“คุณต้นบอกว่า คุณอยากจะมีร้านดอกไม้เป็นของตัวเอง” เขาเอ่ยขึ้น ขณะที่มือยังคงลูบไล้เส้นผมของเธออย่างอ่อนโยน อัญมณีพยักหน้า “ค่ะ” เธอตอบ “มันเป็นความฝันของฉันมาตลอดเลยค่ะ” “แล้วคุณเตรียมอะไรไว้บ้าง” เขาถาม “ก็... ยังไม่ได้เตรียมอะไรมากค่ะ” เธอตอบอย่างลังเล “แค่คิดไว้ในใจน่ะค่ะ” “ไม่ต้องกังวลนะ” เขากล่าว “ผมจะช่วยคุณเอง” “จริงๆ เหรอคะ” ดวงตาของเธอเป็นประกาย “คุณจะช่วยฉันจริงๆ เหรอคะ” “แน่นอน” เขายืนยัน “ผมจะสนับสนุนคุณเต็มที่ คุณอยากจะทำอะไร แค่บอกผมมา” อัญมณีโผเข้ากอดเขาแน่น “ขอบคุณนะคะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความตื้นตัน “ฉันรู้สึกโชคดีจริงๆ ที่มีคุณ” “ผมต่างหากที่โชคดี” เขาตอบ พลางกระชับอ้อมกอด “ที่ได้คุณกลับคืนมา” เขาค่อยๆ ผละเธอออก แล้วมองเข้าไปในดวงตาของเธอ “แล้ว... คุณมีไอเดียอะไรเกี่ยวกับร้านบ้างไหม” “อืม...” เธอนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง “ฉันอยากให้ร้านของฉันมีบรรยากาศอบอุ่น เป็นกันเอง เหมือนบ้านหลังที่สองน่ะค่ะ” “ดีเลย” เขากล่าว “แล้วเรื่องชื่อร้านล่ะ คิดไว้หรือยัง” “คิดไว้ค่ะ” เธอตอบ “ฉันอยากให้ชื่อว่า ‘รักแรกแย้ม’ ค่ะ” “ชื่อเพราะจัง” เขาชม “สื่อถึงความสดใสและความรัก” “ใช่ค่ะ” เธอตอบ “ฉันอยากให้ร้านของฉันเต็มไปด้วยความสุขและความประทับใจ” “ดีเลย” เขากล่าว “แล้วเรื่องทำเลล่ะ มีที่ในใจหรือยัง” “ยังเลยค่ะ” เธอถอนหายใจ “ฉันกำลังมองหาอยู่ค่ะ” “ไม่ต้องห่วง” เขายิ้ม “ผมมีเพื่อนคนหนึ่งที่ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เขาอาจจะช่วยเราได้” “จริงเหรอคะ” เธอถามอย่างตื่นเต้น “ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีเลยค่ะ” “ผมจะลองติดต่อเขาให้” เขากล่าว “แล้วเรื่องเงินทุนล่ะ” อัญมณีหน้าแดงเล็กน้อย “อันนี้... ฉันยังคิดหนักอยู่เลยค่ะ” เขาหัวเราะเบาๆ “ไม่ต้องคิดมากนะ” เขากล่าว “ผมจะช่วยคุณเอง” “แต่... คุณเคยบริจาคเงินให้โรงพยาบาลไปเยอะมากนี่คะ” เธอเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “เรื่องนั้น... ไม่ใช่ปัญหา” เขายิ้ม “ผมยังมีเงินเก็บอยู่บ้าง และผมก็เชื่อว่าธุรกิจร้านดอกไม้นี้จะทำกำไรได้ดี” “แต่ฉันไม่อยากให้คุณต้องลำบากนะคะ” เธอบอก “คุณไม่ต้องห่วง” เขากล่าว “ผมทำเพื่อคุณนะ” เขาดึงมือเธอมากุมไว้ “เราจะทำฝันของคุณให้เป็นจริงไปด้วยกันนะ” “ค่ะ” เธอตอบ “ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณ” “แล้ว... คุณพ่อของคุณล่ะ” เขาถาม “ท่านว่าอย่างไรบ้าง” “ท่านดีใจมากเลยค่ะ” เธอตอบ “ที่ฉันได้กลับมาอยู่กับคุณ” “ดีแล้ว” เขากล่าว “ผมจะไปพบท่านอีกครั้ง เพื่อขอท่านอย่างเป็นทางการ” “ท่านคงจะดีใจมากแน่ๆ ค่ะ” เธอพูด “ผมหวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ” เขาตอบ “แต่ถึงท่านจะไม่เห็นด้วย ผมก็จะพยายามอย่างเต็มที่” “ฉันเชื่อค่ะ” เธอพูดด้วยความมั่นใจ “แล้ว... คุณเคยคิดไหมว่าอยากจะจัดดอกไม้อะไรเป็นพิเศษ” เขาถาม “ฉันอยากลองจัดดอกไม้สำหรับงานแต่งงานค่ะ” เธอตอบ “ฉันชอบดูคู่บ่าวสาวที่มีความสุข” “ดีเลย” เขากล่าว “ผมจะให้คุณจัดดอกไม้ให้งานแต่งของเรานะ” อัญมณีหน้าแดง “คุณนี่... ชอบพูดให้เขินอยู่เรื่อยเลย” “ก็คนมันรักนี่นา” เขาตอบ “รักจนอยากจะดูแลคุณไปตลอดชีวิต” “ฉันก็รักคุณค่ะ” เธอตอบ เขาจูบลงบนหน้าผากของเธอ “เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ” “ตลอดไปค่ะ” เธอตอบ เขากระชับอ้อมกอด “เราจะสร้างครอบครัวที่อบอุ่นด้วยกันนะ” “ฉันอยากมีลูกที่น่ารักกับคุณ” เธอตอบ “เราจะมีกันเยอะๆ เลย” เขาหัวเราะเบาๆ “ให้บ้านเราเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ” “แล้ว... คุณต้นล่ะคะ” เธอถาม “เขาจะมาแสดงความยินดีกับเราด้วยหรือเปล่า” “แน่นอน” เขายิ้ม “คุณต้นเป็นเพื่อนรักของผม เขาจะต้องดีใจแน่ๆ” “ฉันก็ดีใจที่ได้รู้จักเขาค่ะ” เธอพูด “เขาเป็นคนดีมากๆ เลย” “ใช่แล้ว” เขากล่าว “เขาเป็นคนดีจริงๆ” เขาปล่อยมือจากเธอ แล้วก้าวไปหยิบช่อดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ที่วางประดับอยู่ใกล้ๆ “ช่อนี้... ผมอยากจะมอบให้คุณ” อัญมณีรับช่อดอกไม้มาด้วยรอยยิ้ม “สวยจังค่ะ” “สวยเหมือนคนรับ” เขาชม เธอหน้าแดงเล็กน้อย “คุณนี่... ชมไม่เลิกเลยนะคะ” “ก็คนมันรักนี่นา” เขาตอบ “รักจนไม่อยากมองใครอีกเลย” “ฉันก็รักคุณเหมือนกันค่ะ” เธอตอบ เขาดึงเธอเข้ามากอดอีกครั้ง “เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ” “ตลอดไปค่ะ” เธอตอบ ทั้งสองยืนกอดกันท่ามกลางสวนดอกไม้ ความรักของพวกเขาเบ่งบานอีกครั้ง ดอกไม้หลากสีสันส่งกลิ่นหอมอบอวล ช่างเหมือนกับความสัมพันธ์ของทั้งสองที่กลับมาผลิบานอีกครั้ง