หลังจากวันนั้น รวินท์ก็ตัดสินใจที่จะให้โอกาสตัวเองและแพรว เขาโทรศัพท์กลับไปหาเธอ เพื่อนัดหมายการทานข้าวเย็น "สวัสดีค่ะคุณหมอ" เสียงของแพรวสดใสขึ้นเมื่อได้ยินเสียงของเขา "สวัสดีครับคุณแพรว" รวินท์ตอบ "ผมโทรมาเพื่อนัดทานข้าวเย็นตามที่คุณชวนครับ" "จริงเหรอคะ" แพรวถามด้วยน้ำเสียงดีใจ "ฉันดีใจมากเลยค่ะ" "คืนวันศุกร์นี้เป็นไงครับ" รวินท์ถาม "ได้ค่ะ" แพรวตอบ "คุณหมอสะดวกที่ร้านไหนคะ" "ผมรู้จักร้านอาหารอิตาเลียนร้านหนึ่ง ไม่ทราบว่าคุณเคยไปไหมครับ" รวินท์เสนอ "ยังไม่เคยค่ะ" แพรวตอบ "แต่ฉันชอบอาหารอิตาเลียนค่ะ" "ดีเลยครับ งั้นเจอกันที่นั่นนะครับ" รวินท์กล่าว การนัดหมายครั้งนี้ทำให้รวินท์รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก เขารู้สึกเหมือนกำลังจะได้เริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ วันศุกร์มาถึง รวินท์แต่งตัวอย่างดี เขาเลือกเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็คสีดำ เป็นชุดที่ดูเรียบง่ายแต่ก็ดูดี เมื่อไปถึงร้านอาหาร เขาก็เห็นแพรวนั่งรออยู่ที่โต๊ะอยู่แล้ว เธออยู่ในชุดเดรสสีฟ้าอ่อน ทำให้เธอดูโดดเด่นและสง่างาม "สวัสดีครับคุณแพรว" รวินท์ทักทายเมื่อเดินเข้าไปใกล้ "สวัสดีค่ะคุณหมอ" แพรวเงยหน้าขึ้นมามองเขา แล้วส่งยิ้มให้ "มาแล้วเหรอคะ" "ครับ" รวินท์นั่งลงตรงข้ามเธอ "คุณมารอนานแล้วหรือยังครับ" "ไม่นานค่ะ" แพรวตอบ "ฉันก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน" ทั้งสองคนเริ่มสั่งอาหาร และพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ รวินท์รู้สึกสบายใจอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนเมื่ออยู่กับแพรว "คุณแพรวครับ" รวินท์เอ่ยขึ้นหลังจากที่อาหารมาเสิร์ฟ "ผมอยากจะขอโทษเรื่องคืนนั้นอีกครั้งนะครับ" "ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ" แพรวตอบ "ฉันเข้าใจ" "ผม... ผมรู้สึกสับสนกับความรู้สึกของตัวเองหลังจากคืนนั้น" รวินท์สารภาพ "ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน" แพรวเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยแววตาที่อ่อนโยน "ฉันก็เหมือนกันค่ะคุณหมอ" เธอตอบ "ตั้งแต่คืนนั้น ฉันก็คิดถึงคุณหมอตลอด" คำพูดของแพรวทำให้รวินท์รู้สึกอบอุ่นหัวใจ เขาไม่เคยคิดว่าเขาจะมีความรู้สึกพิเศษเช่นนี้กับใคร "ผม... ผมไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร" รวินท์กล่าว "แต่ผมอยากจะลองเรียนรู้ที่จะรู้จักคุณให้มากขึ้นนะครับคุณแพรว" "ฉันก็อยากรู้จักคุณหมอให้มากขึ้นเหมือนกันค่ะ" แพรวตอบ พร้อมกับส่งยิ้มหวานให้ ในค่ำคืนนั้น รวินท์และแพรวได้เปิดใจคุยกันถึงความรู้สึกของพวกเขา ทั้งคู่ต่างยอมรับว่ามีความรู้สึกดีๆ ให้แก่กัน แม้ว่าจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ของพวกเขาอาจจะไม่ได้สวยงามนัก แต่รวินท์ก็เชื่อว่า ความรู้สึกที่แท้จริงนั้นสามารถทำให้เรื่องราวที่เริ่มต้นจากความผิดพลาด กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสุขที่ยั่งยืนได้ เมื่อมื้อค่ำจบลง รวินท์ได้เดินไปส่งแพรวที่บ้าน "ขอบคุณสำหรับค่ำคืนที่แสนพิเศษนะครับคุณแพรว" รวินท์กล่าว "ฉันก็ขอบคุณคุณหมอเหมือนกันค่ะ" แพรวตอบ "ฉันมีความสุขมากเลยคืนนี้" ทั้งสองมองตากัน ก่อนที่รวินท์จะก้มลงจูบที่หน้าผากของแพรวอย่างอ่อนโยน "ราตรีสวัสดิ์นะครับคุณแพรว" "ราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณหมอ" รวินท์มองตามหลังแพรวเข้าไปในบ้านจนลับสายตา เขารู้สึกถึงความสุขและความหวังที่เต็มเปี่ยมในหัวใจ ค่ำคืนที่แสนเลือนราง ค่ำคืนที่ไร้สติ เช้าวันใหม่ที่แสนวุ่นวาย และค่ำคืนแห่งการเปิดใจ ทั้งหมดนี้ ได้นำพาเขามาถึงจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน เขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่เขาก็พร้อมที่จะก้าวเดินไปข้างหน้ากับแพรว เพราะบางที... ความรักก็อาจจะเริ่มต้นจากค่ำคืนที่ไม่ตั้งใจ และกลายเป็นพันธะหัวใจที่ไม่มีใครลืม