"ผม… ผมรู้สึกขอบคุณครับ" อัศวินกล่าวเสียงทุ้มต่ำ แต่แฝงไปด้วยความหนักอึ้ง "ขอบคุณที่ทุกคนให้การสนับสนุนความสัมพันธ์ปลอมๆ ของเรามาโดยตลอด" เขาหยุดไปเล็กน้อย หายใจลึกก่อนจะพูดต่อ "มันเป็นแผนการตลาดที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก และผมต้องขอโทษที่ต้องหลอกลวงทุกท่าน" มิลินรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะหยุดเต้น สายตาของนักข่าวทุกคนจับจ้องมาที่เธอราวกับจะเผาไหม้ ผิวของเธอเย็นเฉียบ แม้ว่าอากาศในห้องจะอบอุ่นก็ตาม "สำหรับผม… มันเป็นมากกว่าแค่การแสดง" อัศวินพูดต่อ เสียงของเขาเริ่มสั่นเล็กน้อย "ผมได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างจากการแสดงบทบาทนี้ ได้รู้จักคุณมิลิน… มากกว่าที่เคยคิด" เขามองไปที่มิลิน สายตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย มิลินรู้สึกเหมือนถูกตรึงอยู่กับที่ เธอไม่รู้ว่าควรถามคำถามอะไร หรือควรจะตอบสนองอย่างไร "ผม… ผมไม่แน่ใจว่าคำพูดไหนจะเหมาะสมที่สุดในตอนนี้" อัศวินเอ่ยต่อ "แต่ผมอยากจะบอกว่า… ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมรู้สึกดี… กับทุกช่วงเวลาที่เราได้ใช้ร่วมกัน" นักข่าวเริ่มซักถามอย่างหนักหน่วง "คุณอัศวินครับ มีข่าวลือว่าคุณกำลังจะหมั้นกับแฟนเก่าเป็นจริงหรือไม่ครับ" "คุณมิลินครับ คุณรู้สึกอย่างไรที่ต้องปิดบังความสัมพันธ์ที่แท้จริงมาโดยตลอด" "นี่คือการจบสิ้นความสัมพันธ์ หรือเป็นการเริ่มต้นบทใหม่ครับ" นัทรีบเข้ามาแทรก "ขออภัยครับทุกท่าน คำถามต่อไปครับ" อัศวินสบตามิลินอีกครั้งก่อนจะหันไปตอบนักข่าว "สำหรับเรื่องส่วนตัว ผมขอไม่เปิดเผยในเวลานี้ครับ" เขาหันไปหามิลิน "แต่สำหรับความสัมพันธ์… กับคุณมิลิน… มันไม่ใช่แค่การแสดงอีกต่อไปแล้วครับ" คำพูดสุดท้ายของอัศวินทำเอามิลินแทบทรุด คำว่า "ไม่ใช่แค่การแสดงอีกต่อไป" ดังก้องอยู่ในหัวของเธอ "คุณมิลินครับ" พิธีกรอีกคนถาม "คุณมีอะไรจะกล่าวเพิ่มเติมไหมครับ" มิลินพยายามรวบรวมสติ เธอมองไปที่ฝูงชนที่อยู่ตรงหน้า เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นเรื่อยๆ "ฉัน… ฉันอยากขอโทษทุกท่านค่ะ" มิลินเริ่มต้น เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย "ที่ทำให้ทุกคนเข้าใจผิดมาโดยตลอด" เธอหยุด หายใจเข้าลึกๆ "ความสัมพันธ์ของเรา… เป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการตลาดจริงๆ ค่ะ" เธอตัดสินใจจะพูดความจริงทั้งหมดออกมา "แต่… ในระหว่างการทำงานร่วมกัน ฉันก็ได้เรียนรู้… และรู้จักคุณอัศวินมากขึ้น" เธอหันไปมองอัศวินอีกครั้ง "เขาเป็นคนที่ดี… และเขาก็ดูแลฉันมาตลอด" "คุณอัศวินพูดถูกค่ะ" มิลินกล่าวต่อ "มันไม่ใช่แค่การแสดงอีกต่อไปแล้ว" เสียงอื้ออึงดังขึ้นกว่าเดิม นักข่าวบางคนเริ่มลุกขึ้นยืน บางคนก็กดชัตเตอร์รัวๆ "คำว่า 'ไม่ใช่แค่การแสดง' หมายถึงอะไรครับคุณมิลิน" นักข่าวสาวคนหนึ่งตะโกนถาม มิลินหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย "หมายถึง… ฉัน… ฉันรู้สึกดีกับเขาค่ะ" เธอสารภาพออกมาอย่างอึดอัด "และเขา… ก็รู้สึกดีกับฉันเช่นกัน" นัทรีบเข้ามาเสริม "ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจครับ วันนี้เราได้แถลงข่าวเรื่องสำคัญครบถ้วนแล้ว สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับผลงานในอนาคตของคุณมิลินและคุณอัศวิน จะแจ้งให้ทราบต่อไปครับ" การแถลงข่าวจบลงอย่างรวดเร็ว แต่มิลินและอัศวินก็ยังคงถูกรุมล้อมไปด้วยนักข่าว พวกเขาถูกกันตัวออกจากงานโดยทีมรักษาความปลอดภัย "คุณมิลินครับ คุณอัศวิน! มีอะไรจะพูดอีกไหมครับ!" "ความสัมพันธ์ครั้งนี้จะดำเนินต่อไปใช่ไหมครับ!" "คุณสองคนกำลังจะคบกันจริงๆ หรือครับ!" อัศวินกุมมือมิลินไว้แน่น "เราจะไปคุยกันข้างในนะครับ" เขาพูดกับนักข่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ทั้งสองถูกพาขึ้นลิฟต์ไปยังห้องวีไอพีของโรงแรม มิลินยังคงรู้สึกสั่นสะท้านกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น "คุณ… คุณพูดไปแล้วนะ" มิลินพูดเสียงแผ่วเบา "ผมรู้ครับ" อัศวินตอบ เขามองมิลินด้วยสายตาที่อ่อนโยน "ผมพูดในสิ่งที่ผมรู้สึกจริงๆ" "แต่… แล้วเรื่องแฟนเก่าของคุณล่ะคะ" มิลินถาม เสียงของเธอแฝงไปด้วยความกังวล อัศวินส่ายหน้า "มันไม่สำคัญแล้วครับ" เขาจับมือมิลินไว้แน่น "สิ่งสำคัญตอนนี้คือ… เราสองคน" "ฉัน… ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ" มิลินพูด "ฉันสับสนไปหมดแล้ว" "ไม่ต้องรีบครับ" อัศวินกล่าว "ให้เวลาเราได้คิดทบทวน" เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ "แต่ผมอยากให้คุณรู้… ว่าผมไม่ได้โกหก" มิลินมองเข้าไปในดวงตาของอัศวิน เธอเห็นความจริงใจที่ฉายออกมา เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไป แต่วันนี้… เธอได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางที่ไม่มีทางหวนกลับ