“ไม่ครับ… คุณต้องไม่เข้าใจว่ามันเป็นเรื่องง่าย” อัศวินพูดต่อ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “ผมรู้ดีว่าคุณต้องแบกรับความกดดันมากแค่ไหน ทั้งจากสื่อ จากแฟนคลับ จากบริษัท และที่สำคัญที่สุด… จากผม” มิลินหันหน้าไปมองอัศวินที่นั่งอยู่ข้างๆ แสงไฟจากถนนที่สาดเข้ามาในรถ สะท้อนให้เห็นแววตาที่ดูเหนื่อยล้าและเต็มไปด้วยความขัดแย้งของเขา “คุณ… คุณไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรหรอกค่ะ” มิลินพยายามตอบอย่างเข้มแข็ง “เราตกลงกันแล้วนี่คะ” “แต่ข้อตกลงนั้น… มันกำลังจะเปลี่ยนไป” อัศวินพูดเสียงเบา “ผม… ผมรู้สึกว่าผมเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่างกับคุณจริงๆ แล้ว” คำพูดของอัศวินทำเอามิลินใจหายวาบ เธอไม่แน่ใจว่าได้ยินถูกหรือไม่ “คุณ… คุณหมายความว่ายังไงคะ” “ผมหมายความว่า… ความรู้สึกของผมที่มีต่อคุณ มันไม่ใช่แค่การแสดงอีกต่อไปแล้ว” อัศวินมองตรงไปข้างหน้า ไหล่ของเขาเริ่มสั่นเล็กน้อย “ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ผิด… ผิดต่อข้อตกลงของเรา ผิดต่อทุกสิ่งที่เราเคยตั้งใจไว้ แต่ผมห้ามความรู้สึกของตัวเองไม่ได้” มิลินนิ่งไป เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าอัศวินจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา เขาเป็นซุปตาร์ที่เย็นชาและควบคุมตัวเองได้ดีเสมอมา แต่ในตอนนี้ ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวดที่มิลินสัมผัสได้ “คุณ… คุณไม่ได้พูดเล่นใช่ไหมคะ” มิลินถามเสียงสั่น “ผมพูดจริงครับ” อัศวินหันมาสบตามิลิน “ผมพยายามปฏิเสธมันมาตลอด พยายามบอกตัวเองว่านี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งของการแสดง พยายามเตือนตัวเองว่าเรากำลังทำธุรกิจ แต่ทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้คุณ… หัวใจผมมันกลับเต้นแรงกว่าเดิม” เขาถอนหายใจยาว “ผมกลัว… กลัวว่าความรู้สึกนี้มันจะทำให้ทุกอย่างพังไปมากกว่าเดิม” “แล้ว… แล้วคุณจะทำยังไงต่อไปคะ” มิลินถาม เธอเองก็เริ่มรู้สึกสับสนกับความรู้สึกของตัวเองเช่นกัน ตั้งแต่แรก เธอพยายามยึดมั่นในข้อตกลง แต่ยิ่งนานวันเข้า หัวใจของเธอกลับเริ่มหวั่นไหวไปกับรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และความใส่ใจเล็กๆ น้อยๆ ของอัศวิน “ผมไม่รู้” อัศวินตอบอย่างตรงไปตรงมา “ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ผมไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน” “แต่… ในงานวันนี้ คุณพูดว่า… ความสัมพันธ์ของเราเป็นสิ่งที่พิเศษสำหรับคุณเสมอ” มิลินทวนคำพูดของเขา “ใช่ครับ” อัศวินพยักหน้า “ตอนนั้นผมแค่อยากจะปกป้องคุณ อยากจะทำให้คุณรู้สึกปลอดภัย แต่ผมก็รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ… คุณพิเศษสำหรับผมจริงๆ” รถลิมูซีนเลี้ยวเข้าสู่คฤหาสน์ของอัศวินอย่างเงียบเชียบ โดยที่ไม่มีใครพูดอะไรกันอีกเลยตลอดทาง บรรยากาศในรถอบอวลไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความตกใจ ความสับสน และความหวังที่เริ่มผลิบานในใจของทั้งสองคน เมื่อรถจอดสนิท อัศวินก็หันมาหามิลินอีกครั้ง “คุณมิลิน… ผม… ผมขอโทษอีกครั้ง” “ไม่เป็นไรค่ะ” มิลินตอบ เธอยังคงพยายามสงบสติอารมณ์ “คุณ… คุณให้เวลาตัวเองหน่อยนะคะ” “ขอบคุณครับ” อัศวินตอบ “คืนนี้… ผมขอตัวก่อนนะครับ” อัศวินลงจากรถไป ทิ้งให้มิลินนั่งนิ่งอยู่ในรถ เธอพิงศีรษะกับพนักพิง ปล่อยให้น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลออกมาอย่างเงียบๆ คำสารภาพของอัศวินมันเหมือนพายุที่พัดกระหน่ำเข้ามา ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอพยายามจะสร้างกำแพงไว้ เธอไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับอัศวินมันจริงจังแค่ไหน เธอไม่รู้ว่าอนาคตของทั้งคู่จะเป็นอย่างไรต่อไป สิ่งที่เธอรู้คือ… หัวใจของเธอเองก็เริ่มตอบสนองต่ออัศวินในแบบที่เธอเองก็ไม่เข้าใจ ในคืนนั้น มิลินนอนไม่หลับ เธอพลิกตัวไปมาบนเตียง คิดทบทวนทุกคำพูดของอัศวิน ทุกสายตาที่เขามองเธอ ทุกสัมผัสที่เขาเคยมอบให้ ความรู้สึกที่เธอพยายามจะกดเอาไว้ มันกำลังจะระเบิดออกมา เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เลื่อนดูรูปภาพของเธอและอัศวินที่ถ่ายด้วยกันในงานต่างๆ ภาพเหล่านั้นที่เคยทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังแสดงอยู่ ตอนนี้กลับมีความหมายที่ลึกซึ้งกว่าเดิม “ฉัน… ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน… อัศวิน” เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอหลับตาลง พยายามสงบจิตใจ แต่ภาพใบหน้าของอัศวิน ดวงตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของเขาก็ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิด วันต่อมา มิลินมาถึงกองถ่ายด้วยใบหน้าที่ยังคงดูอ่อนเพลีย เธอพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่ภายในใจกลับปั่นป่วนไปหมด “เป็นอะไรไปคะมิลิน ดูไม่ค่อยสบายเลย” พลอย เพื่อนสนิทของเธอ ทักขึ้นเมื่อเห็นมิลินนั่งซึมอยู่ “เปล่าค่ะ… แค่นอนไม่ค่อยหลับน่ะ” มิลินตอบยิ้มๆ “เรื่องของคุณอัศวินอีกแล้วใช่ไหม” พลอยถามอย่างเข้าใจ มิลินพยักหน้า “มัน… มันซับซ้อนกว่าที่คิดไว้มากเลยพลอย” “ฉันก็ว่างั้นแหละ” พลอยถอนหายใจ “แต่ก็ดีนะ… ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ปลอมๆ ของพวกเธอจะเริ่มกลายเป็นของจริงแล้ว” “จริงเหรอ…” มิลินถามเสียงแผ่ว “ก็ดูจากแววตาของคุณอัศวินสิ” พลอยยิ้ม “ตอนให้สัมภาษณ์เมื่อวาน เขาดูมีความสุขมากเลยนะที่ได้อยู่กับเธอ” มิลินนึกย้อนกลับไปถึงคำพูดของอัศวินในรถ คำสารภาพที่ทำให้หัวใจของเธอสั่นไหว “ฉัน… ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน” มิลินตอบ “บางที… สิ่งที่เกิดขึ้นอาจจะเกินกว่าที่เราจะควบคุมได้แล้วก็ได้” “ก็ต้องรอดูต่อไปนะ” พลอยตบไหล่มิลินเบาๆ “แต่ไม่ว่ายังไง… ฉันก็อยู่ข้างเธอเสมอนะ” มิลินหันไปยิ้มให้เพื่อน เธอรู้สึกขอบคุณที่มีพลอยอยู่เคียงข้างเสมอ ขณะที่กำลังจะเริ่มถ่ายทำฉากต่อไป ผู้จัดการส่วนตัวของมิลินก็เดินเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “คุณมิลินครับ มีเรื่องด่วนครับ” ผู้จัดการกล่าว “ทางคุณนัทโทรมา แจ้งว่า… มีข่าวรั่วไหลออกมาครับ” “ข่าวอะไรคะ” มิลินถามด้วยความกังวล “ข่าวเกี่ยวกับ… ความสัมพันธ์ของคุณกับคุณอัศวินครับ… เป็นข่าวที่ว่า… คุณทั้งสองคนกำลังจะหมั้นกันครับ” มิลินอึ้งไป ข่าวนี้มัน… มันเร็วเกินไป “อะไรนะคะ… ใครปล่อยข่าวคะ” มิลินถามเสียงสั่น “ไม่ทราบครับ แต่ตอนนี้มันกระจายไปทั่วแล้วครับ แล้วก็… ทางคุณนัทบอกว่า… เขาอยากจะใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์ครับ” “จะใช้ประโยชน์ยังไงคะ” มิลินถามอย่างไม่เข้าใจ “เขาอยากจะให้คุณกับคุณอัศวิน… ออกมายืนยันข่าวนี้อย่างเป็นทางการครับ” มิลินแทบไม่เชื่อหูตัวเอง “ยืนยัน… ยืนยันเรื่องที่ยังไม่เป็นจริงเนี่ยนะคะ” “ครับคุณมิลิน… นี่เป็นโอกาสครั้งใหญ่ที่จะสร้างกระแสให้พวกคุณทั้งคู่ไปอีกระดับหนึ่งครับ” มิลินมองหน้าผู้จัดการด้วยความไม่เข้าใจ เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้มันกำลังจะนำพาเธอไปในทิศทางไหน