อรินดายังคงนั่งนิ่ง ใบหน้าซีดเผือด ดวงตาแดงก่ำสะท้อนภาพความเจ็บปวดที่ยากจะบรรยาย ภาคินมองเธอด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ยังคงรักษาระยะห่างไว้ เขาเข้าใจดีว่าความจริงที่เพิ่งถูกเปิดเผยนั้นส่งผลกระทบต่อเธอมากเพียงใด พ่อที่เธอรักและไว้ใจมาตลอด กลับเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังแผนการร้ายทั้งหมด มันเป็นบาดแผลที่ลึกเกินกว่าคำพูดใดๆ จะเยียวยาได้ในเวลานี้ "อรินดา..." ภาคินเอ่ยเสียงเบา พยายามหาคำพูดที่จะปลอบประโลมเธอ "ฉันรู้ว่ามันยาก แต่เธอต้องเข้มแข็งนะ" อรินดาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเขา เธอเงยหน้าขึ้นมองภาคิน ใบหน้ามีคราบน้ำตาที่แห้งกรัง "เข้มแข็งเหรอคะ... ฉันจะเข้มแข็งได้อย่างไร ในเมื่อคนที่ฉันไว้ใจที่สุด กลับทรยศฉัน" เสียงของเธอสั่นเครือ เต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่อัดอั้น "ฉันเข้าใจ" ภาคินตอบ "แต่เธอไม่ได้อยู่คนเดียว ฉันอยู่ตรงนี้" เขาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นเล็กน้อย ทว่ายังคงเว้นระยะห่างตามสัญญาทุกอย่าง "เธอมีฉัน" "คุณมีฉัน..." อรินดาพึมพำคำพูดของเขาซ้ำเบาๆ ก่อนจะปล่อยเสียงสะอื้นออกมาอีกครั้ง เธอไม่สามารถกักเก็บความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาได้อีกต่อไป ความเสียใจที่สูญเสียความเชื่อมั่นในตัวพ่อปะปนกับความโกรธที่ถูกหลอกลวง และความหวาดกลัวต่ออนาคตที่ไม่แน่นอน "พ่อทำแบบนี้ทำไมคะภาคิน..." เธอถามเสียงขาดห้วง "ทำไมเขาถึงต้องทำร้ายฉัน ทำร้ายธุรกิจของครอบครัว ทำไมเขาถึงเลือกที่จะทำเรื่องแบบนี้" ภาคินถอนหายใจหนัก "ฉันเองก็ไม่เข้าใจแรงจูงใจของท่าน แต่จากอีเมลที่เราเจอ มันบ่งบอกชัดเจนว่าท่านต้องการ... กำจัดฉัน" "กำจัดคุณ" อรินดาเงยหน้ามองภาคินด้วยความตกใจ "ทำไมต้องกำจัดคุณคะ" "อาจจะเป็นเพราะท่านมองว่าฉันเป็นอุปสรรคต่อแผนการบางอย่างของท่าน หรืออาจจะเป็นเพราะท่านไม่ต้องการให้ฉันเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจของเธอ" ภาคินคาดเดา "แต่สิ่งที่แน่ใจคือ ท่านวางแผนมานานแล้ว และดูเหมือนว่า... ท่านจะใช้เธอเป็นเครื่องมือโดยที่เธอไม่รู้ตัว" คำพูดนั้นเหมือนมีดที่กรีดลงกลางใจอรินดา การถูกพ่อของตัวเองใช้เป็นเครื่องมือโดยไม่รู้ตัว มันเป็นความเจ็บปวดอีกรูปแบบหนึ่งที่เธอไม่เคยนึกถึงมาก่อน "เครื่องมือ... หมายความว่ายังไงคะ" "แผนการทั้งหมดที่ท่านวางไว้ อาจจะเกี่ยวข้องกับการที่เธอต้องมาอยู่ใกล้ๆ ฉัน เพื่อที่ท่านจะได้... ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้" ภาคินอธิบายอย่างใจเย็น แม้ว่าความจริงที่เขาต้องพูดออกไปนั้นจะทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน "แต่สิ่งที่น่ากังวลกว่านั้น คือแผนการของท่านอาจจะไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น" "มีอะไรมากกว่านี้อีกเหรอคะ" อรินดาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "อีเมลบางส่วนที่เกี่ยวกับข้อตกลงระหว่างเธอกับฉัน... มันถูกส่งมาจากที่อยู่อีเมลของพ่อเธอ" ภาคินพูดพร้อมกับมองเข้าไปในดวงตาของอรินดา "ซึ่งหมายความว่าท่านรู้เรื่องข้อตกลงของเราทั้งหมด และอาจจะ... กำลังควบคุมสถานการณ์อยู่เบื้องหลัง" อรินดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง เธอไม่เคยคิดเลยว่าพ่อของเธอจะทำเรื่องที่ซับซ้อนและอันตรายถึงขนาดนี้ "เป็นไปไม่ได้... พ่อไม่น่าจะทำแบบนั้น" "ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน" ภาคินยอมรับ "แต่หลักฐานมันชัดเจนเหลือเกิน อรินดา แผนการทั้งหมดนี้มันเชื่อมโยงกันหมด ทั้งเรื่องที่เธอต้องมาแต่งงานกับฉัน เรื่องที่บริษัทของเธอเกือบจะล้มละลาย... และเรื่องที่พ่อของเธอเข้ามามีบทบาทในการเจรจาต่างๆ" "แล้ว... แล้วเราจะทำยังไงต่อไปคะ" อรินดาถามเสียงแหบพร่า เธอกำลังรู้สึกสิ้นหวังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "เราต้องหาหลักฐานให้มากกว่านี้" ภาคินตอบหนักแน่น "เราต้องรู้ให้ได้ว่าพ่อของเธอต้องการอะไรกันแน่ และมีใครอีกบ้างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้" "แต่ฉัน... ฉันจะเอาหน้าไปมองพ่อได้อย่างไร" อรินดาพึมพำ "ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนโง่ที่สุดในโลก" "เธอไม่ใช่คนโง่" ภาคินยืนยัน "เธอแค่ถูกหลอก เธอต้องการเวลาเพื่อทำความเข้าใจเรื่องนี้ และเมื่อเธอพร้อมแล้ว เราจะเผชิญหน้ากับความจริงไปด้วยกัน" อรินดามองภาคิน น้ำตาไหลอาบแก้มอีกครั้ง แต่คราวนี้มีความรู้สึกบางอย่างที่แตกต่างออกไป ความรู้สึกที่เกิดจากคำพูดของเขา ความหวังเล็กๆ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจท่ามกลางความสิ้นหวัง "ขอบคุณค่ะ... ภาคิน" เธอเอ่ยเสียงแผ่ว ภาคินพยักหน้า "ตอนนี้ พักผ่อนก่อนนะ พรุ่งนี้เรายังมีเรื่องที่ต้องทำอีกมาก" อรินดาสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมสติ เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะจมปลักอยู่กับความเสียใจ เธอต้องเข้มแข็งเพื่อตัวเอง เพื่ออนาคตของเธอ และเพื่อหาคำตอบที่แท้จริงให้ได้