เช้าวันต่อมา อากาศแจ่มใสเป็นพิเศษ แพรวาแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อนที่อรรณพเลือกให้ เธอจัดแต่งทรงผมอย่างเรียบง่าย แต่ก็ดูสง่างามไม่น้อย เมื่อลงมายังโถงกลางบ้าน เธอก็พบกับอรรณพที่ยืนรออยู่แล้วในชุดสูทสีเข้มที่ตัดเย็บอย่างดี “สวยที่สุดเลยครับ” อรรณพกล่าวชมพลางยื่นดอกกุหลาบสีขาวช่อหนึ่งให้ แพรวารับดอกไม้มาด้วยรอยยิ้มเขินอาย “ขอบคุณค่ะ” “พร้อมหรือยังครับ คุณน้ากำลังรอเราอยู่” “พร้อมแล้วค่ะ” แพรวาตอบรับอย่างมั่นใจ รถยนต์หรูเคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์ของอรรณพ มุ่งหน้าไปยังบ้านพักริมทะเลสาบอันเงียบสงบของครอบครัวเขา เมื่อรถจอดสนิท ประตูรั้วก็ถูกเปิดออกโดยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย แพรวาได้เห็นภาพบ้านพักที่สวยงามราวกับหลุดออกมาจากนิตยสารตกแต่งบ้าน มีการประดับประดาด้วยดอกไม้สดนานาชนิด บ่งบอกถึงการเตรียมการสำหรับงานสำคัญ เมื่อก้าวลงจากรถ หญิงสูงวัยในชุดผ้าไหมไทยสีงดงามก็เดินเข้ามาต้อนรับด้วยรอยยิ้มอบอุ่น เธอคือคุณน้าของอรรณพ ตามที่เขาเคยเล่าให้ฟัง “สวัสดีจ้ะหนูแพรวา ยินดีที่ได้รู้จักนะ” คุณน้าเอ่ยทักทายพลางยื่นมือมาจับมือแพรวาอย่างนุ่มนวล “อรรณพเล่าเรื่องของหนูให้ฟังเยอะเลย” “สวัสดีค่ะ คุณน้า” แพรวาก้มลงกราบที่อกคุณน้าด้วยความเคารพ “หนูดีใจมากที่ได้มาที่นี่ค่ะ” “ไม่ต้องเกร็งนะจ๊ะ ถือเสียว่าเป็นบ้านของตัวเอง” คุณน้ากล่าวอย่างใจดี “มาสิ เข้าไปข้างในกัน” บรรยากาศภายในบ้านอบอุ่นและเป็นกันเอง มีญาติผู้ใหญ่บางส่วนของอรรณพอยู่ร่วมงานด้วย ทุกคนล้วนมีสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส แพรวารู้สึกได้ถึงการยอมรับตั้งแต่แรกพบ “คุณน้าคะ นี่คือของขวัญที่หนูเตรียมมาค่ะ” แพรวายื่นกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มให้กับคุณน้า คุณน้าเปิดกล่องออกดู ภายในเป็นสร้อยคอไข่มุกดีไซน์คลาสสิก “โอ้โห สวยมากเลยจ้ะหนูแพรวา ขอบคุณมากนะ” “หนูเลือกเองเลยค่ะ” อรรณพแทรกขึ้น “เขาบอกว่าเห็นแล้วนึกถึงคุณน้าทันที” “ปากหวานจริงๆ เลยนะเจ้าหลานชาย” คุณน้าหยอกล้อ “แต่ก็ถูกใจมากจ้ะ” จากนั้น เป็นเวลาของการพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างๆ แพรวารู้สึกประหลาดใจที่ได้ทราบว่าคุณน้าของอรรณพเป็นถึงอดีตนักธุรกิจหญิงแถวหน้าของประเทศ ซึ่งปัจจุบันได้วางมือแล้วมาใช้ชีวิตอย่างสงบ “หนูรู้ไหมจ๊ะ ตอนแรกที่คุณน้ารู้ว่าอรรณพจะพาแฟนสาวมาพบ ฉันก็แอบเป็นห่วง” คุณน้ากล่าวอย่างเปิดอก “เพราะอรรณพเป็นคนค่อนข้างเลือก และไม่ค่อยเปิดใจให้ใครเข้ามาง่ายๆ” แพรวายิ้มรับ “หนูเข้าใจค่ะ” “แต่พอได้เจอหนูจริงๆ ได้คุยกับหนู ฉันก็รู้สึกได้เลยว่าหนูเป็นผู้หญิงที่ดีมาก อ่อนหวาน สุภาพ และมีความคิดที่ลึกซึ้ง” คุณน้ากล่าว พลางจับมือแพรวาเบาๆ “ฉันดีใจที่อรรณพเจอหนูนะ” “ขอบคุณมากค่ะคุณน้า” แพรวากล่าวด้วยความซาบซึ้ง “เมื่อกี้อรรณพบอกว่าเราจะจัดพิธีหมั้นเล็กๆ ที่นี่ใช่ไหม” คุณน้าถาม “ใช่ครับคุณน้า” อรรณพตอบ “ผมอยากให้พิธีของเราเรียบง่าย แต่มีความหมาย และผมก็อยากให้คุณน้าเป็นประธานในพิธีให้ผมด้วยครับ” คุณน้าฉายแววยินดี “ด้วยความยินดีเลยจ้ะ” พิธีหมั้นถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายในช่วงบ่าย ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง อรรณพสวมแหวนเพชรเม็ดงามที่สื่อถึงความรักอันมั่นคงให้กับแพรวา ขณะที่แพรวาก็นำแหวนทองคำขาวสลักชื่อของอรรณพสวมให้กับเขา “จากนี้ไป หนูคือส่วนหนึ่งของครอบครัวเราอย่างสมบูรณ์แล้วนะ” คุณน้ากล่าวอวยพร แพรวายิ้มรับ น้ำตาแห่งความปลื้มปิติเอ่อคลอ “ขอบคุณค่ะ” หลังพิธีหมั้น ทุกคนก็ร่วมรับประทานอาหารเย็นร่วมกัน การสนทนาเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเรื่องราวต่างๆ ที่ทำให้แพรวารู้สึกผูกพันกับครอบครัวของอรรณพมากยิ่งขึ้น “หนูแพรวา” คุณน้าเอ่ยขึ้นในระหว่างมื้ออาหาร “ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับหนูเป็นการส่วนตัวสักครู่ได้ไหม” “ได้ค่ะคุณน้า” แพรวาตอบ ทั้งสองเดินออกมายังสวนหย่อมริมทะเลสาบ อากาศยามเย็นสดชื่นเป็นพิเศษ “หนูรู้ไหมจ๊ะ ว่าจริงๆ แล้ว อรรณพเขาผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกัน” คุณน้ากล่าวขึ้น น้ำเสียงอ่อนโยน “ตอนเด็กๆ เขาเคยมีประสบการณ์ที่ไม่ดีกับเรื่องความรัก ทำให้เขาปิดกั้นตัวเองไปพักใหญ่” แพรวาเงียบฟัง เธอสัมผัสได้ว่าคุณน้ากำลังจะเล่าเรื่องที่สำคัญ “ตอนที่เขาเจอหนูครั้งแรกที่โรงแรม เขาก็ตกใจนะที่จำหนูได้ เพราะเขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่ทำให้เขารู้สึกแบบนั้นได้” คุณน้ากล่าว “เขาเคยบอกฉันว่า หนูเป็นคนแรกที่ทำให้เขากล้าที่จะเปิดใจอีกครั้ง” “หนู…หนูไม่ทราบมาก่อนเลยค่ะ” แพรวากล่าวด้วยความรู้สึกตื้นตัน “อรรณพเป็นผู้ชายที่ดีนะจ๊ะ เขาอาจจะดูเย็นชาในบางครั้ง แต่ลึกๆ แล้วเขาเป็นคนอบอุ่นและรักครอบครัวมาก” คุณน้ากล่าว “ฉันหวังว่าหนูจะดูแลเขาให้ดีนะ” “หนูจะดูแลเขาให้ดีที่สุดค่ะคุณน้า” แพรวายืนยันด้วยความตั้งใจจริง “หนูรักเขามากจริงๆ” คุณน้าส่งยิ้มให้ “ฉันดีใจที่ได้ยินแบบนั้น” การพบปะครอบครัวในวันนี้ ไม่เพียงแต่เป็นการประกาศความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการ แต่ยังเป็นการสานสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น แพรวารู้สึกได้ถึงความรักและความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในชีวิตเธอ และเธอก็พร้อมที่จะเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้อย่างเต็มหัวใจ เมื่อเดินทางกลับบ้าน แพรวาก็ยังคงนึกถึงคำพูดของคุณน้าอยู่เสมอ “คุณน้าดูใจดีจังเลยนะคะ” แพรวากล่าวขณะที่รถกำลังเคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์ “ครับ คุณน้าเป็นคนดีมากจริงๆ” อรรณพตอบ “ท่านคงดีใจมากที่ได้เจอหนู” “หนูก็ดีใจที่ได้เจอท่านค่ะ” แพรวาอมยิ้ม “รู้สึกเหมือนมีครอบครัวที่ใหญ่ขึ้นอีกครอบครัวหนึ่ง” “แล้วตอนนี้หนูก็จะมีครอบครัวอีกครอบครัวหนึ่งที่พร้อมจะต้อนรับหนูเสมอ” อรรณพกล่าว พร้อมกับกุมมือของแพรวาไว้ “ขอบคุณนะคะ” แพรวาซบหน้ากับแขนของเขา “ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง” ค่ำคืนนี้ แพรวารู้สึกถึงความสุขที่ล้นเปี่ยมในหัวใจ การได้ก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวอรรณพ ทำให้เธอรู้สึกถึงความมั่นคงและอนาคตที่สดใส การหมั้นหมายในวันนี้ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวบทใหม่ ที่จะเต็มไปด้วยความรัก ความเข้าใจ และความสุขที่ยั่งยืน