แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องแถลงข่าวที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างยิ่งใหญ่ ผู้สื่อข่าวจากสำนักข่าวต่างๆ จำนวนมากมารวมตัวกันเพื่อรอฟังการเปิดเผยความจริงครั้งสำคัญ อรุณยืนอยู่บนเวที มือของเธอสั่นเทาเล็กน้อยขณะที่ถือเอกสารสำคัญเอาไว้ ในขณะที่ดาร์กัสยืนอยู่ข้างๆ เธอ คอยให้กำลังใจเงียบๆ "ขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมงานในวันนี้ค่ะ" อรุณกล่าวด้วยเสียงที่พยายามทำให้มั่นคง "ดิฉัน... อรุณ... ต้องการจะเปิดเผยความจริงบางอย่างที่ถูกซุกซ่อนมานาน" เสียงซุบซิบดังขึ้นเบาๆ ในกลุ่มผู้สื่อข่าว ทุกสายตาจับจ้องมาที่อรุณด้วยความคาดหวัง "หลายท่านคงรู้จักท่านประธาน... คุณวิชัย... ในฐานะนักธุรกิจผู้ประสบความสำเร็จ" อรุณเริ่มเล่า "แต่เบื้องหลังความสำเร็จนั้น... กลับเต็มไปด้วยเบื้องหลังอันดำมืด" เธอค่อยๆ หยิบเอกสารขึ้นมาทีละฉบับ พร้อมทั้งบรรยายถึงการทุจริต การฉ้อโกง และการใช้กำลังเข้าข่มเหงที่ท่านประธานได้กระทำมาตลอดหลายปี "นี่คือหลักฐานการโอนเงินที่ผิดกฎหมาย... นี่คือบันทึกการข่มขู่พยาน... และนี่คือ... จดหมายฉบับสุดท้ายที่แม่ของดิฉันเขียนถึงคุณ..." อรุณกล่าว น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเครือเมื่อพูดถึงแม่ "แม่ของดิฉัน... คุณพราวระวี... เคยเป็นผู้หญิงที่ท่านประธานหลงรัก" อรุณเล่าต่อ "แต่ท่านประธานไม่เคยได้รับความรักจากแม่ของดิฉัน... เพราะแม่ของดิฉันรักพ่อของดิฉัน" เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อความสัมพันธ์อันซับซ้อนถูกเปิดเผย "ท่านประธาน... ไม่สามารถทนรับความผิดหวังได้" อรุณกล่าว "เขาจึงใช้อำนาจ... พรากแม่ของดิฉันไป... และพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากครอบครัวของเรา" น้ำตาของอรุณเริ่มไหลริน แต่เธอก็ยังคงพยายามเล่าเรื่องราวต่อไป "หลังจากนั้น... ท่านประธานก็ยังคงใช้อำนาจของเขา... ในการทำลายชีวิตของผู้คนอีกมากมาย... รวมถึง... คุณดาร์กัส" อรุณหันไปมองดาร์กัส "เขาคือพี่ชายต่างแม่ของดิฉัน... ผู้ซึ่งถูกท่านประธานพรากทุกสิ่งไปเช่นกัน" ดาร์กัสกุมมืออรุณแน่น ราวกับจะส่งกำลังใจไปให้เธอ "ท่านประธาน... ไม่เคยหยุดยั้งการกระทำอันเลวร้ายของเขา" อรุณกล่าว "จนกระทั่ง... เขาได้ทำสิ่งที่ไม่ควรทำ... กับ... พ่อบุญธรรมของดิฉัน... คุณชัย" ทันใดนั้น ประตูห้องแถลงข่าวก็ถูกเปิดออกอย่างแรง! "หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" เสียงเกรี้ยวกราดดังขึ้น! ท่านประธานเดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธจัด ดวงตาของเขาฉายแววอาฆาตแค้น "แกกล้าดียังไง มาใส่ร้ายข้าแบบนี้!" ท่านประธานตะโกนลั่น "ความจริง... มันเป็นสิ่งที่น่ากลัวสำหรับคุณสินะคะ" อรุณกล่าวอย่างกล้าหาญ "ความจริงงั้นเหรอ!" ท่านประธานหัวเราะเยาะ "ทั้งหมดนี่คือคำโกหก! แกกับไอ้ดาร์กัส... วางแผนจะทำลายข้า!" "เราไม่ได้วางแผนจะทำลายใคร" ดาร์กัสกล่าว "เราแค่อยากจะนำความยุติธรรมกลับคืนมา" "ยุติธรรมงั้นเหรอ!" ท่านประธานพุ่งเข้ามาหาอรุณ "แกมันก็แค่เด็กโง่! ถูกหลอกใช้!" แต่ก่อนที่ท่านประธานจะถึงตัวอรุณ... เสียงปืนก็ดังขึ้น! "ปัง!" กระสุนนัดหนึ่งพุ่งเข้าใส่ไหล่ของท่านประธาน! "อ๊ากกก!" ท่านประธานร้องลั่น ล้มลงไปกองกับพื้น ทุกคนในห้องต่างตกตะลึง! "ใคร... ใครยิง!" ท่านประธานตะโกนอย่างเจ็บปวด ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ประตูทางเข้า... ชายปริศนาคนเดียวกับที่เจอในโกดังร้าง! "ข้าเอง... ที่ยิง" ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ข้าจะทวงคืนทุกอย่างที่แกขโมยไป... วิชัย!" "แก!" ท่านประธานเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "แก... แกมันก็แค่คนบ้า!" "ใช่... ข้ามันคนบ้า" ชายปริศนาหัวเราะ "คนบ้าที่กำลังจะแก้แค้น!" เขาเดินเข้ามาในห้องอย่างไม่เกรงกลัวสายตาของใครๆ พร้อมกับปืนในมือ "ตอนนี้... ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป" ชายปริศนาประกาศ "อำนาจ... จะเป็นของข้า!" "ไม่!" ดาร์กัสตะโกน "แกไม่มีสิทธิ์!" "ข้ามีสิทธิ์... เพราะแกมันอ่อนแอเกินไป!" ชายปริศนาหันปืนมาทางดาร์กัส "ปล่อยไปนะ!" อรุณตะโกน "อรุณ... ลูกรัก" ท่านประธานที่บาดเจ็บร้องเรียก "หนีไปลูก..." "ฉันไม่หนีไปไหนทั้งนั้น!" อรุณตอบ "ฉันจะอยู่ที่นี่... และจะสู้จนถึงที่สุด!" สถานการณ์บานปลายอย่างรวดเร็ว ชายปริศนาผู้เต็มไปด้วยความแค้น กำลังจะกลายเป็นภัยคุกคามครั้งใหม่ "เจ้าหนู... เจ้าโง่เง่า... แกคิดว่าแกจะหยุดข้าได้งั้นเหรอ!" ชายปริศนาหัวเราะเยาะ "ผมไม่รู้ว่าผมจะหยุดคุณได้ไหม" ดาร์กัสตอบ "แต่ผมจะไม่ยอมให้คุณทำร้ายใครอีกต่อไป" "ดี... อย่างน้อยแกก็ยังมีความกล้า" ชายปริศนาพยักหน้า "งั้น... เรามาวัดกันไปเลย!" เขาเล็งปืนไปที่ดาร์กัส... แต่อรุณก็คว้าปืนที่ซ่อนไว้ใต้เสื้อของเธอออกมาทันที! "ปัง! ปัง!" เสียงปืนดังขึ้นอีกสองนัด! กระสุนทั้งสองนัดพุ่งเข้าใส่ร่างของชายปริศนา! "อ๊ากกก!" เขาร้องด้วยความเจ็บปวด ล้มลงไปกองกับพื้น ปืนหลุดมือ "อรุณ!" ดาร์กัสร้องด้วยความตกใจ "ฉัน... ฉันทำได้" อรุณกล่าวอย่างหอบเหนื่อย "เจ้าหนู... แก... แก...!" ชายปริศนาพยายามจะพูด แต่ก็หมดลมหายใจไปในที่สุด ท่านประธานที่บาดเจ็บอยู่บนพื้น มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความสิ้นหวัง "เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้!" เขาพึมพำ "มันเป็นไปได้ค่ะ" อรุณกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว "ความจริง... มันจะชนะเสมอ" เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ได้รับแจ้งเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ บุกเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว พวกเขาเข้าควบคุมสถานการณ์และจับกุมท่านประธานในสภาพบาดเจ็บ อรุณมองไปรอบๆ ห้องที่เต็มไปด้วยความโกลาหล ภาพความทรงจำทั้งหมดผุดขึ้นมาในหัว เธอผ่านอะไรมามากมายเหลือเกิน... แต่สุดท้าย... เธอก็สามารถยืนหยัดได้ ดาร์กัสเดินเข้ามาโอบกอดอรุณไว้แน่น "เจ้าทำได้... เจ้าเก่งมาก" "เราทำได้ค่ะ" อรุณตอบ ซบหน้ากับอกของเขา "เราทำได้ด้วยกัน" การเดิมพันครั้งสุดท้ายได้สิ้นสุดลงแล้ว... ความจริงได้ถูกเปิดเผย... และอำนาจมืดที่เคยปกคลุมก็กำลังจะถูกกวาดล้างไป... เหลือไว้เพียงความหวังเล็กๆ ของการเริ่มต้นใหม่.