วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พิธีแต่งงานถูกกำหนดขึ้นในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า รินลดากำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมงานแต่งงาน เธอพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด แม้ว่าในใจจะยังคงมีความกังวลเรื่องพิมพ์ลดาอยู่บ้าง แต่เธอก็พยายามไม่เก็บมาคิดมาก “ชุดแต่งงานพร้อมแล้วนะจ๊ะ” คุณหญิงบุษบา โทรมาแจ้ง “เย็นนี้จะเอามาให้ลองที่บ้าน” “ขอบคุณค่ะคุณป้า” รินลดากล่าว “ดิฉันรอคุณป้าอยู่ค่ะ” เมื่อคุณหญิงบุษบามาถึง รินลดาก็รีบเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องนอน ชุดแต่งงานที่เธอเคยเลือกไว้ตอนแรก ถูกนำมาปรับแก้โดยช่างฝีมือดีของตระกูลพิพัฒนกุล มันเป็นชุดเดรสยาวสีขาว เนื้อผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสอย่างดี ปักลายดอกไม้เล็กๆ ทั่วทั้งชุด ดูเรียบหรูและอ่อนหวาน “เป็นไงบ้างจ๊ะ” คุณหญิงบุษบาถาม หลังจากรินดาออกมาจากห้องแต่งตัว “สวยมากเลยค่ะคุณป้า” รินลดายิ้ม “ดิฉันชอบมากเลย” “ดีแล้วจ้ะ” คุณหญิงบุษบาพยักหน้า “ชุดนี้เหมาะกับเธอมากเลยนะ” “ขอบคุณค่ะ” รินลดากล่าว “แต่ตอนแรก... คุณหญิงอรทัยท่านไม่ค่อยชอบชุดนี้เลยค่ะ” “อ๋อ คุณแม่ฉันน่ะเหรอ” คุณหญิงบุษบายิ้ม “ไม่ต้องไปใส่ใจหรอกนะ เรื่องนั้นน่ะ” “แต่...” รินลดากล่าว “ดิฉันก็รู้สึกเกือบจะไม่ได้ใส่ชุดนี้แล้วค่ะ” “ไม่ต้องห่วงหรอกนะ” คุณหญิงบุษบาปลอบ “ถ้าภาคินชอบ เธอก็ใส่ไปเถอะ” “ภาคินเขาชอบค่ะ” รินลดากล่าว “เขาบอกว่าชุดนี้ดูเป็นตัวของดิฉันมากที่สุด” “เห็นไหม” คุณหญิงบุษบาหัวเราะ “แสดงว่าภาคินก็รักเธอจริงๆ นั่นแหละ” รินลดายิ้ม เขารักเธอจริงๆ นั่นแหละ แต่ทำไมหัวใจของเธอยังคงมีความรู้สึกบางอย่างที่ค้างคาอยู่ “แล้วเรื่องแขกเหรอคะ” รินลดากล่าว “มีใครที่ต้องกังวลเป็นพิเศษไหมคะ” คุณหญิงบุษบามองหน้ารินดา “ก็... มีบ้างนะ” “ใครคะ” รินลดากล่าวถาม “ก็... เพื่อนเก่าของภาคินน่ะ” คุณหญิงบุษบากล่าว “บางคนอาจจะยังไม่เข้าใจเรื่องการแต่งงานครั้งนี้” “หมายถึง... คุณพิมพ์ลดาเหรอคะ” รินลดากล่าวถามชื่อที่ดังขึ้นมาในหัว คุณหญิงบุษบาเลิกคิ้ว “เธอรู้จักพิมพ์ลดาด้วยเหรอ” “เคยได้ยินชื่อค่ะ” รินลดากล่าว “เขาเป็นเลขาส่วนตัวของคุณภาคินใช่ไหมคะ” “ใช่” คุณหญิงบุษบาตอบ “แต่ความจริงแล้ว เธอเป็นมากกว่าเลขานะ” รินลดารู้สึกใจหล่นวูบ “หมายความว่ายังไงคะ” “พิมพ์ลดาเป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทของคุณพ่อภาคิน” คุณหญิงบุษบากล่าว “ที่บ้านเราสนิทกับครอบครัวของเธอมาก” “อ๋อ” รินลดากล่าว “แล้ว... ภาคินกับพิมพ์ลดา สนิทกันมากแค่ไหนคะ” คุณหญิงบุษบามองหน้ารินดาอย่างพิจารณา “ก่อนที่ภาคินจะเจอเธอ... ภาคินกับพิมพ์ลดาเคยคบกันอยู่พักหนึ่งนะ” คำพูดของคุณหญิงบุษบาเหมือนดาบที่แทงเข้ามาในใจของรินลดา เธอพยายามกลั้นน้ำตา “จริงเหรอคะ” “ใช่” คุณหญิงบุษบายืนยัน “แต่สุดท้าย พวกเขาก็เลิกกันไป เพราะมีปัญหากันบางอย่าง” “ปัญหาอะไรคะ” รินลดากล่าวถามอย่างร้อนรน “ฉันก็ไม่ทราบรายละเอียดนะ” คุณหญิงบุษบากล่าว “แต่ฉันรู้ว่าการเลิกกันครั้งนั้น ทำให้ภาคินเสียใจมาก” รินลดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะพังทลาย เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าภาคินจะเคยคบหากับพิมพ์ลดามาก่อน “แล้ว... เขาจะมางานแต่งงานของเราไหมคะ” รินลดากล่าวถาม “ฉันไม่แน่ใจนะ” คุณหญิงบุษบากล่าว “แต่ก็มีโอกาสสูง” “ถ้าเขามา...” รินลดากล่าว “ดิฉันจะทำยังไงดีคะ” “ไม่ต้องห่วงหรอกนะ” คุณหญิงบุษบากล่าว “ภาคินเขาเลือกเธอแล้ว” “แต่... ถ้าเขาไม่สบายใจล่ะคะ” รินลดากล่าว “ถ้าเขาไม่สบายใจ เขาก็คงไม่ขอแต่งงานกับเธอหรอก” คุณหญิงบุษบากล่าว “เธอแค่ทำตัวให้ปกติก็พอ” รินลดากล่าวขอบคุณคุณหญิงบุษบา แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความสับสนและกังวล เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าไปในสมรภูมิรบที่ไม่รู้ว่าศัตรูคือใคร เย็นวันนั้น ขณะที่รินดากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ระเบียง เธอก็เห็นภาคินกำลังเดินเข้ามาหา “เป็นอะไรไปครับ” ภาคินถาม “ดูไม่ค่อยสบายใจเลยนะ” “เปล่าค่ะ” รินลดากล่าว “แน่ใจนะ” ภาคินโน้มตัวเข้ามาใกล้ “บอกผมได้นะ” รินลดาสูดหายใจลึก “ภาคินคะ” เธอเริ่ม “คุณเคยคบกับคุณพิมพ์ลดามาก่อนใช่ไหมคะ” ภาคินชะงักเล็กน้อย ก่อนจะตอบ “เคยครับ” “แล้ว... ทำไมถึงเลิกกันคะ” รินลดากล่าวถาม ภาคินมองหน้ารินลดา เขารู้สึกได้ถึงความไม่สบายใจของเธอ “มันเป็นเรื่องในอดีตครับ” ภาคินกล่าว “แล้วก็... ไม่ใช่เรื่องสำคัญแล้ว” “แต่สำหรับดิฉัน... มันสำคัญนะคะ” รินลดากล่าว ภาคินถอนหายใจ “เราเลิกกันเพราะ... เรามีเป้าหมายในชีวิตที่ไม่ตรงกัน” เขาอธิบาย “เธออยากจะทำงานหนักเพื่อสร้างธุรกิจของตัวเอง ส่วนผม... ผมอยากจะทุ่มเทให้กับบริษัทของครอบครัว” “แล้ว... คุณพิมพ์ลดายังรักคุณอยู่ไหมคะ” รินลดากล่าวถาม ภาคินนิ่งไปครู่หนึ่ง “ผมไม่รู้” เขาตอบ “แต่ที่แน่ๆ คือ ผมรักคุณ” ภาคินคว้ามือของรินลดามาจุมพิต “ผมจะไม่ยอมให้ใครมาพรากคุณไปจากผมเด็ดขาด” เขาให้คำมั่น “จำไว้นะครับคุณรินลดา คุณคือผู้หญิงที่ผมเลือก” คำพูดของภาคินทำให้รินลดารู้สึกดีขึ้นมาบ้าง แต่เธอก็ยังคงมีความรู้สึกบางอย่างที่ค้างคาอยู่ในใจ ปริศนาในอดีตของภาคิน มันยังคงค้างคาอยู่ในใจของเธอ ราวกับเงาบางๆ ที่คอยหลอกหลอน