อรุณเดินตามบริกรที่พาเธอไปยังห้องรับรองแขก ห้องนั้นกว้างขวางโอ่อ่า ประดับประดาไปด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหรา แต่กลับให้ความรู้สึกเย็นชาและห่างเหิน ไม่ต่างจากเจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้ เธอนั่งลงบนโซฟาหนังสีเข้ม มองออกไปนอกหน้าต่างที่มองเห็นสวนสวยงามที่กำลังเปียกชุ่มไปด้วยสายฝน ในขณะที่เธอกำลังนั่งคิดทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้น จู่ๆ ประตูห้องก็เปิดออก พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของดาร์กัสที่ก้าวเข้ามา เขาไม่ได้มาคนเดียว แต่มีชายหนุ่มอีกคนหนึ่งเดินตามมาด้วย เขาคนนั้นมีรูปร่างผอมบางกว่าดาร์กัสเล็กน้อย แต่ดวงตาของเขากลับแฝงไว้ด้วยความซุกซนและเจ้าเล่ห์ "อรุณรัศมี นี่คือ 'ซาเวียร์' น้องชายต่างมารดาของผม" ดาร์กัสแนะนำ "เขาจะคอยดูแลคุณตลอดการพักอยู่ที่นี่" อรุณลอบมองซาเวียร์อย่างประเมิน เขามีรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร แต่ก็แฝงไว้ด้วยความอันตรายไม่แพ้พี่ชายของเขา "ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณอรุณรัศมี" ซาเวียร์กล่าวพร้อมกับโค้งศีรษะให้เล็กน้อย "ผมหวังว่าการมาเยือนของคุณในครั้งนี้ จะเป็นที่น่าพอใจ" "ขอบคุณค่ะ คุณซาเวียร์" อรุณตอบด้วยรอยยิ้มที่ประดิษฐ์ขึ้น "ฉันก็หวังเช่นนั้น" เมื่อซาเวียร์แนะนำตัวเสร็จ ดาร์กัสก็ก้าวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น "ผมได้พิจารณาข้อเสนอของคุณแล้ว" หัวใจของอรุณเต้นแรงขึ้น เธอเงยหน้ามองเขาด้วยความคาดหวัง "ข้อมูลที่คุณให้มานั้นน่าสนใจมาก" ดาร์กัสกล่าวต่อ "แต่ผมยังต้องการหลักฐานเพิ่มเติม เพื่อยืนยันความถูกต้องของมัน" "ดิฉันเข้าใจค่ะ" อรุณพยักหน้า "คุณต้องการอะไรอีกบ้าง?" "ผมต้องการเอกสารทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับแผนการทุจริตของตระกูลวารีรัตน์" ดาร์กัสกล่าว "รวมถึงรายชื่อบุคคลที่เกี่ยวข้องทั้งหมด" อรุณชะงักไปเล็กน้อย เธอไม่ได้เตรียมเอกสารเหล่านั้นมาด้วย "แต่... ดิฉันไม่ได้นำมาด้วย" "งั้นคุณก็กลับไปเอามาเสีย" ดาร์กัสกล่าวอย่างไม่ใยดี "ผมให้เวลาคุณ 24 ชั่วโมง" "แต่ฉันจะกลับไปเอาเอกสารเหล่านั้นได้อย่างไร?" อรุณถามด้วยความกังวล "ฉันมาที่นี่เพียงลำพัง" "นั่นไม่ใช่ปัญหาของผม" ดาร์กัสตอบ "ซาเวียร์จะไปกับคุณ" "แต่..." อรุณกำลังจะคัดค้าน แต่ก็ถูกดาร์กัสขัดจังหวะเสียก่อน "คุณไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว คุณอรุณรัศมี" ดาร์กัสกล่าวเสียงเข้ม "ถ้าคุณต้องการให้ผมคืนที่ดินผืนนั้นให้ คุณก็ต้องทำตามที่ผมต้องการ" อรุณกัดริมฝีปากแน่น เธอรู้ว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่น เธอถูกบีบให้ต้องยอมรับข้อเสนอนี้ "ก็ได้ค่ะ" อรุณตอบเสียงแผ่ว "ดิฉันจะไปเอาเอกสารมาให้" "ดี" ดาร์กัสยิ้มมุมปาก "ซาเวียร์ พาคุณอรุณรัศมีไปส่งที่รถ และจัดการเรื่องการเดินทางให้เรียบร้อย" "รับทราบครับ พี่ชาย" ซาเวียร์รับคำแล้วหันไปทางอรุณ "เชิญครับ คุณอรุณรัศมี" อรุณลุกขึ้นยืน เธอรู้สึกได้ถึงสายตาของดาร์กัสที่จับจ้องมาที่เธออย่างไม่วางตา เธอโค้งศีรษะให้เขาอีกครั้ง แล้วเดินตามซาเวียร์ออกไป ระหว่างทางไปยังรถ ซาเวียร์ก็ชวนคุย "คุณอรุณรัศมี รู้สึกอย่างไรบ้างครับที่ต้องมาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้" "ก็... ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ค่ะ" อรุณตอบตามตรง "แต่ก็ต้องยอมรับ" "พี่ชายผมเป็นคนแบบนั้นแหละครับ" ซาเวียร์หัวเราะเบาๆ "เขาไม่เคยยอมอะไรง่ายๆ และชอบบีบบังคับคนอื่นเสมอ" "แล้วคุณล่ะคะ?" อรุณถามกลับ "คุณก็เหมือนเขาหรือเปล่า?" ซาเวียร์ยิ้มกว้าง "ผมต่างจากพี่ชายของผมมากครับ ผมชอบเล่นสนุกกับเกมมากกว่าการยึดติดกับอำนาจ" "เกม?" อรุณเลิกคิ้ว "เกมอะไร?" "เกมแห่งการชิงไหวชิงพริบไงครับ" ซาเวียร์กล่าว "คุณก็กำลังเล่นเกมนี้อยู่เหมือนกัน ใช่ไหมครับ?" อรุณเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "อาจจะใช่ค่ะ" "ผมชอบคุณนะ คุณอรุณรัศมี" ซาเวียร์กล่าว "คุณมีความน่าสนใจ" อรุณมองซาเวียร์ด้วยความสงสัย "ขอบคุณค่ะ" เมื่อมาถึงรถ ซาเวียร์ก็เปิดประตูให้เธอ "ผมจะรอคุณอยู่ที่นี่ จนกว่าคุณจะกลับมา" "ขอบคุณค่ะ" อรุณกล่าว แล้วก้าวเข้าไปในรถ รถยนต์หรูเคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์ ท่ามกลางสายฝนที่ยังคงตกหนัก อรุณมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าและความกดดันที่ถาโถมเข้ามา เธอรู้ว่าการเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยอันตราย แต่เธอก็ต้องทำ เพื่อทวงคืนสิ่งที่ควรจะเป็นของตระกูลเธอ ขณะที่รถกำลังแล่นไปบนถนนที่คดเคี้ยว จู่ๆ รถก็เสียหลัก พุ่งเข้าชนกับต้นไม้ข้างทางอย่างแรง อรุณรู้สึกถึงแรงกระแทกที่รุนแรง ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบไป