ตอนที่ 11 — รอยยิ้มอันตรายของมินตรา
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว งานเลี้ยงครั้งใหญ่จบลงไปแล้ว แต่บรรยากาศรอบตัวรินดากลับยิ่งตึงเครียดกว่าเดิม เธอต้องพยายามสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับแหล่งเงินทุนของบริษัทที่เกี่ยวข้องกับคุณสมชายตามคำสั่งของภาคิน แต่ทุกครั้งที่เธอพยายามเข้าใกล้ความจริง เธอก็จะพบกับกำแพงที่มองไม่เห็น
“คุณรินดาคะ” เสียงหวานของมินตราดังขึ้นจากด้านหลัง ขณะที่รินดากำลังนั่งจ้องคอมพิวเตอร์อยู่ที่มุมหนึ่งของห้องนั่งเล่นใหญ่ “ดูเหมือนว่าคุณจะกำลังยุ่งอยู่เลยนะคะ”
รินดาสะดุ้งเล็กน้อย เธอหันไปมองมินตราที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับแก้วเครื่องดื่มในมือ “เปล่าค่ะ” เธอตอบ พลางพยายามซ่อนความประหม่า “แค่… กำลังอ่านข่าวสารทั่วไปค่ะ”
มินตรายิ้มบางๆ “จริงเหรอคะ” เธอเดินมาทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกับรินดา “แต่ฉันเห็นคุณจดจ่ออยู่กับหน้าจอแบบนี้มาสักพักแล้วนะคะ”
รินดาเริ่มรู้สึกอึดอัด “มีอะไรหรือเปล่าคะคุณมินตรา”
“ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะ” มินตราตอบ “แค่… แวะมาทักทาย” เธอเว้นจังหวะ “แต่ฉันก็ได้ยินมาว่าช่วงนี้คุณรินดากำลังช่วยคุณภาคินเรื่องงานบางอย่างอยู่ใช่ไหมคะ”
รินดาเม้มปาก รู้สึกได้ถึงอันตรายที่แฝงมากับคำพูดของมินตรา “ก็… มีบ้างค่ะ” เธอเลือกที่จะตอบแบบกว้างๆ
“น่าสนใจจังเลยค่ะ” มินตรากล่าว “ไม่ทราบว่าเกี่ยวกับเรื่องอะไร พอจะบอกฉันได้บ้างไหมคะ”
“เรื่องธุรกิจทั่วไปค่ะ” รินดาโกหก “เกี่ยวกับ… การตรวจสอบบัญชีค่ะ”
มินตราหัวเราะเบาๆ “การตรวจสอบบัญชีเหรอคะ” เธอเลื่อนแก้วเครื่องดื่มไปวางบนโต๊ะเตี้ย “ฟังดูเป็นเรื่องสำคัญนะคะ”
“ค่ะ” รินดาตอบ “ต้องละเอียดรอบคอบมาก”
“แน่ล่ะค่ะ” มินตราเห็นด้วย “โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับธุรกิจของคุณภาคินที่ใหญ่โตและซับซ้อนขนาดนี้” เธอเหลือบมองรินดา “แต่ฉันก็แอบสงสัยนะคะ… คุณรินดาเรียนจบด้านบัญชีมาหรือคะ”
คำถามนั้นทำให้รินดาสะดุ้งอีกครั้ง เธอไม่แน่ใจว่ามินตราสงสัยจริงๆ หรือพยายามจะจับผิด “คือ… ฉันเคยเรียนรู้มาบ้างค่ะ” เธอตอบอย่างระมัดระวัง “และคุณภาคินก็คอยแนะนำอยู่เสมอ”
“อ้อ… อย่างนี้นี่เอง” มินตราพยักหน้าช้าๆ “ก็ดีแล้วค่ะที่คุณได้เรียนรู้จากคุณภาคินโดยตรง” เธอเว้นจังหวะ “แต่… คุณภาคินคงจะไม่ชอบให้ใครมาจุ้นจ้านเรื่องส่วนตัวของเขามากเกินไปนะคะ”
“ฉันเข้าใจค่ะ” รินดาตอบ “ฉันจะระมัดระวังค่ะ”
มินตรามองรินดาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก “ดีแล้วค่ะ” เธอกล่าว “เพราะบางที… การรู้มากเกินไป อาจจะนำมาซึ่งอันตรายได้นะคะ”
