บรรยากาศในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์หลังเก่าอบอวลไปด้วยความอึดอัด เสียงนาฬิกาโบราณเดินดังติ๊กต็อก เป็นจังหวะที่เน้นย้ำความเงียบงันที่น่าอึดอัดระหว่างทั้งสามคน มินตรานั่งนิ่ง ตัวแข็งทื่อ ดวงตาของเธอฉายแววสับสนและเจ็บปวด พราวรุ้งยืนข้างธาม สัมผัสได้ถึงความหนักอึ้งในใจของคนรัก "คุณพ่อของฉัน... และแม่ของธาม..." มินตราเริ่มพูด น้ำเสียงของเธอแหบพร่า "ท่านทั้งสอง... มีความสัมพันธ์กันจริงๆ เหรอคะ?" ธามพยักหน้าช้าๆ "ใช่... พวกท่านมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน และลึกซึ้งกว่าที่ใครจะคาดคิด" เขาตัดสินใจว่าจะต้องบอกความจริงทั้งหมดให้มินตราได้รับรู้ "ตอนที่แม่ของฉันรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ฉัน... พ่อของฉันก็กำลังจะแต่งงานกับแม่ของเธอ" มินตราเบิกตากว้าง "หมายความว่า... คุณแม่ของธาม... ทราบเรื่องคุณพ่อของฉันอยู่แล้ว?" "ใช่" ธามตอบ "แต่ด้วยความรักที่มีต่อพ่อของฉัน ท่านก็ยังเลือกที่จะแต่งงานกับท่าน ท่านเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง และเสียสละมาก" "แล้ว... แล้วทำไมคุณพ่อของฉันถึงไม่บอกเรื่องนี้กับฉันเลย?" มินตราถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความน้อยใจ "พ่อของฉัน... ท่านกลัว" ธามกล่าว "ท่านกลัวว่าถ้าเธอรู้ความจริงทั้งหมด เธอจะรับไม่ได้ ท่านกลัวว่าเธอจะรู้สึกแย่กับแม่ของฉัน ท่านจึงเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ" "เก็บเป็นความลับ..." มินตราหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น "ความลับที่ทำให้ฉันต้องเจ็บปวดมาตลอดชีวิตแบบนี้เหรอคะ?" "พ่อของฉันรักเธอมากนะ มินตรา" ธามกล่าว พยายามปลอบประโลม "ท่านไม่เคยคิดว่าเธอเป็นภาระเลยแม้แต่น้อย ท่านภูมิใจในตัวเธอมาก" "ภูมิใจในตัวฉัน... แต่ไม่กล้าบอกความจริงกับฉันเลยสักครั้ง" มินตราพึมพำ เธอก้มหน้ามองมือของตัวเองที่ประสานกันแน่น พราวรุ้งกุมมือของธามไว้แน่น "มินตราคะ ฉันเข้าใจดีว่าคุณรู้สึกยังไง" เธอพูดอย่างอ่อนโยน "มันคงเป็นเรื่องที่ยากมากที่จะต้องเผชิญหน้ากับความจริงแบบนี้" มินตราเงยหน้าขึ้นมองพราวรุ้ง "แล้วคุณล่ะคะ คุณรู้เรื่องนี้มาก่อนไหม?" "ฉันเพิ่งจะมารู้เรื่องทั้งหมดไม่นานนี้เองค่ะ" พราวรุ้งตอบ "ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเรื่องราวของครอบครัวเรามันซับซ้อนขนาดนี้" ธามมองมินตราอย่างเห็นใจ "พ่อของฉัน... ท่านขอให้ฉันเป็นคนบอกความจริงกับเธอ" เขาถอนหายใจ "ท่านรู้สึกผิดมากที่ต้องปิดบังเธอมาตลอด" "แล้วพ่อของฉันล่ะคะ?" มินตราถาม "ท่านอยู่ที่ไหนคะตอนนี้?" "พ่อของฉัน... ท่านเสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อนแล้ว" ธามกล่าว "ท่านเสียชีวิตด้วยอาการสงบ" มินตรานิ่งอึ้งไป เธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย "เสียชีวิตแล้ว...?" น้ำเสียงของเธอแผ่วเบา "ใช่" ธามตอบ "ก่อนที่ท่านจะเสียชีวิต ท่านได้ฝากเรื่องราวทั้งหมดไว้กับฉัน ท่านอยากให้ฉันเป็นคนอธิบายทุกอย่างให้เธอฟัง" "อธิบาย... อธิบายความเจ็บปวดที่ท่านทิ้งไว้ให้ฉันใช่ไหมคะ?" มินตราพูดเสียงสั่นเครือ "พ่อของฉัน... และแม่ของเธอ... ท่านทั้งสองมีความสัมพันธ์กัน" ธามกล่าวต่อ "แต่สุดท้ายแล้ว... พ่อของฉันก็เลือกที่จะแต่งงานกับแม่ของฉัน" "แล้ว... แล้วคุณยายของฉันล่ะคะ?" มินตราถาม "ท่านทราบเรื่องนี้ไหม?" "คุณยายของเธอ... ท่านทราบเรื่องนี้" ธามกล่าว "แต่ท่านเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ท่านกลัวว่าถ้าความจริงเปิดเผยออกมา