เช้าวันรุ่งขึ้นที่คฤหาสน์วอร์มัน วงศกร รินดาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกที่แตกต่างจากเดิม ความรู้สึกกดดันจากการเผชิญหน้ากับครอบครัวชยันต์ได้จางหายไป เหลือเพียงความมุ่งมั่นที่จะเรียนรู้และพัฒนาตนเอง “อรุณสวัสดิ์ค่ะ” รินดาเอ่ยทักทายภาคินที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ “อรุณสวัสดิ์ครับ ที่รัก” ภาคินละสายตาจากหนังสือพิมพ์ “เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหม” “สบายดีค่ะ” รินดาตอบ “เมื่อคืน… ฉันฝันว่ากำลังเจรจาธุรกิจกับคุณลลิษาอยู่ค่ะ” ภาคินหัวเราะเบาๆ “สงสัยคุณจะเก็บเรื่องเมื่อวานมาคิดมากสินะ” “ก็… นิดหน่อยค่ะ” รินดาตอบ “แต่ก็ทำให้ฉันคิดอะไรบางอย่างได้นะคะ” “คิดอะไรครับ” ภาคินเลิกคิ้ว “คือ… คุณภาคินคะ” รินดาเริ่มอธิบาย “เรื่องโปรเจกต์ที่ภาคตะวันออกน่ะค่ะ… ฉันคิดว่า เราอาจจะต้องมีแผนสำรองที่ดีกว่าเดิม” ภาคินวางหนังสือพิมพ์ลง เขาหันมามองรินดาอย่างตั้งใจ “คุณคิดว่าไง” “คือ… ฉันสังเกตเห็นว่า คุณวิรัชเองก็ไม่ได้มั่นใจในตัวคุณลลิษาเท่าไหร่ค่ะ” รินดาเริ่มวิเคราะห์ “เขาดูเหมือนจะกังวลว่าเธอจะทำผิดพลาดในการเจรจา” “คุณสังเกตได้ดี” ภาคินกล่าว “ลลิษาเป็นคนฉลาด แต่ก็มักจะใช้อารมณ์ในการตัดสินใจ” “ใช่ค่ะ” รินดาเห็นด้วย “ดังนั้น… ถ้าเราสามารถใช้จุดนี้ให้เป็นประโยชน์ได้… อาจจะทำให้เราได้เปรียบ” “คุณอยากจะเสนอให้เราทำอะไร” ภาคินถาม “ฉันคิดว่า… เราควรจะเริ่มศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับโปรเจกต์นั้นอย่างละเอียดค่ะ” รินดาตอบ “รวมถึงศึกษาประวัติและข้อมูลการทำงานของคุณวิรัช และคุณลลิษาด้วย” “แล้ว… คุณคิดว่าคุณจะทำเรื่องนี้ได้เหรอ” ภาคินถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงความท้าทาย “ฉันอยากจะลองค่ะ” รินดาตอบอย่างหนักแน่น “ฉันจะขอให้คุณอรุณรัตน์ช่วยค่ะ” “ดีมาก” ภาคินพยักหน้า “ผมจะบอกคุณอรุณรัตน์ให้” หลังจากนั้น รินดาก็รีบเดินทางไปยังสำนักงาน เธอใช้เวลาช่วงเช้าในการพูดคุยกับคุณอรุณรัตน์ “คุณอรุณรัตน์คะ” รินดาเอ่ย “ดิฉันอยากจะขอให้คุณช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับโปรเจกต์พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในภาคตะวันออก รวมถึงข้อมูลของตระกูลชยันต์ค่ะ” คุณอรุณรัตน์พยักหน้า “ได้ค่ะคุณรินดา ดิฉันจะรวบรวมข้อมูลให้เร็วที่สุดค่ะ” “ขอบคุณค่ะ” รินดาตอบ “โดยเฉพาะข้อมูลเกี่ยวกับคุณวิรัช และคุณลลิษาค่ะ” “มีอะไรที่คุณรินดาสังเกตเห็นเป็นพิเศษหรือคะ” คุณอรุณรัตน์ถาม “ฉันคิดว่า… คุณวิรัชอาจจะกำลังมองหาคนที่จะมาช่วยแบ่งเบาภาระในการบริหารงานค่ะ” รินดาตอบ “และคุณลลิษา… อาจจะยังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบโปรเจกต์ใหญ่ขนาดนี้” คุณอรุณรัตน์พยักหน้าเห็นด้วย “เป็นข้อสังเกตที่น่าสนใจค่ะ” ในช่วงบ่าย รินดาได้มีโอกาสพูดคุยกับภาคินอีกครั้ง “คุณภาคินคะ” รินดาเอ่ย “ฉันได้คุยกับคุณอรุณรัตน์แล้วค่ะ เขาจะช่วยรวบรวมข้อมูลให้” “ดีมาก” ภาคินตอบ “ฉันเองก็กำลังวางแผนที่จะ… สร้างแรงกดดันบางอย่างให้กับตระกูลชยันต์” “แรงกดดันแบบไหนคะ” รินดาถาม “มีข่าวลือบางอย่างเกี่ยวกับความไม่ลงรอยกันภายในครอบครัวชยันต์” ภาคินกล่าว “และก็มีเรื่องเกี่ยวกับ… หุ้นส่วนบางคนของพวกเขา ที่อาจจะกำลังมีปัญหา” “คุณภาคิน… คิดจะใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ใช่ไหมคะ” รินดาถาม “แน่นอน” ภาคินตอบ “ในโลกของธุรกิจ… ทุกอย่างคือเกม” รินดานั่งเงียบ เธอรู้สึกได้ถึงความซับซ้อนและอันตรายของโลกที่ภาคินกำลังพาเธอเข้ามา แต่มันก็ทำให้เธอรู้สึกท้าทาย “ฉันจะเรียนรู้ให้เร็วที่สุดค่ะ” รินดาพูด “ฉันไม่อยากเป็นแค่ภาระของคุณค่ะ” “คุณไม่ใช่ภาระ” ภาคินจับมือเธอ “คุณคือหุ้นส่วนของผม” คำว่า ‘หุ้นส่วน’ จากปากของภาคิน ทำให้รินดารู้สึกอบอุ่นหัวใจ เธอรู้ดีว่าความสัมพันธ์ของเธอกับภาคินกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ “แล้ว… แผนการของเราจะเป็นอย่างไรคะ” รินดาถาม “เราจะรอให้ข้อมูลจากคุณอรุณรัตน์มาก่อน” ภาคินตอบ “จากนั้น… เราจะวางแผนการโจมตีที่แม่นยำที่สุด” รินดามองหน้าภาคิน เธอเห็นแววตาที่มุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยวของเขา เธอรู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้ จะต้องเข้มข้นยิ่งกว่าครั้งไหนๆ แต่เธอก็พร้อมที่จะยืนเคียงข้างเขา พร้อมที่จะเป็น ‘หุ้นส่วน’ ของเขาในทุกย่างก้าว