รุ่งสางของวันใหม่ นภัทรลุกขึ้นจากเตียงก่อนที่ยิ่งลักษณ์จะตื่นเต็มตา เขามองใบหน้าของเธอที่หลับใหลอย่างสงบ รู้สึกถึงความขัดแย้งในใจ การแต่งงานครั้งนี้ ไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวังตั้งแต่แรก แต่เมื่อสถานการณ์บีบบังคับ เขาก็ต้องเดินหน้าต่อไป “คุณใหญ่คะ” เสียงอารีดังมาจากหน้าประตู “คุณยิ่งลักษณ์ตื่นแล้วค่ะ” นภัทรหันไปมองยิ่งลักษณ์ที่เริ่มขยับตัว “อืม” เขาตอบรับ “ฉันจะลงไปข้างล่างก่อน” เมื่อยิ่งลักษณ์ตื่นขึ้น เธอก็พบว่านภัทรได้เตรียมอาหารเช้าไว้ให้แล้วอย่างเรียบร้อย บนโต๊ะมีทั้งข้าวต้มร้อนๆ ผลไม้สด และกาแฟหอมกรุ่น “คุณ... เตรียมไว้ให้ฉันเหรอ” ยิ่งลักษณ์ถามด้วยความประหลาดใจ “ใช่” นภัทรตอบ “ทานเถอะ” เขาเดินอ้อมมานั่งที่หัวโต๊ะ “วันนี้เรามีเรื่องที่ต้องคุยกันอีกมาก” “เรื่องอะไรคะ” ยิ่งลักษณ์ถามพลางหยิบช้อนขึ้นมา “เรื่องการปรับโครงสร้างบริษัท” นภัทรกล่าว “ฉันต้องการให้เธอมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ” ยิ่งลักษณ์ชะงักไป “ให้ฉันมีส่วนร่วม?” “ใช่” นภัทรตอบ “เธอคือหนึ่งในผู้ถือหุ้นหลัก และฉันก็ต้องการความเห็นของเธอ” ยิ่งลักษณ์มองเขาอย่างไม่ไว้ใจ “คุณแน่ใจเหรอคะ ว่านี่ไม่ใช่แผนการอะไรของคุณอีก” นภัทรหัวเราะเบาๆ “ทำไมเธอถึงคิดว่าฉันจะหลอกเธอตลอดเวลา” เขาเอ่ย “ฉันกำลังพยายามสร้างความเชื่อใจนะ ยิ่งลักษณ์” “ความเชื่อใจมันสร้างกันง่ายๆ หรอกนะคะ” ยิ่งลักษณ์ตอบ “โดยเฉพาะกับคนที่ทำลายชีวิตเรา” “ฉันไม่ได้ทำลายชีวิตเธอ” นภัทรแย้ง “ฉันแค่เข้ามาจัดการในสิ่งที่ควรจะถูกจัดการ” หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ นภัทรก็พาเธอไปยังห้องทำงานอีกครั้ง คราวนี้บนโต๊ะมีเอกสารกองโตวางรออยู่ “นี่คือแผนการที่เราจะใช้” นภัทรเริ่มอธิบาย “เราจะปรับเปลี่ยนทิศทางการลงทุนครั้งใหญ่ และจะขยายตลาดไปยังต่างประเทศ” ยิ่งลักษณ์ตั้งใจฟัง แม้จะยังไม่ไว้ใจเขาเต็มร้อย แต่เธอก็อดทึ่งในวิสัยทัศน์ของเขาไม่ได้ เขามีความรู้ความเข้าใจในธุรกิจอย่างลึกซึ้ง “แล้ว... คุณต้องการให้ฉันทำอะไร” เธอถาม “เธอจะช่วยฉันดูเอกสารเหล่านี้” นภัทรชี้ไปที่กองเอกสาร “และให้ข้อเสนอแนะ” เขามองหน้าเธอ “ฉันต้องการให้เธอเป็นคู่คิดของฉัน” ยิ่งลักษณ์รู้สึกสับสนกับท่าทีของนภัทร เขากำลังพยายามผูกมัดเธอไว้กับเขาให้แน่นขึ้น หรือเขากำลังพยายามจะเปลี่ยนแปลงตัวเองจริงๆ “คุณคิดว่าฉันจะทำได้เหรอคะ” เธอถาม “ฉันเชื่อว่าเธอทำได้” นภัทรตอบ “เธอมีความเฉลียวฉลาดและไหวพริบ มันเป็นสิ่งที่ฉันสังเกตเห็นมานานแล้ว” คำพูดของเขาทำให้ยิ่งลักษณ์ใจเต้นแรง เธอไม่แน่ใจว่าควรจะดีใจหรือรู้สึกหวาดระแวง “แต่... ฉันยังคงเกลียดคุณอยู่” เธอกล่าวอย่างตรงไปตรงมา “ฉันรู้” นภัทรยอมรับ “แต่ความเกลียดชังมันสามารถแปรเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้” เขาเดินเข้ามาใกล้ “เหมือนกับที่ความรักสามารถแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นได้” ยิ่งลักษณ์เงียบไป เธอไม่รู้จะตอบเขาอย่างไร “ลองให้โอกาสฉันดูนะ ยิ่งลักษณ์” นภัทรพูดต่อ “ให้โอกาสเราสองคน” หลังจากวันนั้น ยิ่งลักษณ์ก็เริ่มเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารงานของบริษัทอย่างจริงจัง เธอกับนภัทรใช้เวลาหลายชั่วโมงต่อวันในการทำงานร่วมกัน แรกๆ การทำงานก็ยังคงมีความตึงเครียดอยู่บ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งสองก็เริ่มเรียนรู้ที่จะปรับตัวเข้าหากัน