กลิ่นอายของความหรูหราแฝงด้วยกลิ่นอายของอันตรายลอยอบอวลไปทั่วห้องโถงกว้างของคฤหาสน์โอ่อ่าที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขา สวนสวยที่ได้รับการดูแลอย่างดีภายนอกสะท้อนความร่ำรวยและความมีอำนาจของผู้เป็นเจ้าของ หากแต่ภายใต้ความงามสง่านั้น กลับซ่อนเร้นพายุที่กำลังก่อตัว ยิ่งลักษณ์ยืนนิ่งอยู่ที่หน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปยังแสงไฟระยิบระยับของเมืองที่อยู่เบื้องล่าง แสงเหล่านั้นเปรียบเสมือนดวงตาของโลกที่กำลังจับจ้องมายังเธอ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง ความเกลียดชัง และความสมเพช "คุณหนู...ท่านประธานเรียกพบค่ะ" เสียงนุ่มทุ้มของอารี แม่บ้านประจำตำแหน่ง ดังขึ้นเบาๆ แต่ก็เพียงพอที่จะดึงเธอออกจากภวังค์ ยิ่งลักษณ์หันกลับมา ใบหน้างดงามแต่แฝงแววเหนื่อยล้าฉายชัด ดวงตาคู่สวยสีนิลทอประกายแข็งกร้าว เธอสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามรวบรวมสติที่กำลังกระเจิดกระเจิง "ค่ะ ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้" เธอเดินออกจากห้องนอนหรูหราด้วยท่วงท่าสง่างาม แต่ภายในใจกลับปั่นป่วนราวกับพายุหมุน เธอรู้ดีว่าการเรียกพบครั้งนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผู้เรียกคือบิดาผู้เย็นชาและทรงอำนาจของเธอ "ท่านประธาน" หรือที่ใครๆ รู้จักในนาม "อัศวิน" มหาเศรษฐีผู้มากเล่ห์เหลี่ยมและไม่เคยปรานีใคร เมื่อก้าวเท้าลงสู่โถงชั้นล่าง ภาพเบื้องหน้าทำให้เธอชะงัก บิดาของเธอนั่งอยู่บนเก้าอี้บุนวมตัวใหญ่ตรงหน้าเตาผิงที่ลุกโชนอย่างสบายอารมณ์ แต่บรรยากาศรอบตัวกลับเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็ง ใบหน้าคมเข้มที่บัดนี้เหี่ยวย่นไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลาและอำนาจ บ่งบอกถึงความไม่พอใจ ดวงตาคมกริบราวเหยี่ยวจับจ้องมาที่เธออย่างไม่วางตา "มาแล้วหรือ" เสียงของอัศวินแหบพร่า แต่เต็มไปด้วยอำนาจสั่งการ "นั่งลง" ยิ่งลักษณ์เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้อีกตัวตรงข้ามกับบิดา เธอประสานมือไว้ในตัก พยายามเก็บซ่อนความประหม่าเอาไว้ "มีอะไรหรือคะพ่อ" อัศวินยกแก้วบรั่นดีขึ้นจิบอย่างใจเย็น "แกคงสงสัยว่าทำไมฉันถึงเรียกแกมาพบในเวลานี้" "ค่ะ" เธอยอมรับ "เรื่องการแต่งงานของแก..." เขาเว้นวรรคไป น้ำเสียงเนิบนาบแต่แฝงความหมายที่ทำให้หัวใจของยิ่งลักษณ์เต้นแรง "ฉันได้คุยกับครอบครัวของนภัทรแล้ว" คำพูดนั้นเหมือนมีดกรีดแทงเข้ากลางใจ ยิ่งลักษณ์หน้าซีดเผือด เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่แสดงอาการ แต่ร่างทั้งร่างกลับสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ "พ่อ...พ่อตกลงแล้วหรือคะ" "มันเป็นข้อตกลงที่สมเหตุสมผลที่สุดสำหรับธุรกิจของเรา" อัศวินกล่าวอย่างไม่ไยดี "แกจะต้องแต่งงานกับนภัทร เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้" "แต่...แต่พ่อคะ" ยิ่งลักษณ์พยายามจะแย้ง "หนูบอกพ่อแล้วไงคะว่าหนูไม่ต้องการ..." "หุบปาก!" เสียงของอัศวินตวาดขึ้นอย่างรุนแรง ทำลายบรรยากาศอันเงียบสงัด "แกเป็นลูกสาวของฉัน ยิ่งลักษณ์ การตัดสินใจของฉันคือสิ่งที่แกต้องทำตาม อย่าได้คิดขัดขืน ฉันไม่ใช่คนที่จะยอมให้ผลประโยชน์ของตระกูลเราต้องสูญเสียไปเพราะความเห็นแก่ตัวของเด็กผู้หญิงคนเดียว" น้ำตาคลอเบ้า ยิ่งลักษณ์เม้มปากแน่น กัดฟันกรอด เธอรู้ดีว่าการต่อสู้กับบิดาเป็นสิ่งที่ไม่มีวันชนะ "แล้ว...