รินดารู้สึกถึงพลังงานที่พลุ่งพล่านภายในใจ เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าชีวิตจะพลิกผันได้รวดเร็วขนาดนี้ จากหญิงสาวธรรมดาที่ถูกจับให้แต่งงานกับมาเฟีย เธอได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรวอร์มัน วงศกร อย่างเต็มตัว การตัดสินใจที่จะเรียนรู้เรื่องธุรกิจไม่ใช่เพียงแค่ความต้องการที่จะช่วยเหลือภาคิน แต่เป็นความปรารถนาที่จะพิสูจน์ตัวเอง สร้างคุณค่า และมีบทบาทที่สำคัญกว่าเดิม “คุณแม่ครับ รินดาจะเริ่มเรียนงานในวันจันทร์นี้ครับ” ภาคินแจ้งคุณหญิงวราภรณ์ทางโทรศัพท์ น้ำเสียงของเขามีแววของความภาคภูมิใจปนอยู่เล็กน้อย “เธอตั้งใจมากครับ ผมเชื่อว่าเธอจะทำได้ดี” “แม่ก็เชื่อว่ารินดาทำได้” คุณหญิงวราภรณ์ตอบรับด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “เธอฉลาดและมีความมุ่งมั่น แม่จะจัดหาผู้ช่วยที่ดีที่สุดมาดูแลเธอเองนะภาคิน” “ขอบคุณครับคุณแม่” ภาคินวางสาย เสียงหัวใจของเขายังคงเต้นเป็นจังหวะพิเศษเมื่อนึกถึงรินดา ภาพใบหน้าเปื้อนยิ้มและความมุ่งมั่นของเธอในวันที่เธอตัดสินใจจะก้าวเข้ามาในโลกของเขา มันทำให้เขารู้สึกเหมือนได้รับพลังงานที่บริสุทธิ์ เช้าวันจันทร์มาถึง รินดาสวมชุดสูทสีน้ำเงินเข้มดูทะมัดทะแมง เธอรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าเล็กน้อย แต่ก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความท้าทายใหม่ ภาคินมารอเธอที่หน้าคฤหาสน์ สวมชุดสูทสีดำสนิทที่ทำให้เขาดูสง่างามกว่าที่เคย “พร้อมไหมครับ คุณภรรยาคนเก่งของผม” ภาคินถามพลางยื่นมือให้เธอ รินดายิ้มรับ “พร้อมที่สุดค่ะ คุณสามี” เธอรับมือของเขา “แต่วันนี้… ฉันขอเป็น ‘คุณรินดา’ ในที่ทำงานนะคะ” ภาคินหัวเราะเบาๆ “ได้เลยครับ ‘คุณรินดา’ เราไปกันเถอะ” พวกเขาเดินทางไปยังตึกสำนักงานใหญ่ของวอร์มัน วงศกร ซึ่งเป็นตึกระฟ้าที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมือง พนักงานทุกคนที่เห็นภาคินเดินเข้ามาพร้อมกับรินดาก็แสดงความเคารพอย่างสูง แต่แววตาของหลายคนก็แฝงไว้ด้วยความสงสัยระคนประหลาดใจ “คุณภาคินครับ คุณรินดา… มาที่นี่ด้วยหรือครับ” เลขาหน้าห้องของภาคินเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “ใช่” ภาคินตอบ “วันนี้คุณรินดาจะเข้ามาเรียนรู้งานในแผนกการลงทุนกับแม่ของผม” “ครับผม” เลขาหน้าห้องรีบจัดเตรียมห้องประชุมสำหรับรินดา เมื่อเข้าไปในห้องทำงานที่จัดเตรียมไว้ให้ รินดาก็พบกับหญิงวัยกลางคนที่มีใบหน้ายิ้มแย้ม เธอดูเป็นมืออาชีพและอบอุ่น “สวัสดีค่ะคุณรินดา ดิฉันอรุณรัตน์ค่ะ เป็นผู้ช่วยของคุณหญิงค่ะ” เธอแนะนำตัว “สวัสดีค่ะคุณอรุณรัตน์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” รินดายิ้มให้ “ฉันคือรินดาค่ะ” “ดิฉันทราบดีค่ะ” คุณอรุณรัตน์กล่าว “คุณหญิงวราภรณ์ได้บอกดิฉันไว้แล้วค่ะว่าคุณจะเข้ามาเรียนรู้งานในวันนี้” “ค่ะ” รินดากล่าว “ดิฉันอยากจะขอคำแนะนำจากคุณอรุณรัตน์มากๆ เลยค่ะ” “ยินดีเสมอค่ะ” คุณอรุณรัตน์ตอบ “เราจะเริ่มจากพื้นฐานก่อนนะคะ” บทเรียนแรกเริ่มขึ้น คุณอรุณรัตน์อธิบายถึงโครงสร้างของธุรกิจวอร์มัน วงศกร ภาพรวมของตลาดการเงิน การลงทุนในหุ้น อสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอื่นๆ ที่บริษัทเข้าไปเกี่ยวข้อง รินดาตั้งใจฟังเป็นอย่างดี เธอจดบันทึกทุกอย่างอย่างละเอียด และไม่ลังเลที่จะถามคำถามเมื่อมีข้อสงสัย “คุณอรุณรัตน์คะ การลงทุนในตลาดหลักทรัพย์มีความเสี่ยงสูงใช่ไหมคะ” รินดาถาม “แน่นอนค่ะคุณรินดา” คุณอรุณรัตน์ตอบ “ทุกการลงทุนย่อมมีความเสี่ยง แต่ความเสี่ยงนั้นสามารถบริหารจัดการได้ เราจะศึกษาข้อมูล วิเคราะห์แนวโน้ม และกระจายความเสี่ยงให้เหมาะสม” “แล้ว… ธุรกิจของเรามีส่วนเกี่ยวข้องกับ… ธุรกิจอื่นที่ผิดกฎหมายบ้างไหมคะ” รินดาเอ่ยถามด้วยความลังเล คุณอรุณรัตน์มองหน้ารินดาอย่างเข้าใจ “คุณรินดาคะ บริษัทวอร์มัน วงศกร มีการดำเนินธุรกิจที่ถูกกฎหมายเป็นหลัก แต่ในโลกของธุรกิจ ย่อมมีบางส่วนที่อาจจะ… แตกต่างออกไปบ้าง ดิฉันไม่สามารถให้รายละเอียดได้มากกว่านี้ค่ะ แต่คุณภาคินและคุณหญิงวราภรณ์จะดูแลเรื่องเหล่านี้เอง” รินดาพยักหน้ารับ เธอเข้าใจดีว่าโลกของภาคินนั้นซับซ้อนกว่าที่เธอคิด แต่การที่ภาคินเปิดโอกาสให้เธอเข้ามาเรียนรู้สิ่งเหล่านี้ ก็ถือเป็นสัญญาณที่ดีอย่างหนึ่ง วันแรกผ่านไปอย่างรวดเร็ว รินดาเหนื่อยล้าแต่ก็รู้สึกพึงพอใจอย่างมาก เธอได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ มากมาย และรู้สึกว่าตัวเองได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองไปอีกขั้น “เป็นอย่างไรบ้างครับ วันแรกในฐานะนักธุรกิจ” ภาคินถามเมื่อรินดากลับมาถึงคฤหาสน์ในตอนเย็น “สนุกมากค่ะ” รินดาตอบ “แต่ก็เหนื่อยมากเหมือนกันค่ะ” “ผมรู้” ภาคินยิ้ม “แต่คุณก็ทำได้ดีมากๆ” “ขอบคุณค่ะ” รินดาเดินเข้าไปกอดเขา “ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ” “ผมเชื่อมั่นในตัวคุณเสมอ” ภาคินกระชับอ้อมกอด “พรุ่งนี้… เรามีนัดสำคัญ” “นัดสำคัญอะไรคะ” รินดาเงยหน้าถาม “เราจะไปพบกับครอบครัวของ ‘คู่แข่ง’ คนสำคัญของผม” ภาคินตอบ “เป็นการเจรจาธุรกิจที่อาจจะ… นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่” รินดามองหน้าภาคิน เธอสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดบางอย่างที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของเขา “ฉัน… จะต้องไปด้วยไหมคะ” “แน่นอน” ภาคินตอบ “คุณคือภรรยาของผม และในอนาคต… คุณจะมีบทบาทสำคัญในการเจรจาครั้งนี้” รินดาสูดลมหายใจลึก เธอรู้ดีว่าเส้นทางที่เธอเลือกนั้น ไม่ใช่ทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่เธอพร้อมแล้วที่จะเดินหน้าต่อไป