ยิ่งลักษณ์กุมโทรศัพท์ไว้แน่น มือยังคงเย็นเฉียบ คำพูดของเพื่อนสนิทของนภัทรยังคงดังก้องอยู่ในหู “ถ้าคุณอยากจะรู้ความจริง... คุณควรจะลองคุยกับเจนจิราดูนะคะ” เจนจิรา... ใครกันแน่? ผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนเธอ? ผู้หญิงที่เคยรักนภัทร? หรือเป็นเพียงตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อบิดเบือนความจริง? “คุณ... คุณรู้จักเบอร์โทรศัพท์ของเจนจิราไหมคะ” ยิ่งลักษณ์ถามเสียงสั่น “ฉัน... ฉันขอโทษค่ะคุณยิ่งลักษณ์” เพื่อนคนนั้นตอบ “ฉันไม่สะดวกที่จะให้ข้อมูลส่วนตัวของใครค่ะ” “แต่... ฉันต้องการรู้ความจริง” ยิ่งลักษณ์พยายามอ้อนวอน “ฉันเข้าใจค่ะ” เพื่อนคนนั้นถอนหายใจ “แต่... ฉันแนะนำได้เพียงเท่านี้ค่ะ ลองไปถามคุณนภัทรดูนะคะ บางที... เขาอาจจะยอมบอกคุณก็ได้” เมื่อวางสายไป ยิ่งลักษณ์ก็รู้สึกเหมือนถูกทิ้งให้อยู่เพียงลำพังกับปริศนาที่ซับซ้อน เธอเดินกลับมานั่งที่โซฟาอีกครั้ง ดวงตายังคงแดงก่ำด้วยน้ำตาที่ไหลไม่หยุด เจนจิรา... ถ้าเธอเป็นคนที่เคยรักนภัทรมาก แล้วทำไมเธอถึงต้องทำหน้าเหมือนเธอ? หรือว่า... นภัทรมีเจตนาที่จะใช้เธอเป็นตัวแทนของเจนจิรา? ความคิดนี้ทำให้ยิ่งลักษณ์รู้สึกขยะแขยง เขาหลอกลวงเธอมาตลอดหรือ? ตั้งแต่แรกเริ่ม? เธอพยายามนึกย้อนกลับไปถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเธอและนภัทร ทุกคำพูด ทุกการกระทำ ความรักที่เขาแสดงออกอย่างเต็มเปี่ยม... มันเป็นเพียงภาพลวงตาเพื่อปกปิดความผิดบางอย่าง? ยิ่งลักษณ์ตัดสินใจ เธอต้องเผชิญหน้ากับนภัทร เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอร์ของนภัทร “ฮัลโหลค่ะ” เสียงของเธอฟังดูแหบพร่า “ว่าไงครับที่รัก” เสียงนภัทรฟังดูอบอุ่นเหมือนเช่นเคย “เป็นอะไรไป ทำไมเสียงดูไม่ค่อยสบาย” ยิ่งลักษณ์กลั้นหายใจ เธอไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร “คุณคะ...” ยิ่งลักษณ์เอ่ย “มีเรื่อง... มีเรื่องที่หนูอยากจะถามคุณค่ะ” “เรื่องอะไรครับ” นภัทรตอบ “ถามมาได้เลย” “เมื่อเช้า... มีคนโทรมาหาหนูค่ะ” ยิ่งลักษณ์พยายามควบคุมเสียง “เขาบอกว่า... เห็นคุณไปสนามบิน กับผู้หญิงคนหนึ่ง” ความเงียบเข้ามาปกคลุมปลายสาย นภัทรไม่ได้พูดอะไรออกมา “ผู้หญิงคนนั้น... หน้าเหมือนหนูมากค่ะ” ยิ่งลักษณ์กล่าวต่อ “แล้ว... เขาก็เห็นคุณส่งเธอขึ้นเครื่องบินส่วนตัว” ยิ่งลักษณ์รอคอยคำตอบ แต่ก็มีเพียงความเงียบที่ตอบกลับมา “นภัทรคะ...” ยิ่งลักษณ์เอ่ยเสียงแผ่ว “คุณ... คุณกำลังปิดบังอะไรหนูอยู่หรือเปล่าคะ” ในที่สุด นภัทรก็ถอนหายใจอย่างหนัก “ใครโทรมาหาคุณ ยิ่งลักษณ์” “เขาเป็นเลขาคนใหม่ของคุณค่ะ” ยิ่งลักษณ์ตอบ “เขาเห็นคุณไปกับผู้หญิงคนนั้นจริงๆ” “เลขาคนใหม่...” นภัทรพึมพำ “เขาเข้าใจผิดไปเองครับ” “เข้าใจผิด?” ยิ่งลักษณ์ถามอย่างไม่เชื่อ “แล้ว... ผู้หญิงคนนั้นคือใครคะ” “ไม่มีผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น ยิ่งลักษณ์” นภัทรตอบเสียงหนักแน่น “ผมไปสนามบินคนเดียว เพื่อจะเดินทางไปทำธุระ” “แต่... เขาเห็นคุณส่งเธอขึ้นเครื่องบินส่วนตัวนะคะ” ยิ่งลักษณ์ยังคงยืนยัน “ผมไม่ได้ไปกับใครทั้งนั้น” นภัทรย้ำ “เลขาคนนั้นคงมองผิดไป” “แต่... เขาบอกว่าผู้หญิงคนนั้นหน้าเหมือนหนูมากค่ะ” ยิ่งลักษณ์กล่าว “แล้ว... เขาก็พูดถึงชื่อ ‘เจนจิรา’ ด้วยค่ะ” เมื่อได้ยินชื่อเจนจิรา นภัทรถึงกับเงียบไปอีกครั้ง “เจนจิรา?” นภัทรทวนคำ “คุณ... คุณได้ยินชื่อนี้จากใคร” “จากเลขาคนนั้นค่ะ” ยิ่งลักษณ์ตอบ “เขาบอกว่า... เจนจิราเป็นคนที่เคยรักคุณมาก” ยิ่งลักษณ์รู้สึกว่าหัวใจของเธอกำลังเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เธอรอคอยคำอธิบายจากนภัทร “ยิ่งลักษณ์...” นภัทรกล่าวเสียงเบา “มันไม่ใช่เรื่องที่ซับซ้อนอย่างที่คุณคิดหรอก” “แล้วมันคือเรื่องอะไรคะ” ยิ่งลักษณ์ถาม “เจนจิรา... เธอเป็นน้องสาวของผม” นภัทรกล่าว “เธอเสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน” ยิ่งลักษณ์อึ้งไป เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง “น้องสาวคุณ?” ยิ่งลักษณ์ถามย้ำ “แต่... เขาบอกว่าเธอเป็นคนที่เคยรักคุณมาก” “เธอ... เธอรักผมมากจริงๆ ครับ” นภัทรตอบ “และ... เธอมีลักษณะคล้ายคุณมาก” “คล้าย... ยังไงคะ” ยิ่งลักษณ์ถามต่อ “เธอก็เหมือนคุณนั่นแหละครับ” นภัทรกล่าว “ผม... ผมคิดว่าเลขาคนนั้นอาจจะจำผิดคน หรือไม่ก็... อาจจะเห็นอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาเข้าใจผิดไป” “แล้ว... ทำไมเขาถึงบอกว่าคุณส่งเธอขึ้นเครื่องบินส่วนตัวคะ” ยิ่งลักษณ์ถามต่อ “ผมไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น ยิ่งลักษณ์” นภัทรตอบ “ผมอยู่ที่นี่เสมอ... เพื่อคุณ” ยิ่งลักษณ์ไม่แน่ใจว่าจะเชื่อคำพูดของนภัทรได้หรือไม่ “แต่... ทำไมคุณถึงไม่เคยเล่าเรื่องเจนจิราให้หนูฟังเลยคะ” ยิ่งลักษณ์ถาม “ผม... ผมไม่อยากทำให้คุณเสียใจ” นภัทรตอบ “ผมไม่อยากให้คุณคิดมาก” “แล้ว... คุณแน่ใจหรือคะว่าเลขาคนนั้นเข้าใจผิดจริงๆ” ยิ่งลักษณ์ถามต่อ “ผมแน่ใจครับ” นภัทรตอบ “ผมรักคุณ ยิ่งลักษณ์ และผมจะไม่มีวันโกหกคุณ” แม้ว่านภัทรจะพยายามอธิบาย แต่ในใจของยิ่งลักษณ์ก็ยังคงมีคำถามมากมาย เรื่องราวของเจนจิรา... น้องสาวที่เสียชีวิตไปแล้ว ที่มีลักษณะคล้ายเธอมาก มันเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ หรือมีเบื้องหลังที่ซับซ้อนกว่านั้น? ยิ่งลักษณ์ตัดสินใจว่า เธอจะไม่หยุดแค่นี้ เธอจะหาความจริงให้ได้ เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างที่นภัทรยังคงปิดบังเธออยู่