แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอน ปลุกอรุณให้ตื่นจากนิทรา เธอลืมตาขึ้นมามองเพดานสีขาว ก่อนจะหันไปมองร่างของดาร์กัสที่ยังคงหลับใหลอยู่ข้างกาย เธอค่อยๆ ขยับกายลุกขึ้น นั่งพิงหัวเตียง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ความสงบที่ได้มานั้นช่างมีค่า แต่ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องราวเมื่อวานนี้ วีระ ชายปริศนาที่ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับความจริงอันน่าตกใจเกี่ยวกับท่านประธาน ชัย และครอบครัวของเธอ เรื่องราวทั้งหมดมันซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะทำความเข้าใจได้ในทันที ดาร์กัสเองก็ดูจะกังวลไม่น้อย แม้จะพยายามเก็บอาการก็ตาม เสียงประตูห้องเปิดออกเบาๆ ดาร์กัสที่ตื่นแล้วเดินเข้ามา เขาเห็นอรุณนั่งนิ่งอยู่จึงเดินเข้าไปหา "ตื่นแล้วเหรอ" เขาถาม เสียงแหบพร่าเล็กน้อย "ค่ะ" อรุณตอบ "คุณก็ตื่นแล้ว" "ข้าอดนอนทั้งคืน" ดาร์กัสกล่าว พลางทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เธอ "กำลังคิดเรื่องวีระกับหลักฐานที่เขาให้มา" "แล้วคุณคิดว่ายังไงคะ" อรุณถาม "เอกสารพวกนั้นเป็นความจริงใช่ไหม" "ข้าต้องตรวจสอบให้แน่ใจก่อน" ดาร์กัสตอบ "แต่จากข้อมูลที่ข้ามีอยู่ มันก็มีความเป็นไปได้สูง" เขาหันมามองอรุณ "ชัยเองก็เคยมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับท่านประธานมานานแล้ว" "ฉันไม่เข้าใจเลยค่ะ" อรุณกล่าว "ทำไมชัยถึงยอมทำตามคำสั่งของท่านประธาน" "เพราะชัยมีจุดอ่อน" ดาร์กัสตอบ "และท่านประธานก็ใช้มันเป็นเครื่องมือในการบงการเขา" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง "แต่ตอนนี้ ชัยก็ได้รับโทษที่สาสมไปแล้ว" "แล้วท่านประธานล่ะคะ" อรุณถาม "คุณจะจัดการกับเขาอย่างไร" "ข้าจะใช้หลักฐานพวกนี้" ดาร์กัสกล่าว น้ำเสียงหนักแน่น "และข้าจะหาทางสาวไปให้ถึงตัวการที่อยู่เบื้องหลัง" "แต่คุณวีระบอกว่าท่านประธานคือตัวการอยู่แล้วนี่คะ" อรุณท้วง "ใช่" ดาร์กัสพยักหน้า "แต่ข้าอยากจะแน่ใจว่า ไม่มีใครอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องอีก" เขายื่นมือมาลูบแก้มอรุณเบาๆ "ไม่ต้องห่วง ข้าจะดูแลทุกอย่างเอง" "ฉันเชื่อใจคุณค่ะ" อรุณตอบ "แต่ฉันก็อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้" "ข้าเข้าใจ" ดาร์กัสกล่าว "แต่เจ้าต้องเชื่อมั่นในตัวข้า" ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของดาร์กัสดังขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาดูชื่อผู้โทร ใบหน้าของเขาก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที "ใครโทรมาคะ" อรุณถาม "เป็นคนของข้า" ดาร์กัสตอบ "รายงานว่า ท่านประธานพยายามติดต่อกับคนในองค์กรของเรา" "เขาต้องการอะไรคะ" อรุณถาม ด้วยน้ำเสียงที่เจือด้วยความกังวล "ข้าไม่แน่ใจ" ดาร์กัสกล่าว "แต่ข้าคิดว่า เขาคงจะรู้แล้วว่าเรามีหลักฐานบางอย่าง" "แล้วคุณจะทำอย่างไรคะ" อรุณถาม "ข้าจะรับมือกับมันเอง" ดาร์กัสตอบ "เจ้าอยู่ที่นี่กับคนของข้า คอยระวังตัวให้ดี" "ฉันจะไปกับคุณได้ไหมคะ" อรุณเอ่ยถาม "ไม่" ดาร์กัสปฏิเสธทันที "มันอันตรายเกินไป" "แต่ฉัน..." "ฟังข้านะอรุณ" ดาร์กัสขัดขึ้น "ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องตกอยู่ในอันตรายอีก ข้าจะจัดการทุกอย่างเอง เจ้าแค่รออยู่ที่นี่ เข้าใจไหม" อรุณมองเข้าไปในดวงตาของดาร์กัส