มีอยู่บ่ายวันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังถกเถียงกันเรื่องแผนการตลาด นภัทรก็หยุดพูด แล้วมองมายิ่งลักษณ์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป “เธอรู้ไหม” เขาเอ่ยขึ้น “ตอนแรกฉันคิดว่าการแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงแผนการแก้แค้น” ยิ่งลักษณ์มองเขาอย่างสงสัย “แล้วตอนนี้ล่ะคะ” “ตอนนี้...” นภัทรยิ้มบางๆ “ฉันไม่แน่ใจอีกต่อไป” “คุณหมายความว่ายังไง” ยิ่งลักษณ์ถาม “ฉันไม่รู้” นภัทรตอบ “แต่การได้อยู่ใกล้เธอ ได้ทำงานร่วมกับเธอ มันทำให้ฉันรู้สึก... บางอย่าง” ยิ่งลักษณ์รู้สึกหัวใจเต้นแรง เธอไม่เคยคิดว่านภัทรจะรู้สึกอะไรแบบนี้กับเธอ “คุณกำลังจะบอกว่า...” เธอพยายามจะพูดต่อ “ฉันแค่อยากให้เธอรู้” นภัทรพูดแทรกขึ้น “ว่าฉันไม่ได้มองเธอเป็นแค่หมากในเกมอีกต่อไป” คำพูดของเขาทำให้ยิ่งลักษณ์รู้สึกอบอุ่นในหัวใจ เป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยคาดคิดว่าจะได้รับจากผู้ชายที่เธอเคยเกลียดที่สุด แต่แล้ว ในขณะที่ความสัมพันธ์ของทั้งสองกำลังจะพัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้น จู่ๆ ก็มีข่าวร้ายเข้ามา “คุณใหญ่คะ” อารีวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้องทำงาน “มีคนบุกเข้ามาในโกดังสินค้าของเราค่ะ” นภัทรลุกขึ้นยืนทันที “ใคร?” “ยังไม่ทราบค่ะ แต่... พวกเขาทำลายสินค้าไปมาก” อารีตอบด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก นภัทรหันไปมองยิ่งลักษณ์ “ดูเหมือนว่าจะมีคนไม่ต้องการให้เราประสบความสำเร็จ” ยิ่งลักษณ์หน้าซีดเผือด “ใครกันคะ” “ฉันจะจัดการเอง” นภัทรกล่าว “เธอกลับไปพักผ่อนก่อน” “ไม่ค่ะ” ยิ่งลักษณ์ยืนกราน “ฉันจะไปด้วย” “ไม่ได้” นภัทรปฏิเสธ “มันอันตราย” “ฉันไม่กลัว” ยิ่งลักษณ์ยืนยัน “ฉันอยากรู้ว่าใครกันที่ทำเรื่องแบบนี้” นภัทรเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ก็ได้” เขาถอนหายใจ “แต่เธอต้องอยู่ห่างๆ ฉัน” เมื่อไปถึงโกดังสินค้า ภาพที่เห็นทำให้ยิ่งลักษณ์ตกใจ ชิ้นส่วนของสินค้ากระจัดกระจายเกลื่อนพื้น บางส่วนถูกจุดไฟเผาจนเสียหายอย่างหนัก “ใครทำแบบนี้!” นภัทรตะโกนขึ้น ไม่มีใครตอบรับ “มันต้องเป็นฝีมือของคู่แข่ง” นภัทรพูดกับยิ่งลักษณ์ “คนที่ต้องการจะทำลายเรา” ยิ่งลักษณ์เดินสำรวจความเสียหาย เธอรู้สึกโกรธแค้นในใจ “เราต้องหาตัวคนร้ายให้ได้นะคะ” “แน่นอน” นภัทรตอบ “และฉันจะทำให้มันสาสม” ในขณะที่นภัทรกำลังสั่งการให้คนงานเก็บกวาดความเสียหาย ยิ่งลักษณ์ก็สังเกตเห็นบางอย่างที่มุมหนึ่งของโกดัง มันเป็นกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่ถูกซ่อนไว้ เธอเดินเข้าไปหยิบมันขึ้นมาดู บนกระดาษนั้นมีข้อความเขียนด้วยลายมือหวัดๆ ว่า “อย่าไว้ใจคนใกล้ตัว” ยิ่งลักษณ์รู้สึกใจหายวาบ เธอส่งกระดาษแผ่นนั้นให้นภัทร “นี่มันหมายความว่ายังไง” นภัทรถามเสียงเข้ม “ฉันไม่รู้ค่ะ” ยิ่งลักษณ์ตอบ “แต่ฉันเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยแล้ว” นภัทรมองกระดาษแผ่นนั้นด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป “ใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้” เขาพึมพำ แผนการลวงที่ซับซ้อนเกินคาดกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และยิ่งลักษณ์ก็กำลังตกอยู่ในอันตรายที่ไม่คาดคิด