ตอนที่ 20 — รอยร้าวที่ไม่อาจมองข้าม
ยิ่งลักษณ์นั่งอยู่บนเตียง มองดูนภัทรที่กำลังยืนอยู่ริมหน้าต่าง ดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ท้องฟ้ากลายเป็นสีส้มอ่อนๆ แสงแดดสาดส่องกระทบใบหน้าของเขา ทำให้เห็นเงาของความเศร้าที่ยังคงปรากฏอยู่
การพูดคุยกับนภัทรเมื่อคืนนี้ ทำให้ยิ่งลักษณ์เข้าใจความเจ็บปวดของเขามากขึ้น แต่ขณะเดียวกัน ความรู้สึกไม่สบายใจบางอย่างก็ยังคงค้างคาอยู่ในใจของเธอ
“คุณนภัทรคะ” ยิ่งลักษณ์เอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบ “หนู... หนูยังอดสงสัยไม่ได้ค่ะ”
นภัทรหันกลับมามองเธอ “สงสัยเรื่องอะไรครับ”
“เรื่อง... เรื่องที่เลขาของคุณเข้าใจผิด” ยิ่งลักษณ์กล่าว “คุณแน่ใจนะคะว่าเธอแค่เข้าใจผิด”
นภัทรเดินเข้ามาหาเธอ แล้วนั่งลงข้างๆ เขาจับมือของเธอไว้
“ผมแน่ใจครับ ยิ่งลักษณ์” เขาตอบ “เลขาของผม เธอเพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่นาน เธอไม่เคยรู้จักเจนจิรามาก่อน และผมเองก็อาจจะดูเหม่อลอยไปบ้างในช่วงนั้น”
“แต่...” ยิ่งลักษณ์ยังคงมีความกังวล “ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ทำไม... ทำไมคุณถึงไม่เคยพูดถึงเจนจิราเลยคะ”
“ผมบอกคุณแล้วไงครับ” นภัทรกล่าว “มันเป็นความเจ็บปวดของผม ผมไม่ต้องการให้ใครมารู้สึกเจ็บปวดไปกับผมด้วย”
“แต่หนูก็เจ็บปวดนะคะ” ยิ่งลักษณ์พูดเสียงแผ่ว “หนูกลัวว่าคุณจะยังรักเธออยู่”
นภัทรบีบมือของยิ่งลักษณ์ “ยิ่งลักษณ์ ผมบอกคุณไปแล้ว ผมรักคุณ ผมรักคุณในแบบที่ผมรักเจนจิราในฐานะน้องสาว และผมรักคุณในแบบที่ผมจะใช้ชีวิตอยู่ด้วย”
“หนูเชื่อค่ะ” ยิ่งลักษณ์พยักหน้า “แต่... หนูก็ยังอดคิดไม่ได้ว่า... ถ้าวันหนึ่งคุณเจอกับใครสักคนที่เหมือนเจนจิรามากๆ... คุณจะยังรักหนูอยู่หรือเปล่า”
คำถามนั้นทำให้ยิ่งลักษณ์รู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง เธอรู้ว่าเธอไม่ควรคิดแบบนั้น แต่มันก็เป็นความจริงที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้
นภัทรดึงยิ่งลักษณ์เข้ามากอด “อย่าคิดแบบนั้นเลยนะครับที่รัก” เขาพูดปลอบ “ผมเลือกคุณ ผมรักคุณ มันไม่ได้เกี่ยวกับว่าคุณเหมือนใคร หรือไม่เหมือนใคร”
ยิ่งลักษณ์ซบหน้าลงบนอกของเขา พยายามเชื่อในคำพูดของเขา แต่มันก็ยากเหลือเกิน
“มีอีกเรื่องหนึ่งค่ะ” ยิ่งลักษณ์เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “หนูได้ยินมาว่า... คุณมีบ้านพักตากอากาศที่เชียงใหม่”
นภัทรเงยหน้าขึ้นมองเธอ “ใช่ครับ ผมมี”
“บ้านหลังนั้น... เกี่ยวข้องกับเจนจิราหรือเปล่าคะ” ยิ่งลักษณ์ถาม
นภัทรชะงักไปครู่หนึ่ง “เกี่ยวอะไรกับเธอครับ”
“ก็... เห็นว่ามีคนเคยพูดถึง... ว่าคุณมักจะไปที่นั่นกับเธอ” ยิ่งลักษณ์กล่าว
“ไม่ครับ” นภัทรตอบทันที “บ้านหลังนั้น ผมซื้อไว้ก่อนที่เจนจิราจะเสียชีวิตอีก มันเป็นที่ที่ผมใช้พักผ่อนหลังจากทำงานหนัก”
“แล้ว... ทำไมเลขาคนนั้นถึงพูดว่าเห็นคุณกับผู้หญิงที่เหมือนหนูที่สนามบินคะ” ยิ่งลักษณ์ยังคงสงสัย
“ผม... ผมไม่ได้ไปสนามบินกับใครทั้งนั้นครับ” นภัทรกล่าว “อาจจะเป็นการเข้าใจผิด หรืออาจจะเป็นการโกหกเพื่อใส่ร้ายผมก็ได้”
