อรินรดานั่งนิ่งอยู่ร้านกาแฟ มองดูผู้คนเดินผ่านไปมา ใบหน้าของเธอฉายแววครุ่นคิด คำพูดของพิมพ์ชนกยังคงก้องอยู่ในหู "คุณธีรเดชไม่ใช่คนดีอย่างที่เธอคิด" "เขาชอบเล่นเกม เขาชอบควบคุม และเขาไม่เคยแคร์ความรู้สึกของใคร" ความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นในใจเธออีกครั้ง เธอพยายามปัดความคิดเหล่านั้นออกไป แต่ภาพของธีรเดชที่อ่อนโยนเมื่อคืนก็แวบเข้ามา เขาบอกว่าจะสอนให้เธอรู้จักรัก สอนให้เธอรู้จักการดูแลเอาใจใส่ คำพูดเหล่านั้นจริงใจแค่ไหน หรือเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเกมที่เขาเล่นกับเธอ "รินคะ" เสียงเรียกที่คุ้นเคยดังขึ้น ดึงเธอออกจากภวังค์ เธอเงยหน้าขึ้นพบธีรเดชยืนอยู่ตรงหน้า ยิ้มบางๆ พลางถือกล่องขนมที่ดูน่าทาน "ผมเห็นคุณนั่งอยู่ที่นี่นานแล้ว นึกว่ามานั่งรอใคร" อรินรดาใจเต้นแรง เธอไม่คิดว่าเขาจะมาหาที่นี่ "เอ่อ... รินแค่ออกมาเดินเล่นค่ะ" เธอตอบ พยายามทำเสียงให้เป็นปกติ ธีรเดชเลื่อนเก้าอี้มานั่งตรงข้ามเธอ "เดินเล่นจนเหม่อลอยเลยนะ" เขาพูดพลางยื่นกล่องขนมให้ "เอาอันนี้ไปหน่อยไหม ผมเห็นว่าคุณชอบทาน" อรินรดารับกล่องขนมมาอย่างเก้ๆ กังๆ "ขอบคุณค่ะ" เธอเอ่ย "คุณธีรเดชมาทำอะไรแถวนี้คะ" "ผมกะจะแวะมาหาคุณที่คอนโดพอดี เห็นว่าวันนี้คุณมีนัดเจอเพื่อนเก่า" ธีรเดชตอบ "เผื่อคุณอยากจะคุยอะไรกับผม หรือถ้าคุณต้องการอะไร ผมก็พร้อมจะไปหา" "คุณธีรเดชรู้ได้ยังไงคะว่ารินมีนัด" อรินรถามอย่างแปลกใจ ธีรเดชหัวเราะเบาๆ "ผมก็แค่เดาเอาเองน่ะครับ" เขาตอบ "เห็นคุณแต่งตัวสวยเป็นพิเศษ" คำตอบนั้นทำให้อรินรดาใจเต้นแรงอีกครั้ง เขาใส่ใจเธอขนาดนี้เลยหรือ หรือนี่ก็เป็นเพียงการแสดงละครที่แนบเนียนของเขา "คุณพิมพ์ชนกก็มาด้วยค่ะ" อรินรดาตัดสินใจที่จะพูดความจริงบางส่วน "เราเพิ่งคุยกันเสร็จ" "อ้อ" ธีรเดชเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "แล้วเธอว่าอย่างไรบ้าง" "คุณพิมพ์... เธอก็บอกให้รินระวังตัวค่ะ" อรินรดาเอ่ยเสียงเบา "เธอพูดประมาณว่า... คุณธีรเดชไม่ใช่คนดีอย่างที่รินคิด" ใบหน้าของธีรเดชยังคงเรียบเฉย เขาจ้องมองอรินรดาอย่างพิจารณา "แล้วคุณเชื่อเธอหรือเปล่า" อรินรดาไม่กล้าสบตาเขา "รินไม่รู้ค่ะ" เธอตอบตามตรง "รินสับสนไปหมด" "อรินรดา" ธีรเดชเอื้อมมือมาวางทาบบนหลังมือของเธออย่างแผ่วเบา "ผมรู้ว่าคุณกำลังรู้สึกอย่างไร" ความเย็นจากมือของเขาทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย แต่สัมผัสนั้นกลับดูอ่อนโยนจนน่าประหลาด "ผมไม่เคยบังคับให้คุณเชื่อผม" ธีรเดชกล่าวต่อ "แต่ผมอยากให้คุณลองมองที่การกระทำของผมมากกว่าคำพูดของใคร" "การกระทำของคุณ..." อรินรดาพึมพำ "ก็... คุณช่วยบริษัทของริน จนเกือบจะรอดแล้ว" "นั่นเป็นแค่จุดเริ่มต้น" ธีรเดชกล่าว "และผมก็ไม่ได้ทำไปเพราะอยากได้อะไรตอบแทน" "แล้วคุณทำไปเพื่ออะไรคะ" อรินรถามอีกครั้ง เป็นคำถามที่เธออยากรู้มาตลอด ธีรเดชยิ้ม "ก็อย่างที่ผมเคยบอก... คุณทำให้ผมสนใจ" เขาพูด "และผมก็อยากจะรู้จักคุณให้มากขึ้น" "แต่คุณพิมพ์บอกว่า... คุณเคยมีความสัมพันธ์กับเธอ" อรินรดาเอ่ยเสียงสั่น "แล้วเธอบอกว่าคุณ... เจ้าเล่ห์" ธีรเดชถอนหายใจเบาๆ "คุณพิมพ์... เธอเป็นคนที่มีอดีตที่ซับซ้อน" เขาอธิบาย "และผมกับเธอก็เคย... มีเรื่องราวบางอย่างเกิดขึ้น" "เรื่องราวบางอย่าง... หมายความว่ายังไงคะ" อรินรถามอย่างคาดคั้น "หมายความว่า... เราเคยใกล้ชิดกันมาก่อน" ธีรเดชตอบ "แต่... มันไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบที่คุณคิด" "แต่เธอพูดเหมือนคุณ... หลอกใช้เธอ" อรินรดาพยายามจะตีความ "คุณพิมพ์เป็นคนที่มีอารมณ์อ่อนไหว" ธีรเดชกล่าว "บางครั้งเธอก็ตีความอะไรไปเอง" "แล้วคุณธีรเดช... ไม่เคยรู้สึกอะไรกับเธอเลยจริงๆ เหรอคะ" อรินรถามอย่างตรงไปตรงมา ธีรเดชเงียบไปครู่หนึ่ง เขาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของอรินรดา "ผม... เคยคิดว่าผมชอบเธอ" เขาเอ่ย "แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผมถึงได้รู้ว่า... สิ่งที่ผมรู้สึก มันไม่ใช่ความรัก" "แล้ว... ความรักของคุณเป็นแบบไหนคะ" อรินรถามอีกครั้ง เธอรู้สึกเหมือนกำลังหลุดเข้าไปในโลกของเขา "ความรักของผม... มันไม่ใช่การครอบครอง ไม่ใช่การควบคุม" ธีรเดชตอบ "มันคือการให้เกียรติ การเข้าใจ และการยอมรับในตัวตนของอีกฝ่าย" เขาบีบมือเธอเบาๆ "และผมก็คิดว่า... ผมกำลังรู้สึกแบบนั้นกับคุณ อรินรดา" คำพูดของเขาทำให้อรินรดาใจเต้นระรัว เธอไม่เคยคิดว่าธีรเดช ชายหนุ่มผู้เย็นชาและดูเหมือนจะมีแต่ความทะเยอทะยาน จะสามารถพูดอะไรที่อ่อนหวานและจริงใจได้ถึงขนาดนี้ "คุณธีรเดชคะ..." อรินรดาพยายามจะรวบรวมสติ "รินยังไม่แน่ใจ" "ผมเข้าใจ" ธีรเดชยิ้ม "ผมจะให้เวลาคุณเสมอ" เขามองไปยังกล่องขนมที่อรินรดาถืออยู่ "อันนั้น... ผมอยากให้คุณลองชิมดูนะ เป็นขนมที่ผมชอบทำเอง" อรินรดาประหลาดใจ "คุณทำขนมเป็นด้วยเหรอคะ" "ผมทำได้หลายอย่างที่คุณไม่รู้" ธีรเดชตอบ "ถ้าคุณให้โอกาส ผมอยากจะทำให้คุณเห็น" อรินรดาค่อยๆ เปิดกล่องขนมออก กลิ่นหอมอ่อนๆ ของช็อกโกแลตและอัลมอนด์ลอยมาเตะจมูก เธอหยิบชิ้นเล็กๆ ขึ้นมาลองชิม รสชาติหวานละมุนที่ค่อยๆ ละลายในปาก ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายลง "อร่อยค่ะ" เธอเอ่ยชม "อร่อยมากจริงๆ" "ดีใจที่คุณชอบ" ธีรเดชยิ้มกว้าง "ถ้าคุณชอบ ผมจะทำมาให้คุณอีกเรื่อยๆ" ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งคุยกันอย่างออกรส ทันใดนั้น โทรศัพท์ของอรินรดาก็สั่นขึ้น เป็นสายจากเลขาส่วนตัวของเธอ "คุณอรินรดาคะ" เสียงปลายสายดูตื่นตระหนก "มีเรื่องด่วนค่ะ... เรื่องบริษัทค่ะ" "มีอะไรเหรอคะ" อรินรถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความกังวล "นักลงทุนรายใหม่... ที่คุณเพิ่งเซ็นสัญญาด้วย... พวกเขาถอนตัวค่ะ!" เลขาตอบ อรินรดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน "อะไรนะคะ! เป็นไปไม่ได้!" ธีรเดชที่ได้ยินบทสนทนาก็รีบเอ่ยถาม "เกิดอะไรขึ้นครับ" "นักลงทุนถอนตัวค่ะ" อรินรดาหันไปบอกธีรเดชด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "พวกเขายกเลิกการลงทุนทั้งหมด!" ความหวังที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้นเมื่อครู่ พังทลายลงในพริบตา อรินรดารู้สึกเหมือนถูกทิ้งให้อยู่กลางพายุที่โหมกระหน่ำ เธอไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป