอยู่ เย็นวันนั้น ธนาวัฒน์กลับมาหาแพรวพรรณที่คอนโด เขาดูเหนื่อยล้าจากการทำงาน แต่ก็ยังคงยิ้มให้เธอ “วันนี้เป็นไงบ้างคะ” แพรวพรรณถาม “ก็… ค่อนข้างหนักครับ” ธนาวัฒน์ตอบ “แต่ก็ใกล้จะเสร็จแล้ว” เขาเดินเข้าไปกอดแพรวพรรณเบาๆ “ผมขอโทษนะแพรว ที่วันนี้ผมอาจจะคุยกับคุณไม่ค่อยได้” เขาบอก “ไม่เป็นไรค่ะ” แพรวพรรณโอบกอดเขาตอบ “ฉันเข้าใจค่ะ” “คุณ… ไม่โกรธผมใช่ไหม” ธนาวัฒน์ถาม “ไม่โกรธค่ะ” แพรวพรรณตอบ “แต่… ฉันอยากให้คุณจำไว้นะคะว่า ฉันต้องการคุณ” ธนาวัฒน์เงยหน้ามองแพรวพรรณ ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของเธอ “ผมรู้ครับ” เขาพูดเสียงเบา “และผมก็จะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณเสมอ” เขาค่อยๆ ก้มลงจูบหน้าผากของแพรวพรรณอย่างอ่อนโยน “ผมจะพยายามอย่างเต็มที่นะครับแพรว” เขาบอก “ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง” แพรวพรรณมองเข้าไปในดวงตาของเขา เธอเห็นความมุ่งมั่นและความรักที่ฉายชัดออกมา “ฉันเชื่อคุณค่ะ” เธอตอบ แม้ว่าความกังวลจะยังคงอยู่บ้าง แต่แพรวพรรณก็ตัดสินใจที่จะเชื่อใจธนาวัฒน์อีกครั้ง เธอรู้ว่าการสร้างความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งต้องอาศัยความอดทนและความเข้าใจ และเธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความท้าทายนี้ไปกับเขา