เธอเห็นแววตาที่แสดงถึงความเป็นห่วงเป็นใยอย่างแท้จริง แม้เธอจะอยากไปด้วย แต่เธอก็เข้าใจถึงความกังวลของเขา "ค่ะ ฉันเข้าใจ" ดาร์กัสโน้มตัวลงจูบหน้าผากของอรุณเบาๆ "ข้าจะรีบกลับมา" เขากล่าว ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป เมื่อดาร์กัสจากไป อรุณก็รู้สึกใจหาย เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นรูปของดาร์กัสที่เธอถ่ายไว้ตอนที่ทั้งสองคนกำลังหัวเราะกันอย่างมีความสุข เธอเผลอยิ้มออกมาน้อยๆ แม้จะรู้สึกกังวลใจ แต่เธอก็เชื่อมั่นในตัวดาร์กัส เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า อรุณนั่งรออยู่ในห้องรับแขก มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ เธอพยายามทำใจให้สงบ แต่ก็อดที่จะคิดถึงอันตรายที่ดาร์กัสอาจกำลังเผชิญอยู่ไม่ได้ ทันใดนั้น ประตูคฤหาสน์ก็เปิดออก ชายร่างสูงสวมชุดสูทสีดำเดินเข้ามา เขาไม่ใช่คนของดาร์กัส อรุณรีบลุกขึ้นยืนด้วยความระแวดระวัง "คุณเป็นใคร" อรุณถาม เสียงสั่นเล็กน้อย ชายคนนั้นยิ้มมุมปาก "ฉันคือคนที่อยากจะคุยกับคุณ" "ฉันไม่คุยกับคนแปลกหน้า" อรุณกล่าว พยายามรักษาระยะห่าง "แต่ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับคุณหรอก" ชายคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ขึ้น "ฉันคือ... ชัย" อรุณเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "ชัย!" "ใช่" ชัยหัวเราะในลำคอ "ไม่คิดว่าจะเจอฉันที่นี่ใช่ไหม" "คุณมาทำอะไรที่นี่" อรุณถาม พยายามรวบรวมสติ "ฉันมาเพื่อทวงคืนสิ่งที่ควรจะเป็นของฉัน" ชัยกล่าว สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ คฤหาสน์ "และฉันก็มาเพื่อบอกลาคุณ เป็นการจากลาครั้งสุดท้าย" "คุณกำลังจะทำอะไร" อรุณถามด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "ฉันกำลังจะทำให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม" ชัยกล่าว "และคุณ... จะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำกับฉัน" "ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด" อรุณโต้กลับ "คุณแย่งทุกอย่างไปจากฉัน" ชัยกล่าวเสียงเข้ม "ทั้งอำนาจ ทั้งความรัก" "คุณเข้าใจผิดแล้ว" อรุณพยายามอธิบาย "ฉันไม่เคยต้องการสิ่งเหล่านั้น" "ไม่สำคัญหรอก" ชัยส่ายหน้า "สิ่งสำคัญคือ ตอนนี้ฉันมาอยู่ที่นี่แล้ว และฉันจะพาคุณไป" ก่อนที่อรุณจะทันได้ตอบรับ ชัยก็พุ่งเข้ามาคว้าแขนของเธอไว้แน่น "อย่าร้องเสียงดังนะ" เขาเตือน "เดี๋ยวคนของฉันจะเข้ามา" อรุณดิ้นรนขัดขืน แต่เรี่ยวแรงของชัยนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่เธอจะต้านทานได้ "ปล่อยฉันนะ!" เธอร้อง "ไม่" ชัยตอบ "คุณต้องไปกับฉัน" ในขณะที่ทั้งสองกำลังต่อสู้กันอยู่นั้น ประตูคฤหาสน์ก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง คราวนี้เป็นดาร์กัสที่ก้าวเข้ามา ใบหน้าของเขาฉายแววตื่นตระหนกเมื่อเห็นภาพตรงหน้า "อรุณ!" ดาร์กัสร้องตะโกน เขาพุ่งเข้าหาชัยทันที "มาช้าไปนะ ดาร์กัส" ชัยหัวเราะเยาะ "เธอกำลังจะไปกับฉัน" "ไม่มีทาง!" ดาร์กัสกล่าว เขาชักปืนพกออกมาเล็งไปที่ชัย "ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!" ชัยบีบแขนอรุณแน่นขึ้น "ถ้าแกกล้ายิง ฉันจะฆ่าเธอทันที" บรรยากาศตึงเครียดขึ้นทุกขณะ การเผชิญหน้าครั้งใหญ่ระหว่างมาเฟียทั้งสองกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง โดยมีอรุณเป็นเดิมพัน