แล้วถ้าหนูไม่ยอมล่ะคะ" อัศวินหัวเราะในลำคออย่างเย็นชา "ถ้าแกไม่ยอม แกก็จะไม่ได้อะไรจากตระกูลนี้อีกเลย สมบัติทุกอย่างที่ฉันสร้างมา จะตกเป็นของญาติห่างๆ คนอื่นแทนทั้งหมด รวมถึงธุรกิจที่แกใฝ่ฝันอยากจะสืบทอดแกจะเหลือแต่ตัวเปล่า และแน่นอน...แกจะไม่ได้แต่งงานกับคนที่แกอยากแต่งด้วย" คำพูดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงมากลางใจ ยิ่งลักษณ์สะอึก เธอรู้ดีว่าบิดาของเธอพูดจริง และเขาก็พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ "ทำไมต้องเป็นนภัทรคะพ่อ ทำไมต้องเป็นเขา" "เพราะเขาคือคนที่เหมาะสมที่สุด" อัศวินตอบอย่างหนักแน่น "เขามีอำนาจ มีฐานะ และที่สำคัญ...เขามีสายเลือดของตระกูลนี้เหมือนแก แค่มีอีกสาขาหนึ่งที่ห่างกว่าเท่านั้นเอง" "แต่หนูเกลียดเขาค่ะ!" ยิ่งลักษณ์ตะโกนสุดเสียง ความอัดอั้นที่สะสมมานานระเบิดออก "หนูเกลียดเขามาตลอดชีวิต! เขาทำทุกอย่างกับหนู เขาทำลายชีวิตหนู!" "ความรู้สึกส่วนตัวของแกมันไม่มีค่าพอที่จะมาเทียบกับผลประโยชน์ของครอบครัว" อัศวินกล่าวอย่างไม่สะทกสะท้าน "แกจะแต่งงานกับเขา และแกจะต้องทำให้ดีที่สุดเพื่อธุรกิจของเรา เข้าใจนะ" ยิ่งลักษณ์มองบิดาด้วยความรู้สึกที่ปะปนกัน ทั้งความโกรธ ความแค้น ความเสียใจ และความสิ้นหวัง เธอจำได้ดีถึงใบหน้าของนภัทร ใบหน้าของชายหนุ่มที่เธอสาปส่งมาตลอด ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและแววตาที่มองเธอเหมือนสิ่งของ เขาคือศัตรูตัวฉกาจ คือคนที่เธอไม่มีวันอยากจะอยู่ใกล้ "แกจะไปพบเขาในวันพรุ่งนี้" อัศวินกล่าวต่อ "เขาจะมาที่นี่เพื่อหารือรายละเอียดเรื่องการแต่งงาน ห้ามทำให้ฉันผิดหวัง" ยิ่งลักษณ์ลุกขึ้นยืนอย่างสั่นเทา เธอหันหลังให้กับบิดา ควบคุมน้ำตาที่กำลังจะไหลรินให้ได้ "หนูขอตัวค่ะ" เธอเดินออกจากห้องโถงไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้อัศวินนั่งจิบเครื่องดื่มของเขาอย่างเงียบๆ แต่ในใจของยิ่งลักษณ์ พายุแห่งความเกลียดชังและความแค้นกำลังก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรง เธอจะทำอย่างไรกับชะตากรรมที่ถูกลิขิตนี้ เธอจะยอมจำนนให้กับชะตากรรมที่บีบบังคับ หรือเธอจะลุกขึ้นต่อสู้เพื่ออิสรภาพของตัวเอง ในขณะเดียวกัน ณ คอนโดหรูใจกลางเมือง นภัทรนั่งจิบวิสกี้รสเลิศอยู่ที่ระเบียง มองออกไปยังวิวทิวทัศน์ของกรุงเทพฯ ยามค่ำคืน ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของเขาฉายแววครุ่นคิด แววตาเย็นชาที่ใครเห็นก็ต้องสะท้าน บ่งบอกถึงบุรุษผู้แข็งแกร่งและมากด้วยอำนาจ "ท่านครับ คุณอัศวินโทรมาฝากข่าว" เสียงของเลขาฯ ส่วนตัวดังขึ้นผ่านโทรศัพท์ "ว่ามา" นภัทรตอบเสียงเรียบ "ท่านแจ้งว่า ยิ่งลักษณ์...ตกลงเรื่องการแต่งงานแล้วครับ และจะให้เข้าพบในวันพรุ่งนี้เพื่อหารือรายละเอียด" นภัทรยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ เขารู้สึกถึงรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก "ดี" เขารู้ดีว่าหญิงสาวผู้นั้นย่อมไม่มีทางเลือกอื่น การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องของความรัก แต่เป็นเรื่องของธุรกิจ และเขาก็พร้อมที่จะทำตามข้อตกลงนั้นอย่างเต็มที่ เขาจะทำให้ชีวิตของยิ่งลักษณ์จมดิ่งลงไปในนรกที่เขาเตรียมไว้ นี่คือการแก้แค้นที่เขาเฝ้ารอมาตลอด