"คุณหญิงกัลยา..." อรินรดาเอ่ยชื่อนั้นออกมาด้วยความไม่เชื่อ เธอส่ายหน้าช้าๆ พยายามปฏิเสธสิ่งที่ธีรเดชกำลังบอก "เป็นไปไม่ได้ค่ะคุณธีรเดช คุณย่าของริน... ท่านจะทำแบบนี้กับหลานตัวเองไม่ได้ ท่านรักรินนะคะ" น้ำเสียงของอรินรดาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ราวกับกำลังถูกฉีกหัวใจออกเป็นชิ้นๆ ธีรเดชถอนหายใจยาว เขาเดินเข้าไปหาอรินรดา และค่อยๆ ประคองไหล่ของเธอเอาไว้ "อรินรดา ผมรู้ว่ามันยากที่จะยอมรับ" เขาพูดเสียงนุ่มนวล "แต่จากข้อมูลที่ผมได้มา และจากสถานการณ์ที่เกิดขึ้น... คุณหญิงกัลยาคือคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด" "แต่ทำไมคะ" อรินรถามเสียงสั่น น้ำตาเริ่มเอ่อคลออีกครั้ง "ทำไมท่านถึงต้องทำแบบนี้กับริน ท่านเกลียดรินมากแค่ไหนกัน" "ผมได้ยินมาว่า... คุณหญิงกัลยาไม่พอใจที่คุณกำลังจะแต่งงานกับผม" ธีรเดชกล่าวต่อ "ท่านคิดว่าผม... ไม่เหมาะสมกับคุณ ท่านมองว่าผมมาจากครอบครัวที่... ไม่คู่ควรกับตระกูลของคุณ" "ไม่เหมาะสม..." อรินรดาพึมพำ คำว่า "ไม่เหมาะสม" กระแทกเข้ากลางใจเธออย่างแรง "แต่เรื่องนี้มันเป็นเรื่องส่วนตัวของริน คุณย่าของริน ท่านจะก้าวก่ายไม่ได้" "ผมเข้าใจดีว่ามันเป็นการก้าวก่าย" ธีรเดชตอบ "แต่คุณหญิงกัลยาเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่ง และมีอำนาจมาก เธอเชื่อว่าเธอรู้ดีที่สุดสำหรับทุกคนในครอบครัว" "แต่... การทำลายบริษัทของริน มันไม่ใช่แค่การก้าวก่ายแล้วค่ะ" อรินรดารู้สึกเหมือนมีมีดกรีดแทงอยู่ภายใน "มันคือการทำลายชีวิตของริน! ท่านรู้ไหมว่าบริษัทนี้มีความหมายกับรินมากแค่ไหน มันคือความหวังสุดท้ายของริน!" "ผมรู้ครับ" ธีรเดชจับมือของอรินรดาแน่น "และผมก็บอกคุณแล้วว่าผมจะไม่ปล่อยให้คุณอยู่คนเดียว" "แล้ว... แล้วคุณย่าของริน ท่านจะทำอะไรต่อไปคะ" อรินรถามอย่างหวาดหวั่น "ถ้าท่านยังคิดว่ารินไม่คู่ควรกับคุณ ท่านจะหาทางกำจัดคุณออกไปจากชีวิตรินอีกหรือเปล่า" ธีรเดชเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาของเขาส่อแววครุ่นคิด "ผมไม่แน่ใจครับ" เขาตอบตรงๆ "แต่ผมจะพยายามหาทางคุ้มครองคุณให้ดีที่สุด" "แล้ว... แล้วเรื่องที่พิมพ์ชนกพูดล่ะคะ" อรินรถามต่อ "ที่ว่า... มีคนใกล้ชิดคุณธีรเดชที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้" ธีรเดชขมวดคิ้วเล็กน้อย "พิมพ์ชนกพูดแบบนั้นจริงๆ หรือครับ" "ค่ะ" อรินรดาพยักหน้า "เธอพูดเหมือน... เป็นคนที่รินกลัวที่สุด" ธีรเดชหลับตาลงครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลบางอย่าง "ผมเข้าใจแล้ว" เขาเอ่ยเสียงเบา "ผมว่าผมรู้แล้วว่าพิมพ์ชนกหมายถึงใคร" "ใครคะ" อรินรถามอย่างฉับพลัน "แม่ของผมครับ" ธีรเดชตอบ "คุณหญิงพิสมัย" อรินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "คุณแม่ของคุณธีรเดชเหรอคะ!" "ใช่ครับ" ธีรเดชพยักหน้า "ผมเคยได้ยินแม่พูดหลายครั้งว่า... ท่านไม่ชอบคุณเลย ท่านเคยบอกว่า... คุณไม่คู่ควรกับผม" "แล้ว... แล้วทำไมท่านถึงต้องมาเกี่ยวข้องกับเรื่องของคุณหญิงกัลยาด้วยคะ" อรินรถามด้วยความสับสน "บางที... อาจจะเป็นเพราะท่านกับคุณหญิงกัลยามีเป้าหมายเดียวกัน" ธีรเดชอธิบาย "คือการทำให้เราสองคนต้องแยกจากกัน" "แต่... คุณหญิงกัลยาเป็นผู้ใหญ่ที่น่าเคารพนะคะ" อรินรดาพยายามจะหาเหตุผลเข้าข้าง "ทำไมท่านถึงต้องทำแบบนี้" "ความรักของแม่... บางครั้งก็เกินกว่าที่เราจะเข้าใจได้นะครับอรินรดา" ธีรเดชกล่าว "บางที... ท่านอาจจะคิดว่าสิ่งที่ท่านทำ คือการปกป้องผม" อรินรดาเงยหน้ามองธีรเดชอย่างอึ้งๆ ภาพของคนที่เธอเคยเชื่อใจกลับกลายเป็นคนที่หักหลังเธออย่างไม่น่าเชื่อ "แล้ว... แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงกันดีคะ" เธอถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "เราต้องมีสติครับ" ธีรเดชตอบ "เราต้องใช้สติในการแก้ปัญหา" "แต่... บริษัทของริน..." อรินรดาพูดต่ออย่างกังวล "ผมจะจัดการเรื่องนี้เองครับ" ธีรเดชกล่าว "ผมจะหาทางช่วยบริษัทของคุณให้ได้" "คุณธีรเดชคะ..." อรินรดาเอ่ยเสียงสั่น "ริน... รินไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงดี" "ไม่ต้องขอบคุณผมหรอกครับ" ธีรเดชยิ้มบางๆ "แค่คุณเชื่อใจผมก็พอแล้ว" เขาจับมือของอรินดาไว้แน่น "ผมจะทำให้ดีที่สุด เพื่อคุณ" อรินรดามองเข้าไปในดวงตาของธีรเดช เธอเห็นความมุ่งมั่นและความรักที่เขามีให้เธออย่างชัดเจน ถึงแม้ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายเพียงใด แต่เธอก็รู้สึกว่ายังมีเขาอยู่ข้างๆ "ค่ะ" เธอพยักหน้า "รินเชื่อใจคุณค่ะคุณธีรเดช" ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอย่างเคร่งเครียด เสียงโทรศัพท์ของธีรเดชก็ดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อผู้โทร และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป "ใครโทรมาคะ" อรินรถาม "แม่ผมครับ" ธีรเดชตอบเสียงเรียบ "ผมต้องคุยกับท่าน" เขาเดินออกไปจากห้อง เพื่อไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียง ปล่อยให้อรินรดาอยู่คนเดียวกับความคิดที่ตีกันยุ่งเหยิงในหัว เธอไม่แน่ใจว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือเธอไม่สามารถถอยกลับได้อีกแล้ว