หลังจากที่รวินท์สารภาพความจริงทั้งหมดให้แพรวฟัง บรรยากาศระหว่างทั้งคู่ก็เต็มไปด้วยความอึดอัดและความไม่แน่นอน แพรวไม่ได้ปฏิเสธเขา แต่เธอก็ไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจนเช่นกัน เธอต้องการเวลาเพื่อประมวลผลเรื่องราวทั้งหมด และต้องการเห็นว่ารวินท์จะจัดการกับปัญหานี้ได้อย่างไร "ฉันขอเวลาคิดนะคะคุณหมอ" แพรวพูดด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยล้า "เรื่องมันซับซ้อนเกินไป" "ผมเข้าใจครับ" รวินท์ตอบ "แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกอย่าง เพื่อคุณ" วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า รวินท์ยังคงไปทำงานตามปกติ แต่ในใจเขาก็เต็มไปด้วยความกังวล เขาพยายามหลีกเลี่ยงการติดต่อกับอรุณพร แต่เขาก็รู้ว่าเธอพร้อมจะเล่นงานเขาได้ทุกเมื่อ เขาสังเกตเห็นว่ามีรถยนต์คันหนึ่งที่ขับวนเวียนอยู่แถวโรงพยาบาลอยู่บ่อยครั้ง เขาไม่แน่ใจว่านั่นคือรถของอรุณพรหรือไม่ แต่เขาก็รู้สึกไม่ปลอดภัย "คุณแพรวครับ" รวินท์โทรหาเธอในเย็นวันหนึ่ง "คุณเป็นอย่างไรบ้าง" "ฉันก็... เรื่อยๆ ค่ะ" แพรวตอบ "ฉันกำลังพยายามทำความเข้าใจ" "ผมขอโทษอีกครั้งนะครับ" รวินท์กล่าว "ไม่เป็นไรค่ะ" แพรวถอนหายใจ "แต่ฉันก็ยังกลัวอยู่ดี" "ผมจะดูแลคุณให้ดีที่สุดครับ" รวินท์ยืนยัน "แล้วคุณหมอจะทำอย่างไรกับคุณอรุณพรคะ" แพรวถาม "ผมกำลังหาทางอยู่ครับ" รวินท์ตอบ "ผมจะไม่ยอมให้เธอมาทำร้ายคุณหรือผมเด็ดขาด" รวินท์ตัดสินใจที่จะปรึกษาทนายความ เขาต้องการทราบถึงสิทธิทางกฎหมายของเขา และวิธีที่จะจัดการกับอรุณพรอย่างถูกต้องตามกฎหมาย "คุณหมอครับ" ทนายความกล่าว "ในกรณีนี้ คุณสามารถแจ้งความดำเนินคดีกับคุณอรุณพรได้ในข้อหาข่มขู่และกรรโชกทรัพย์" "ผมไม่อยากให้เรื่องมันใหญ่โตเกินไป" รวินท์กล่าว "ผมแค่อยากให้เธอหยุดคุกคามผม" "ผมเข้าใจครับ" ทนายความกล่าว "แต่บางครั้ง การใช้กฎหมายก็เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปกป้องตัวเอง" รวินท์ใช้เวลาหลายวันในการตัดสินใจ เขามองเห็นภาพของแพรวที่กำลังมีความสุข และเขาก็ไม่อยากให้ความสุขนั้นต้องถูกพรากไป เขาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับอรุณพรอีกครั้ง "อรุณพร" รวินท์โทรหาเธอ "ฉันจะเจอเธอ" "ดีมาก" อรุณพรตอบ "เจอกันที่เดิม เวลาเดิม" เมื่อไปถึง รวินท์ก็พบว่าอรุณพรดูมีท่าทีที่มั่นใจมากขึ้น "ฉันรู้ว่าเธอตัดสินใจแล้ว" อรุณพรพูด "เธอจะยอมกลับมาหาฉัน" "เปล่า" รวินท์ปฏิเสธ "ฉันมาเพื่อบอกเธอว่าฉันจะไม่ยอมถูกข่มขู่อีกต่อไป" "เธอหมายความว่ายังไง" อรุณพรเริ่มมีท่าทีไม่พอใจ "ฉันจะแจ้งความดำเนินคดีกับเธอ" รวินท์กล่าว "ถ้าเธอไม่หยุดคุกคามฉันและแพรว" อรุณพรหัวเราะเยาะ "เธอคิดว่าเธอจะทำได้เหรอ" "ฉันทำได้" รวินท์ตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ฉันจะไม่ยอมให้เธอมาทำลายชีวิตฉันอีกต่อไป" "เธอคิดผิดแล้ว" อรุณพรกล่าว "ฉันจะทำให้เธอเสียใจที่เลือกต่อต้านฉัน" "ฉันยอมรับความเสี่ยงนั้น" รวินท์กล่าว "แต่ฉันจะไม่ยอมให้ความกลัวมาครอบงำฉันอีกแล้ว" เมื่อรวินท์เดินออกจากร้านกาแฟ เขาก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เขารู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้อาจจะไม่ง่าย แต่เขาก็พร้อมที่จะสู้เพื่อความรักของเขา เขารีบโทรหาแพรว "คุณแพรวครับ" รวินท์กล่าว "ผมตัดสินใจแล้ว" "คุณหมอจะทำอย่างไรคะ" แพรวถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "ผมจะใช้กฎหมายจัดการกับเธอ" รวินท์ตอบ "ผมจะปกป้องคุณให้ถึงที่สุด" แพรวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "ฉันเชื่อใจคุณหมอนะคะ" คำพูดนั้นทำให้รวินท์รู้สึกอบอุ่นหัวใจ เขารู้ว่าเขาตัดสินใจถูกต้องแล้ว "ขอบคุณนะครับคุณแพรว" รวินท์กล่าว "ผมจะทำให้ดีที่สุด" รวินท์ดำเนินคดีกับอรุณพรตามกฎหมาย อรุณพรถูกเรียกตัวไปสอบสวน และเธอก็ถูกตักเตือนให้ยุติพฤติกรรมดังกล่าว หลังจากนั้น อรุณพรก็หายไปจากชีวิตของรวินท์ เขาไม่ได้รับการคุกคามใดๆ อีก รวินท์กลับไปหาแพรวอีกครั้ง เขาอธิบายทุกอย่างให้เธอฟัง "ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องกังวลนะครับ" รวินท์กล่าว "ไม่เป็นไรค่ะ" แพรวยิ้ม "ฉันเข้าใจ" "เราจะเริ่มต้นใหม่กันนะคะ" รวินท์ขอร้อง "ค่ะ" แพรวตอบ "เราจะเริ่มต้นใหม่ด้วยกัน" ทั้งคู่โอบกอดกันแน่น รวินท์รู้ว่าเขาได้ผ่านพ้นบททดสอบที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปแล้ว และความรักของเขากับแพรวก็จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นกว่าเดิม