“ไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่าผู้หญิงที่ผมไว้ใจมาตลอด จะสามารถวางแผนร้ายกาจได้ถึงเพียงนี้” เสียงทุ้มต่ำของธามดังขึ้นในความเงียบของห้องรับแขกที่ประดับประดาอย่างหรูหรา เขาจมดิ่งอยู่กับความคิดที่ตีรวนในหัว ดวงตาคมกริบสะท้อนความสับสนระคนผิดหวัง ภัทรพรที่นั่งอยู่ข้างกายสัมผัสได้ถึงคลื่นอารมณ์อันปั่นป่วนของเขา เธอหันไปมองนพดลที่ยืนนิ่งอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับเพิ่งผ่านพ้นเหตุการณ์ร้ายแรงมาหมาดๆ สำหรับภัทรพรเอง ภาพแผนการอันแยบยลของแพรวพรรณที่ซ้อนทับด้วยการแสดงอันแนบเนียนราวกับมืออาชีพ ยังคงหลอกหลอนอยู่ในความคิด มันไม่ใช่แค่การหลอกลวงคนธรรมดา แต่เป็นการเล่นเกมกับความรู้สึกและชื่อเสียงของคนทั้งบริษัท รวมไปถึง… “ผมไม่เคยคิดเลยว่าแพรวพรรณจะมีความแค้นฝังลึกขนาดนี้” ธามพึมพำอีกครั้ง เสียงของเขาแหบพร่าไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย เขาไม่เข้าใจว่าอะไรผลักดันให้คนที่เขาเคยรู้จักดี มาถึงจุดที่สามารถทำลายทุกสิ่งได้เพียงนี้ัวธามเองด้วย “คุณธามคะ” ภัทรพรเอ่ยขึ้นเบาๆ “สิ่งที่เกิดขึ้นมันเลวร้ายมากจริงๆ ค่ะ แต่ตอนนี้เราต้องคิดว่าจะทำอย่างไรต่อไป” ธามถอนหายใจยาว พลางยกมือขึ้นกุมขมับ “แล้วคุณคิดว่าเราควรจะทำอย่างไรล่ะ ภัทรพร? แพรวพรรณมีหลักฐานปลอมที่ดูเหมือนจริงทุกอย่าง เธอใส่ร้ายคุณ ทำให้คุณตกเป็นจำเลยของเรื่องทั้งหมด” “แต่เราก็มีหลักฐานที่พิสูจน์ได้ค่ะ” นพดลเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขายังคงสั่นเครือ “เอกสารที่ธนาคาร คุณธามจำได้ไหมคะ ว่าตอนนั้นเราได้ตรวจสอบเส้นทางการเงินของบริษัทที่แพรวพรรณเคยบริหารอยู่ก่อนที่จะมาที่นี่” ธามพยักหน้าช้าๆ “ผมจำได้ มันดูเหมือนจะเป็นการลงทุนที่ขาดทุนย่อยยับ แต่ถ้าเราย้อนกลับไปดูดีๆ อาจจะมีอะไรซ่อนอยู่” “ใช่ค่ะ” ภัทรพรเสริม “ดิฉันคิดว่าแพรวพรรณอาจจะใช้เงินส่วนนั้นมาเป็นเงินทุนในการสร้างเรื่องทั้งหมดขึ้นมา เธออาจจะสร้างหนี้สินปลอมขึ้นมาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ หรืออาจจะต้องการเงินก้อนใหญ่เพื่อไปใช้หนี้สินจริงๆ ของเธอ” “แล้วคุณแน่ใจได้อย่างไรว่าเอกสารทั้งหมดที่คุณพบนั้นไม่ใช่ของปลอม” ธามถาม ดวงตาคมกริบจ้องมองภัทรพรอย่างพิจารณา “ดิฉันไม่แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ” ภัทรพรยอมรับตรงๆ “แต่เอกสารเหล่านั้นเป็นเอกสารจริงที่ดิฉันพบอยู่ในกล่องเก็บของเก่าของคุณพ่อค่ะ คุณพ่อเคยเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทที่แพรวพรรณเคยบริหารค่ะ และท่านก็เคยพูดถึงเรื่องที่แพรวพรรณชอบเล่นพนันจนเป็นหนี้สินท่วมหัว” “นี่มันเรื่องใหญ่มากเลยนะ” ธามพึมพำ “ถ้าคุณพ่อของคุณเป็นคนบอกเรื่องนี้จริงๆ มันก็น่าจะมีน้ำหนักพอสมควร” “ค่ะ” ภัทรพรพยักหน้า “และที่สำคัญคือ ดิฉันสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างในตอนที่แพรวพรรณแอบเข้ามาในห้องทำงานของคุณธามเมื่อคืนนี้ เธอพยายามจะเข้าไปในลิ้นชักที่คุณเก็บเอกสารสำคัญไว้” “ลิ้นชักที่เก็บเอกสารเกี่ยวกับการลงทุนในโครงการใหม่ของเราอย่างนั้นเหรอ?” ธามถามเสียงเครียด “ใช่ค่ะ” ภัทรพรตอบ “ดิฉันแน่ใจว่าเธอต้องการจะทำลายเอกสารเหล่านั้น หรืออาจจะนำเอกสารบางอย่างไปเพื่อใช้ประโยชน์บางอย่าง” “แล้วคุณคิดว่าเราจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไรดี?” ธามมองภัทรพรอย่างคาดหวัง “เราจะเปิดโปงแพรวพรรณได้อย่างไร โดยที่เธอไม่สามารถแก้ตัวได้อีก” “ดิฉันคิดว่าเราควรจะใช้หลักฐานที่เรามีให้เป็นประโยชน์ค่ะ” ภัทรพรกล่าว “เราควรจะตรวจสอบเอกสารเหล่านั้นอย่างละเอียดที่สุด และถ้าเป็นไปได้ ดิฉันอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณพ่อค่ะ ท่านอาจจะยังมีข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเส้นทางการเงินของแพรวพรรณในอดีต” “คุณพ่อของคุณสบายดีหรือเปล่า?” ธามถามอย่างเป็นห่วง “ผมรู้ว่าเรื่องนี้อาจจะทำให้ท่านไม่สบายใจ” “ท่านสบายดีค่ะ” ภัทรพรตอบ “และท่านก็พร้อมที่จะให้ความร่วมมือค่ะ ท่านเองก็รู้สึกผิดหวังในตัวแพรวพรรณเช่นกัน” “ดี” ธามพยักหน้า “งั้นเราจะเริ่มดำเนินการทันที” “แต่มีอีกเรื่องหนึ่งที่ดิฉันอยากจะเรียนให้คุณธามทราบค่ะ” ภัทรพรพูดเสียงสั่นเครือ “เรื่องที่ดิฉันเข้ามาทำงานที่นี่ตอนแรก มันไม่ได้มาจากความตั้งใจที่จะช่วยเหลือคุณจริงๆ” ธามหันมามองภัทรพร สีหน้าของเขาเรียบเฉย แต่แววตาฉายแววประหลาดใจ “คุณหมายความว่าอย่างไร?” “ดิฉันเข้ามาที่นี่เพราะได้รับคำสั่งจากคุณนพดลค่ะ” ภัทรพรสารภาพ “ตอนแรกดิฉันคิดว่าคุณนพดลต้องการจะทำลายบริษัทของคุณธาม แต่เมื่อเวลาผ่านไป ดิฉันก็ได้รู้ความจริงว่าเขาแค่ต้องการจะเปิดโปงแผนการของแพรวพรรณเท่านั้น” ธามมองภัทรพรอย่างไม่เชื่อสายตา “คุณพูดจริงเหรอ ภัทรพร?” “จริงค่ะ” ภัทรพรตอบเสียงหนักแน่น “และดิฉันก็ขอโทษคุณธามจริงๆ ค่ะ ที่ต้องหลอกลวงคุณแบบนี้” ธามเงียบไป เขาจ้องมองภัทรพรอยู่นาน ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ “ผมเข้าใจ” “คุณธามคะ” ภัทรพรเอ่ยเสียงสั่น “ดิฉันรู้ว่าคุณอาจจะโกรธ หรือผิดหวังในตัวดิฉัน แต่ขอให้คุณรู้ไว้ว่า ความรู้สึกที่ดิฉันมีให้คุณตอนนี้ มันไม่ใช่การหลอกลวงอีกต่อไปแล้วค่ะ” ดวงตาของธามอ่อนลง เขาเอื้อมมือมาจับมือของภัทรพรไว้ “ผมรู้ ภัทรพร ผมรู้สึกได้” นพดลยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความโล่งอก เขารู้ดีว่าภัทรพรได้ตัดสินใจครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตของเธอแล้ว การยอมรับความจริงที่เจ็บปวดและพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน อาจจะเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้เธอกับธามได้อยู่ด้วยกัน