เสียงปลายสายยังคงดังต่อไป แต่ยิ่งลักษณ์แทบจะไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว โลกทั้งใบของเธอเหมือนจะหยุดนิ่ง ความเย็นเยียบเข้าเกาะกุมหัวใจราวกับมีน้ำแข็งมาเกาะกุมเอาไว้ ภาพของนภัทรที่เคยเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น บัดนี้พลันบิดเบี้ยว กลายเป็นภาพลวงตาอันแสนโหดร้าย “คุณ... คุณพูดว่าอะไรนะคะ” ยิ่งลักษณ์ถามเสียงสั่นเครือ พยายามบังคับตัวเองให้มีสติ “คุณได้โปรดพูดอีกครั้งได้ไหมคะ” “ฉันขอโทษค่ะคุณยิ่งลักษณ์” เสียงปลายสายยังคงเต็มไปด้วยความสำนึกผิด “แต่... ฉันเห็นกับตาตัวเองค่ะ คุณนภัทร... เขาไม่ได้ไปต่างประเทศคนเดียว” ยิ่งลักษณ์กลั้นหายใจ คำพูดนั้นเหมือนมีดที่กรีดลึกเข้ามาในใจ เธอพยายามสลัดความคิดอันเลวร้ายที่ผุดขึ้นมาในหัว แต่ยิ่งพยายามสลัดออกไปเท่าไหร่ ภาพเหล่านั้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้น “เขา... เขาไปกับใครคะ” ยิ่งลักษณ์ถามอย่างยากลำบาก “เขาไปกับ... ผู้หญิงคนหนึ่งค่ะ” เสียงปลายสายเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก “เป็นผู้หญิงที่... หน้าตาเหมือนคุณมาก” เหมือน... เหมือนเธอ? ยิ่งลักษณ์ตาพร่ามัว โลกหมุนคว้าง เธอเกาะที่หัวเตียงไว้แน่น เพื่อประคองร่างที่กำลังจะทรุดลง “เหมือน... เหมือนฉันงั้นเหรอคะ” ยิ่งลักษณ์ถามย้ำ ราวกับต้องการคำยืนยัน หรือไม่ก็ต้องการให้เรื่องนี้เป็นแค่ฝันร้าย “ใช่ค่ะคุณยิ่งลักษณ์” เสียงปลายสายตอบ “เหมือนมากจริงๆ ค่ะ... แค่... บุคลิกดูแตกต่างออกไปหน่อย” “ต่างยังไงคะ” ยิ่งลักษณ์ถามต่ออย่างกระวนกระวาย “เธอคนนั้นดู... ดูมีความมั่นใจในตัวเองมากกว่าค่ะ ดู... ดูแข็งกร้าวกว่า” ยิ่งลักษณ์หลับตาลง น้ำตาไหลรินอาบแก้ม เธอพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด ภาพของนภัทรที่เคยแสดงความรัก ความห่วงใยต่อเธอ มันคือเรื่องจริง หรือเป็นเพียงละครที่เขาแสดงเพื่อหลอกลวงเธอ? “แล้ว... แล้วใครเป็นคนบอกคุณคะ” ยิ่งลักษณ์พยายามรวบรวมสติ “ฉันเป็นเลขาคนใหม่ของคุณนภัทรค่ะ คุณเพิ่งจะรับฉันเข้าทำงานเมื่อไม่นานนี้เองค่ะ” เสียงปลายสายอธิบาย “ฉันเห็นคุณนภัทรขึ้นเครื่องบินไปกับผู้หญิงคนนั้น ฉันตกใจมาก เพราะปกติแล้ว คุณนภัทรจะบอกกับทุกคนเสมอว่าเขาจะเดินทางไปไหน และไปกับใคร” ยิ่งลักษณ์รู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบคั้นอย่างแรง ผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนเธอ? ผู้หญิงที่มั่นใจและแข็งกร้าว? ใครกันแน่? “คุณแน่ใจนะคะว่าเขาไปกับผู้หญิงคนนั้นจริงๆ” ยิ่งลักษณ์ถามอย่างมีความหวังริบหรี่ “อาจจะ... อาจจะเป็นคนรู้จัก หรือเพื่อนร่วมงานก็ได้” “ฉันไม่แน่ใจทั้งหมดค่ะ” เสียงปลายสายตอบ “แต่... ฉันได้ยินที่คุณนภัทรพูดกับเธอตอนที่พวกเขาอยู่ด้วยกันค่ะ เขาเรียกเธอว่า... ‘ที่รัก’ ค่ะ” คำว่า “ที่รัก” ดังก้องอยู่ในหัวของยิ่งลักษณ์ มันคือคำที่นภัทรใช้เรียกเธอเสมอ เป็นคำที่แสดงถึงความรัก ความผูกพันที่พวกเขามีให้กัน “คุณ... คุณได้ยินไม่ผิดแน่นะคะ” ยิ่งลักษณ์ถามเสียงขาดห้วง “แน่ใจค่ะคุณยิ่งลักษณ์” เสียงปลายสายตอบอย่างหนักแน่น “ฉันเสียใจจริงๆ ที่ต้องเป็นคนบอกเรื่องนี้กับคุณ” ยิ่งลักษณ์วางสายโทรศัพท์ลง เธอปล่อยให้ร่างกายทรุดลงไปบนเตียงอย่างอ่อนแรง มือของเธอยังคงสั่นเทา น้ำตาไหลไม่หยุดหย่อน “เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้...” เธอพึมพำกับตัวเอง “เขาจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้...” เธอคิดถึงคำพูดของนภัทร คิดถึงรอยยิ้ม คิดถึงคำมั่นสัญญาที่เขาเคยให้ไว้ ทุกอย่างดูเหมือนจะกลายเป็นเรื่องโกหกไปเสียหมด “ทำไม... ทำไมต้องเป็นแบบนี้” ยิ่งลักษณ์ร้องไห้เสียใจ “ฉันทำอะไรผิดไป...” เธอค่อยๆ รวบรวมสติอีกครั้ง เธอต้องรู้ความจริง เธอไม่สามารถทนอยู่กับความสงสัยและความเจ็บปวดนี้ได้ เมื่อนภัทรกลับมา ยิ่งลักษณ์ก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับเขา “คุณไปไหนมาคะ” ยิ่งลักษณ์ถามเสียงเรียบ ขณะที่นภัทรเดินเข้ามาในห้อง “ฉันเพิ่งกลับมาจากประชุมน่ะ” นภัทรตอบ พลางยิ้มให้เธอ “เธอเป็นยังไงบ้าง ไม่สบายหรือเปล่า” “ฉันสบายดีค่ะ” ยิ่งลักษณ์ตอบ “แต่ฉันมีเรื่องอยากจะถามคุณ” นภัทรสังเกตเห็นความผิดปกติในน้ำเสียงของเธอ “มีอะไรเหรอ” “คุณไปไหนมาจริงๆ คะ” ยิ่งลักษณ์ถามตรงๆ “แล้ว... คุณไปกับใคร” นภัทรชะงักเล็กน้อย สีหน้าของเขาดูเปลี่ยนไปแวบหนึ่ง แต่เขาก็รีบกลับมาเป็นปกติ “ฉันบอกเธอแล้วไง ว่าฉันไปประชุม” นภัทรตอบ “มีอะไรที่เธอไม่เชื่อฉันเหรอ” “ฉันอยากได้ยินคำตอบที่ตรงกว่านี้ค่ะ” ยิ่งลักษณ์จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขา “ฉันได้ยินมาว่า... คุณไปกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง” สีหน้าของนภัทรซีดลง เขาหลบสายตาของยิ่งลักษณ์ “ใครบอกเธอเรื่องนี้” นภัทรถามเสียงเย็น “สำคัญเหรอคะว่าใครเป็นคนบอก” ยิ่งลักษณ์ถามกลับ “สำคัญกว่าคำตอบของคุณเหรอคะ” นภัทรเงียบไปนาน ราวกับกำลังชั่งใจว่าจะพูดอะไรออกไป “มัน... มันไม่ใช่เรื่องอย่างที่เธอคิดนะ ยิ่งลักษณ์” นภัทรกล่าวในที่สุด “แล้วมันเป็นเรื่องยังไงคะ” ยิ่งลักษณ์ถาม เสียงของเธอสั่นเครือ “ช่วยบอกฉันที” นภัทรสูดหายใจลึก “ฉัน... ฉันมีเรื่องต้องทำบางอย่างที่จำเป็นต้องปกปิดเธอไว้” “ปกปิด? คุณจะปกปิดอะไรคะ” ยิ่งลักษณ์ถามด้วยความเจ็บปวด “เรื่องที่ไปกับผู้หญิงคนอื่น แล้วเรียกว่า ‘ที่รัก’ น่ะเหรอคะ” นภัทรเบิกตากว้าง “เธอรู้เรื่องนั้นแล้วเหรอ” “ค่ะ ฉันรู้แล้ว” ยิ่งลักษณ์ตอบ “ตอนนี้ ช่วยบอกความจริงกับฉันที” นภัทรหลับตาลงครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า “ผู้หญิงคนนั้น... เป็นน้องสาวของฉันเอง ยิ่งลักษณ์” นภัทรกล่าว “เธอหน้าตาเหมือนเธอจริงๆ ใช่ไหม” ยิ่งลักษณ์อึ้งไป “น้องสาวของคุณ? แล้ว... แล้วทำไมคุณไม่เคยบอกฉันเลย” “เธอ... เธอคือฝาแฝดของฉัน ยิ่งลักษณ์” นภัทรกล่าว “ฉันมีน้องสาวฝาแฝด แต่เราพลัดพรากกันตั้งแต่เด็ก” เรื่องราวที่นภัทรเล่าต่อจากนั้น ทำให้ยิ่งลักษณ์ต้องประหลาดใจและตกใจเป็นอย่างมาก เรื่องราวที่ซับซ้อนและเต็มไปด้วยเงื่อนงำที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน