เสียงเพลงบรรเลงจบลง ธีรเดชยังคงจับมือของรินไว้แน่น ดวงตาคู่คมของเขายังคงสบประสานกับดวงตาของเธอไม่วาง เขาค่อยๆ นำเธอออกจากฟลอร์เต้นรำ และพาไปยังมุมที่เงียบสงบกว่าเดิม "คุณริน... คุณสนใจเรื่องธุรกิจบ้างไหมครับ" ธีรเดชถามขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำให้รินเลิกคิ้วด้วยความสงสัย "รินเป็นทายาทของอัครากุลค่ะ ก็ต้องสนใจบ้าง" เธอตอบตามความจริง "แต่ก็ไม่ได้ลงลึกมากเท่าไหร่" "ผมกำลังมองหาพันธมิตรทางธุรกิจที่ไว้ใจได้" ธีรเดชพูด "โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... พันธมิตรที่มาจากตระกูลที่มีชื่อเสียงและมั่นคงอย่างอัครากุล" รินมองหน้าเขาอย่างพิจารณา เธอรู้สึกได้ว่าการสนทนานี้กำลังจะเปลี่ยนทิศทางไปสู่เรื่องธุรกิจอย่างจริงจัง "คุณธีรเดชกำลังจะเสนออะไรคะ" "ผมกำลังจะทำโปรเจกต์ใหญ่ โปรเจกต์หนึ่ง" ธีรเดชอธิบาย "เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ในทำเลทองใจกลางเมือง เป็นโครงการที่จะเปลี่ยนโฉมหน้าของกรุงเทพฯ ไปเลยก็ว่าได้" "น่าสนใจมากค่ะ" รินกล่าวอย่างสนใจ "แต่โปรเจกต์นี้ต้องการเงินทุนจำนวนมหาศาล และที่สำคัญ... ต้องการการยอมรับจากสังคมชั้นสูง" ธีรเดชเน้นคำว่า "การยอมรับ" "ผมจึงคิดว่า... หากเราสามารถจับมือกันได้ มันจะเป็นประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย" "คุณหมายถึง... คุณอยากให้ตระกูลอัครากุลร่วมลงทุนในโปรเจกต์ของคุณอย่างนั้นเหรอคะ" รินถาม "ไม่ใช่แค่ร่วมลงทุนครับ" ธีรเดชพูด สายตาของเขาทอประกายบางอย่างที่รินอ่านไม่ออก "ผมอยากจะให้คุณริน... มาเป็นส่วนหนึ่งของโปรเจกต์นี้อย่างเต็มตัว" "รินเหรอคะ" รินทวนคำอย่างไม่เข้าใจ "แต่ริน... ไม่มีประสบการณ์ด้านนี้มากนัก" "ประสบการณ์สามารถสร้างกันได้ครับ" ธีรเดชตอบอย่างมั่นใจ "ผมเชื่อในศักยภาพของคุณ" "แล้ว... ผลตอบแทนล่ะคะ" รินถามตรงประเด็น ธีรเดชยิ้มมุมปาก "ผลตอบแทน... ย่อมคุ้มค่าแน่นอนครับ คุณรินจะไม่ผิดหวัง" เขากล่าวพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "แต่ผมอยากได้อะไรที่มากกว่านั้น... เป็นการตอบแทน" "อะไรคะ" รินถามด้วยน้ำเสียงที่แผ่วลง เธอเริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล "หัวใจของคุณ" ธีรเดชตอบอย่างตรงไปตรงมา น้ำเสียงของเขาจริงจังจนรินรู้สึกตกใจ รินเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อหู "คุณธีรเดช... คุณกำลังล้อเล่นใช่ไหมคะ" "ผมไม่เคยล้อเล่นเรื่องจริงจังครับ" ธีรเดชตอบ ใบหน้าของเขาเรียบเฉย แต่ดวงตาคมกริบกลับสื่อถึงความมุ่งมั่น "ผมต้องการคุณ... ไม่ใช่แค่ในฐานะพันธมิตรทางธุรกิจ แต่ในฐานะ... คู่ชีวิต" คำพูดของเขาทำให้รินรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า เธอไม่เคยเจอใครที่กล้าพูดจาแบบนี้มาก่อน แม้แต่พ่อแม่ของเธอก็ไม่เคยแสดงออกถึงความต้องการเธอในลักษณะนี้ "คุณธีรเดช... คุณพูดอะไรของคุณคะ" รินถามเสียงสั่น "เราเพิ่งเจอกันนะคะ" "ผมรู้ครับ" ธีรเดชยอมรับ "แต่ผมเป็นคนชอบอะไรที่รวดเร็ว และเด็ดขาด" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักคำพูด "คุณหญิงมณีรัตน์เองก็ดูจะเอ็นดูผมไม่น้อยนะครับ" คำพูดของเขาชี้ให้เห็นว่าเขาได้ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับเธอและครอบครัวมาอย่างดี รินรู้สึกถึงความอันตรายที่แฝงอยู่รอบตัวชายหนุ่มคนนี้ "คุณ... คุณเป็นคนอันตราย" รินกล่าว "อันตราย... หรือน่าหลงใหลครับ" ธีรเดชถาม เขายื่นมือมาสัมผัสแก้มของเธอเบาๆ "ผมจะให้เวลาคุณคิดนะครับ... แต่ผมหวังว่าคุณจะมองเห็นโอกาสในข้อเสนอของผม" "ริน... รินไม่รู้จะตอบคุณยังไง" รินกล่าว เธอรู้สึกสับสนและว้าวุ่นใจไปหมด "คุณไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ครับ" ธีรเดชพูด "แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า... ผมจริงจัง" เขาค่อยๆ ดึงมือกลับ "งานนี้... ผมตั้งใจจะชนะ" คำพูดสุดท้ายของเขาแฝงไว้ด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง ราวกับว่าการพบกันครั้งนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเกมที่ใหญ่กว่านั้น รินมองตามหลังแผ่นหลังของธีรเดชที่ค่อยๆ หายลับไปในฝูงชน เธอรู้สึกถึงความสั่นสะท้านที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าชีวิตของเธอจะมาถึงจุดที่ต้องเผชิญหน้ากับข้อเสนอที่บ้าบิ่นเช่นนี้ "คุณธีรเดช... คุณคือใครกันแน่" รินพึมพำกับตัวเอง ==