อรินดาเดินโซซัดโซเซกลับมาที่ห้องทำงานของธีรเดช เธอทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหมดแรง น้ำตาเริ่มคลอหน่วย "อรินดา" ธีรเดชรีบเข้ามาหาเธอทันทีที่เห็นสภาพ "เกิดอะไรขึ้นครับ" อรินดาเงยหน้ามองธีรเดช น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลรินออกมา "คุณย่า... ท่านไม่ยอมค่ะ" "ไม่ยอมเรื่องอะไรครับ" ธีรเดชถามอย่างใจเย็น พยายามปลอบประโลมเธอ "ท่านบอกว่า... รินต้องเลือกระหว่าง... ความรักของเรา... กับบริษัทของริน" อรินดาเอ่ยเสียงสั่นเครือ "ถ้าเรารักกัน... รินก็ต้องยอมให้บริษัทล้มละลายไป... แต่ถ้าอยากรักษาบริษัทไว้... รินก็ต้องสละท่านไป" ธีรเดชอึ้งไปกับคำพูดของอรินดา เขาเข้าใจดีว่าคุณหญิงกัลยากำลังเล่นเกมอะไรอยู่ "ผม... ผมไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด" เขากล่าวเสียงหนักแน่น "ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง" "แต่ท่านคะ..." อรินดาเงยหน้ามองเขาด้วยความหวัง "คุณย่าของริน ท่านแข็งมากนะคะ" "ผมรู้ครับ" ธีรเดชกล่าว "แต่ผมก็รักคุณมากกว่าอะไรทั้งหมด" เขากอดอรินดาไว้แนบอก "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาแยกเราออกจากกัน" ในขณะเดียวกัน คุณหญิงพิสมัยก็ได้ตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะทำ เธอโทรศัพท์หาคุณหญิงกัลยา "สวัสดีค่ะ คุณหญิงกัลยา" คุณหญิงพิสมัยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นกว่าปกติ "มีอะไรหรือคะ คุณหญิงพิสมัย" เสียงคุณหญิงกัลยาฟังดูเย็นชา "ดิฉันมีเรื่องสำคัญจะเรียนถามคุณหญิงค่ะ" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "เรื่องเกี่ยวกับ... อรินดา... และหลานชายของดิฉัน... ธีรเดช" คุณหญิงกัลยาเงียบไปครู่หนึ่ง "เธอต้องการจะพูดเรื่องอะไร" "ดิฉันทราบมาว่า... คุณหญิงกำลังพยายามกีดกันความสัมพันธ์ของทั้งสองคน" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "และคุณหญิงกำลังจะบังคับให้อรินดาเลือกระหว่างความรักกับบริษัทของเธอ" "นั่นเป็นเรื่องของตระกูลฉัน" คุณหญิงกัลยาตอบเสียงแข็ง "คุณหญิงพิสมัยไม่ควรเข้ามาเกี่ยวข้อง" "แต่มันเกี่ยวกับหลานชายของดิฉันด้วยค่ะ" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "และที่สำคัญ... ดิฉันทราบความจริงบางอย่างเกี่ยวกับ... อรินดา" เมื่อได้ยินเช่นนั้น น้ำเสียงของคุณหญิงกัลยาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย "ความจริงอะไร" "คุณหญิงกัลยาคะ" คุณหญิงพิสมัยเอ่ย "ดิฉันทราบว่า... อรินดา... ไม่ใช่ลูกสาวของคุณหญิงกับสามีของคุณ" บรรยากาศในสายเงียบสนิท ราวกับมีใครบางคนกำลังหยุดหายใจ "คุณ... คุณทราบได้อย่างไร" คุณหญิงกัลยาถามเสียงแผ่วเบา "มันไม่สำคัญหรอกค่ะว่าดิฉันทราบได้อย่างไร" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "แต่ที่สำคัญคือ... ดิฉันทราบว่าคุณหญิงกำลังจะทำอะไรบางอย่างที่ร้ายแรงกับอรินดา" "ฉัน... ฉันแค่ต้องการปกป้องตระกูลของเรา" คุณหญิงกัลยาแก้ตัว "ปกป้อง... หรือว่าทำลาย" คุณหญิงพิสมัยย้อนถาม "คุณหญิงคะ... การเก็บงำความลับมานาน... มันอาจจะนำมาซึ่งความเจ็บปวดที่มากกว่า" "แล้วคุณต้องการอะไร" คุณหญิงกัลยาถามด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวขึ้น "ดิฉันต้องการให้คุณหญิง... ยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "และให้โอกาส... ธีรเดชกับอรินดา... ได้ใช้ชีวิตในแบบของพวกเขา" "เป็นไปไม่ได้" คุณหญิงกัลยาปฏิเสธเสียงแข็ง "ฉันไม่มีวันยอมให้เรื่องอื้อฉาวนี้เปิดเผยออกไป" "ถ้าคุณหญิงไม่ยอม... ดิฉันก็อาจจะ... มีความจำเป็นต้องเปิดเผยความจริงบางอย่างออกไป" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "เพื่อปกป้องธีรเดช" คุณหญิงกัลยาเงียบไปอีกครั้ง คราวนี้เป็นความเงียบที่ยาวนานกว่าเดิม "คุณ... คุณกำลังข่มขู่ฉันอย่างนั้นหรือ" "ดิฉันไม่ได้ข่มขู่ค่ะ" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "แต่ดิฉันกำลังปกป้องหลานชายของดิฉัน" "ถ้าคุณหญิงไม่ยอม..." คุณหญิงพิสมัยเอ่ยต่อ "ดิฉันอาจจะ... ต้องขอความช่วยเหลือจากคุณพิศาล... เพื่อเปิดเผยความจริงทั้งหมด" คำว่า "คุณพิศาล" ทำเอาคุณหญิงกัลยาถึงกับหน้าซีดเผือด "คุณ... คุณจะทำอย่างนั้นจริงๆ หรือ" "ถ้าไม่มีทางเลือกอื่น... ดิฉันก็คงต้องทำค่ะ" คุณหญิงพิสมัยกล่าว "เพราะสำหรับดิฉัน... ความสุขของธีรเดช... สำคัญที่สุด" การสนทนาสิ้นสุดลงด้วยความเงียบที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด คุณหญิงกัลยาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เธอถูกบีบคั้นจากทั้งหลานสาวที่เธอไม่ต้องการยอมรับ และจากคุณหญิงพิสมัยผู้แข็งกร้าว ในขณะเดียวกัน ธีรเดชก็กำลังวางแผนการใหญ่ เขาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับคุณหญิงกัลยาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้ไปคนเดียว "อรินดา" ธีรเดชกล่าวกับเธอ "ผมตัดสินใจแล้ว เราจะไปหาคุณย่าของคุณด้วยกัน" "ไป... ไปหาคุณย่าเหรอคะ" อรินดาถามด้วยความประหลาดใจ "ใช่ครับ" ธีรเดชยืนยัน "เราจะไปบอกท่านว่า... เราจะแต่งงานกัน และเราจะไม่ยอมให้ใครมาขัดขวาง" "แต่... มันจะดีเหรอคะ" อรินดาถามด้วยความกังวล "เราต้องทำครับ" ธีรเดชจับมือเธอไว้ "เราจะสู้ไปด้วยกัน" การเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เดิมพันครั้งใหม่ของหัวใจกำลังจะถูกตัดสิน และความจริงที่ถูกปกปิดมานานกำลังจะถูกเปิดเผย เพื่ออนาคตของธีรเดชและอรินดา