หลายสัปดาห์ผ่านไปนับตั้งแต่คืนงานเลี้ยงที่คฤหาสน์วรัญญู ชีวิตของอรินรดาเริ่มกลับเข้าสู่ความปกติอีกครั้ง แต่ในใจของเธอ ยังคงมีภาพของธีรเดชคอยหลอกหลอนอยู่ไม่หาย เขาเป็นเหมือนปริศนาที่เธออยากจะไขให้กระจ่าง แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นอันตรายที่เธอควรจะหลีกหนี เธอพยายามหลีกเลี่ยงการพบปะผู้คนในวงสังคมชั้นสูง พยายามจดจ่ออยู่กับงานของบริษัท แต่ภาพของดวงตาคมกริบ รอยยิ้มมุมปาก และคำพูดอันท้าทายของธีรเดชก็ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเธอ เช้าวันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานในห้องทำงานส่วนตัวของเธอ เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงว่าเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย แต่เมื่อเห็นรหัสพื้นที่ เธอก็รู้ทันทีว่าต้องเป็นเขา "สวัสดีค่ะ" รินรับสายด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำตัวให้เป็นปกติ "อรินรดา... ได้คิดถึงข้อเสนอของผมหรือยังครับ" เสียงทุ้มลึกของธีรเดชดังผ่านสายโทรศัพท์มา เขายังคงมีน้ำเสียงที่มั่นใจและเย้ายวนเช่นเคย รินเงียบไปครู่หนึ่ง "คุณธีรเดช... รินไม่แน่ใจว่าเราคุยเรื่องอะไรกัน" เธอเลือกที่จะแสร้งทำเป็นจำไม่ได้ ธีรเดชหัวเราะเบาๆ "คุณหญิงมณีรัตน์บอกผมว่า คุณไม่ค่อยสบายหลังจากงานเลี้ยงคืนนั้น... ผมเป็นห่วงนะครับ" "รินสบายดีค่ะ" เธอตอบ "และรินก็จำได้ดีว่าเราคุยอะไรกัน" "ดีมากครับ" ธีรเดชกล่าว "ผมจึงอยากจะถือโอกาสนี้... เชิญคุณไปทานอาหารกลางวันด้วยกัน เพื่อพูดคุยให้ชัดเจนยิ่งขึ้น" "ทานอาหารกลางวัน... แต่รินไม่คิดว่าจะมีอะไรต้องคุยกันอีก" รินพยายามปฏิเสธ "อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธเลยครับ" ธีรเดชคะยั้นคะยอ "ผมมีเรื่องสำคัญจะแจ้งให้คุณทราบ... เกี่ยวกับธุรกิจของตระกูลคุณเอง" คำพูดของเขาทำให้รินชะงัก เธอรู้สึกใจหายวาบ "เรื่องธุรกิจของตระกูลริน... คุณหมายความว่ายังไงคะ" "ผมอาจจะรู้บางอย่างที่คุณยังไม่รู้ก็ได้" ธีรเดชพูด น้ำเสียงของเขาราบรื่นแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจ "ถ้าคุณอยากรู้... ก็มาเจอผม" รินลังเล เธอไม่ไว้ใจเขาเลยแม้แต่น้อย แต่ความคิดที่ว่าเขาอาจจะรู้ความลับเกี่ยวกับธุรกิจของตระกูลอัครากุลก็ทำให้เธออดใจไม่ไหว "คุณจะให้เจอกันที่ไหนคะ" "ร้านอาหาร 'เรือนแก้ว' ตอนเที่ยงตรง" ธีรเดชบอก "ผมจะรอคุณ" เมื่อวางสายจากธีรเดช รินก็รู้สึกกระสับกระส่าย เธอไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรต่อไป และไม่รู้ว่าเขาจะพูดเรื่องอะไรเกี่ยวกับธุรกิจของตระกูลเธอ แต่สัญชาตญาณบางอย่างบอกเธอว่าเธอไม่สามารถมองข้ามคำเชิญนี้ไปได้ เมื่อถึงเวลานัด รินก็มาถึงร้านอาหาร 'เรือนแก้ว' ร้านอาหารหรูที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เธอเห็นธีรเดชกำลังนั่งรอเธออยู่ที่โต๊ะริมหน้าต่าง ใบหน้าคมคายของเขาดูสงบนิ่ง แต่ดวงตาคู่คมนั้นกลับจับจ้องมาที่เธอตั้งแต่เธอเดินเข้ามา "คุณมารายงานตัวตรงเวลาดีมากครับ คุณริน" ธีรเดชทักทายเมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้ "คุณบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุย" รินนั่งลงตรงข้ามเขา "เรื่องอะไรคะ" "ก่อนอื่น... เรามาสั่งอาหารกันก่อนดีกว่า" ธีรเดชกล่าว เขาหยิบเมนูขึ้นมาและยื่นให้เธอ "ผมรู้ว่าคุณชอบอาหารไทยรสจัด... ลองดูเมนูนี้สิครับ" รินมองเมนูอย่างพิจารณา เธอรู้สึกประหลาดใจที่เขารู้รสนิยมของเธอ "คุณ... รู้ได้ยังไงคะ" "ผมบอกแล้วไงครับ... ผมทำการบ้านมาอย่างดี" ธีรเดชยิ้มมุมปาก "และผมเชื่อว่า... เรามีความชอบหลายอย่างที่เหมือนกัน" หลังจากสั่งอาหารเสร็จ ธีรเดชก็เข้าเรื่องทันที "ผมมีข่าวเกี่ยวกับบริษัทคู่แข่งของคุณ... บริษัท 'พัฒนกิจ' ครับ" รินเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย "บริษัทพัฒนกิจ... พวกเขามีปัญหาอะไรคะ" "พวกเขากำลังเจรจาต่อรองกับนักลงทุนต่างชาติรายใหญ่" ธีรเดชอธิบาย "ซึ่งนักลงทุนรายนี้... มีแผนที่จะเข้าซื้อกิจการของบริษัทอัครากุลในอนาคตอันใกล้" คำพูดของเขาทำให้รินรู้สึกเหมือนถูกตบหน้า เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง "ไม่จริงน่า... บริษัทอัครากุลไม่มีทางยอมให้ใครมาซื้อได้ง่ายๆ" "นั่นคือสิ่งที่ผมอยากจะบอกคุณ" ธีรเดชกล่าว "นักลงทุนรายนี้... มีชื่อเสียงในด้านการเข้าซื้อกิจการของบริษัทที่กำลังประสบปัญหาทางการเงิน... และผมมีข้อมูลที่น่าเชื่อถือว่า... บริษัทอัครากุลกำลังมีปัญหาบางอย่างที่ซ่อนอยู่" รินหน้าซีดเผือด เธอรู้ดีว่าบริษัทของเธอกำลังเผชิญกับความท้าทายหลายอย่าง แต่เธอไม่เคยคิดว่ามันจะร้ายแรงถึงขั้นที่จะถูกคู่แข่งเข้าซื้อกิจการได้ "คุณ... คุณมีหลักฐานเหรอคะ" รินถามเสียงสั่น "ผมมีทุกอย่างที่คุณต้องการ" ธีรเดชตอบ "แต่ผมจะให้คุณเห็นก็ต่อเมื่อ... คุณตกลงรับข้อเสนอของผม" รินมองหน้าธีรเดชอย่างเต็มตา เธอเห็นความมุ่งมั่นและความเด็ดขาดในแววตาของเขา เธอกำลังเผชิญหน้ากับทางเลือกที่ยากลำบาก ระหว่างการเชื่อใจชายหนุ่มแปลกหน้าคนนี้ กับการปล่อยให้ธุรกิจของครอบครัวตกอยู่ในอันตราย "คุณต้องการอะไรกันแน่คะ... คุณธีรเดช" รินถาม น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความไม่มั่นใจ "ผมต้องการคุณ... และต้องการให้คุณมาช่วยผมสร้างโปรเจกต์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์" ธีรเดชตอบ "ถ้าคุณยอมรับข้อเสนอของผม... ผมจะช่วยปกป้องธุรกิจของครอบครัวคุณเอง" รินหลับตาลง เธอพยายามรวบรวมสติและตั้งสมาธิ เธอกำลังก้าวเข้าสู่เกมที่ซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะคาดคิด และผู้เล่นคนสำคัญในเกมนี้... ก็คือชายหนุ่มตรงหน้าเธอ "ริน... รินจะลองพิจารณาค่ะ" เธอตอบอย่างแผ่วเบา "แต่คุณต้องให้เวลาฉัน" ธีรเดชยิ้มกว้าง "แน่นอนครับ... ผมรอได้เสมอ... สำหรับผู้หญิงที่ผมเลือก" คำพูดของเขาทำให้รินรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แล่นผ่านกระดูกสันหลัง เธอไม่รู้เลยว่าการตัดสินใจครั้งนี้ จะนำพาเธอไปสู่โชคชะตาแบบไหน