ตอนที่ 7 — บัญชีรายชื่อและความจริงที่ซ่อนเร้น
“นอกจากนี้” ภาคินพูดต่อ “ผมอยากให้คุณช่วยตรวจสอบประวัติของแขกบางคนด้วย”
รินดาเงยหน้าขึ้นมองเขา “ตรวจสอบประวัติคะ? หมายความว่าอย่างไร”
“หมายความว่า ให้คุณหาข้อมูลเกี่ยวกับแขกบางคนที่เราจะเชิญมา” ภาคินอธิบาย “ข้อมูลที่อาจเป็นประโยชน์กับเราในอนาคต”
“แต่...ฉันจะหาข้อมูลเหล่านั้นได้อย่างไรคะ” รินดาถามอย่างจริงจัง “ฉันไม่คุ้นเคยกับวงการนี้เลย”
ภาคินยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย “นั่นคือเหตุผลที่ผมมอบหมายงานนี้ให้คุณ” เขาหยิบเอกสารอีกปึกหนึ่งขึ้นมาวางทาบทับซองรายชื่อ “นี่คือรายชื่อของแขกที่เราต้องการให้คุณเริ่มตรวจสอบก่อน”
รินดาหยิบเอกสารนั้นมาดู เป็นรายชื่อบุคคลที่เธอไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลยสักคน แต่ดูจากภูมิหลังคร่าวๆ ที่ภาคินเขียนกำกับไว้ ก็พอจะเดาได้ว่าพวกเขาทุกคนล้วนมีความสำคัญในแวดวงธุรกิจ การเมือง หรือแม้แต่โลกใต้ดิน “พวกเขาเหล่านี้...มีความสำคัญกับธุรกิจของคุณมากแค่ไหนคะ”
“สำคัญมาก” ภาคินตอบสั้นๆ “บางคนอาจเป็นพันธมิตร บางคนอาจเป็นคู่แข่ง และบางคน...อาจเป็นศัตรู”
คำว่า ‘ศัตรู’ ที่หลุดออกมาจากปากภาคิน ทำให้รินดาตัวเย็นวาบ เธอจินตนาการถึงภาพอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้ “แล้ว...ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าใครเป็นใคร”
“ผมจะให้คนของผมคอยช่วยเหลือคุณ” ภาคินบอก “เขาจะคอยให้คำแนะนำและช่วยเหลือคุณในยามที่คุณต้องการ”
“ใครคะ” รินดาถามทันที “เขาเป็นใคร”
“คุณจะได้พบเขาในไม่ช้า” ภาคินตอบ “ตอนนี้หน้าที่ของคุณคือทำความคุ้นเคยกับรายชื่อแขก และเริ่มตรวจสอบประวัติของบุคคลในรายชื่อนี้ก่อน”
ภาคินลุกขึ้นยืน “ผมจะให้เวลาคุณสองวันในการรวบรวมข้อมูลเบื้องต้น” เขามองรินดาด้วยสายตาที่คาดเดาไม่ได้ “ถ้าคุณทำได้ดี ผมอาจจะมอบหมายความไว้วางใจให้คุณมากขึ้น”
หลังจากออกจากห้องทำงานของภาคิน รินดาก็กลับมาที่ห้องของเธอด้วยความรู้สึกที่สับสนและหนักอึ้ง งานที่ได้รับมอบหมายนั้นใหญ่เกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ เธอไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตสมรสกำมะลอของเธอจะนำพาเธอมาสู่โลกที่เต็มไปด้วยอันตรายและแผนการที่ซับซ้อนเช่นนี้
“น้องรินดาคะ” เสียงของมินตราดังขึ้นจากหน้าประตู “ทานอะไรมาหรือยังคะ”
รินดาก้าวออกจากห้องเพื่อเผชิญหน้ากับมินตรา “ยังค่ะ”
“มาค่ะ เราไปทานอะไรเบาๆ กัน” มินตราเอ่ยชวน “ฉันเห็นว่าคุณเข้าไปในห้องทำงานของคุณภาคินมา”
รินดาพยักหน้า “ค่ะ”
“คุณภาคินดูเหมือนจะไว้ใจคุณมากขึ้นนะคะ” มินตรากล่าว พลางเดินนำเข้าไปยังห้องอาหาร “ดีจังเลยค่ะ”
“ก็...ฉันพยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดค่ะ” รินดาตอบอย่างระมัดระวัง
ขณะที่พวกเธอกำลังนั่งลง มินตราก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “แต่ก็ต้องระวังตัวด้วยนะคะ โลกของคุณภาคินมันอันตรายกว่าที่คิด”
“คุณมินตราทราบอะไรมาบ้างคะ” รินดาถามตรงๆ
มินตราชะงักไปเล็กน้อย “ก็...ได้ยินมาบ้างค่ะ” เธอพยายามยิ้ม “แต่ก็ไม่มากนัก”
“คุณภาคินเป็นคนอย่างไรคะในสายตาของคุณมินตรา” รินดาถามต่อ
มินตรามองไปที่แก้วน้ำตรงหน้า “เขาเป็นคน...ซับซ้อนค่ะ” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง “บางครั้งก็เย็นชาจนน่ากลัว แต่บางครั้งก็ดูเหมือนมีมุมอ่อนโยนซ่อนอยู่”
“แล้วคุณมินตราล่ะคะ คิดอย่างไรกับเขา” รินดาถามอย่างจงใจ
มินตราหัวเราะเบาๆ “ฉัน...ก็เหมือนน้องสาวคนหนึ่งค่ะ” เธอพูด “เราโตมาด้วยกัน เขาก็เหมือนพี่ชายคนหนึ่งของฉัน”
คำตอบของมินตราทำให้รินดารู้สึกโล่งใจเล็กน้อย แต่ก็ยังมีข้อสงสัยบางอย่างค้างอยู่ในใจ เธอไม่แน่ใจว่ามินตรากำลังพูดความจริงทั้งหมดหรือไม่
ในช่วงสองวันที่ผ่านมา รินดาใช้เวลาเกือบทั้งหมดไปกับการศึกษาข้อมูลของแขกที่ภาคินมอบหมายให้ เธอนั่งจมอยู่กับกองเอกสารและข้อมูลต่างๆ ที่ได้รับจากภาคิน จนแทบไม่ได้พบเจอใครเลย เธอพบว่ารายชื่อเหล่านั้นเต็มไปด้วยบุคคลที่มีอิทธิพลในสังคมอย่างแท้จริง บางคนมีประวัติความเชื่อมโยงกับแก๊งมาเฟียที่ทรงอิทธิพล ส่วนบางคนก็มีเบื้องหลังที่เต็มไปด้วยเรื่องอื้อฉาว
“นี่มันไม่ใช่แค่การต้อนรับแขกธรรมดาแล้ว” รินดาพึมพำกับตัวเอง “นี่มันเหมือนกับการคัดกรองบุคคลสำคัญจริงๆ”
เธอตัดสินใจที่จะขอความช่วยเหลือจาก ‘คนของภาคิน’ ที่เขาบอกว่าจะคอยช่วยเหลือเธอ
“คุณคะ” รินดาเรียกชายร่างสูงที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องทำงานของภาคิน “คุณภาคินบอกว่าคุณจะคอยช่วยเหลือฉันเรื่องข้อมูล”
ชายคนนั้นหันมามองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ผมชื่อต้นครับ คุณมีอะไรให้ผมช่วย”
“ฉันต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับบุคคลเหล่านี้ค่ะ” รินดาหยิบรายชื่อที่ภาคินให้มาให้เขาดู “โดยเฉพาะ...ประวัติความเกี่ยวข้องกับธุรกิจสีเทา”
ต้นรับเอกสารไปพิจารณา “คุณภาคินสั่งให้ผมเตรียมข้อมูลส่วนนี้ไว้ให้คุณแล้วครับ” เขากล่าว “เชิญคุณตามผมมาที่ห้องเก็บข้อมูลครับ”
รินดาเดินตามต้นไปยังห้องที่อยู่ลึกเข้าไปในคฤหาสน์ เธอพบว่ามันเป็นห้องที่เต็มไปด้วยตู้เอกสารและเซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ “ที่นี่คือศูนย์ข้อมูลของที่นี่ครับ” ต้นอธิบาย “มีข้อมูลทุกอย่างที่คุณต้องการ”
ต้นเปิดไฟล์ข้อมูลในคอมพิวเตอร์ให้รินดาดู เป็นรายชื่อแขกพร้อมข้อมูลส่วนตัวที่ละเอียดกว่าที่เธอได้รับมามาก มีทั้งที่อยู่ ทรัพย์สิน เส้นทางการเงิน และที่สำคัญคือความเชื่อมโยงกับบุคคลหรือองค์กรต่างๆ
“นี่มัน...น่าเหลือเชื่อมากค่ะ” รินดาอุทาน
“ข้อมูลคืออำนาจครับคุณรินดา” ต้นกล่าว “และคุณภาคินต้องการให้คุณมีอำนาจในการตัดสินใจ”
“การตัดสินใจเรื่องอะไรคะ” รินดาถาม
“การตัดสินใจว่าจะปฏิบัติต่อแขกแต่ละคนอย่างไร” ต้นตอบ “ใครควรได้รับความใส่ใจเป็นพิเศษ ใครควรถูกจับตามอง และใคร...ที่ควรหลีกเลี่ยง”
รินดาเริ่มรู้สึกได้ถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้น เธอไม่แน่ใจว่าเธอพร้อมที่จะรับบทบาทนี้หรือไม่ แต่เธอก็รู้ดีว่าไม่มีทางเลือกอื่น เธอต้องทำมันให้ดีที่สุด เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง
4,495 ตัวอักษร