อรินดายังคงนั่งนิ่งอยู่ริมหน้าต่าง ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปตามสายลมที่พัดเอื่อยๆ เหตุการณ์ที่ภาคินบอกเมื่อวานนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ราวกับเป็นฝันร้ายที่ไม่มีวันจบสิ้น ความคิดที่ว่าแม่ของเธอเคยตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต เพียงเพราะความขัดแย้งและผลประโยชน์ของคนอื่น ทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดและโกรธแค้นไปพร้อมๆ กัน "คุณอรินดาคะ" เสียงของคุณป้าพัชรีดังขึ้น ทำให้เธอหลุดจากภวังค์ อรินดาหันไปมองคุณป้าพัชรีที่กำลังถือถาดชาสมุนไพรเข้ามาในห้องนั่งเล่นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม "เห็นคุณนั่งนิ่งๆ อยู่คนเดียว นึกว่าเป็นอะไรไป" คุณป้าพัชรีวางถาดลงบนโต๊ะเตี้ยข้างๆ อรินดา "ป้าชงชาสมุนไพรสูตรพิเศษมาให้ค่ะ ช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายขึ้น" อรินดายิ้มบางๆ "ขอบคุณค่ะคุณป้า" เธอรับถ้วยชามาจิบ สัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสมุนไพรที่ช่วยปลอบประโลมจิตใจ "คุณภาคินเล่าให้ฟังแล้วค่ะว่าเมื่อวานนี้คุณไปเยี่ยมคุณแม่มา" คุณป้าพัชรีพูดต่อ "ดีใจด้วยนะคะที่ท่านดูดีขึ้น" "ค่ะ ท่านดูดีขึ้นจริงๆ" อรินดาตอบ "ฉันดีใจมากเลยค่ะที่ได้เห็นท่าน" "เป็นเรื่องที่ดีแล้วค่ะ" คุณป้าพัชรีนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม "คุณแม่ของคุณก็เป็นคนดีมากๆ นะคะ ป้าเองก็เคยเจอท่านหลายครั้งตอนเด็กๆ ท่านใจดีและอ่อนโยนเสมอ" คำพูดของคุณป้าพัชรีทำให้ภาพของแม่ชัดเจนขึ้นในความทรงจำของอรินดา ความทรงจำเกี่ยวกับรอยยิ้มที่อ่อนโยน เสียงหัวเราะที่สดใส และอ้อมกอดที่อบอุ่นของแม่ "คุณป้าคะ..." อรินดาลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจถาม "คุณป้าเคยรู้เรื่อง... เรื่องที่แม่ของฉันเคยถูกทำร้ายมาก่อนไหมคะ?" คุณป้าพัชรีเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ "ทำร้าย? หมายถึงยังไงคะ" อรินดาอธิบายเรื่องที่ภาคินเล่าให้ฟังอย่างย่อๆ ถึงความเป็นไปได้ที่แม่ของเธอจะถูกวางยาพิษโดยคนในครอบครัวของภาคิน คุณป้าพัชรีฟังอย่างตั้งใจ สีหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ เมื่อได้ฟังเรื่องราว "โอ้... เรื่องแบบนี้เหรอคะ" คุณป้าพัชรีถอนหายใจเบาๆ "ป้าไม่เคยได้ยินเรื่องอะไรแบบนี้มาก่อนเลยค่ะ สมัยที่คุณแม่ของคุณยังไม่ป่วยหนัก ป้าเองก็ไม่ค่อยได้เจอกับท่านมากนัก เพราะท่านมักจะเก็บตัวอยู่กับบ้าน" "แล้ว... พอจะมีใครที่คุณป้าพอจะนึกออกบ้างไหมคะ ว่าใครในครอบครัวของคุณภาคิน ที่อาจจะ... มีเรื่องบาดหมางกับแม่ของฉัน?" อรินดาถามอย่างมีความหวัง คุณป้าพัชรีครุ่นคิดอยู่นาน "จริงๆ แล้ว ป้าว่า... ครอบครัวของคุณภาคิน เขามีความขัดแย้งกันเองอยู่บ่อยๆ นะคะ โดยเฉพาะเรื่องธุรกิจ" เธอหยุดเล็กน้อย "เท่าที่ป้ารู้จัก... คุณท่านชายใหญ่ พ่อของคุณภาคิน ท่านเป็นคนใจดีและประนีประนอม แต่ก็มีลูกชายคนโตของคุณท่านชายใหญ่... คุณภาคพล" "คุณภาคพล?" อรินดาทวนชื่อ "ใช่ค่ะ คุณภาคพล" คุณป้าพัชรีอธิบายต่อ "เขามีนิสัยแข็งกระด้างและทะเยอทะยานมากค่ะ ป้าเคยได้ยินมาว่าเขาไม่ค่อยลงรอยกับคุณท่านชายใหญ่เท่าไหร่ในเรื่องการบริหารงานของบริษัท บางทีเขาก็อาจจะทำอะไรที่... รุนแรงเกินกว่าที่ควรจะเป็น" "แล้ว... แม่ของฉันกับคุณภาคพล... เคยมีความเกี่ยวข้องอะไรกันมาก่อนไหมคะ?" อรินดาถามต่อ "ไม่น่าจะมีนะคะ" คุณป้าพัชรีตอบ "เท่าที่ป้ารู้ แม่ของคุณเป็นคนเรียบร้อยมากๆ ไม่น่าจะไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของผู้ชายที่ไหน