คุณหญิงพิสมัยเดินตรงไปยังห้องทำงานของธีรเดชด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง การสนทนากับคุณพิศาลยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ คำเตือนถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา และความลับที่ถูกปกปิดมานานเกี่ยวกับต้นกำเนิดของอรินดา มันช่างเป็นเรื่องที่ยากจะทำใจยอมรับ "ธีรเดช" คุณหญิงพิสมัยเรียกชื่อหลานชายเสียงดังขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นเขากำลังก้มหน้าก้มตาอยู่กับกองเอกสาร ธีรเดชเงยหน้าขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ "คุณป้าครับ มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ" "ป้าเพิ่งมาถึง" คุณหญิงพิสมัยนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง พลางมองไปรอบๆ ห้องทำงานที่ดูยุ่งเหยิง "ทำงานหนักตลอดเลยนะเรา" "ก็ใกล้จะถึงกำหนดแล้วครับ" ธีรเดชตอบ "ผมต้องทำให้เสร็จก่อน" "เรื่องบริษัทของอรินดาใช่ไหม" คุณหญิงพิสมัยเอ่ยถาม พลางสูดลมหายใจลึกๆ "ป้ามีเรื่องอยากจะคุยกับเราเป็นการส่วนตัวหน่อย" ธีรเดชเห็นท่าทางจริงจังของคุณป้า ก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง "ครับ มีอะไรรึเปล่าครับ" "เรา... เราแน่ใจนะว่าเราต้องการจะแต่งงานกับอรินดาจริงๆ" คุณหญิงพิสมัยถาม พลางสบตาหลานชายตรงๆ ธีรเดชชะงักไปเล็กน้อย "ครับ ทำไมอยู่ดีๆ คุณป้าถึงถามแบบนี้ล่ะครับ" "ป้าแค่เป็นห่วงเรา" คุณหญิงพิสมัยพยายามเลือกใช้คำพูด "ป้าเห็นว่าเราทุ่มเทให้กับเรื่องนี้มากเกินไป จนบางที... เราอาจจะมองข้ามอะไรบางอย่างไป" "ผมมองข้ามอะไรไปครับ" ธีรเดชถามด้วยความสงสัย "ความจริงบางอย่าง" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "ความจริงที่... อาจจะทำให้เราต้องคิดทบทวนเรื่องการแต่งงานครั้งนี้" ธีรเดชเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ "คุณป้าครับ ถ้ามีอะไร... กรุณาบอกผมตรงๆ เถอะครับ" คุณหญิงพิสมัยนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความลังเล "ธีรเดช... หลานรัก... เราทราบไหมว่า... อรินดา... เธอไม่ใช่ลูกสาวของคุณหญิงกัลยาจริงๆ" ธีรเดชเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "คุณป้าพูดเรื่องอะไรครับ" "ป้า... ป้าเพิ่งทราบเรื่องนี้มาไม่นาน" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "จากคุณพิศาล ทนายความของตระกูล..." "คุณพิศาล... เขาบอกอะไรคุณป้าครับ" ธีรเดชถามเสียงเข้มขึ้น "เขาบอกว่า... คุณหญิงกัลยา... เธอเคยมีความสัมพันธ์กับคุณพิศาล..." คุณหญิงพิสมัยกล่าว "และ... อรินดา... คือลูกของพวกเขา" ธีรเดชยืนนิ่งอึ้งไป เขาพยายามประมวลผลข้อมูลที่ได้รับ มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อ และน่าตกใจเกินกว่าที่เขาจะรับได้ "ไม่... เป็นไปไม่ได้ครับ" เขาอุทาน "อรินดา... เธอคือลูกสาวของคุณหญิงกัลยา" "นั่นคือสิ่งที่เราเคยเชื่อ" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "แต่ความจริงมันอาจจะไม่ใช่แบบนั้น" "ถ้าอย่างนั้น... คุณย่าของอรินดา... ท่านทราบเรื่องนี้หรือไม่" ธีรเดชถาม "คุณหญิงกัลยา... ปิดเรื่องนี้เป็นความลับมาตลอด" คุณหญิงพิสมัยตอบ "เธอไม่เคยยอมรับเรื่องนี้เลย" ธีรเดชเดินไปทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา เขาเอามือกุมขมับ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสนและไม่เชื่อสายตา "แล้ว... แล้วทำไมคุณพิศาลถึงมาบอกเรื่องนี้กับคุณป้า" "เขาบอกว่า... เขาเป็นห่วง" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "เขาบอกว่า... คุณหญิงกัลยากำลังวางแผนบางอย่างที่อาจจะเป็นอันตรายต่ออรินดา และเขาไม่อยากให้เราต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายไปกว่านี้" "อันตราย... หมายความว่ายังไงครับ" ธีรเดชถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "ป้าไม่ทราบแน่ชัด" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "แต่เขาบอกว่า... คุณหญิงกัลยาอาจจะต้องการกำจัดอรินดาให้พ้นทาง" "กำจัด...!" ธีรเดชอุทาน