ต้นกล้าเงยหน้ามองคุณย่า สายตาเต็มไปด้วยความเข้าใจและความเศร้าที่ผสมปนเปกัน เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างที่ขาดหายไปในอดีตของเขาที่เพิ่งจะถูกเติมเต็ม แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเสียใจที่เรื่องราวของพ่อแม่เขาจบลงเช่นนี้ "ขอบคุณครับคุณย่า" เขาพูดเสียงเบา "ที่เล่าเรื่องนี้ให้ผมฟัง" "ย่าดีใจนะ ที่ต้นกล้าเข้าใจ" คุณย่ากล่าว พลางลบน้ำตาที่คลอหน่วย "ย่าเองก็หวังว่าเรื่องนี้จะทำให้ต้นกล้ารู้สึกดีขึ้น" อัญมณีเอื้อมมือไปวางบนแขนของต้นกล้าเบาๆ เธอส่งสายตาให้กำลังใจเขา "ฉันก็ดีใจค่ะคุณย่า ที่ได้รู้เรื่องราวของคุณแม่ต้นกล้า" เธอเสริม "ท่านคงเป็นผู้หญิงที่น่ารักมากแน่ๆ เลย" "แม่ของต้นกล้าเป็นคนจิตใจดีมากๆ เลยนะ" คุณย่าเล่าต่อ "เธอรักต้นกล้ามากๆ รักเหมือนแก้วตาดวงใจ" "เธอมีความฝันอยากจะเปิดร้านดอกไม้ของตัวเอง" คุณย่าเล่า "เหมือนกับอัญมณีเลย" "จริงเหรอครับ" ต้นกล้าถามด้วยความสนใจ "ผมไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย" "แม่ของต้นกล้าชอบดอกไม้มาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว" คุณย่าเล่า "เธอมีความสามารถพิเศษในการจัดดอกไม้มากๆ" "เวลาเธอจัดดอกไม้ทีไร มันจะดูมีชีวิตชีวาและสวยงามเสมอ" คุณย่ากล่าว "หลายคนก็ชมเธอว่ามีพรสวรรค์" "เธอเคยบอกกับย่าเสมอว่า" คุณย่าพูดต่อ "ถ้าวันไหนเธอมีร้านดอกไม้ของตัวเอง เธอจะตั้งชื่อร้านว่า 'รักแรกแย้ม'" อัญมณีเบิกตากว้าง เธอรีบหันไปมองต้นกล้า "คุณต้นคะ!" เธออุทาน "ชื่อร้านของคุณแม่... เหมือนกับคำที่คุณเคยพูดกับฉันเลย" ต้นกล้าเองก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน "จริงด้วยครับ" เขาพยักหน้า "ผมจำได้ว่าตอนเด็กๆ แม่เคยเล่าให้ฟังว่า ถ้ามีลูกสาว จะตั้งชื่อร้านดอกไม้ว่า 'รักแรกแย้ม'" "แต่ผมไม่เคยคิดจริงจัง" เขาพูด "ผมไม่เคยคิดว่าแม่จะอยากเปิดร้านดอกไม้จริงๆ จังๆ" "แม่ของต้นกล้ามีความตั้งใจจริงจังนะ" คุณย่าเสริม "เธอเก็บสะสมแบบนิตยสารเกี่ยวกับร้านดอกไม้ไว้เยอะแยะเลย" "ในหีบใบนั้นน่ะ" คุณย่าชี้ไปที่หีบไม้ "นอกจากรูปถ่ายกับจดหมายแล้ว ก็ยังมีสมุดบันทึกของเธออยู่ด้วย" "ในนั้นมีแบบร่างร้านดอกไม้ แล้วก็รายการดอกไม้ที่เธออยากจะปลูก" คุณย่าอธิบาย "รวมถึงแผนการลงทุนต่างๆ ด้วย" ต้นกล้าหยิบสมุดบันทึกเล่มนั้นออกมาจากหีบ เปิดดูอย่างละเอียด ทุกหน้าเต็มไปด้วยลายมือบรรจงของแม่เขา พร้อมภาพวาดเล็กๆ น้อยๆ ประกอบ เขาเห็นภาพร้านดอกไม้เล็กๆ น่ารักๆ ที่มีป้ายชื่อ "รักแรกแย้ม" แขวนอยู่ "แม่ผม... ตั้งใจไว้ขนาดนี้เลยเหรอครับ" เขาถามเสียงสั่นเครือ "แม่ของต้นกล้าเป็นคนมีความฝันที่ยิ่งใหญ่" คุณย่ากล่าว "เธออยากจะสร้างสรรค์สิ่งสวยงามให้กับโลก" "แต่โชคไม่ดีที่เธอจากไปก่อนที่จะได้ทำตามความฝัน" คุณย่าพูดด้วยน้ำเสียงเศร้า "ย่าเองก็เสียใจมากที่ไม่สามารถช่วยให้เธอทำความฝันของเธอให้สำเร็จได้" "คุณย่าไม่ต้องเสียใจนะครับ" อัญมณีรีบพูด "ตอนนี้ต้นกล้ากำลังจะสานต่อความฝันของคุณแม่ของเขาแล้ว" "ใช่ครับคุณย่า" ต้นกล้าเสริม "ผมจะเปิดร้านดอกไม้ให้ได้" "ผมจะตั้งชื่อร้านว่า 'รักแรกแย้ม' ครับ" เขาพูดด้วยความมุ่งมั่น คุณย่ามองต้นกล้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความปลื้มปิติ "ดีแล้วจ้ะ" ท่านพยักหน้า "ย่าเชื่อว่าแม่ของต้นกล้าจะต้องดีใจมากๆ แน่ๆ" "แล้วอัญมณีก็มีความสามารถเรื่องร้านดอกไม้นี้อยู่แล้ว" คุณย่ากล่าว "ย่าว่าพวกเธอสองคนน่าจะช่วยกันทำให้ความฝันนี้เป็นจริงได้นะ" "ผมก็หวังอย่างนั้นครับคุณย่า" ต้นกล้าตอบ "คุณต้นคะ" อัญมณีพูดขึ้น "ฉันมีเรื่องจะถามคุณย่าอีกเรื่องค่ะ" "เรื่องอะไรจ๊ะ" คุณย่าถาม "เรื่องแหวนค่ะ" อัญมณีหยิบแหวนขึ้นมาอีกครั้ง "ที่คุณพ่อของคุณต้นกล้าตั้งใจจะมอบให้คุณแม่" "คุณย่าคะ" อัญมณีถาม "ตอนที่คุณพ่อของต้นกล้าจะมอบแหวนให้คุณแม่... มันเป็นช่วงเวลาประมาณไหนคะ" คุณย่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "น่าจะใกล้ๆ กับวันเกิดของแม่ของต้นกล้านะ" ท่านตอบ "เพราะพ่อของเธอเตรียมจะขอแต่งงานในวันเกิดของเธอ" "แต่พอดีว่าเธอป่วยหนักก่อน" คุณย่ากล่าว "เลยไม่ได้มีโอกาสมอบให้" "แล้ว... มีชุดแต่งงานของคุณแม่เก็บไว้ไหมคะ" อัญมณีถามด้วยความสงสัย คุณย่าหันไปมองต้นกล้า "ชุดแต่งงานของแม่เธอ... ย่าจำได้ว่าแม่ของต้นกล้าเคยบอกว่าจะเก็บไว้" "แต่หลังจากที่เธอเสียชีวิต" คุณย่าเล่า "พ่อของเธอก็ย้ายบ้านหลายครั้ง" "ย่าเองก็ไม่แน่ใจว่าชุดแต่งงานยังอยู่หรือเปล่า" คุณย่ากล่าว "ผม... ผมคิดว่าอาจจะอยู่ที่บ้านหลังเก่าครับ" ต้นกล้าพูด "ที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว" "ถ้าอย่างนั้น... ถ้าเราไปดูที่บ้านหลังเก่า อาจจะมีอะไรบางอย่างก็ได้นะคะ" อัญมณีเสนอ "ผมว่าเราควรจะไปดูกันนะ" คุณย่าเห็นด้วย "เผื่อว่าเราจะเจออะไรบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวของพ่อแม่ต้นกล้า" ต้นกล้าพยักหน้าเห็นด้วยกับอัญมณีและคุณย่า "ผมจะไปดูที่บ้านหลังเก่าแน่นอนครับ" เขาตัดสินใจ "ผมอยากจะรู้ให้หมดทุกอย่าง" "คุณย่าครับ" ต้นกล้าหันไปหาคุณย่า "ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้ดีที่สุดครับ" "ดีมากจ้ะ" คุณย่ากล่าว "ย่าเชื่อใจต้นกล้า" อัญมณียิ้มให้กับต้นกล้า เธอรู้สึกตื้นตันใจที่ได้เห็นเขามุ่งมั่นที่จะค้นหาความจริงเกี่ยวกับอดีตของครอบครัว "ฉันก็อยากช่วยคุณต้นกล้าเต็มที่เลยค่ะ" เธอพูด "ฉันอยากให้เรื่องราวของคุณแม่ต้นกล้าถูกเปิดเผยออกมาอย่างสมบูรณ์" "เราจะทำด้วยกันนะ" ต้นกล้าจับมืออัญมณีไว้เบาๆ "แน่นอนค่ะ" อัญมณีตอบรับ บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความเศร้า ความหวัง และความมุ่งมั่นที่จะไขปริศนาในอดีต