โดยเฉพาะคนที่มีอิทธิพลขนาดนั้น" "แต่ถ้า... ถ้าเขาใช้แม่ของฉันเป็นเครื่องมือล่ะคะ?" อรินดาเอ่ยความคิดของภาคิน คุณป้าพัชรีขมวดคิ้ว "เป็นไปได้ค่ะ... ในโลกของผู้มีอำนาจ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น" เธอถอนหายใจ "ป้าเองก็ไม่รู้จะให้คำแนะนำอะไรคุณได้มากนัก เพราะป้าไม่ค่อยได้คลุกคลีกับเรื่องพวกนี้" "ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า" อรินดาบอก "อย่างน้อยก็ได้คุยกับคุณป้า ก็ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นค่ะ" หลังจากนั้น อรินดาก็ใช้เวลาส่วนใหญ่ในการดูแลแม่ และพูดคุยกับภาคินเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น ภาคินดูเหมือนจะทุ่มเทเวลาให้กับเรื่องนี้มากขึ้น เขาคอยอัปเดตความคืบหน้าในการสืบสวนให้เธอฟังอยู่เสมอ แม้ว่าข้อมูลส่วนใหญ่จะยังคงเป็นเพียงเบาะแสที่ยังไม่สามารถนำมาปะติดปะต่อกันได้อย่างสมบูรณ์ วันหนึ่ง ขณะที่อรินดากำลังช่วยแม่ทำกายภาพบำบัดอยู่ ภาคินก็เดินทางมาที่โรงพยาบาลพร้อมกับเอกสารจำนวนหนึ่ง "คุณอรินดา" เขาเรียกเธอเมื่อเธอเดินออกมาจากห้องพักของผู้เป็นแม่ "ผมมีเรื่องจะคุยด้วย" "มีอะไรเหรอคะ?" อรินดาถามด้วยความเป็นห่วง "ผมเจอเอกสารบางอย่างที่อาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องของคุณแม่ครับ" ภาคินยื่นแฟ้มเอกสารให้เธอ "เป็นบันทึกทางการเงินส่วนตัวของพ่อคุณ" อรินดารับแฟ้มมาเปิดดูอย่างระมัดระวัง ภายในมีรายการค่าใช้จ่ายและรายรับจำนวนมากที่ถูกบันทึกไว้อย่างละเอียด "พ่อของฉัน... ท่านเคยมีปัญหาทางการเงินด้วยเหรอคะ?" อรินดาถามด้วยความสงสัย "จากเอกสารนี้... ดูเหมือนว่าพ่อของคุณจะเคยมีหนี้สินอยู่จำนวนหนึ่งครับ" ภาคินอธิบาย "และดูเหมือนว่าหนี้สินนั้นจะถูกชำระโดยคนจากครอบครัวของผม" อรินดามองเอกสารด้วยความไม่เข้าใจ "หมายความว่า... ครอบครัวของคุณเป็นคนให้เงินพ่อของฉันเหรอคะ?" "อาจจะครับ" ภาคินตอบ "แต่สิ่งที่น่าสงสัยคือ... มีบันทึกการโอนเงินจำนวนมากไปยังบัญชีของคุณแม่ของคุณด้วย" อรินดาเงยหน้ามองภาคินอย่างตกใจ "คุณ... คุณหมายความว่าไงคะ?" "ผมยังไม่แน่ใจครับ" ภาคินกล่าว "แต่ถ้ามองจากมุมหนึ่ง... มันอาจจะเป็นการจ่ายเงินให้กับแม่ของคุณ เพื่อให้ท่าน... เก็บความลับบางอย่างไว้" "ความลับอะไรคะ?" อรินดาถามเสียงสั่น "นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังพยายามหาคำตอบอยู่ครับ" ภาคินตอบ "ผมเชื่อว่าเรื่องทั้งหมดมันเกี่ยวข้องกันหมด ไม่ว่าจะเป็นอุบัติเหตุของคุณ, ปัญหาทางการเงินของพ่อคุณ, และเรื่องของคุณแม่" อรินดาพยักหน้าช้าๆ เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ในเขาวงกตที่ซับซ้อน และภาคินก็คือแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวที่นำทางเธอไป "แล้ว... เราจะทำยังไงต่อไปคะ?" อรินดาถาม "เราต้องค่อยๆ แกะปมทีละปมครับ" ภาคินตอบ "ผมจะพยายามสืบหาว่าใครคือคนที่ให้เงินพ่อคุณ และใครคือคนที่รับเงินจากครอบครัวเราไป... และที่สำคัญที่สุด... เขาต้องการให้แม่ของคุณเก็บความลับอะไรไว้" คำพูดของภาคินทำให้หัวใจของอรินดาเต็มไปด้วยความหวัง เธอรู้สึกว่ากำลังจะเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะยังคงเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่การมีภาคินอยู่เคียงข้าง ก็ทำให้เธอรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น "ฉันพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริงค่ะ" อรินดาบอกภาคินด้วยแววตาที่แน่วแน่ ภาคินมองอรินดาด้วยความชื่นชม "ผมรู้ครับ" เขากล่าว "เราจะผ่านมันไปด้วยกัน"