เสียงเครื่องยนต์ของรถยนต์ยังคงดังกระหึ่ม กลบเสียงความกังวลที่กำลังคุกรุ่นอยู่ในใจของกวินและบุญพาน ชายหนุ่มกุมพวงมาลัยแน่น ดวงตาฉายแววครุ่นคิดหนัก เหตุการณ์เมื่อครู่ในคฤหาสน์หลังนั้นยังคงติดตา ภาพของชายปริศนาที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันพร้อมกับแววตาที่บ่งบอกถึงความมุ่งร้าย ราวกับเป็นเงาที่คอยตามติดทุกย่างก้าวของพวกเขา "เขาเป็นใครกันแน่ บุญพาน" กวินถามขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงที่อ่อนล้าบ่งบอกถึงความเหนื่อยหน่ายและสับสน "ทำไมเขาถึงรู้เรื่องที่เรากำลังค้นหา ทำไมเขาถึงพยายามขัดขวางเราขนาดนี้" บุญพานถอนหายใจยาว "ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับคุณกวิน แต่ที่แน่ๆ เขาต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องราวในอดีตของคุณผู้หญิงแน่นอน ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่มาปรากฏตัวที่นั่น" "เรื่องราวในอดีตของคุณผู้หญิง" คำพูดของบุญพานสะท้อนก้องในหัวของกวิน เขาเผลอนึกถึงใบหน้าซีดเซียวของมารดาที่เคยเล่าถึงความหวาดกลัวและความไม่ไว้วางใจในบางคน เขายังจำได้ดีถึงน้ำเสียงสั่นเครือของเธอเมื่อครั้งที่พูดถึง "ความลับ" บางอย่างที่เธอพยายามจะปกปิด "คุณเคยเห็นหน้าเขามาก่อนไหม บุญพาน" กวินถามต่อ พยายามรวบรวมสติเพื่อประมวลผลทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น "คุณแน่ใจนะว่าไม่เคยเจอ" "ผมพยายามนึกแล้วครับคุณกวิน แต่หน้าตาแบบนี้ ผมว่าผมคงจะจำได้ถ้าเคยเจอ" บุญพานส่ายหน้าช้าๆ "เขาดูเหมือนจะอายุราวๆ เดียวกับคุณพ่อ แต่ก็มีแววตาที่แข็งกร้าวและดูอันตรายกว่า" "แข็งกร้าวและอันตราย" กวินพึมพำกับตัวเอง เขาหันไปมองบุญพานอีกครั้ง "แล้วสิ่งของที่เขาพยายามจะแย่งไปล่ะ คุณเห็นมันไหม" "ผมเห็นครับ เป็นเหมือนกล่องไม้เก่าๆ แต่ผมไม่ทันได้สังเกตรายละเอียดมากนัก เพราะคุณผู้หญิง..." บุญพานชะงักไปเมื่อนึกถึงภาพของหญิงสาวที่ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางความโกลาหล "คุณผู้หญิง...คุณหมายถึงใคร" กวินถามด้วยความสงสัย "เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นที่นั่น ผมไม่ทันได้เห็นชัดเจนนัก" บุญพานอึกอักเล็กน้อย "คือ...ตอนที่ผมกำลังจะคว้ากล่องไม้ไว้ คุณผู้หญิงก็ปรากฏตัวขึ้นมาครับ เธอผลักผมออกไป แล้วก็คว้ากล่องนั้นไป แล้วก็วิ่งหนีไปพร้อมกับชายคนนั้น" "คุณผู้หญิง... หมายถึงใครกันแน่ บุญพาน! เขาคือใคร ทำไมเขาต้องไปกับชายคนนั้น" กวินรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง ความสับสนถาโถมเข้ามาจนเขาแทบจะตั้งสติไม่ได้ "ผม...ผมไม่แน่ใจครับคุณกวิน" บุญพานตอบเสียงแผ่ว "แต่เธอ...เธอใส่ชุดเหมือนในรูปถ่ายเก่าๆ ที่คุณผู้หญิงเก็บไว้เลยครับ" "ชุดเหมือนในรูปถ่าย" กวินหน้าซีดลงไปอีก เขาจำได้ดีถึงภาพถ่ายขาวดำใบหนึ่งที่มารดาเคยให้เขาดู เป็นภาพหญิงสาวในชุดแต่งกายโบราณ ใบหน้าของเธอคล้ายคลึงกับใบหน้าของเขาในปัจจุบันอย่างน่าประหลาด เขาเคยถามมารดาว่าเธอเป็นใคร แต่มารดากลับตอบบ่ายเบี่ยง "คุณแน่ใจนะว่าเหมือน" กวินถามย้ำ น้ำเสียงสั่นเครือ "เธอ...เธอมีลักษณะอย่างไรบ้าง" "ผมเห็นแค่แวบเดียวครับคุณกวิน เธอมีผมยาวสีดำ ผิวขาว และ...และมีรอยแผลเป็นเล็กๆ ที่ขมับซ้ายครับ" บุญพานอธิบายอย่างละเอียดเท่าที่เขาจำได้ รอยแผลเป็นที่ขมับซ้าย... กวินหลับตาลง ภาพของมารดาเมื่อครั้งยังสาวผุดขึ้นมาในความคิด เขาเคยเห็นรอยแผลเป็นเล็กๆ นั้นซ่อนอยู่ใต้ผมของเธอเสมอ เมื่อครั้งที่เขายังเด็กและเคยถามถึง รอยแผลเป็นนั้น มารดากลับบอกว่าเป็นอุบัติเหตุเล็กน้อย "เป็นไปไม่ได้" กวินพึมพำออกมาเบาๆ "ต้องไม่ใช่เธอแน่ๆ" "แต่ชุดมันเหมือนกันจริงๆ ครับคุณกวิน" บุญพานยืนยัน "ผมว่า...ผมว่าเธอต้องเป็นคนเดียวกับในรูปถ่ายแน่ๆ" กวินเงียบไป ความคิดของเขากำลังตีกันยุ่งเหยิง หญิงสาวในชุดโบราณที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างลึกลับ คนที่คว้ากล่องแห่งความทรงจำไป และจากไปพร้อมกับชายปริศนาที่พยายามขัดขวางเขา ชายที่น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับอดีตของมารดา "แล้วชายปริศนาคนนั้นล่ะ เขาพูดอะไรบ้าง" กวินถามต่อ พยายามดึงสติกลับมา "เขาตะโกนถามว่า 'กล่องนั้นเป็นของใคร' แล้วก็พูดบางอย่างที่ผมฟังไม่ทันครับ ก่อนที่คุณผู้หญิงจะเข้ามา" บุญพานเล่า "แต่ผมแน่ใจว่าเขาต้องการกล่องนั้น และดูเหมือนว่าคุณผู้หญิงก็พยายามจะช่วยเขา" "ช่วยเขา" กวินหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน "ช่วยเขาแย่งของสำคัญไปงั้นเหรอ" "ผมไม่เข้าใจเหมือนกันครับคุณกวิน" บุญพานกล่าว "แต่สิ่งที่ผมรู้คือ เราต้องรีบหาตัวเธอให้เจอ และเอากล่องนั้นกลับมาให้ได้" กวินพยักหน้าอย่างเห็นด้วย แม้ว่าภายในใจจะเต็มไปด้วยความสับสนและความไม่สบายใจ แต่เขาก็รู้ว่าบุญพานพูดถูก ความจริงที่ซ่อนเร้นอยู่ในกล่องใบนั้นมีความสำคัญเกินกว่าจะปล่อยให้หลุดมือไปได้ "เอาล่ะ" กวินกล่าวเสียงหนักแน่น "เราต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับหญิงสาวคนนั้นให้ได้ก่อน เธอต้องเป็นกุญแจสำคัญ" "เราจะเริ่มจากตรงไหนดีครับ" บุญพานถาม "เราจะกลับไปที่คฤหาสน์อีกครั้ง" กวินตัดสินใจ "แต่ครั้งนี้เราต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น เราต้องหาทางเข้าไปในห้องนั้นอีกครั้ง หาหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับตัวตนของเธอ และที่สำคัญ เราต้องหาให้เจอว่าชายปริศนาคนนั้นคือใคร" "แต่ถ้าเขามาดักรอเราอีก" บุญพานถามด้วยความเป็นห่วง "เราจะต้องมีแผนสำรอง" กวินตอบ "เราจะไม่ให้เขาเข้ามาขัดขวางเราได้อีกเด็ดขาด" กวินเร่งความเร็วของรถยนต์ เขาต้องรีบคิดหาแผนการที่ดีที่สุด เขาไม่รู้ว่าหญิงสาวในชุดโบราณที่ปรากฏตัวขึ้นมาเป็นใครกันแน่ แต่เขารู้สึกถึงบางสิ่งที่เชื่อมโยงระหว่างเธอกับมารดาของเขา ความลับที่ซ่อนอยู่กำลังจะถูกเปิดเผย และเขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร