เช้าวันรุ่งขึ้น ต้นกล้าพาอัญมณีไปเยี่ยมคุณย่าของเขาที่บ้าน คุณย่าผู้แข็งแรงทักทายทั้งสองด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ต้นกล้าหยิบหีบไม้เก่าจากห้องเก็บของมาวางบนโต๊ะกลาง พร้อมเล่าว่าข้างในมีรูปถ่ายเก่าๆ และจดหมายของคุณแม่ของเขา คุณย่าแปลกใจที่เห็นหีบใบนี้อีกครั้ง ต้นกล้าหยิบสร้อยคอรูปดอกกุหลาบและแหวนออกมาวางข้างๆ คุณย่ามองดูทั้งสองสิ่งด้วยความตื่นตะลึง ก่อนจะเฉลยว่านั่นคือของของคุณแม่ของต้นกล้า สร้อยคอเป็นของขวัญวันเกิดที่เธอซื้อให้ ส่วนแหวนนั้นเป็นแหวนที่คุณพ่อตั้งใจจะใช้ขอแต่งงาน คุณย่าเล่าต่อว่าคุณแม่ป่วยหนักอย่างกะทันหัน ทำให้คุณพ่อต้องรีบพาไปโรงพยาบาล และยังไม่ได้มอบแหวนให้ ก่อนที่ท่านจะเสียชีวิตในเวลาไม่นาน คุณพ่อเสียใจมากและเก็บแหวนไว้เป็นที่ระลึก แต่หลังจากนั้นไม่นาน ท่านกลับพบว่าคุณแม่ได้เก็บแหวนวงนี้ไว้ในลิ้นชัก ซึ่งแสดงว่าท่านเองก็อยากได้แหวนวงนี้และคงเสียใจที่ยังไม่ได้มอบให้ คุณพ่อจึงนำแหวนไปไว้ในหีบของคุณแม่ เพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำร่วมกัน ต้นกล้ารับฟังเรื่องราวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งดีใจที่ได้รู้ความจริงและเศร้ากับความสูญเสีย เมื่อต้นกล้าถามถึงสร้อยคอดอกกุหลาบ คุณย่าเล่าว่าคุณแม่ของเขาชอบดอกกุหลาบสีแดงมาก อัญมณีจึงถามต้นกล้าว่าคุณแม่เคยเล่าเรื่อง "รักแรกแย้ม" ให้ฟังบ้างไหม คุณย่าทวนคำ "รักแรกแย้ม" ซึ่งเป็นชื่อร้านดอกไม้ที่อัญมณีจะเปิด อัญมณีเล่าต่อว่าต้นกล้าเคยให้ดอกกุหลาบสีแดงกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเมื่อตอนเด็กๆ พร้อมบอกว่าคือ "รักแรกแย้ม" ของเขา คุณย่าสนใจและถามถึงลักษณะของเด็กผู้หญิงคนนั้น ต้นกล้าพยายามนึกว่าจำได้ลางๆ ว่าเธอมีผมเปียยาว ใส่ชุดเดรส และกำลังร้องไห้ เขาจึงอยากปลอบเธอ คุณย่ามองอัญมณีอย่างพิจารณาและถามว่าเคยเจอกับแม่ของต้นกล้ามาก่อนหรือไม่ อัญมณีตอบว่าไม่เคย แต่เชื่อว่าต้นกล้าคงเคยเจอเธอมาก่อนตอนเด็ก อัญมณีขอให้ต้นกล้าเล่าเรื่องที่เขาให้ดอกกุหลาบอีกครั้ง ต้นกล้าเล่าว่าวันนั้นกำลังจะไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาล เห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งร้องไห้คนเดียวที่ม้านั่งในสวน จึงเด็ดดอกกุหลาบสีแดงดอกหนึ่งไปยื่นให้ พร้อมบอกว่า "นี่สำหรับคุณ" และ "นี่คือรักแรกแย้มของผม" คุณย่าฟังด้วยสีหน้าประหลาดใจ พึมพำว่าแม่ของต้นกล้าเคยพูดถึงคำว่า "รักแรกแย้ม" ท่านเล่าว่าแม่ของต้นกล้าเคยมีความรักครั้งแรกที่สวยงาม แต่ต้องจบลงอย่างน่าเศร้า ท่านเรียกความรักครั้งนั้นว่า "รักแรกแย้ม" เหมือนดอกกุหลาบที่เพิ่งจะแย้มบาน อัญมณีทึ่งและถามว่าคุณแม่ของต้นกล้ารู้จัก "รักแรกแย้ม" ได้อย่างไร คุณย่ามองรูปถ่ายในหีบไม้ และเล่าว่าแม่ของต้นกล้าเคยรักกับผู้ชายคนหนึ่งตอนอายุเท่ากับอัญมณีตอนนี้ แต่พ่อของเธอไม่เห็นด้วยและกีดกัน จนสุดท้ายแม่ต้องยอมตัดใจ อัญมณีถามอย่างใจจดใจจ่อว่าผู้ชายคนนั้นคือใคร