จะมีผลกระทบต่อตัวเธอ และต่อครอบครัวของเรา" "กลัว..." มินตราพึมพำ "ทุกคนกลัวไปหมด... กลัวที่จะบอกความจริงกับฉัน" "มันไม่ใช่ความผิดของใครทั้งสิ้น มินตรา" ธามพยายามปลอบประโลม "ทุกคนล้วนมีเหตุผลของตัวเอง" "เหตุผลที่ทำให้ฉันต้องเจ็บปวดแบบนี้เหรอคะ?" มินตราถาม เสียงของเธอเริ่มดังขึ้น "พ่อของฉัน... ท่านอยากจะขอโทษเธอ" ธามกล่าว "ท่านเสียใจมากที่ต้องปิดบังเธอมาตลอด" "ขอโทษ... ด้วยคำพูดอย่างนั้นเหรอคะ?" มินตราหัวเราะเยาะ "ฉันต้องการมากกว่านั้น" "แล้วเธอต้องการอะไรล่ะ มินตรา?" ธามถาม เขาอยากจะช่วยเธอให้ผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปให้ได้ "ฉันต้องการความจริงทั้งหมด" มินตรากล่าว "ฉันต้องการรู้ว่าทำไม... ทำไมทุกอย่างถึงเป็นแบบนี้" ธามถอนหายใจ "พ่อของฉัน... และแม่ของเธอ... ท่านทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกันมาก" เขาเริ่มต้นเล่าเรื่องราวที่เขาเพิ่งค้นพบ "ก่อนที่พ่อของฉันจะแต่งงานกับแม่ของฉัน... ท่านทั้งสองก็มีความสัมพันธ์กัน และแม่ของฉันก็ตั้งครรภ์ฉัน" มินตราอ้าปากค้าง "หมายความว่า... ฉันเป็นลูกของคุณพ่อ... แล้วธามก็เป็นลูกของแม่ของคุณพ่อ...?" "ใช่... และในขณะเดียวกัน พ่อของฉันก็กำลังจะแต่งงานกับแม่ของเธอ" ธามกล่าว "มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนมาก" "แล้วทำไม... ทำไมเรื่องนี้ถึงไม่เคยถูกเปิดเผยมาก่อนเลย?" มินตราถาม "แม่ของเธอ... เธอเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ" ธามกล่าว "เธออยากปกป้องคุณพ่อของฉัน และครอบครัวของเรา" "ปกป้อง..." มินตราพึมพำ "แต่สุดท้ายแล้ว... ฉันก็ต้องมารู้ความจริงทั้งหมดอยู่ดี" "พ่อของฉัน... ท่านเสียใจมากที่ต้องปิดบังเธอมาตลอด" ธามกล่าว "ท่านอยากจะขอโทษเธอ" "ขอโทษ... ด้วยคำพูดอย่างนั้นเหรอคะ?" มินตราถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความน้อยใจ "แล้วเธอต้องการอะไรล่ะ มินตรา?" ธามถาม เขาอยากจะช่วยเธอให้ผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปให้ได้ "ฉันต้องการความจริงทั้งหมด" มินตรากล่าว "ฉันต้องการรู้ว่าทำไม... ทำไมทุกอย่างถึงเป็นแบบนี้" ธามมองมินตราอย่างสงสาร "พ่อของฉัน... และแม่ของเธอ... ท่านทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกันมาก" เขาเริ่มเล่าเรื่องราวที่เขาเพิ่งค้นพบ "ก่อนที่พ่อของฉันจะแต่งงานกับแม่ของฉัน... ท่านทั้งสองก็มีความสัมพันธ์กัน และแม่ของฉันก็ตั้งครรภ์ฉัน" มินตราอ้าปากค้าง "หมายความว่า... ฉันเป็นลูกของคุณพ่อ... แล้วธามก็เป็นลูกของแม่ของคุณพ่อ...?" "ใช่... และในขณะเดียวกัน พ่อของฉันก็กำลังจะแต่งงานกับแม่ของเธอ" ธามกล่าว "มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนมาก" "แล้วทำไม... ทำไมเรื่องนี้ถึงไม่เคยถูกเปิดเผยมาก่อนเลย?" มินตราถาม "แม่ของเธอ... เธอเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ" ธามกล่าว "เธออยากปกป้องคุณพ่อของฉัน และครอบครัวของเรา" "ปกป้อง..." มินตราพึมพำ "แต่สุดท้ายแล้ว... ฉันก็ต้องมารู้ความจริงทั้งหมดอยู่ดี" "พ่อของฉัน... ท่านเสียใจมากที่ต้องปิดบังเธอมาตลอด" ธามกล่าว "ท่านอยากจะขอโทษเธอ" "ขอโทษ... ด้วยคำพูดอย่างนั้นเหรอคะ?" มินตราถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความน้อยใจ "แล้วเธอต้องการอะไรล่ะ มินตรา?" ธามถาม เขาอยากจะช่วยเธอให้ผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปให้ได้ "ฉันต้องการความจริงทั้งหมด" มินตรากล่าว "ฉันต้องการรู้ว่าทำไม... ทำไมทุกอย่างถึงเป็นแบบนี้"