“คุณจำได้ไหม” เขาถาม พลางเอื้อมมือไปจับมือของเธอ “ว่าครั้งแรกที่เราเจอกัน” อัญมณียิ้ม “จำได้ค่ะ” เธอตอบ “ตอนนั้นฉันยังเด็กมากเลย” “ผมจำได้เลย” เขายิ้ม “คุณวิ่งเล่นไปทั่ว แล้วก็สะดุดล้ม” “แล้วคุณก็เข้ามาช่วยฉัน” เธอพูดต่อ “ปัดฝุ่นให้ฉัน แล้วก็ถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า” “ใช่แล้ว” เขากล่าว “ผมจำได้ว่าตอนนั้นคุณร้องไห้จ้าเลย” “ก็หนูเจ็บนี่คะ” เธอหัวเราะคิกคัก “แต่ผมก็รู้สึกสงสารคุณนะ” เขาพูด “ผมเลยเข้าไปปลอบ แล้วก็พาไปซื้อขนม” “ขนมที่ร้านป้านิดใช่ไหมคะ” เธอถาม “ใช่เลย” เขายิ้ม “คุณชอบกินไอศกรีมรสช็อกโกแลตมากเลย” “คุณจำได้หมดเลยเหรอคะ” เธอถามด้วยความประหลาดใจ “แน่นอน” เขากล่าว “ทุกอย่างที่เกี่ยวกับคุณ ผมจำได้หมด” เขาบีบมือเธอเบาๆ “ตอนนั้นผมยังเด็กมาก ผมไม่รู้ว่าความรู้สึกที่ผมมีให้คุณมันคืออะไร” “แล้วตอนนี้ล่ะคะ” เธอถาม “ตอนนี้ผมรู้แล้ว” เขาตอบ “มันคือความรัก” อัญมณีหน้าแดงเล็กน้อย “ฉันก็รักคุณเหมือนกันค่ะ” “คุณเคยบอกผมว่า อยากจะไปเที่ยวทะเลด้วยกัน” เขาถาม “ค่ะ” เธอตอบ “ตอนนั้นฉันฝันว่าอยากจะไปเดินเล่นริมหาด แล้วก็เก็บเปลือกหอยสวยๆ” “ผมสัญญาว่า เราจะไปเที่ยวทะเลด้วยกัน” เขากล่าว “เราจะไปสร้างความทรงจำดีๆ ด้วยกัน” “ขอบคุณนะคะ” เธอพูด “ฉันรอไม่ไหวแล้ว” “แล้ว... คุณจำได้ไหม ว่าผมเคยให้ดอกกุหลาบดอกหนึ่งกับคุณ” เขาถาม “จำได้ค่ะ” เธอตอบ “ตอนนั้นคุณบอกว่า มันเป็นดอกกุหลาบที่สวยที่สุดในสวน” “แล้วตอนนี้ล่ะ” เขาถาม “ดอกกุหลาบดอกนั้นยังอยู่ไหม” อัญมณีเงียบไปครู่หนึ่ง “ฉัน... ฉันเก็บมันไว้ค่ะ” เธอตอบ “ฉันเอาไปใส่กรอบไว้” “ดีแล้ว” เขากล่าว “ผมดีใจที่มันมีความหมายกับคุณ” “มันมีความหมายกับฉันมากค่ะ” เธอพูด “มันเป็นตัวแทนความรักของคุณ” เขาค่อยๆ โน้มตัวเข้าไปจูบหน้าผากเธอ “ผมรักคุณนะอัญมณี” “ฉันก็รักคุณค่ะ” เธอตอบ เขาดึงเธอเข้ามากอดแน่น “เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ” “ตลอดไปค่ะ” เธอตอบ “คุณเคยบอกว่า อยากมีลูกที่น่ารักกับผม” เขาถาม “ค่ะ” เธอตอบ “ฉันอยากมีลูกที่หน้าตาเหมือนคุณ” เขาหัวเราะเบาๆ “แล้วถ้าเกิดเขาออกมาหน้าเหมือนคุณล่ะ” “ก็ดีเหมือนกันค่ะ” เธอตอบ “ฉันจะได้มีลูกที่น่ารักเหมือนฉัน” “เราจะเลี้ยงลูกของเราให้ดีที่สุด” เขากล่าว “เราจะให้ความรักกับพวกเขาอย่างเต็มที่” “ค่ะ” เธอตอบ “เราจะเป็นครอบครัวที่อบอุ่น” เขาปล่อยมือจากเธอ แล้วก้าวไปหยิบช่อดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ที่วางประดับอยู่ใกล้ๆ “ช่อนี้... ผมอยากจะมอบให้คุณ” อัญมณีรับช่อดอกไม้มาด้วยรอยยิ้ม “สวยจังค่ะ” “สวยเหมือนคนรับ” เขาชม เธอหน้าแดงเล็กน้อย “คุณนี่... ชมไม่เลิกเลยนะคะ” “ก็คนมันรักนี่นา” เขาตอบ “รักจนไม่อยากมองใครอีกเลย” “ฉันก็รักคุณเหมือนกันค่ะ” เธอตอบ เขาดึงเธอเข้ามากอดอีกครั้ง “เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ” “ตลอดไปค่ะ” เธอตอบ ทั้งสองยืนกอดกันท่ามกลางสวนดอกไม้ ความรักของพวกเขาเบ่งบานอีกครั้ง ดอกไม้หลากสีสันส่งกลิ่นหอมอบอวล ช่างเหมือนกับความสัมพันธ์ของทั้งสองที่กลับมาผลิบานอีกครั้ง