คุณย่าหันไปมองต้นกล้าและเฉลยว่า "ผู้ชายคนนั้น... คือพ่อของเธอเอง" ต้นกล้าเบิกตากว้างไม่เข้าใจ คุณย่าอธิบายว่าพ่อของต้นกล้า (สมชาย) รักกับแม่ของเขามาก่อน แต่ถูกพ่อของเธอ (คุณปู่ของต้นกล้า) ซึ่งเป็นคนหัวโบราณ ไม่เห็นด้วยและพยายามกีดกันทุกวิถีทาง จนสุดท้ายแม่ของต้นกล้าต้องยอมตัดใจ และหลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ได้พบกับอีกคนหนึ่ง ซึ่งก็คือ "พ่อแท้ๆ" ของเธอ (คุณพ่อที่เลี้ยงดูต้นกล้ามา) ต้นกล้ายังคงสับสน ถามถึงพ่อที่เลี้ยงเขามา คุณย่าอธิบายว่าพ่อของต้นกล้า (คุณพ่อที่เลี้ยงดู) คือคนที่เธอรักและเลือก ส่วน "สมชาย" คือคนที่เธอรักครั้งแรก คุณย่าเล่าว่าสมชายเป็นคนดีมาก แต่พ่อของเธอไม่ยอมรับ และสมชายก็ได้เสียชีวิตไปนานแล้วตั้งแต่เธอยังเด็ก ต้นกล้ายังคงสับสนเรื่องแหวน คุณย่าชี้แจงว่าแหวนวงนั้นไม่ใช่แหวนหมั้น แต่เป็นแหวนที่สมชายตั้งใจจะมอบให้ แต่ไม่ทัน สร้อยคอรูปดอกกุหลาบคือของแม่ของต้นกล้า เธอชอบดอกกุหลาบสีแดงมาก และเคยบอกว่าดอกกุหลาบสีแดงคือ "รักแรกแย้ม" ของเธอเหมือนความรักครั้งแรกที่สวยงาม อัญมณีเข้าใจว่าทำไมต้นกล้าถึงคุ้นเคยกับสร้อยเส้นนี้ และคาดว่าแม่ของเขาอาจได้รับมาจากสมชาย ซึ่งคุณย่าก็ยืนยันว่าแม่ของต้นกล้าได้รับสร้อยเส้นนี้มาจากสมชายเป็นของขวัญวันเกิด และเก็บไว้เป็นความทรงจำเกี่ยวกับความรักครั้งแรก อัญมณีสอบถามถึงรูปเด็กผู้หญิงในหีบ คุณย่าหยิบรูปมาดูและบอกว่าคือแม่ของต้นกล้าตอนเด็ก ส่วนผู้หญิงที่ยืนข้างๆ คือตัวท่านเอง ต้นกล้าประหลาดใจที่ทราบว่าคุณย่าเคยเจอกับแม่ของเขาตอนเด็ก คุณย่าเฉลยว่าท่านคือ "แม่ของเธอ" (แม่ของแม่ของต้นกล้า) และต้นกล้าคือ "คุณทวด" ของเขา ทำให้ต้นกล้าสับสนยิ่งขึ้น คุณย่าระบุว่าผู้หญิงในรูปคือแม่ของต้นกล้า ซึ่งก็คือลูกสาวของท่าน และพ่อที่เลี้ยงต้นกล้ามาคือคนที่เธอรักและเลือก ความสับสนของต้นกล้าทำให้คุณย่าเล่าซ้ำหลายครั้งว่า "เธอ... คือลูกของแม่ของเธอ" และ "แม่ของเธอ... ก็คือลูกสาวของฉัน" "แล้ว... แล้วพ่อของเธอ... คือสมชาย" แต่ "สมชายเสียชีวิตไปแล้ว" "ดังนั้น... เธอ... ก็คือ... ต้นกล้า" ที่เกิดมาจากความรักของแม่ของเธอ อัญมณีพยายามคลี่คลายความสับสน โดยเชื่อว่าคุณย่าอาจสับสนในรายละเอียดบางอย่าง แต่เรื่องราวทั้งหมดคือความรัก ความรักของคุณแม่ต้นกล้าที่มีต่อสมชาย และความรักที่คุณพ่อที่เลี้ยงดูต้นกล้ามา อัญมณีถามคุณย่าเรื่องสร้อยคอ ท่านยืนยันว่าแม่ของต้นกล้าได้รับจากสมชายเป็นของขวัญวันเกิด ส่วนแหวนคือแหวนหมั้นของสมชายที่ตั้งใจจะมอบให้ แต่สมชายเสียชีวิตไปก่อน แม่ของต้นกล้าจึงเก็บแหวนไว้เป็นความทรงจำเกี่ยวกับรักแรกของเธอ ต้นกล้าเงียบไปครู่หนึ่ง ประมวลผลเรื่องราวทั้งหมด เขากล่าวกับคุณย่าว่าจะดูแลร้านดอกไม้ "รักแรกแย้ม" ให้ดีที่สุด เพื่อให้เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความรัก เหมือนที่คุณแม่ของเขาและสมชายเคยมีให้กัน คุณย่ามองต้นกล้าด้วยความรักและเชื่อว่าเขาจะทำได้