ท่านประธานเดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธจัด ดวงตาของเขาฉายแววอาฆาต ราวกับพร้อมจะขย้ำทุกคนที่ขวางหน้า เขาหยุดยืนนิ่งอยู่ตรงกลางห้อง มองอรุณด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจและความไม่เชื่อ "แก... แกมันบ้าไปแล้วอรุณ!" เสียงของเขาก้องกังวาน ชวนให้ผู้สื่อข่าวที่นั่งอยู่เงียบกริบ "กล้าดียังไงมากล่าวหาฉันแบบนี้!" อรุณสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามตั้งสติ แม้หัวใจจะเต้นระรัว แต่เธอรู้ดีว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญที่เธอต้องยืนหยัด "ฉันไม่ได้กล่าวหาค่ะ ท่านประธาน" เธอตอบเสียงหนักแน่น "ฉันกำลังเปิดเผยความจริงที่คุณพยายามซุกซ่อนมาตลอด" "ความจริงบ้าบออะไรของแก!" ท่านประธานตะคอก "หล่อนมันก็แค่เด็กกะโปโลที่ถูกคนอื่นชักใย! แกคิดว่าหล่อนจะทำอะไรฉันได้งั้นเหรอ!" ดาร์กัสก้าวออกมาข้างหน้าอรุณเล็กน้อย ยืนเป็นเกราะป้องกันให้เธอ "อย่ามาพูดจาดูถูกเธอแบบนั้น" เขาเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเย็นชา "อรุณไม่ได้ถูกใครชักใย เธอรู้ความจริงทั้งหมด และเธอพร้อมที่จะเปิดเผยความเลวร้ายที่แกก่อไว้" "แก!" ท่านประธานหันไปมองดาร์กัสด้วยความเดือดดาล "แกก็ด้วย! คิดว่าตัวเองเป็นใคร กล้ามาขวางทางฉัน! จำได้ไหมว่าใครที่ปั้นแกขึ้นมา!" "ผมจำได้ดีครับ" ดาร์กัสตอบ พลางก้าวเข้ามาใกล้อีกนิด "แต่ผมก็จำได้ดีเช่นกันว่าใครที่พรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากผม และจากครอบครัวของผม" "แก... แกมันเนรคุณ!" ท่านประธานชี้หน้าดาร์กัส "ถ้าไม่มีฉัน แกก็เป็นแค่เศษสวะข้างถนน!" "เศษสวะที่กำลังจะเปิดโปงความเน่าเฟะของแกให้โลกได้รับรู้" ดาร์กัสยิ้มมุมปากอย่างเยาะเย้ย ทันใดนั้น ผู้สื่อข่าวคนหนึ่งก็ยกมือขึ้นถาม "ท่านประธานครับ ในเมื่อคุณอรุณกล่าวหาว่าท่านมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริต มีหลักฐานมากมาย ท่านจะชี้แจงอย่างไรครับ" ท่านประธานหันไปมองผู้สื่อข่าวคนนั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง "ทั้งหมดนี่มันเรื่องโกหก! เป็นแผนการสกปรกที่พวกมันสร้างขึ้นมาเพื่อทำลายชื่อเสียงของฉัน!" "หลักฐานเหล่านี้... ไม่ได้โกหกค่ะ" อรุณยื่นเอกสารชุดหนึ่งให้กับผู้สื่อข่าวคนนั้น "นี่คือสำเนาที่ฉันเตรียมไว้สำหรับทุกท่านค่ะ" ผู้สื่อข่าวคนนั้นรับเอกสารไปเปิดอ่านอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จากความสงสัยเป็นความตกตะลึง "นี่มัน... นี่มันจริงหรือครับ!" เขาอุทานออกมา "จริงทุกประการค่ะ" อรุณยืนยัน "เอกสารทุกฉบับเป็นของจริง และมีพยานที่พร้อมจะยืนยัน" ท่านประธานตาเบิกกว้าง เขาไม่คิดว่าอรุณจะเตรียมการมาได้ดีขนาดนี้ "อย่าไปเชื่อพวกมัน! พวกมันกำลังใส่ร้ายฉัน!" เขาร้องเสียงหลง พยายามจะเข้าไปคว้าเอกสารจากมือผู้สื่อข่าว แต่ดาร์กัสก็รีบเข้าไปขวางไว้ "อย่าให้มือสกปรกของท่านมาแตะต้องสิ่งเหล่านี้" ดาร์กัสกล่าว "ท่านไม่มีสิทธิ์อีกต่อไปแล้ว" "แกไม่มีสิทธิ์มาสั่งสอนฉัน!" ท่านประธานตะโกน พร้อมกับยกมือขึ้นหมายจะทำร้ายดาร์กัส แต่ก่อนที่มือของเขาจะถึงตัวดาร์กัส ก็มีเสียงประกาศดังขึ้นจากลำโพงที่ติดตั้งอยู่ภายในห้อง "เรียนทุกท่านที่อยู่ในห้องแถลงข่าวขณะนี้" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจดังขึ้น "ผมคือสารวัตรสมศักดิ์ จากกองปราบปราม" ทุกคนในห้องหันไปมองทางต้นเสียง เป็นชายวัยกลางคนในเครื่องแบบตำรวจที่ยืนสงบนิ่งอยู่บริเวณทางเข้าห้อง พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกหลายนาย "ผมได้รับแจ้งเบาะแสเกี่ยวกับการกระทำผิดกฎหมายของบุคคลท่านหนึ่ง" สารวัตรสมศักดิ์กล่าวต่อ "และจากหลักฐานที่ได้รับมาเมื่อสักครู่ ทำให้เรามั่นใจว่าบุคคลดังกล่าวคือท่านประธาน วิชัย" ท่านประธานหน้าซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด เขาพยายามจะวิ่งหนีออกจากห้อง แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจก็เข้าควบคุมตัวเขาได้อย่างรวดเร็ว "ท่านประธาน วิชัย ท่านถูกจับกุมในข้อหาฉ้อโกง ยักยอกทรัพย์ และการข่มขู่พยาน" สารวัตรสมศักดิ์ประกาศก้อง "กรุณาให้ความร่วมมือ" เสียงปรบมือดังขึ้นเบาๆ จากกลุ่มผู้สื่อข่าว บางคนก็รีบกดชัตเตอร์เก็บภาพวินาทีประวัติศาสตร์นี้เอาไว้ อรุณมองภาพท่านประธานถูกจับกุมไป ดวงตาของเธอแดงก่ำ น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ นี่คือจุดจบของชายผู้ทำลายชีวิตครอบครัวของเธอ "เราทำได้แล้วค่ะ ดาร์กัส" อรุณเอ่ยเสียงสั่นเครือ ดาร์กัสโอบไหล่อรุณไว้เบาๆ "ใช่... เราทำได้" เขากล่าว "แต่เรื่องราว... ยังไม่จบแค่นี้" "หมายความว่ายังไงคะ" อรุณเงยหน้ามองเขา "การเปิดโปงท่านประธานเป็นเพียงก้าวแรก" ดาร์กัสอธิบาย "ยังมีอำนาจมืดอีกหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับเขา และพวกมันอาจจะกำลังวางแผนตอบโต้" "คุณกลัวว่า... พวกเขาจะมาแก้แค้นเราเหรอคะ" อรุณถาม "ข้าไม่กลัว" ดาร์กัสตอบ "แต่เราต้องเตรียมพร้อม" ในขณะที่สารวัตรสมศักดิ์กำลังนำตัวท่านประธานออกไปจากห้อง ผู้สื่อข่าวคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาหาอรุณและดาร์กัส "คุณอรุณคะ คุณดาร์กัสคะ เรื่องนี้จะกระทบต่อธุรกิจของตระกูลคุณมากแค่ไหนคะ" อรุณมองหน้าดาร์กัส "ในส่วนของดิฉัน... ดิฉันได้สละสิทธิ์ในส่วนของธุรกิจครอบครัวไปแล้วค่ะ" ดาร์กัสเสริม "ส่วนของข้า... ข้าจะเข้ามาดูแลธุรกิจที่เหลือ เพื่อสะสางความผิดพลาดในอดีต และสร้างมันขึ้นมาใหม่ให้โปร่งใส" "แล้วเรื่องของคุณพราวระวี... แม่ของคุณอรุณ... มีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจนี้อย่างไรบ้างคะ" ผู้สื่อข่าวอีกคนถาม "แม่ของอรุณ... เธอเคยพยายามจะหยุดยั้งการกระทำที่ผิดกฎหมายของท่านประธาน" ดาร์กัสกล่าว "แต่ก็ต้องแลกมาด้วยชีวิตของเธอ" คำพูดของเขาทำให้ผู้สื่อข่าวทุกคนนิ่งเงียบไปชั่วขณะ ความเศร้าและความเห็นใจฉายชัดในแววตาของพวกเขา "ขอบคุณทุกท่านค่ะ" อรุณกล่าว "หลังจากนี้... ดิฉันจะขอใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ และจะพยายามทำความดีเพื่อชดเชยให้กับแม่ของดิฉัน" ดาร์กัสจับมืออรุณไว้แน่น "และข้า... จะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ" เสียงชัตเตอร์ยังคงดังไม่หยุด แต่ในใจของอรุณ เธอรู้สึกถึงอิสรภาพที่แท้จริง การต่อสู้ที่ยาวนานได้สิ้นสุดลงแล้ว แต่การเดินทางชีวิตบทใหม่... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น