เขาไม่สามารถจินตนาการถึงสิ่งที่เลวร้ายขนาดนั้นได้ "คุณป้าครับ... ผมไม่เชื่อเรื่องนี้ครับ" "ป้าก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "แต่... เราก็ต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์" ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์ของตระกูลอรินดา บรรยากาศก็เต็มไปด้วยความตึงเครียด คุณหญิงกัลยากำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายครั้งใหม่ "คุณหญิงกัลยาคะ" เสียงของอรินดาดังขึ้นอย่างสุภาพ แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยว "รินอยากจะเรียนถามเรื่องการลงทุนของบริษัทค่ะ" คุณหญิงกัลยาเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ใบหน้าของเธอยังคงเย็นชา "เรื่องนั้น... ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ" "แต่ท่านคะ" อรินดาเอ่ยต่อ "ตอนนี้บริษัทของเรากำลังต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน ถ้าเราไม่ได้รับการสนับสนุน... อาจจะสายเกินไปค่ะ" "สายเกินไป... หรือว่าเธออยากจะให้ฉันเข้ามาอุ้มชูบริษัทของครอบครัวเธอ" คุณหญิงกัลยาถามด้วยน้ำเสียงเหน็บแนม "ฉันเคยบอกแล้วว่า... ความรักเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำให้ธุรกิจไปรอดได้" "รินทราบค่ะ" อรินดากล่าว "แต่รินก็เชื่อมั่นในตัวคุณธีรเดชค่ะ และรินก็เชื่อมั่นว่า... ด้วยการสนับสนุนของท่าน... เราจะผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้" "การสนับสนุนของฉัน?" คุณหญิงกัลยาหัวเราะเบาๆ "เธอคิดว่าฉันจะยอมให้หลานชายของฉันต้องมาแบกรับภาระของครอบครัวเธออย่างนั้นเหรอ" "ท่านคะ..." อรินดาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ "เรื่องนี้ไม่ใช่แค่ภาระค่ะ แต่มันคือโอกาสที่จะพิสูจน์ว่า... ความสัมพันธ์ของเรามั่นคงแค่ไหน" "ความสัมพันธ์..." คุณหญิงกัลยาเอ่ยคำนั้นราวกับจะเย้ยหยัน "ความสัมพันธ์ที่กำลังจะจบลงในไม่ช้านี้ต่างหาก" "หมายความว่ายังไงคะ" อรินดาถามด้วยความสงสัย "ฉันรู้ทุกอย่าง" คุณหญิงกัลยาเอ่ยเสียงเย็น "ฉันรู้ว่าเธอพยายามจะใช้ธีรเดช เพื่อดึงบริษัทของเธอให้รอด" "ไม่นะท่านคะ รินไม่ได้..." อรินดาพยายามจะแก้ต่าง "อย่าปฏิเสธเลยอรินดา" คุณหญิงกัลยาตัดบท "ฉันเห็นธาตุแท้ของเธอแล้ว" "ท่านเข้าใจผิดแล้วค่ะ" อรินดากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เริ่มสั่นเครือ "รินรักคุณธีรเดชจริงๆ" "รัก?" คุณหญิงกัลยาเลิกคิ้ว "ความรักของเธอ... มันมีค่ามากแค่ไหนกันเชียว" "มากพอที่จะทำให้รินยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกันค่ะ" อรินดาเอ่ยเสียงหนักแน่น "รวมถึงการขอความช่วยเหลือจากท่านด้วย" "ถ้าอย่างนั้น... เธอต้องเลือก" คุณหญิงกัลยาประกาศ "เลือกระหว่างความรักของเธอ... กับบริษัทของเธอ" อรินดาอึ้งไปกับคำพูดของคุณหญิงกัลยา เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าสถานการณ์จะบีบคั้นถึงเพียงนี้ "ท่านหมายความว่ายังไงคะ" "ถ้าเธออยากจะแต่งงานกับธีรเดช... เธอก็ต้องปล่อยบริษัทของเธอให้ล้มละลายไป" คุณหญิงกัลยาเอ่ย "แต่ถ้าเธออยากจะรักษาบริษัทของเธอเอาไว้... เธอก็ต้องยอมสละธีรเดชไป" อรินดาแทบจะทรุดลงไปกับพื้น เธอไม่สามารถเลือกทางไหนได้เลย ทั้งสองอย่างมีความสำคัญต่อชีวิตของเธออย่างมาก ความรักของธีรเดชคือทุกสิ่งทุกอย่าง แต่บริษัทของครอบครัวก็คือมรดกที่เธอต้องรักษาไว้ "ท่านคะ... รินขอเวลาคิด" อรินดากล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง "เวลาของเธอ... กำลังจะหมดลงแล้วอรินดา" คุณหญิงกัลยาเอ่ยทิ้งท้าย ก่อนจะหันกลับไปสนใจเอกสารของเธอราวกับว่าบทสนทนาทั้งหมดนั้นไม่เคยเกิดขึ้น อรินดาเดินออกจากห้องทำงานของคุณหญิงกัลยาด้วยหัวใจที่แตกสลาย เธอไม่รู้จะหันหน้าไปทางไหน ความกดดันจากทั้งสองทิศทางกำลังถาโถมเข้ามาอย่างหนักหน่วง เธอต้องเลือกระหว่างคนที่เธอรัก กับสิ่งที่เธอต้องรับผิดชอบ