คำพูดของมินตราทำให้รินดารู้สึกหนาวสะท้าน เธอสัมผัสได้ถึงความหมายแฝงที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มและน้ำเสียงที่อ่อนหวานนั้น มินตราไม่ได้แค่สงสัย แต่เธอกำลังเตือน หรืออาจจะกำลังข่มขู่
“ขอบคุณสำหรับคำเตือนค่ะ” รินดาตอบ พยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติ “ฉันจะจำไว้ค่ะ”
มินตราลุกขึ้นยืน “ฉันขอตัวก่อนนะคะ” เธอกล่าว “หากมีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้… ก็บอกได้เสมอนะคะ”
“ค่ะ” รินดาตอบ “ขอบคุณค่ะ”
หลังจากมินตราเดินจากไป รินดาก็ถอนหายใจยาว เธอรู้ดีว่ามินตราไม่ใช่คนที่จะมองข้ามอะไรไปง่ายๆ การที่มินตราเข้ามาทักทายและพูดคุยเช่นนี้ ย่อมมีความหมายซ่อนอยู่
“เธอรู้… หรือกำลังสงสัยอะไรอยู่กันแน่” รินดาครุ่นคิด “หรือว่านี่เป็นแค่การทดสอบ”
รินดาหันกลับมามองหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง เธอเริ่มรู้สึกว่าการทำงานภายใต้สายตาของคนรอบข้างในคฤหาสน์หลังนี้ ช่างยากลำบากยิ่งกว่าที่เธอคาดไว้เสียอีก ทุกการกระทำ ทุกคำพูด ล้วนอาจถูกตีความไปในทางที่ผิดได้
“ฉันต้องระวังตัวให้มากกว่านี้” เธอตัดสินใจ “และต้องหาทางสืบหาข้อมูลให้เร็วที่สุด”
รินดาเปิดไฟล์ข้อมูลที่เธอรวบรวมไว้เกี่ยวกับบริษัทที่เกี่ยวข้องกับคุณสมชายอีกครั้ง เธอไล่ดูรายชื่อผู้ถือหุ้น ตัวเลขทางบัญชี และเอกสารต่างๆ ที่เธอหามาได้ แต่ก็ยังไม่พบอะไรที่บ่งชี้ถึงแหล่งเงินทุนที่แท้จริง
“มันต้องมีบางอย่างที่ฉันมองข้ามไป” เธอพึมพำ
ทันใดนั้น สายตาของเธอก็ไปสะดุดกับเอกสารบางอย่างที่ต้นเคยให้มา เป็นรายงานการโอนเงินระหว่างประเทศ ซึ่งเธอเคยคิดว่ามันเป็นเพียงรายการโอนปกติ แต่เมื่อพิจารณาใหม่ โดยเชื่อมโยงกับข้อมูลของมินตราที่มักจะปรากฏตัวในจังหวะที่น่าสงสัยเสมอ
“มินตรา… เธอเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า”
ความคิดนี้ทำให้รินดารู้สึกใจหาย เธอไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อใจใครได้บ้างในตอนนี้ แม้แต่ภาคินเอง เธอก็ยังไม่แน่ใจในความรู้สึกที่แท้จริงของเขา
“ฉันต้องหาความจริงให้ได้” รินดากล่าวกับตัวเอง “ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม”
เธอเริ่มการค้นหาข้อมูลอีกครั้ง โดยเน้นไปที่การตรวจสอบความเชื่อมโยงของรายการโอนเงินเหล่านั้นกับบุคคลหรือองค์กรที่อาจเกี่ยวข้องกับคุณสมชาย หรือแม้กระทั่งกับมินตรา
“ถ้ามินตราเป็นส่วนหนึ่งของแผนการนี้จริงๆ… ฉันคงต้องหาหลักฐานชิ้นสำคัญ”
รินดาทำงานอย่างเงียบๆ ท่ามกลางความมืดของห้องนั่งเล่นใหญ่ แสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ส่องสว่างใบหน้าของเธอ ทำให้เห็นถึงความตั้งใจและความมุ่งมั่น
เธอรู้ดีว่ากำลังเล่นเกมที่อันตราย แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว หากเธอต้องการเอาชีวิตรอด และอาจจะ… ช่วยภาคินจากภัยอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
4,001 ตัวอักษร