หลังจากค่ำคืนดินเนอร์ที่ร้านอาหาร แพรวาก็กลับมาทำงานด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอพยายามทบทวนบทสนทนากับอรรณพตลอดทั้งคืน แต่ก็ยังคงไม่สามารถหาข้อสรุปที่ชัดเจนได้ ความรู้สึกของเขาที่บอกว่าจำเธอได้ตั้งแต่แรก การช่วยเหลือครอบครัวของเธอ และคำพูดที่แฝงความรู้สึกพิเศษ ทำให้เธอสับสนปนเปไปกับความรู้สึกผิดและซาบซึ้งใจ เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่แพรวากำลังทำงานอย่างตั้งใจ มินก็เดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับกาแฟหนึ่งแก้ว “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณแพรวา” “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณมิน” แพรวาตอบรับ “ขอบคุณนะคะ” “เป็นไงบ้างคะเมื่อคืน” มินถามด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น แพรวาถอนหายใจ “ก็…ยังเหมือนเดิมค่ะ” “หมายความว่ายังไงคะ” มินเลิกคิ้ว “ก็…ท่านประธานก็ยังคง…เป็นท่านประธานค่ะ” แพรวาอธิบาย “สุภาพ ใจดี แต่ก็ยังคงมีความลึกลับอยู่” “แล้วเรื่องความรู้สึกที่ท่านมีให้คุณล่ะคะ” มินซักไซ้ “ท่าน…ยอมรับว่าท่านชอบแพรวาค่ะ” แพรวาตอบเสียงเบา “แต่ท่านก็บอกว่า…อยากจะให้เราทำความรู้จักกันให้มากขึ้น” “โอ้โห!” มินอุทาน “แบบนี้ก็ถือว่ามีความหวังนะคะ” “หวังอะไรคะคุณมิน” แพรวาถาม “เราเป็นเจ้านายกับลูกน้องนะคะ” “ก็ใช่ค่ะ” มินตอบ “แต่ถ้าท่านประธานเขาชอบคุณจริงๆ มันก็อาจจะเป็นไปได้นะคะ” “แพรวาไม่แน่ใจเลยค่ะ” แพรวากล่าว “มันรู้สึกเหมือน…เรากำลังเล่นกับไฟ” “บางทีการเล่นกับไฟ ก็อาจจะทำให้เราได้เจอความอบอุ่นก็ได้นะคะ” มินยิ้มให้ “ลองเปิดใจดูสักครั้งนะคะ” แพรวาพยักหน้าเบาๆ เธอรู้ว่ามินหวังดี แต่เธอก็ยังคงมีความกังวลอยู่ลึกๆ ตลอดทั้งวัน แพรวาก็พยายามตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด เธอพยายามไม่คิดถึงเรื่องของอรรณพ แต่ก็ทำได้ยาก เมื่อไหร่ก็ตามที่เธอเหลือบไปเห็นโต๊ะทำงานของเขา หัวใจของเธอก็จะเต้นแรงขึ้นมาทันที ช่วงบ่าย ขณะที่เธอกำลังตรวจเอกสารอยู่ ก็มีเสียงเคาะประตูห้องทำงานของเธอ “เชิญค่ะ” อรรณพก้าวเข้ามาในห้องทำงานของเธอ ใบหน้าหล่อเหลาของเขามีรอยยิ้มบางๆ “คุณแพรวา…ผมขอมารบกวนเวลาสักครู่ได้ไหมครับ” แพรวาใจเต้นแรง “ได้ค่ะ…มีอะไรหรือเปล่าคะ” “ผมอยากจะชวนคุณไปทานกาแฟอีกรอบน่ะครับ” อรรณพกล่าว “ผมมีเรื่องที่อยากจะคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว” แพรวาลังเล เธอรู้ว่าการปฏิเสธครั้งนี้อาจจะทำให้เขารู้สึกไม่ดี แต่เธอก็ยังคงมีความกังวลอยู่ “แต่…ตอนนี้แพรวา…กำลังยุ่งอยู่ค่ะ” “ผมรู้ครับ” อรรณพรีบพูด “ผมก็เลยจะไปทานที่ร้านกาแฟใกล้ๆ นี่แหละครับ คุณสะดวกเมื่อไหร่ก็ค่อยตามมาก็ได้” แพรวาไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร “ค่ะ…ถ้าอย่างนั้น…แพรวาจะพยายามไปนะคะ” “ดีมากครับ” อรรณพยิ้ม “ผมจะรอคุณนะครับ” เมื่ออรรณพเดินออกไป แพรวาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงเข้าไปในวังวนของความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน เธอไม่แน่ใจว่านี่คือสิ่งที่เธอต้องการจริงๆ หรือไม่ หลังจากเสร็จงาน แพรวาก็เดินไปยังร้านกาแฟที่อรรณพได้บอกไว้ เมื่อเธอเข้าไปในร้าน เธอก็เห็นเขานั่งรออยู่ที่โต๊ะมุมร้านตามที่บอกไว้ “มาแล้วเหรอครับ” อรรณพทักทายเมื่อเห็นเธอ “ค่ะ” แพรวาตอบ “ขอโทษที่มาช้าค่ะ” “ไม่เป็นไรครับ” อรรณพกล่าว “คุณอยากจะดื่มอะไรครับ” “ขอคาปูชิโน่ร้อนแก้วนึงค่ะ” แพรวาบอก เมื่อพนักงานนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟแล้ว อรรณพก็เริ่มบทสนทนา “คุณแพรวา…ผมรู้ว่าคุณอาจจะยังไม่แน่ใจในความรู้สึกของคุณ” แพรวาเงียบไป เธอไม่รู้จะพูดอะไร “ผมเข้าใจดีครับ” อรรณพกล่าวต่อ “แต่ผมก็อยากจะขอให้คุณ…ลองเปิดโอกาสให้ผม…ได้พิสูจน์ตัวเอง” “พิสูจน์อะไรคะ” แพรวาถาม “พิสูจน์ว่า…ผมสามารถทำให้คุณมีความสุขได้” อรรณพกล่าว “ผมอยากจะดูแลคุณ…อยากจะทำให้คุณรู้ว่า…คุณมีค่ามากแค่ไหน” คำพูดของเขาทำให้แพรวารู้สึกอบอุ่นหัวใจ แต่ก็ยังคงมีความกังวลอยู่ “แต่…เราเป็นเจ้านายกับลูกน้องนะคะ” “ผมรู้ครับ” อรรณพยอมรับ “แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่จะมาปิดกั้นความรู้สึกของเรา” “แต่ถ้ามีใครรู้…มันจะไม่ดีแน่ค่ะ” แพรวากล่าว “ผมจะระมัดระวังเองครับ” อรรณพตอบ “ผมจะไม่ให้ใครรู้เรื่องของเราเด็ดขาด” แพรวาเงียบไปอีกครั้ง เธอไม่รู้จะตอบเขาอย่างไร เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกดึงดูดเข้าหาเขาอย่างไม่อาจต้านทานได้ “คุณแพรวา…ผมขอถามอะไรคุณอย่างหนึ่งได้ไหมครับ” อรรณพถาม “ค่ะ” “ในคืนนั้น…ที่คุณอยู่เป็นเพื่อนผม…คุณรู้สึกยังไงครับ” แพรวาหน้าแดง “ก็…ก็แค่…รู้สึกสงสารคุณค่ะ” “สงสารเหรอครับ” อรรณพยิ้ม “แต่ผมรู้สึกว่า…มันมากกว่านั้น” แพรวาไม่ตอบ เธอหลบสายตาของเขา “คุณ…คุณก็รู้สึกดีกับผมเหมือนกัน ใช่ไหมครับ” อรรณพถามอย่างตรงไปตรงมา แพรวานิ่งไป เธอไม่สามารถโกหกหัวใจตัวเองได้ “แพรวา…ไม่รู้ค่ะ” “ผมรู้ว่ามันอาจจะเร็วไป” อรรณพกล่าว “แต่ผมอยากจะให้คุณลองคิดดูดีๆ นะครับ” แพรวาพยักหน้า “ค่ะ” “ผมจะให้เวลาคุณคิด” อรรณพกล่าว “แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า…ผมพร้อมเสมอ…ถ้าคุณจะตัดสินใจ…ลองเปิดใจให้ผม” แพรวาเงียบไป เธอรู้สึกว่าหัวใจของเธอกำลังเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ เธอไม่แน่ใจว่าอนาคตของเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือ ความสัมพันธ์ของเธอกับอรรณพกำลังจะนำพาเธอไปสู่เส้นทางที่ซับซ้อนและคาดเดาไม่ได้