“ใส่ร้าย?” ยิ่งลักษณ์ทวนคำ “ใครจะมาใส่ร้ายคุณคะ”
“ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ” นภัทรตอบ “แต่ผมยืนยันได้ว่า ผมไม่ได้ไปสนามบินกับใครทั้งนั้น”
ยิ่งลักษณ์มองเข้าไปในดวงตาของนภัทร เธอพยายามอ่านความรู้สึกของเขา แต่ก็ทำได้เพียงเห็นความสับสนและความเหนื่อยล้า
“คุณนภัทรคะ” ยิ่งลักษณ์กล่าว “หนู... หนูกลัวค่ะ”
“กลัวอะไรครับ” นภัทรถาม
“หนูกลัวว่า... จะมีใครบางคนพยายามจะแยกเราออกจากกัน” ยิ่งลักษณ์สารภาพ “หนูกลัวว่า... จะมีคนไม่หวังดี”
นภัทรดึงยิ่งลักษณ์มากอดอีกครั้ง “ผมจะปกป้องคุณเองครับ” เขาให้คำมั่น “ไม่ว่าใครหน้าไหน ก็ไม่มีวันแยกเราออกจากกันได้”
ยิ่งลักษณ์ซบหน้าลงบนไหล่ของเขา พยายามคลายความกังวลที่มี เธอรู้ว่าการเชื่อใจนภัทรเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้
แต่ถึงอย่างนั้น ความรู้สึกไม่สบายใจบางอย่างก็ยังคงค้างคาอยู่ในใจของเธอ ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างที่ยังไม่ถูกเปิดเผย
ในขณะเดียวกัน นภัทรเองก็กำลังรู้สึกกดดันอย่างหนัก เขาไม่แน่ใจว่าใครคือคนที่ปล่อยข่าวลือเรื่องเขาไปสนามบินกับผู้หญิงที่เหมือนยิ่งลักษณ์ และทำไมพวกเขาถึงต้องทำแบบนั้น
เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า เรื่องราวทั้งหมดนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับธุรกิจของเขา หรืออาจจะเป็นการแก้แค้นจากใครบางคนในอดีต
เขาตัดสินใจว่าจะต้องสืบหาความจริงให้ได้ เพื่อปกป้องยิ่งลักษณ์ และเพื่อความปลอดภัยของตัวเขาเอง
ยิ่งลักษณ์หลับตาลง เธอพยายามจะเชื่อในความรักของนภัทร แต่ภาพของเจนจิรา ความคล้ายคลึงของเธอกับเจนจิรา และคำพูดของคุณหญิงวิมล ก็ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิด
เธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนเส้นด้ายบางๆ หากพลาดพลั้งไป อาจจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป
“คุณนภัทรคะ” ยิ่งลักษณ์เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “หนู... หนูอยากจะไปพักผ่อนที่เชียงใหม่สักสองสามวันได้ไหมคะ”
นภัทรเงยหน้าขึ้นมองเธอ “เชียงใหม่?”
“ค่ะ” ยิ่งลักษณ์ตอบ “หนูรู้สึกว่า... หนูต้องการเวลาอยู่กับตัวเองสักพัก”
“ได้สิครับ” นภัทรตอบ “ถ้าคุณต้องการ ผมจะจัดการทุกอย่างให้”
ยิ่งลักษณ์ยิ้มให้เขา แม้จะยังคงมีความกังวลอยู่ในใจ แต่เธอก็รู้สึกดีขึ้นที่นภัทรพร้อมจะเข้าใจและสนับสนุนเธอ
เธอหวังว่าการเดินทางครั้งนี้ จะช่วยให้เธอได้ค้นพบคำตอบบางอย่าง และทำให้เธอเข้มแข็งขึ้นกว่าเดิม
เมื่อมองดูใบหน้าของนภัทร ยิ่งลักษณ์ก็อดคิดไม่ได้ว่า ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเธอคนนี้ มีความลับซ่อนอยู่มากแค่ไหน
เขาดูเหมือนจะพร้อมที่จะเปิดใจให้เธอ แต่ก็ยังมีบางอย่างที่เขาไม่ยอมเปิดเผยออกมา
ยิ่งลักษณ์ตัดสินใจว่า เธอจะต้องค้นหาความจริงให้เจอ ไม่ว่ามันจะเจ็บปวดสักแค่ไหนก็ตาม
เธอจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำลายความสัมพันธ์ของเธอกับนภัทร
เธอจะสู้เพื่อความรักของเธอ
4,342 ตัวอักษร